Opening the text

यौवराज्याभिषेक-उपकल्पनम् (Preparations for Rama’s Installation as Yuvaraja)
अयोध्याकाण्ड
अस्मिन् सर्गे पौरजनाः अञ्जलिपद्म-प्रणामेन दशरथं रामस्य यौवराज्याभिषेकाय प्रेरयन्ति; राजा च प्रियहित-वचोभिः तान् प्रत्यर्चयति। ततः स वसिष्ठं वामदेवं च ब्राह्मणान् समक्षं विधि-व्यवस्थापनाय नियोज्य, चैत्रमासस्य पुण्यत्वं निर्दिश्य—“रामस्य यौवराज्याय सर्वमुपकल्प्यताम्” इति राजाज्ञां घोषयति। वसिष्ठोऽमात्य-युक्तान् आदेशयति—अग्न्यागार-स्थाने सुवर्ण-रत्न-औषधि-शुक्लमाल्य-लाजा-मधु-घृत-वासांसि, रथ-आयुध-चतुरङ्गबल-शुभलक्षण-गज, चामर-ध्वज-छत्र, शातकुम्भ-कुम्भ-शत, हिरण्यशृङ्ग-ऋषभ, व्याघ्रचर्मादीनि समुपस्थापयितव्यानि। नगरद्वारालङ्कारः चन्दनस्रग्भिः धूपैश्च, द्विजभोजन-दान-दक्षिणा-व्यवस्था, स्वस्तिवाचन-निमन्त्रण-आसन-कल्पना, राजमार्ग-सिञ्चन-पताका-बंधन-नाट्य-ताला-आवचर-गणिका-व्यवस्था, देवायतन-चैत्येषु पृथगुपस्थापनं, योधानां सन्नद्ध-प्रवेशश्च—इत्येवं राज्याभिषेकस्य सार्वजनिक-धार्मिक-प्रशासनिक-समन्वयः प्रत्यक्षीभवति। क्रिया-समाप्तौ वसिष्ठ-वामदेवौ “कृतम्” इति राज्ञे निवेदयतः। ततः सुमन्त्रः रामम् आनयति; विविध-देशीय-भूमिपालाः दशरथं देवा इव वासवं उपासते। रामस्य आगमनं रूप-गुण-वर्णनैः विस्तरेण प्रदर्श्यते; दशरथः पुत्रम् आलिङ्ग्य आसनं ददाति, पुष्ययोगे यौवराज्य-प्राप्तिं निवेद्य राजोपदेशं ददाति—इन्द्रियनिग्रहः, कामक्रोध-त्यागः, अमात्य-प्रकृति-रञ्जनम्, कोष्ठागार-आयुधागार-सञ्चयः, मित्र-तोष इत्यादि। अन्ते राममित्राः कौसल्यां सूचयन्ति; सा दूतान् दानैः सत्करोति; रामो राजानं नमस्कृत्य स्वगृहं प्रतियाति, पौराश्च देवपूजां कुर्वन्ति।
Verse 1
तेषामञ्जलिपद्मानि प्रगृहीतानि सर्वशः।प्रतिगृह्याब्रवीद्राजा तेभ्यः प्रियहितं वचः।।।।
तेषामञ्जलिपद्मानि सर्वशः प्रगृहीतानि प्रतिगृह्य राजा तेभ्यः प्रियहितं वचोऽब्रवीत्।
Verse 2
अहोऽस्मि परमप्रीतः प्रभावश्चातुलो मम।यन्मे ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं यौवराज्यस्थमिच्छथ।।।।
अहोऽहं परमप्रीतः, मम प्रभावश्चातुलः; यन्मे ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं यौवराज्यस्थमिच्छथ।
Verse 3
इति प्रत्यर्च्य तान्राजा ब्राह्मणानिदमब्रवीत्।वसिष्ठं वामदेवं च तेषामेवोपशृण्वताम्।।।।
इति तान् ब्राह्मणान् सम्यक् प्रत्यर्च्य नृपोऽब्रवीत्। वसिष्ठं वामदेवं च तेषामेवोपशृण्वताम्॥
Verse 4
चैत्रश्श्रीमानयं मासः पुण्यः पुष्पितकाननः।यौवराज्याय रामस्य सर्वमेवोपकल्प्यताम्।।।।राज्ञस्तूपरते वाक्ये जनघोषो महानभूत्।
चैत्रश्श्रीमानयं मासः पुण्यः पुष्पितकाननः। यौवराज्याय रामस्य सर्वमेवोपकल्प्यताम्॥ राज्ञस्तूपरते वाक्ये जनघोषो महानभूत्॥
Verse 5
शनैस्तस्मिन्प्रशान्ते च जनघोषे जनाधिपः।।।।वसिष्ठं मुनिशार्दूलं राजा वचनमब्रवीत्।
शनैः प्रशान्ते जनघोषे जनाधिपो नृपः। वसिष्ठं मुनिशार्दूलं प्रति वाक्यमुवाच ह॥
Verse 6
अभिषेकाय रामस्य यत्कर्म सपरिच्छदम्।।।।तदद्य भगवन् सर्वमाज्ञापयितु मर्हसि।
हे भगवन्, रामस्याभिषेकाय यत् कर्म सपरिच्छदं आवश्यकं, तत् सर्वम् अद्यैव आज्ञापयितुं भवान् अर्हति।
Verse 7
तच्छ्रुत्वा भूमिपालस्य वसिष्ठो द्विजसत्तमः।।।।आदिदेशाग्रतो राज्ञ स्स्थितान्युक्तान् कृताञ्जलीन्।
भूमिपालस्य वचनं श्रुत्वा वसिष्ठो द्विजसत्तमः, राज्ञोऽग्रतः कृताञ्जलीन् स्थितान् नियुक्तान् आदिदेश।
