Sukta 11

Mantra 1

श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् । इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ. ಸತ್ತ್ವದ ಧನಗಳನ್ನು ನೀನು ದಾನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಯೋಗ್ಯರಾಗೋಣ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಪೋಷಣೆಯ ಪ್ರವಾಹಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ—ನಿಜವಾದ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವು—ನಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಂತೆ.

Mantra 2

सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಮಹತ್ತರ (ಜಲ/ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ—ಪೂರ್ವಕಾಲದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಶೂರನೇ, ಅಹಿ (ವೃತ್ರ) ಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ತಾನು ಅಮರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ದಾಸನನ್ನೂ ನೀನು ಕೆಡವಿದೆ; ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧನಾಗಿ ನೀನು ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 3

उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्त्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च । तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः ॥

ಉಕ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ, ಹೇ ಶೂರ, ನೀನು ಆನಂದಿಸುವ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ—ಸ್ತೋಮಗಳಲ್ಲಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಮತ್ತು ರುದ್ರಿಯ ಉನ್ನತಘೋಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ—ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಈ (ಧಾರೆಗಳು) ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ನೀನು ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ವಾಯುವಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪ್ರವಾಹಗಳಂತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತೀ.

Mantra 4

शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः । शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः ॥

ನಿನ್ನ ಶುಭ್ರ ಶುಷ್ಮವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರ ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾ—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಶುಭ್ರನು, ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಿರುವೆ. ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಮಾಡು.

Mantra 5

गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् । उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण ॥

ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಹಿತವಾದ, ಗುಹ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಗೂಢವಾದ, ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ—ಮಾಯಿನ್ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೇ ಶೂರ, ನೀನು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಅಹಿ (ಸರ್ಪ) ಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ; ನೀನು ಜಲಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದೆ.

Mantra 6

स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि । स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ನಾವು ನಿನ್ನ ಪುರಾತನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ನೂತನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ; ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕೇತುಗಳಂತೆ ಇರುವ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 7

हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ಅಶ್ವ/ಶಕ್ತಿಗಳು) ಜಯವನ್ನು ತಂದು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾ, ಘೃತದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುವ ಸ್ವರ—ಪ್ರಕಾಶದ ನಾದವನ್ನು—ಹೊರಹಾಕಿವೆ. ಸಮಭೂಮಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿತು; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಲವು ಲೋಕವನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಳ್ಳಿದಾಗ ಪರ್ವತವೂ ಹರಿಯುವಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು.

Mantra 8

नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्त्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् । दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि ॥

ಪರ್ವತವು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿತು—ಇನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ; ಮಾತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿತು. ದೂರದ ಆ ಪಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಣಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ/ಪ್ರವಾಹದ ಧಮನಿ (ವಾಹಿನಿ)ಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Mantra 9

इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात् ॥

ಇಂದ್ರನು ಮಹಾಸಿಂಧುವನ್ನು—ಒತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮಾಯಾವಿ ವೃತ್ರನನ್ನು—ಪ್ರಹರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿದನು. ಅವನ ವಜ್ರದ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ, ವೃಷಭನಂತೆ ಅವನ ಪುನಃಪುನಃ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಯಗೊಂಡ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ (ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ) ಕಂಪಿಸಿದವು.

Mantra 10

अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्त्सुतस्य ॥

ಈ ವೃಷಭನ ವಜ್ರವು ಗರ್ಜಿಸಿತು—ಮಾನವಾತೀತ ಶಕ್ತಿಯದು—ಮಾನವಬಲ ಕ್ಷೀಣಿಸುವಾಗ. ಸುತ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಅವನು ದಾನವನ ಮಾಯಾವಿಯ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು—ಛಲಕಪಟದ ಕಲೆಗಳನ್ನು—ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.

Mantra 11

पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव ॥

ಕುಡಿ, ಕುಡಿಯೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ ಶೂರ, ಸೋಮವನ್ನು; ಆನಂದಕರ ಸುತ ರಸಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸಲಿ. ನಿನ್ನ ಕುಕ್ಷಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ, ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ—ಇಂತೆ ಸುತವಾದ ಆನಂದವು ನಮ್ಮ ಮಾನವ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 12

त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः । अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಾವು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ಋತದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ವಿಪ್ರರಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರೇರಿತ ಧೀ (ಧಿಯಂ) ಯನ್ನು ಗಳಿಸೋಣ. ಸಹಾಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ ನಾವು ನಿನ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ—ಹೀಗಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿನ್ನ ರಾಯಸ್ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ದಾನದಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗೋಣ.

