Sukta 113

Mantra 1

तमस्य द्यावापृथिवी सचेतसा विश्वेभिर्देवैरनु शुष्ममावताम् । यदैत्कृण्वानो महिमानमिन्द्रियं पीत्वी सोमस्य क्रतुमाँ अवर्धत ॥

அவனுடைய வலிமையை, ஒருமனத்துடன் த்யாவா-பிருதிவீ (வானும் பூமியும்), எல்லாத் தேவர்களோடும் சேர்ந்து வளர்க்கட்டும். அவன் இந்திரிய மஹிமையை வடித்துக்கொண்டு முன்னே சென்றபோது, சோமத்தை அருந்திய அந்த க்ரதுமானன் (திடசங்கல்பம், ஞானவான்) தன் ஆற்றலை மேலும் பெருக்கினான்.

Mantra 2

तमस्य विष्णुर्महिमानमोजसांशुं दधन्वान्मधुनो वि रप्शते । देवेभिरिन्द्रो मघवा सयावभिर्वृत्रं जघन्वाँ अभवद्वरेण्यः ॥

அவனுடைய மஹிமையை, விஷ்ணு ஓஜஸால் அஞ்சு (கதிர்) தாங்கி, மதுவின் ஆனந்தத்தை விரிவாக்குகிறார். தேவர்களைத் துணையாக்கி மகவா இந்திரன் வ்ருத்ரனை வதைத்து, வरेண்யன்—தேர்வுக்குரியவன், காரியத்திற்குத் தகுந்தவன்—ஆனான்.

Mantra 3

वृत्रेण यदहिना बिभ्रदायुधा समस्थिथा युधये शंसमाविदे । विश्वे ते अत्र मरुतः सह त्मनावर्धन्नुग्र महिमानमिन्द्रियम् ॥

நீ வ்ருத்ரன்—அந்த அஹி (பாம்பு) எதிராக—ஆயுதங்களைத் தாங்கி, புகழ்-பாராட்டைப் பெறப் போருக்கு நிலை கொண்டபோது, இங்கே உன் எல்லா மருத்களும் தம் சொந்த ஆத்ம-வலத்தால், ஓ உக்ரனே, உன் ஆண்டவத் தன்மையுடைய இந்திரிய-பராக்ரமமும் மகிமையும் வளர்த்தனர்.

Mantra 4

जज्ञान एव व्यबाधत स्पृधः प्रापश्यद्वीरो अभि पौंस्यं रणम् । अवृश्चदद्रिमव सस्यदः सृजदस्तभ्नान्नाकं स्वपस्यया पृथुम् ॥

தன் பராக்ரமத்தில் பிறந்தவனாய் அவன் உடனே போட்டி-மோதல்களை அகற்றினான்; வீரன் ஆண்மையுடைய போரைக் கண்டு முன்னே நோக்கினான். அவன் அத்ரி (பாறை)யை வெட்டினான்; அடக்கப்பட்ட நீரோட்டங்களை விடுவித்து ஓடச் செய்தான்; மேலும் தன் சிறந்த செயற்பாட்டால் விரிந்த நாகம் (ஆகாயம்) நிலைத்திருக்கத் தாங்கினான்.

Mantra 5

आदिन्द्रः सत्रा तविषीरपत्यत वरीयो द्यावापृथिवी अबाधत । अवाभरद्धृषितो वज्रमायसं शेवं मित्राय वरुणाय दाशुषे ॥

அப்போது இந்திரன் இடையறாத வலச் சுழலில் தன் தவிஷீ (சக்தி)யை இயக்கினான்; மேலும் விரிந்த வெளியைத் திறந்து, த்யாவா-பிருதிவீ (த்யௌः மற்றும் பிருதிவீ)யை பிரித்தான். துணிவுடையவன் இரும்பு வஜ்ரத்தை கீழிறக்கினான்—காக்கும் நன்மை—மித்ரன்-வருணன் மற்றும் தாசுஷ் (யாக-தானம் செய்பவன்) காக.

