Sukta 18

Mantra 1

इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि ॥

ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ମର୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କର—ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର—ଏହି କୃପା ଯାଚନା କରୁ: ଅପୂର୍ବ, ଏବଂ ଗତିଶୀଳ ଶକ୍ତିରେ ସଦା ବିଜୟୀ।

Mantra 2

अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् । अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः ॥

ଏହି ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ପଥ ଅଚ୍ୟୁତ, ଅଭ୍ରାନ୍ତ; ତାଙ୍କର ପାଳନ ଅତିକ୍ରମଣୀୟ ନୁହେଁ—ଅଦବ୍ଧ ରକ୍ଷକ, ସୁଗତିକୁ ବଢ଼ାଇବାଳେ, ସନ୍ମାର୍ଗର ପୋଷକ।

Mantra 3

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे ॥

ସବିତୃ, ଭଗ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମନ—ବିଶାଳ ବ୍ୟାପ୍ତିର ମହିମାବାନ—ଆମେ ଯେ ଶରଣଦାୟି ଶାନ୍ତି ଆକାଂକ୍ଷା କରୁ, ସେହି ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 4

देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि । स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः ॥

ହେ ଦେବୀ ଅଦିତି, ଅଖଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷାର ଧାରିଣୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ବହୁପ୍ରିୟେ, ଆମ ସୂରିମାନେ ଓ ଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ, ସୁଶର୍ମ ରକ୍ଷାସହିତ।

Mantra 5

ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः ॥

ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱେଷ-ବୈରକୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦେବା ଜାଣନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଂହସ୍ (ସଙ୍କଟ) ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଉରୁଚକ୍ର—ବିଶାଳ ଚକ୍ରଯୁକ୍ତ—ଏବଂ ଅନେହସଃ—ଅବରୋଧବିହୀନ ଗତିଶୀଳ—ଅଟନ୍ତି।

Mantra 6

अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा ॥

ଅଦିତି ଦିନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଅଦିତି ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ଅଦ୍ୱୟା, ଦ୍ୱୈତବିହୀନା। ସଦାବୃଦ୍ଧା ଅଦିତି ଆମକୁ ଅଂହସ୍ (ସଙ୍କଟ) ଓ ଦୋଷରୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 7

उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः ॥

ଏବଂ ସେଇ ଅଦିତି—ଆମର ଦିବା-ମତି—ନିଜ ଊତି (ସହାୟତା) ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ। ସେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦାନ କରୁନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସ୍ରିଧଃ (ବିଫଳତା, ଆଘାତ/କ୍ଷତି)କୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍କି ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 8

उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना । युयुयातामितो रपो अप स्रिधः ॥

ଏବଂ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଭିଷଜ—ଅଶ୍ୱିନୌ—ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କରନ୍ତୁ; ଏଠାରୁ ବ୍ୟାଧି-କ୍ଲେଶକୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ହାନିଗୁଡ଼ିକୁ ପରେ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 9

शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः । शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः ॥

ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଶାନ୍ତିରେ ତାପ ଦିଅନ୍ତୁ। ବାୟୁ ଶାନ୍ତି ବହାଉ, ବ୍ୟାଧି-କ୍ଲେଶକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଅ; ହାନିଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂରେ ହଂକା।

Mantra 10

अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଘୁସିଆସୁଥିବା ବ୍ୟାଧିକୁ ଦୂରେ ହଂକା, ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବରୋଧକୁ ଦୂରେ ହଂକା, ଏବଂ ବାଙ୍କା ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରତିହତ କର; ଆମକୁ ଅଂହସ—କଷ୍ଟ ଓ ସଙ୍କୋଚକ ଅନ୍ଧକାର—ଠାରୁ ପୃଥକ କର।

Mantra 11

युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् । ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଶତ୍ରୁ-ଆକ୍ରମଣର ବାଣକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଂକାଇଦିଅ, ଏବଂ ଭ୍ରମକର ଦୁର୍ମତିକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କର। ହେ ବିଶ୍ୱବେଦସମାନେ, ବିଭେଦକାରୀ ଦ୍ୱେଷକୁ ଭାଙ୍ଗି ଛିଟାଇଦିଅ।

Mantra 12

तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति । एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ସେଇ ଶର୍ମ (ଆଶ୍ରୟ) ଦିଅ—ଯାହା ମୋଚନ କରେ। ହେ ସୁଦାନବମାନେ, ଦୋଷଭାରିତକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କର।