Verse 8
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि।।।।शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक्च मधुसर्पिषी।अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि।।।।चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्।चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्।।।।शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्।हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च।।।।उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारं महीपतेः।
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि, शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक् मधुसर्पिषी; अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि, चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्; चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्, शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्; हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च—एतानि सर्वाणि प्रातः महीपतेरग्न्यागारम् उपस्थापयत।
Verse 9
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि।।2.3.8।। शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक्च मधुसर्पिषी। अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि।।2.3.9।। चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्। चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्।।2.3.10।। शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्। हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च।।2.3.11।। उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारं महीपतेः।
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि, शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक् मधुसर्पिषी; अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि, चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्; चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्, शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्; हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च—एतानि सर्वाणि प्रातः महीपतेरग्न्यागारम् उपस्थापयत।
Verse 10
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि।।2.3.8।। शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक्च मधुसर्पिषी। अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि।।2.3.9।। चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्। चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्।।2.3.10।। शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्। हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च।।2.3.11।। उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारं महीपतेः।
प्रातः महीपतेरग्न्यागारं सुवर्णादीनि रत्नानि बलिं सर्वौषधीरपि, शुक्लमाल्यानि लाजांश्च, पृथक् मधुसर्पिषी, अहतानि वासांसि रथं सर्वायुधानि, चतुरङ्गबलं शुभलक्षणं गजं, श्वेते चामरव्यजने ध्वजं पाण्डुरं छत्रं, शातकुम्भानां शतं कुम्भानग्निवर्चसान्, हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च—एतानि सर्वाण्युपस्थापयत।
Verse 11
