
Sukta 7.25
Vasiṣṭha
Triṣṭubh
वसिष्ठस्य षडृचं त्रिष्टुभं सूक्तम् इन्द्रं भीमं संग्रामनेतारं रक्षितारं च आह्वयति, यस्य विद्युत्शक्तिः सेनां स्थिरयति जयम् च नयति। कविरिन्द्रं प्रार्थयते यत् स सुसंयतः स्यात्, अह्न्यह्नि चिरस्थायि शरणं रक्षां च दद्यात्, उपासकान् च समृद्ध्या बलेन क्षेमेण च पूरयेत्।
Mantra 1
आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः । पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विष्वद्र्यग्वि चारीत् ॥
आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः। पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विश्वद्र्यग्वि चारीत्॥
Mantra 2
नि दुर्ग इन्द्र श्नथिह्यमित्राँ अभि ये नो मर्तासो अमन्ति । आरे तं शंसं कृणुहि निनित्सोरा नो भर सम्भरणं वसूनाम् ॥
नि दुर्ग इन्द्र श्नथिह्यमित्रान् अभि ये नो मर्तासो अमन्ति। आरे तं शंसं कृणुहि निनित्सोरा नो भर सम्भरणं वसूनाम्॥
Mantra 3
शतं ते शिप्रिन्नूतयः सुदासे सहस्रं शंसा उत रातिरस्तु । जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्यास्मे द्युम्नमधि रत्नं च धेहि ॥
हे शिप्रिन्! सुदासे ते शतं नूतयः स्युः, सहस्रं शंसाः, उत ते रातिरस्तु। वधर्वनुषो मर्त्यस्यायुधं जहि; अस्मासु द्युम्नम् अधि रत्नं च धेहि।
Mantra 4
त्वावतो हीन्द्र क्रत्वे अस्मि त्वावतोऽवितुः शूर रातौ । विश्वेदहानि तविषीव उग्रँ ओकः कृणुष्व हरिवो न मर्धीः ॥
त्वावतो हि, इन्द्र, क्रत्वेऽस्मि; त्वावतोऽवितुः, शूर, रातौ। विश्वेदहानि तविषीव उग्र! ओकः कृणुष्व, हरिवः; न मर्धीः।
Mantra 5
कुत्सा एते हर्यश्वाय शूषमिन्द्रे सहो देवजूतमियानाः । सत्रा कृधि सुहना शूर वृत्रा वयं तरुत्राः सनुयाम वाजम् ॥
कुत्सायैते हर्यश्वाय शूषम्—इन्द्रे सहो देवजूतमियानाः। सत्रा कृधि सुहनाः, शूर, वृत्रान्; वयं तरुत्राः सनुयाम वाजम्।
Mantra 6
एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम । इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
एव न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि; प्र ते महीँ सुमतिं वेविदाम। इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां; यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः॥
Indra’s great help is invoked as battle-hosts converge in a single fury; his lightning-heroism is foregrounded.
The hymn turns from praise to disciplined petition: Indra’s mind and power must not scatter; he must guide and guard the collective effort.
A strong, enduring ‘okaḥ’ (dwelling/shelter) is requested—protection and support ‘through all the days,’ expressing total reliance on Indra’s saving power.
The closing prayer asks for choicest plenitude, vast right-minded favor, increased force for the generous/aspiring, and constant safeguarding in svasti.
आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः । पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विष्वद्र्यग्वि चारीत् ॥त्वावतो हीन्द्र क्रत्वे अस्मि त्वावतोऽवितुः शूर रातौ । विश्वेदहानि तविषीव उग्रँ ओकः कृणुष्व हरिवो न मर्धीः ॥एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम । इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥It asks Indra for focused, unwavering help—especially in moments of conflict—along with a strong, lasting shelter (okaḥ), abundance, strength, and continual well-being (svasti).
The poet prays that Indra’s intention and power remain concentrated, so protection and victory are decisive rather than scattered or delayed.
Okaḥ is a “dwelling” or “secure place”—a symbol of stable protection, a firm home-base for the community, and a settled condition of safety maintained “through all the days.”
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.