Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

As gotas de Soma irromperam — espremidas — para a sede do Ṛta; as mais melífluas no seu deleite, avançam para Indra.

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

Para ele clamaram os videntes inspirados; os raios de luz se ajuntam como mães em torno do bezerro — para Indra, para a bebida do Soma.

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

Soma, destilando a embriaguez do êxtase, habita firme no assento; como a vaga do rio, lúcido no discernir, repousa sobre a fulgente Gaurī.

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

Do umbigo do céu, o Soma de visão clara é engrandecido na corrente do filtro de lã; ele, cuja vontade é reta e luminosa, o kavi, cresce em nós.

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

Esse Soma que é colocado nos jarros, posto por dentro, no purificador — a ele o Indu luminoso envolve por todos os lados.

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

O Indu impele adiante a Palavra, do alto, no assento acima do oceano; vivificando o vaso que destila mel.

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

Sempre louvado, Vanaspati, no íntimo dos pensamentos, doador que ordenha em abundância; impelindo os yuga humanos.

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

Soma, impelido, corre para as moradas queridas do Céu luminoso; o vidente (kaví) move-se no inspirado (vípra) por sua corrente.

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

Ó Pavamāna, traz e sustenta para nós a riqueza — plenitude de mil fulgores; ó Indu, torna-a em nós bem-nascida e auto-sustentada.