Mantra 13

यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः । स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः ॥

ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କେହି ରାକ୍ଷସ-ସ୍ୱଭାବରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ୁ; ବାଙ୍କା ଲୋକ ନିଜ ହିଂସାକୁ ନିଜ ଉପରେ ହିଁ ଫେରାଇ ଦିଏ।

Mantra 14

समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् । यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः ॥

ଆମ ପ୍ରତି ହାନି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଯେ ଏଠାକୁ ଆସେ, ସେଇ ଦୁଃଶଂସ (ଦୁର୍ବଚନୀ) ମର୍ତ୍ୟ ଶତ୍ରୁ-ରିପୁକୁ ଘୋର ଅଘ (ପାପ/ଅପଶକୁନ) ଆବରଣ କରେ; ବୈରଭାବରେ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଦ୍ୱୟୁ (ଦ୍ୱିମନସ୍କ/ଦ୍ୱିଚାରୀ) ନିଜ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ଧରାପଡ଼େ।

Mantra 15

पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् । उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः ॥

ହେ ଦେବମାନେ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନମାନେରେ ଅବସ୍ଥିତ ରୁହ; ହୃଦୟମାନେରେ ତୁମେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦ୍ୱୟୁ (ଦ୍ୱିମନସ୍କ) ଓ ଅଦ୍ୱୟୁ (ଅଖଣ୍ଡ/ଏକନିଷ୍ଠ) — ଉଭୟଙ୍କ ପାଖକୁ ନିକଟ ହୁଅ, ଏବଂ ସତ୍ତାକୁ ଯଥାକ୍ରମେ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 16

आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे । द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम् ॥

ଆମେ ପର୍ବତମାନଙ୍କର ଶର୍ମ (ଶାନ୍ତି/ଆଶ୍ରୟ) ଓ ଜଳମାନଙ୍କର ଶର୍ମ ମଧ୍ୟ ବାଛୁ। ହେ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ (ଆକାଶ-ପୃଥିବୀ), ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ—ରପସ୍କୃତ (କ୍ଷୟକାରକ/କୋରାଇଦେବା) ଭାବେ ଗଢ଼ା ଦୁଃଖ-ଆଘାତକୁ।

Mantra 17

ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः । अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन ॥

ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମ ଭଦ୍ର ଶର୍ମ (କଲ୍ୟାଣକର ଆଶ୍ରୟ-ଶାନ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ତୁମ ନାଉରେ ବସାଇ, ସମସ୍ତ ଦୁରିତ (କଠିନ ସଙ୍କଟ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନିଷ୍ଟ) ପାର କରାଇଦିଅ।

Mantra 18

तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः सुमहसः कृणोतन ॥

ସନ୍ତାନ ଓ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ପାଇଁ, ହେ ସୁମହସ (ମହାମହିମାଶାଳୀ) ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନାର୍ଥେ ଅଧିକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ କର; ଆତ୍ମା ସତ୍ୟରେ ବିକଶିତ ହେବା ପାଇଁ ଜୀବନାବଧିକୁ ବିସ୍ତାର କର।

Mantra 19

यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत । युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି ତୁମ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଆନନ୍ଦ—କୃପାଳୁ ହୁଅ। କାରଣ ଆମେ ତୁମରେଇ; ତୁମ ସଜାତ୍ୟ (କୁଳ-ସ୍ୱଭାବର ଏକତା) ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଅଛୁ।

Mantra 20

बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना । मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये ॥

ବିଶାଳ ରକ୍ଷା-ଆବରଣ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମରୁତମାନଙ୍କ ଦେବଗଣକୁ, ତ୍ରାତା ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟକୁ, ଏବଂ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ—ସେଇ ମହା ଆଶ୍ରୟ (ବୃହତ୍) ଆମକୁ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରି ରହୁ।

Mantra 21

अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् । त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः ॥

ହେ ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମନ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ବଳରେ ସମୃଦ୍ଧ ବରୁଣ—ଆମ ସ୍ତୁତିର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅ; ହେ ମରୁତମାନେ, ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଆସ, ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତିର ଆବରଣ ହୁଅ।

Mantra 22

ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि । प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन ॥

ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ମାନବ ସାଧକ; ତେଣୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଆଗେଇ ନେଅ—ଆମ ଜୀବନ-ଅବଧିକୁ ପାର କରାଅ, ଯେପରି ଆମେ ସତ୍ୟରୂପେ ଜୀବି ପାରିବୁ।