Sukta 18

Mantra 1

इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि ॥

এতিয়া নিশ্চয়েই মর্ত্যজনে তেওঁলোকৰ—আদিত্যসকলৰ—এই অনুপূৰ্ব, সদা-বিজয়ী, গতি-শক্তিময় অনুগ্ৰহ ভিক্ষা কৰক।

Mantra 2

अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् । अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः ॥

এই আদিত্যসকলৰ পথ নিশ্চ্যুত নহয়; তেওঁলোকৰ পায়ৱঃ (ৰক্ষক-প্ৰহৰী) অদব্ধ—কোনেও অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰে। সুৱেগ-বৃদ্ধি কৰা, সৎ-গতি/সু-পথ বৃদ্ধি কৰা সেই ৰক্ষকসকল।

Mantra 3

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे ॥

সৱিতা, ভগ, বৰুণ, মিত্ৰ আৰু অৰ্যমা—সপ্ৰথঃ (বিস্তৃত-প্ৰসাৰিত)—আমি যি শান্ত আশ্ৰয় বিচাৰোঁ, সেই শর্ম (আশ্ৰয়-শান্তি) আমাক দিওক।

Mantra 4

देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि । स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः ॥

হে দেৱী অদিতি, অরিষ্টভর্মন্ (অভেদ্য-নিরাপত্তাৰ বাহক), দেৱসকলৰ সৈতে ইয়ালৈ আহা। হে বহুপ্ৰিয়ে, আমাৰ সূৰিভিঃ (ঋষি/জ্ঞানী) আৰু সু-শর্মভিঃ (সু-আশ্ৰয়/সু-ৰক্ষা) সহ।

Mantra 5

ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः ॥

কিয়নো অদিতিৰ পুত্ৰসকলে বৈৰ-বিদ্বেষ দূৰ কৰিবলৈ জানে; দুঃখ-সংকটৰ মাজতো তেওঁলোক বিস্তৃত-চক্ৰধাৰী, সংকোচ নোহোৱাকৈ আগবাঢ়ে।

Mantra 6

अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा ॥

অদিতিয়ে দিনে আমাৰ জীৱন-সত্তা ৰক্ষা কৰক; অদিতিয়ে ৰাতিও ৰক্ষা কৰক—দ্বৈতহীনী। সদা বৃদ্ধি পোৱা অদিতিয়ে আমাক অংহস (দুঃখ) আৰু দোষৰ পৰা পাৱক।

Mantra 7

उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः ॥

আৰু সেই অদিতি—দিনৰ আমাৰ চিন্তা—সহায় লৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহক; তেওঁ শান্তি-বিতৰণ কৰক, আনন্দ সৃষ্টি কৰক, আৰু সকলো ব্যৰ্থতা আৰু আঘাত দূৰ কৰি দিয়ক।

Mantra 8

उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना । युयुयातामितो रपो अप स्रिधः ॥

আৰু সেই দেৱীয় চিকিৎসক অশ্বিনদ্বয়ে আমাৰ বাবে শান্তি সাধন কৰক; ইয়াৰ পৰা দুখ-কষ্টৰ আঘাত দূৰ কৰি, অনিষ্টসমূহ আঁতৰাই পেলাওক।

Mantra 9

शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः । शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः ॥

অগ্নিয়ে অগ্নিসকলৰ সৈতে শান্তি সৃষ্টি কৰক; সূৰ্যই আমাৰ ওপৰত শান্তিৰ উষ্ণতা দিওক। বায়ুৱে শান্তি বোৱাওক, পীড়া-আঘাত উৰুৱাই; অনিষ্টসমূহ আঁতৰাই পেলাওক।

Mantra 10

अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः ॥

হে আদিত্যসকল, আমাৰ পৰা আগ্ৰাসী ৰোগ দূৰ কৰক, বৈৰী বাধা আঁতৰাওক, আৰু কুটিল চিন্তা নিবারণ কৰক; আমাক অংহস্‌ (দুঃখ-অন্ধকাৰ)ৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখক।

Mantra 11

युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् । ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः ॥

হে আদিত্যসকল, বৈৰী আঘাতৰ শূল/বাণ আমাৰ পৰা দূৰ কৰাঁ, আৰু বিভ্ৰান্তিকৰ কুমতিো দূৰ কৰাঁ। হে বিশ্ববেদস (সৰ্বজ্ঞ শক্তিসকল), বিভেদ সৃষ্টিকাৰী দ্বেষক বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়া।

Mantra 12

तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति । एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः ॥

হে আদিত্যসকল, আমাক সেই আশ্ৰয়/শৰণ দিয়া—যি মুক্তি দিয়ে। হে সুধানৱ (সৎ দানদাতা)সকল, দোষে ভাৰাক্ৰান্ত লোককো তুমি দোষৰ পৰা মুকলি কৰাঁ।