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि।।2.3.8।।शुक्लमाल्यांश्च लाजांश्च पृथक्च मधुसर्पिषी।अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि।।2.3.9।।चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्।चामरव्यजने श्वेते ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम्।।2.3.10।।शतं च शातकुम्भानां कुम्भानाग्निवर्चसाम्।हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च।।2.3.11।।उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारं महीपतेः।
प्रातः महीपतेरग्न्यागारं सुवर्णादीनि रत्नानि बलिं सर्वौषधीरपि, शुक्लमाल्यानि लाजांश्च, पृथक् मधुसर्पिषी, अहतानि वासांसि रथं सर्वायुधानि, चतुरङ्गबलं शुभलक्षणं गजं, श्वेते चामरव्यजने ध्वजं पाण्डुरं छत्रं, शातकुम्भानां शतं कुम्भानग्निवर्चसान्, हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च—एतानि सर्वाण्युपस्थापयत।
Verse 12
यच्चान्यत्किञ्चिदेष्टव्यं तत्सर्वमुपकल्प्यताम्।।।।अन्तःपुरस्य द्वाराणि सर्वस्य नगरस्य च।चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां धूपैश्च घ्राणहारिभिः।।।।
यच्चान्यत्किञ्चिदेष्टव्यं तत्सर्वमुपकल्प्यताम्। अन्तःपुरद्वाराणि सर्वनगरद्वाराणि च चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां घ्राणहारिभिर्धूपैश्च।
Verse 13
यच्चान्यत्किञ्चिदेष्टव्यं तत्सर्वमुपकल्प्यताम्।।2.3.12।।अन्तःपुरस्य द्वाराणि सर्वस्य नगरस्य च।चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां धूपैश्च घ्राणहारिभिः।।2.3.13।।
यच्चान्यत्किञ्चिदेष्टव्यं तत्सर्वमुपकल्प्यताम्। अन्तःपुरद्वाराणि सर्वनगरद्वाराणि च चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां घ्राणहारिभिर्धूपैश्च।
Verse 14
प्रशस्तमन्नं गुणवद्दधिक्षीरोपसेचनम्।द्विजानां शतसाहस्रे यत्प्रकाममलं भवेत्।।।।
प्रशस्तमन्नं सुसंस्कृतं गुणवत् दधिक्षीराभ्यां समुपसेचितं पच्यताम्, यत् शतसाहस्रं द्विजानां प्रकामं तृप्त्यर्थं पर्याप्तं निर्मलं च भवेत्।
Verse 15
सत्कृत्य द्विजमुख्यानां श्वःप्रभाते प्रदीयताम्।घृतं दधि च लाजाश्च दक्षिणाश्चापि पुष्कलाः।।।।
द्विजमुख्यान् सत्कृत्य श्वः प्रभाते तेषां घृतं दधि च लाजाश्च, दक्षिणाश्चापि पुष्कलाः प्रदीयन्ताम्।
Verse 16
सूर्येऽभ्युदितमात्रे श्वो भविता स्वस्तिवाचनम्।ब्राह्मणाश्च निमन्त्र्यन्तां कल्प्यन्तामासनानि च।।।।
श्वः सूर्येऽभ्युदितमात्रे स्वस्तिवाचनं भविष्यति; ब्राह्मणाश्च निमन्त्र्यन्तां, आसनानि च कल्प्यन्ताम्।
Verse 17
आबध्यन्तां पताकाश्च राजमार्गश्च सिंच्यताम्।सर्वे च तालावचरा गणिकाश्च स्वलङ्कृताः।।।।कक्ष्यां द्वितीयामासाद्य तिष्ठन्तु नृपवेश्मनः।
पताकाश्च आबध्यन्तां, राजमार्गश्च सिंच्यताम्। सर्वे च तालावचराः गणिकाश्च स्वलङ्कृताः, नृपवेश्मनः द्वितीयां कक्ष्यां समासाद्य तत्र तिष्ठन्तु।
Verse 18
देवायतनचैत्येषुसान्नभक्षा स्सदक्षिणाः।।।।उपस्थापयितव्या स्स्युर्माल्ययोग्याः पृथक्पृथक्।
देवायतनचैत्येषु सान्नभक्षाः सदक्षिणाः, माल्योपस्थापनयोग्याः परिचारकाः पृथक्पृथक् उपस्थापयितव्याः स्युः।
Verse 19
दीर्घासिबद्धा योधाश्च सन्नद्धा मृष्टवाससः।।।।महाराजाङ्गणं सर्वे प्रविशन्तु महोदयम्।
दीर्घासिबद्धा योधाश्च सन्नद्धा मृष्टवाससः। महाराजाङ्गणं सर्वे प्रविशन्तु महोदयम्॥
Verse 20
एवं व्यादिश्य विप्रौ तौ क्रियास्तत्र सुनिष्ठितौ।।।।चक्रतुश्चैव यच्छेषं पार्थिवाय निवेद्य च।
