
Sukta 10.113
Indra (supported by Dyāvā-Pṛthivī and Viśve Devāḥ)
Trishtubh (probable; requires verification)
अस्मिन् सूक्ते इन्द्रस्य महिम्नः प्रचण्डो वेगः स्तूयते—द्यावापृथिव्यौ विश्वे देवाश्च तस्य बलं समर्थयन्ति, सोमेन च तस्य मनो बुद्धिश्च प्रबोध्येते। वृत्रवधं स्मारयति—येन स तमसा बद्धान् अपो निर्भिद्य मोचयामास—तां च जयम् अद्यतनस्य रक्षणस्य, क्लेशातिक्रान्तये सुरक्षितस्य पन्थसः, यजमानानां च विस्तीर्णस्य स्थिरस्याधारस्य प्रार्थनायै परिवर्तयति।
Mantra 1
तमस्य द्यावापृथिवी सचेतसा विश्वेभिर्देवैरनु शुष्ममावताम् । यदैत्कृण्वानो महिमानमिन्द्रियं पीत्वी सोमस्य क्रतुमाँ अवर्धत ॥
तमस्य द्यावापृथिवी सचेतसा विश्वेभिर्देवैरनु शुष्ममावताम्। यदैत्कृण्वानो महिमानमिन्द्रियं पीत्वी सोमस्य क्रतुमाँ अवर्धत॥
Mantra 2
तमस्य विष्णुर्महिमानमोजसांशुं दधन्वान्मधुनो वि रप्शते । देवेभिरिन्द्रो मघवा सयावभिर्वृत्रं जघन्वाँ अभवद्वरेण्यः ॥
तमस्य विष्णुर्महिमानमोजसांशुं दधन्वान्मधुनो वि रप्शते। देवेभिरिन्द्रो मघवा सयावभिर्वृत्रं जघन्वाँ अभवद्वरेण्यः॥
Mantra 3
वृत्रेण यदहिना बिभ्रदायुधा समस्थिथा युधये शंसमाविदे । विश्वे ते अत्र मरुतः सह त्मनावर्धन्नुग्र महिमानमिन्द्रियम् ॥
यदा त्वं वृत्रेणाहिना सह आयुधानि बिभ्रन् युधये शंसमाविदे समस्थिथाः, तदा अत्र ते सर्वे मरुतः सह त्मना, हे उग्रेन्द्र, तव महिमानम् ऐश्वर्यम् इन्द्रियम् च अवर्धयन्।
Mantra 4
जज्ञान एव व्यबाधत स्पृधः प्रापश्यद्वीरो अभि पौंस्यं रणम् । अवृश्चदद्रिमव सस्यदः सृजदस्तभ्नान्नाकं स्वपस्यया पृथुम् ॥
स जात एव स्पृधः व्यबाधत; वीरोऽभि पौंस्यं रणं प्रापश्यत्। स अद्रिम् अवृश्चत्; अव सस्यदः स्रवांसि सृजत्; स्वपस्यया पृथुं नाकम् अस्तभ्नात्।
Mantra 5
आदिन्द्रः सत्रा तविषीरपत्यत वरीयो द्यावापृथिवी अबाधत । अवाभरद्धृषितो वज्रमायसं शेवं मित्राय वरुणाय दाशुषे ॥
अथ इन्द्रः सत्रा तविषीः अपत्यत; वरीयो द्यावापृथिवी अबाधत। धृषितो वज्रम् आयसं अवाभरत्—शेवं—मित्राय वरुणाय च दाशुषे।
Mantra 6
इन्द्रस्यात्र तविषीभ्यो विरप्शिन ऋघायतो अरंहयन्त मन्यवे । वृत्रं यदुग्रो व्यवृश्चदोजसापो बिभ्रतं तमसा परीवृतम् ॥
अत्रेन्द्रस्य तविषीभ्यः प्रेरिताः विरप्शिनो युद्धमन्यवे शीघ्रं मन्यून् अरंहयन्। यदुग्रः स्वेनोजसा तमसा परिवृतम् आपो बिभ्रतं वृत्रं व्यवृश्चत्।
Mantra 7
या वीर्याणि प्रथमानि कर्त्वा महित्वेभिर्यतमानौ समीयतुः । ध्वान्तं तमोऽव दध्वसे हत इन्द्रो मह्ना पूर्वहूतावपत्यत ॥
या वीर्याणि प्रथमानि कृत्वा महित्वेभिर्यतमानौ समीयतुः। ध्वान्तं तमोऽव दध्वसे हत इन्द्रो मह्ना पूर्वहूतावपत्यत्।
Mantra 8
विश्वे देवासो अध वृष्ण्यानि तेऽवर्धयन्त्सोमवत्या वचस्यया । रद्धं वृत्रमहिमिन्द्रस्य हन्मनाग्निर्न जम्भैस्तृष्वन्नमावयत् ॥
अथ विश्वे देवासः सोमवत्या वचस्यया ते वृष्ण्यान्यवर्धयन्। रद्धं वृत्रमहिमिन्द्रस्य हन्मना अग्निर्न जम्भैस्तृष्वन्नमावयत्।
Mantra 9
भूरि दक्षेभिर्वचनेभिॠक्वभिः सख्येभिः सख्यानि प्र वोचत । इन्द्रो धुनिं च चुमुरिं च दम्भयञ्छ्रद्धामनस्या शृणुते दभीतये ॥
भूरिदक्षैर्वचनेभिरृक्वभिः सख्येभिश्च सख्यानि प्र वोचत। इन्द्रो धुनिं च चुमुरिं च दम्भयन् श्रद्धामनसा शृणुते दभीतये॥
Mantra 10
त्वं पुरूण्या भरा स्वश्व्या येभिर्मंसै निवचनानि शंसन् । सुगेभिर्विश्वा दुरिता तरेम विदो षु ण उर्विया गाधमद्य ॥
त्वं पुरूण्या भरा स्वश्व्या येभिर्मंसै निवचनानि शंसन्। सुगेभिर्विश्वा दुरिता तरेम विदो षु ण उर्विया गाधमद्य॥
It praises Indra’s power, heightened by Soma, recalls his victory over Vṛtra who held back the waters in darkness, and asks Indra for help, prosperity, and a secure foundation.
They represent the cosmic supports of order and stability; the hymn depicts them, along with the All-Gods, as fostering and backing Indra’s force so his victory benefits the world.
Beyond the myth, it symbolizes removing inner blockage—fear, confusion, inertia—so that clarity, energy, and life-flow can move freely again.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.