Mantra 6

इन्द्रस्यात्र तविषीभ्यो विरप्शिन ऋघायतो अरंहयन्त मन्यवे । वृत्रं यदुग्रो व्यवृश्चदोजसापो बिभ्रतं तमसा परीवृतम् ॥

இங்கே இந்திரனின் உந்தும் தீவிர வலிமைகளால், பரந்த செயலாற்றுவோர் (தேவர்கள்) அவன் போர்க் கோபத்திற்காக உக்கிரமான வேகங்களை விரைந்து தூண்டினர். அப்போது அந்தப் பிரசண்டன் தன் பலத்தால், நீர்களைத் தாங்கிய, இருளால் அனைத்துத் திசைகளிலும் சூழப்பட்ட வ்ருத்ரனைப் பிளந்து அகற்றினான்.

Mantra 7

या वीर्याणि प्रथमानि कर्त्वा महित्वेभिर्यतमानौ समीयतुः । ध्वान्तं तमोऽव दध्वसे हत इन्द्रो मह्ना पूर्वहूतावपत्यत ॥

முதற் வீரச் செயல்கள் நிறைவேறிய பின், தம் மகத்துவத்தில் முயன்று அவை (இரு சக்திகள்) ஒன்றுகூடின. இருள்-மூடலில் அழுத்தப்பட்டவனுக்காக அந்தக் குமிழ்ந்த இருள் கீழே தள்ளப்பட்டது; இந்திரன் தன் மாபெரும் வலிமையால், பழங்காலம் முதல் அழைக்கப்பட்ட சக்தியாக முன்னே பாய்ந்தான்.

Mantra 8

विश्वे देवासो अध वृष्ण्यानि तेऽवर्धयन्त्सोमवत्या वचस्यया । रद्धं वृत्रमहिमिन्द्रस्य हन्मनाग्निर्न जम्भैस्तृष्वन्नमावयत् ॥

அப்போது எல்லாத் தேவர்களும் சோமம் நிறைந்த புகழ்வாக்கால் உன் வ்ருஷ்ண்ய (ஆண்மை/வீரியம்) வலிமைகளை வளர்த்தனர். தடுக்கும் பாம்பு வ்ருத்ரன்—அடக்கப்பட்டும் கட்டப்பட்டும்—இந்திரனின் வதவலிமையால், அக்னியின் தாடைகளால் மென்றதுபோல் நசுக்கப்பட்டது; இவ்வாறு தாகமுற்ற சக்திகளுக்குப் போஷணம் (அன்னரசு) கிடைத்தது.

Mantra 9

भूरि दक्षेभिर्वचनेभिॠक्वभिः सख्येभिः सख्यानि प्र वोचत । इन्द्रो धुनिं च चुमुरिं च दम्भयञ्छ्रद्धामनस्या शृणुते दभीतये ॥

மிகுந்த திறன்களாலும், சொற்களாலும், ருக்-ஸ்தோத்திரங்களாலும், நண்பர்களின் நட்பினாலும்—நட்பின் பந்தங்களை நீங்கள் அறிவியுங்கள். இந்திரன், துனி மற்றும் சுமுரியை அடக்கி, நம்பிக்கை நிறைந்த மனத்துடன் கேட்கிறான்—தாக்குபவனை வெல்லும்பொருட்டு.

Mantra 10

त्वं पुरूण्या भरा स्वश्व्या येभिर्मंसै निवचनानि शंसन् । सुगेभिर्विश्वा दुरिता तरेम विदो षु ण उर्विया गाधमद्य ॥

ஓ இந்திரா, உன் நல்ல-குதிரையுடைய வலிமைகளுடன் எங்களுக்கு பல வளங்களை கொண்டு வா—அவற்றால் ஊக்கமுற்ற சிந்தனையில் நாம் நிலைபெற்ற சொற்களைப் புகழ்ந்து உரைக்கிறோம். நல்ல நடைப்பாதைகளால் எல்லா துன்பங்களையும் கடந்து செல்லட்டும்; அறிந்தவனே, இன்று எங்களுக்கு விரிந்தும் உறுதியானும் அடித்தளத்தை அருள்வாயாக.