एवं व्यादिश्य विप्रौ तौ क्रियास्तत्र सुनिष्ठितौ। चक्रतुश्चैव यच्छेषं पार्थिवाय निवेद्य च॥
Verse 21
कृतमित्येव चाब्रूतां अभिगम्य जगत्पतिम्।।।।यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजर्षभौ।
कृतमित्येव चाब्रूतां अभिगम्य जगत्पतिम्। यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजर्षभौ॥
Verse 22
ततस्सुमन्त्रं द्युतिमान्राजा वचनमब्रवीत्।रामः कृतात्मा भवता शीघ्रमानीयतामिति।।।।
ततस्सुमन्त्रं द्युतिमान्राजा वचनमब्रवीत्। रामः कृतात्मा भवता शीघ्रमानीयतामिति॥
Verse 23
स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात्।।।।रामं तत्रानयाञ्चक्रे रथेन रथिनां वरम्।
स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात्। रामं तत्रानयाञ्चक्रे रथेन रथिनां वरम्॥
Verse 24
अथ तत्र समासीना स्तदा दशरथं नृपम्।।।।प्राच्योदीच्याः प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः।म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः।।।।उपासाञ्चक्रिरे सर्वे तं देवा इव वासवम्।
अथ तत्र समासीनाः प्राच्योदीच्याः प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः। म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः॥ सर्वे ते दशरथं नृपं देवा इव वासवं समुपासाञ्चक्रिरे॥
Verse 25
अथ तत्र समासीना स्तदा दशरथं नृपम्।।2.3.24।।प्राच्योदीच्याः प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः।म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः।।2.3.25।।उपासाञ्चक्रिरे सर्वे तं देवा इव वासवम्।
तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः। प्रासादस्थो रथगतं ददर्शायान्तमात्मजम्॥
Verse 26
तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः।।।।प्रासादस्थो रथगतं ददर्शायान्तमात्मजम्।
तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः। प्रासादस्थो रथगतं ददर्शायान्तमात्मजम्॥
Verse 27
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम्।।।।दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्।चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम्।।।।रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्।घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः।।।।न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः।
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम्। दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्॥ चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम्। रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्॥ घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः। न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः॥
Verse 28
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम्।।2.3.27।।दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्।चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम्।।2.3.28।।रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्।घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः।।2.3.29।।न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः।
स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं नरपुङ्गवः। आरुरोह नृपं द्रष्टुं सह सूतेन राघवः॥
