
Sukta 2.11
Gṛtsamada (Bhārgava)
Triṣṭubh (common for Indra hymns in Mandala 2; verse-level confirmation requires scan)
गृत्समदेन कृतोऽयं इन्द्रसूक्तः कवीनां प्रार्थनां शृण्वन् देवं यज्ञं प्रति आगन्तुं, बलवर्धकं सोमं पातुं च आह्वयति। इन्द्रं शूरं दातारं गोप्तारं च स्तौति; धनं जयम् अदीप्तं च भाग्यभागं याचते, येन उपासकाः सभायां ‘वृहद्’ वदेरन्, दृढैः सन्तानैः सखिभिश्च समन्विताः।
Mantra 1
श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् । इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः ॥
श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम्। इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः॥
Mantra 2
सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः ॥
सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः। अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः॥
Mantra 3
उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्त्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च । तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः ॥
उक्थेष्वेव, हे शूर, येषु त्वं चाकन्थ; स्तोमेष्विन्द्र, रुद्रियेṣu च स्तुतिषु—तुभ्यं एता धारा धावन्ति; यासु त्वं मन्दसानः प्र सिस्रसे, वायवे शु॒भ्राः स्रुतय इव।
Mantra 4
शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः । शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः ॥
शु॒भ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः, शु॒भ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः; शु॒भ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानः—अस्मे दासीर्विशः, सूर्येण सह्याः।
Mantra 5
गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् । उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण ॥
गुहा हितं गुह्यं गूळ्हम् अप्स्व् अपीवृतं मायिनं क्षियन्तम्; उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसम्—अहन्नहिं, शूर, वीर्येण।
Mantra 6
स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि । स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू ॥
स्तवा नु ते इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि। स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू॥
Mantra 7
हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन् ॥
हरी नु ते इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम्। वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन्॥
Mantra 8
नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्त्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् । दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि ॥
नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्त्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान्। दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि॥
Mantra 9
इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात् ॥
इन्द्रो महान्तं सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनीक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात् ॥
Mantra 10
अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्त्सुतस्य ॥
अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्त्सुतस्य ॥
Mantra 11
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव ॥
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव ॥
Mantra 12
त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः । अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम ॥
त्वयि हे इन्द्र वयम् आश्रयम् अलभाम; ऋतपथे सपन्तो विप्राः इव वयं धियं वनेम। अवस्यवो वयं तव प्रशस्तिं धीमहि—येन सद्यस्ते रायो दावने योग्याः स्याम।
Mantra 13
स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः । शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम् ॥
स्याम ते त इन्द्र ये त ऊतीम् अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः। शुष्मिन्ततमं यं चाकनाम देव, अस्मे रयिं रासि वीरवन्तम्।
Mantra 14
रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः । सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम् ॥
रासि क्षयं रासि मित्रम् अस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः। सजोशसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम्।
Mantra 15
व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र । अस्मान्त्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः ॥
ये त्वया मन्दसानस्य येषु व्यन्तु तेऽधुना। तृप्तः सोमं पिबेन्द्र द्रुह्यदि प्रचोदितः॥ अस्मान् सु पृत्सु तारय तरुत्रा रक्षिता भव। बृहद्भिरर्कैर्द्यां त्वं विवर्धय इति श्रुतम्॥
Mantra 16
बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् । स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन् ॥
बृहन्त इन्नु ते जनास्तरुत्रो ये त्वाम्। उक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान्॥ स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्तः। त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन्॥
Mantra 17
उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र । प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम् ॥
उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु सोमं पिबेन्द्र। प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम्॥
Mantra 18
धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् । अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र ॥
हे शूर इन्द्र, धिष्वा स्वशवः—येन त्वं वृत्रं दानुम् और्णवाभं च अवाभिनदः। आर्याय ज्योतिर् अपावृणोः; दस्युः सव्यतः नि सादि, हे इन्द्र।
Mantra 19
सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वाः स्पृध आर्येण दस्यून् । अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय ॥
वयं सनेम—ये तव ऊतिभिः तरन्तो विश्वाः स्पृधः, आर्येण दस्यून् अभिभवन्ति। अस्मभ्यं त्वं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपम् अरन्धयः, साख्यस्य त्रिताय।
Mantra 20
अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः । अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान् ॥
अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य इन्द्रो वावृधानो न्यर्बुदम् अस्तः। अवर्तयत् सूर्यो न चक्रं; भिनद् वलम्—इन्द्रो अङ्गिरस्वान्—गूढं ज्योतिर् विमोचयन्।
Mantra 21
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
नूनं ह इन्द्र, ते मघोनी दक्षिणा जरित्रे प्रति वरं दुह्यताम्। स्तोतृभ्यः शिक्षस्व, ददासि च; नो भागो मा दग्धः—विदथे सुवीराः सन्तो बृहद् वदेम।
A direct plea: Indra, hear our call and do not harm us; make us fit recipients of your riches, as the nourishing streams continually increase you.
The hymn intensifies the invitation through Soma: repeated urging to drink, and the idea that the pressed Soma gladdens and enlarges Indra’s power, making him ready to act for the worshippers.
The ritual peak is Indra’s Soma-drinking and empowerment—his ‘belly’ filled by the pressings—followed by the expectation of immediate, tangible boons and protection for the human settlement.
It ends with a measured request for dakṣiṇā/fortune to answer the singer’s chosen boon, protection of one’s rightful share, and the blessing to speak great words in the assembly, rich in heroic energies.
śrudhī havam indra mā riṣaṇyaḥ
pibā-pibed indra śūra somam
bṛhad vadema vidathe suvīrāḥ
The hymn asks Indra to hear the worshippers, come to the Soma sacrifice, become strong through the libations, and grant wealth, protection, and a secure share of fortune.
In Vedic ritual language, Soma is the power that ‘gladdens’ and increases Indra’s strength, so his drinking marks the moment he becomes ready to help and to give boons.
It is a closing blessing: “May we speak great, uplifting words in the assembly, and may we be rich in heroic strength (good offspring, courage, and capable allies).”
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.