Mantra 13

स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः । शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम् ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಾವು ನಿನ್ನವರಾಗಿರೋಣ—ನಿನ್ನ ಊತಿ (ಸಹಾಯ) ಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಊರ್ಜೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವರಾಗಿ. ಓ ದೇವ, ನಾವು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅತಿಶುಷ್ಮಿನ್ (ಪರಮ ಪರಾಕ್ರಮಿ) ನೀನೇ—ನಮಗೆ ವೀರವಂತ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.

Mantra 14

रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः । सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम् ॥

ನಮಗೆ ಕ್ಷಯ (ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸ)ವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ನಮಗೆ ಮೈತ್ರ (ಸೌಹಾರ್ದ)ವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಓ ಇಂದ್ರ, ನಮಗೆ ಮಾರುತ ಶರ್ಧ (ಮರುತ್-ಗಣ)ವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಮತ್ತು ಸಜೋಷಸ (ಏಕಮನಸ್ಕ) ಹಾಗೂ ಹರ್ಷಿತರಾದವರು—ಆ ಪ್ರ-ವಾಯವಃ (ಮುಂದೆ ತಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ನಮ್ಮ ಅಗ್ರಣೀತಿ (ಮುಖ್ಯ ನೇತೃತ್ವ) ಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Mantra 15

व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र । अस्मान्त्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः ॥

ಈಗ ಚದುರಿಹೋಗಲಿ ಅವರು—ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ನೀನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಗೊಂಡಿರುವೆಯೋ; ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸು. ನಮ್ಮ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಿಸು, ಹೇ ತರುತ್ರ; ನೀನು ಮಹಾನ್ ಅರ್ಕಗಳಿಂದ ದ್ಯೌವನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿದವನು.

Mantra 16

बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् । स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन् ॥

ಮಹತ್ತರರು ನಿಜವಾಗಿ ಅವರು, ಹೇ ತರುತ್ರ, ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವವರು. ಗೃಹಭಾವದಿಂದ ಬರ್ಹಿಸನ್ನು ಹಾಸಿ, ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅವರು ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 17

उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र । प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम् ॥

ಈಗ ಉಗ್ರ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ, ಹೇ ಶೂರ, ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ, ತ್ರಿಕದ್ರುಕ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು, ಹೇ ಇಂದ್ರ. ದಾಡಿಯ ಮೇಲೆ ನುರಿತಿರುವ ನೊರೆ ಜೊತೆಗೆ ಆನಂದಿಸಿ, ಎರಡು ಹರಿಹಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುತ (ಒತ್ತಿದ) ರಸದ ಪಾನಕ್ಕೆ ಬಾ.

Mantra 18

धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् । अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र ॥

ಹೇ ಶೂರ ಇಂದ್ರನೇ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಶವ (ಬಲ)ವನ್ನು ಧರಿಸು; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಅಡ್ಡಿಯ ನೆಯುವ ದಾನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ಆರ್ಯನಿಗಾಗಿ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದೆ; ದಸ್ಯು ಎಡಬದಿಗೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದನು, ಹೇ ಇಂದ್ರ.

Mantra 19

सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वाः स्पृध आर्येण दस्यून् । अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय ॥

ನಾವು ಜಯಿಸೋಣ—ನಾವು, ನಿನ್ನ ಊತಿಗಳಿಂದ (ರಕ್ಷಣೆಗಳಿಂದ) ಎಲ್ಲ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಆರ್ಯ (ಉದಾತ್ತ) ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು. ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ, ತ್ರಿತನೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀನು ತ್ವಷ್ಟೃನ ವಿಶ್ವರೂಪ ತತ್ವಾಷ್ಟ್ರಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಧೀನಪಡಿಸಿದೆ.

Mantra 20

अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः । अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान् ॥

ಈ ಸೋಮ-ಸುವಾನ, ಮಂದಿನ (ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತ) ತ್ರಿತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಇಂದ್ರನು ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ಅರ್ಭುದನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದನು; ಮತ್ತು ವಲವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು—ಅಂಗಿರಸರ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು—ಮರೆಮಾಚಿದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು.

Mantra 21

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಈಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಜರಿತ್ರನ ಆಯ್ದ ವರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಉದಾರ ದಕ್ಷಿಣೆ ದೋಹಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಬರಲಿ. ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿ, ದಾನವನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸು; ನಮ್ಮ ಪಾಲು ದಗ್ಧವಾಗದಿರಲಿ—ಸುವೀರರಾಗಿ ನಾವು ವಿದಥದಲ್ಲಿ ‘ಬೃಹತ್’ ಅನ್ನು ಘೋಷಿಸೋಣ.