Verse 29
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम्।।2.3.27।।दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्।चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम्।।2.3.28।।रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्।घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः।।2.3.29।।न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः।
इति तान् ब्राह्मणान् सम्यक् प्रत्यर्च्य नृपोऽब्रवीत्। वसिष्ठं वामदेवं च तेषामेवोपशृण्वताम्॥
Verse 30
अवतार्य सुमन्त्रस्तं राघवं स्यन्दनोत्तमात्।।।।पितुस्समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात्।
अवतार्य सुमन्त्रस्तं राघवं स्यन्दनोत्तमात्। पितुः समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात्॥
Verse 31
स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं नरपुङ्गवः।।।।आरुरोह नृपं द्रष्टुं सह सूतेन राघवः।
स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं नरपुङ्गवः। आरुरोह नृपं द्रष्टुं सह सूतेन राघवः॥
Verse 32
स प्राञ्जलिरभिप्रेत्य प्रणतः पितुरन्तिके।।।।नाम स्वं श्रावयन्रामो ववन्दे चरणौ पितुः।
स प्राञ्जलिरभिप्रेत्य प्रणतः पितुरन्तिके। नाम स्वं श्रावयन् रामो ववन्दे चरणौ पितुः॥
Verse 33
तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः।।।।गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियमात्मजम्।
तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः। गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियमात्मजम्॥
Verse 34
तस्मै चाभ्युदितं दिव्यं मणिकाञ्चनभूषितम्।।।।दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम्।
तस्मै चाभ्युदितं दिव्यं मणिकाञ्चनभूषितम्। दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम्॥
Verse 35
तदासनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः।।।।स्वयैव प्रभया मेरुमुदये विमलो रविः।
तदासनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः। स्वयैव प्रभया मेरुमुदये विमलो रविः॥
Verse 36
तेन विभ्राजता तत्र सा सभाऽभिव्यरोचत।।।।विमलग्रहनक्षत्रा शारदी द्यौरिवेन्दुना।
तेन तत्र विभ्राजता सा सभाऽभिव्यरोचत। विमलग्रहनक्षत्रा शारदी द्यौरिवेन्दुना॥
Verse 37
तं पश्यमानो नृपतिस्तुतोष प्रियमात्मजम्।।।।अलङ्कृतमिवात्मानमादर्शतलसंस्थितम्।
तं पश्यमानो नृपतिस्तुतोष प्रियमात्मजम्। अलङ्कृतमिवात्मानमादर्शतलसंस्थितम्॥
Verse 38
स तं सस्मितमाभाष्य पुत्रं पुत्रवतां वरः।।।।उवाचेदं वचो राजा देवेन्द्रमिव काश्यपः।
स तं सस्मितमाभाष्य पुत्रं पुत्रवतां वरः। उवाचेदं वचो राजा देवेन्द्रमिव काश्यपः॥
Verse 39
ज्येष्ठायामसि मे पत्न्यां सदृश्यां सदृशस्सुतः।।।।उत्पन्नस्त्वं गुणश्रेष्ठो मम रामात्मजः प्रियः।
ज्येष्ठायामसि मे पत्न्यां सदृश्यां सदृशस्सुतः। उत्पन्नस्त्वं गुणश्रेष्ठो मम रामात्मजः प्रियः॥
Verse 40
यतस्त्वया प्रजाश्चेमा स्स्वगुणैरनुरञ्जिताः।।।।तस्मात्त्वं पुष्ययोगेन यौवराज्यमवाप्नुहि।
यतस्त्वया स्वगुणैरेव प्रजाः सर्वाः समनुरञ्जिताः। तस्मात् त्वं पुष्ययोगे च यौवराज्यमवाप्नुहि॥
Verse 41
कामतस्त्वं प्रकृत्यैव विनीतो गुणवानसि।।।।गुणवत्यपि तु स्नेहात्पुत्र वक्ष्यामि ते हितम्।
कामतस्त्वं प्रकृत्यैव विनीतो गुणवानसि। गुणवत्यपि तु स्नेहात् पुत्र वक्ष्यामि ते हितम्॥