Mantra 13

यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः । स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः ॥

যি কোনো মর্ত্য ৰাক্ষস-স্বভাৱে আমাক ক্ষতি কৰিব খোজে, সি নিজৰেই শক্তিৰে একেলগে চূর্ণ-বিচূর্ণ হ’ব। কুটিল জনে নিজৰ হিংসা নিজৰ ওপৰেই ঘূৰাই আনে।

Mantra 14

समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् । यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः ॥

যি দুষ্ট-ভাষী মর্ত্য শত্রু, দুঃশংস ৰিপু, আমাৰ বিৰুদ্ধে অনিষ্ট-ইচ্ছাৰে ইয়ালৈ আহে, তাকেই সেই অঘ (পাপ/অমঙ্গল) সম্পূৰ্ণকৈ আৱৰি ধৰে। বৈৰভাৱে ওচৰ চাপি অহা দ্বৈয়ু (দ্বিমুখ/দ্বিচাৰী) জনো নিজৰেই দুৰ্ভাগ্যত ধৰা পৰে।

Mantra 15

पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् । उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः ॥

হে দেৱাসকল, গোপন স্থানসমূহত স্থিত হওক; হৃদয়ত তোমালোক মর্ত্যক চিনে লোৱা। হে বসৱসকল, দ্বৈয়ু (দ্বিমনা/দ্বিচাৰী) আৰু অদ্বৈয়ু (অখণ্ড-চিত্ত/একমনা) — দুয়োৰে ওচৰলৈ আহা, আৰু সত্তাক ঋত (সত্য-ব্যৱস্থা) ত স্থাপন কৰা।

Mantra 16

आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे । द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम् ॥

আমি পৰ্বতসমূহৰ শর্ম (শান্তি/আশ্ৰয়) বাছি লওঁ, আৰু জলসমূহৰো শর্ম বাছি লওঁ। হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাৰ পৰা দূৰলৈ ৰাখা—গঢ়া দুঃখ-আঘাত, ক্ষয়কাৰী বেদনা।

Mantra 17

ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः । अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन ॥

হে বসৱসকল, তোমালোকৰ ভদ্ৰ শান্তিময় আশ্ৰয়ে আমাক ৰক্ষা কৰা; তোমালোকৰ নাওঁত উঠাই আমাক সকলো দুৰ্গতি আৰু অন্তৰৰ দুঃখ-দুৰিতাৰ ওপাৰে পাৰ কৰাই দিয়া।

Mantra 18

तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः सुमहसः कृणोतन ॥

সন্তান আৰু বংশধাৰা টিকাই ৰখাৰ নিমিত্তে, আমাৰ বাবে জীয়াই থাকিবলৈ দীঘলীয়া আয়ু নিশ্চিত কৰি দিয়া; হে মহামহিমা আদিত্যাসকল, জীৱনৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা।

Mantra 19

यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत । युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये ॥

হে আদিত্যাসকল, যজ্ঞই তোমালোকৰ অন্তৰৰ আনন্দ—কৃপা কৰা। কিয়নো আমি তোমালোকৰেই; তোমালোকৰ সজাত্য, আত্মীয়তা আৰু একে স্বভাৱৰ ভিতৰতে আমি আছোঁ।

Mantra 20

बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना । मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये ॥

আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে আমি মিত্ৰ আৰু বৰুণক প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ—যিসকল বিস্তৃত ৰক্ষাকৱচ-ধাৰী; আৰু অশ্বিনদ্বয়ক, উদ্ধাৰক শক্তিস্বৰূপক, লগতে মৰুতগণৰ দেৱসমূহক আহ্বান কৰোঁ, যেন মহৎ আশ্ৰয় (বৃহৎ-ৱৰূথ) আমাৰ চাৰিওফালে স্থিৰ থাকে।

Mantra 21

अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् । त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः ॥

হে মিত্ৰ আৰু আৰ্যমন, আৰু হে নৰবলসমৃদ্ধ বৰুণ—আমালৈ আত্মাৰ প্ৰশংসাৰ যোগ্য হওঁক; হে মৰুতগণ, ত্ৰিবিধ আশ্ৰয় (ত্রিৱরূথ) লৈ আহাঁ, আমাৰ বাবে শান্তিৰ আচ্ছাদন, সুৰক্ষাৰ ছাৰ্দিঃ।

Mantra 22

ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि । प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन ॥

যদিও আমি মৃত্যুৰ বন্ধনত আবদ্ধ, হে আদিত্যগণ, আমি মানৱৰ সন্তান, অনুসন্ধানী; সেয়ে আমাৰ বাবে জীৱনৰ আয়ুস-শক্তি আগবঢ়াই দিয়া—আমাৰ জীৱনৰ কালক পাৰ কৰাই নিয়া, যাতে আমি সত্যই জীয়াই থাকোঁ।