Verse 42
भूयो विनयमास्थाय भव नित्यं जितेन्द्रियः।।।।कामक्रोधसमुत्थानि त्यजेथा व्यसनानि च।
भूयो विनयमास्थाय भव नित्यं जितेन्द्रियः। कामक्रोधसमुत्थानि त्यजेथा व्यसनानि च॥
Verse 43
परोक्षया वर्तमानो वृत्त्या प्रत्यक्षया तथा।।।।अमात्यप्रभृतीस्सर्वाःप्रकृतीश्चानुरञ्जय।
परोक्षया वर्तमानो वृत्त्या प्रत्यक्षया तथा। अमात्यप्रभृतीः सर्वाः प्रकृतीश्चानुरञ्जय॥
Verse 44
कोष्ठागारायुधागारैःकृत्वा सन्निचयान्बहून्।।।।तुष्टानुरक्तप्रकृतिर्यः पालयति मेदिनीम्।तस्यनन्दन्ति मित्राणि लब्ध्वाऽमृतमिवामराः।।।।तस्मात्त्वमपि चात्मानं नियम्यैवं समाचर।
कोष्ठागारेषु चायुधागारेषु च बहून् सन्निचयान् कृत्वा, यः प्रजाः तुष्टाः अनुरक्ताश्च कृत्वा मेदिनीं पालयति, तस्य मित्राणि अमृतं लब्ध्वा अमराः इव नन्दन्ति। तस्मात् त्वमपि आत्मानं नियम्य एवमेव समाचर।
Verse 45
कोष्ठागारायुधागारैःकृत्वा सन्निचयान्बहून्।।2.3.44।।तुष्टानुरक्तप्रकृतिर्यः पालयति मेदिनीम्।तस्यनन्दन्ति मित्राणि लब्ध्वाऽमृतमिवामराः।।2.3.45।।तस्मात्त्वमपि चात्मानं नियम्यैवं समाचर।
कोष्ठागारेषु चायुधागारेषु च बहून् सन्निचयान् कृत्वा, यः प्रजाः तुष्टाः अनुरक्ताश्च कृत्वा मेदिनीं पालयति, तस्य मित्राणि अमृतं लब्ध्वा अमराः इव नन्दन्ति। तस्मात् त्वमपि आत्मानं नियम्य एवमेव समाचर।
Verse 46
तच्छ्रुत्वा सुहृदस्तस्य रामस्य प्रियकारिणः।।।।त्वरिताः शीघ्रमभ्येत्य कौसल्यायै न्यवेदयन्।
तद्वचनं श्रुत्वा रामस्य प्रियकारिणः सुहृदः त्वरिताः शीघ्रमभ्येत्य कौसल्यायै तत् न्यवेदयन्।
Verse 47
सा हिरण्यं च गाश्चैव रत्नानि विविधानि च।।।।व्यादिदेश प्रियाख्येभ्यः कौसल्या प्रमदोत्तमा।
कौसल्या प्रमदोत्तमा प्रियाख्येभ्यः दूतैभ्यः हिरण्यं च गाश्चैव रत्नानि विविधानि च दातुम् व्यादिदेश।
Verse 48
अथाऽभिवाद्य राजानं रथमारुह्य राघवः।।।।ययौ स्वं द्युतिमद्वेश्म जनौघैः प्रतिपूजितः।
अथ राघवः राजानम् अभिवाद्य रथमारुह्य, जनौघैः प्रतिपूजितः स्वं द्युतिमद्वेश्म ययौ।
Verse 49
ते चापि पौरा नृपतेर्वचस्तच्छृत्वा तथा लाभमिवेष्टमाशु।नरेन्द्रमामन्त्र्य गृहाणि गत्वादेवान्समानर्चुरतिप्रहृष्टाः।।।।
पौराः अपि नृपतेः तत् वचः श्रुत्वा इष्टलाभमिव मन्यमानाः, नरेन्द्रम् आमन्त्र्य शीघ्रं गृहाणि गत्वा, अतिप्रहृष्टाः देवान् सम्यगर्चुः।
The pivotal action is the state’s move from public petition to legally-ritually validated succession: Dasaratha converts civic enthusiasm into a dharmically regulated abhisheka plan, ensuring legitimacy through brahmin-led procedure, public order, and accountable provisioning.
Dasaratha’s upadesha frames rulership as disciplined stewardship: conquer the senses, abandon vices born of desire and anger, keep ministers and subjects satisfied by transparent conduct, maintain strategic reserves (granaries and arsenals), and thereby secure alliances and social stability.
Culturally salient sites include the agnyagara (royal sacred-fire space), devayatana and caitya (temples and shrines), the rajamarga (royal highway), and the antahpura gates—mapping how ritual, urban space, and governance are integrated in Ayodhya’s coronation ecology.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.