Adhyaya 77: Measurements of Mount Meru, the Boundary Mountains, and the Four Directional Great Trees

Verse 1

रुद्र उवाच । यदेतत् कर्णिकामूलं मेरोर् मध्यं प्रकीर्तितम् । तद् योजनसहस्राणि संख्यया मानतः स्मृतम् ॥ ७७.१ ॥

Rudra rzekł: To, co jest głoszone jako korzeń karniki, centralny region góry Meru, zostało zapamiętane, według miary liczbowej, jako rozciągające się na tysiąc jodżan.

Verse 2

चत्वारिंशत् तथा चाष्टौ सहस्राणि तु मण्डलैः । शैलराजस्य तत्तत्र मेरुमूलमिति स्मृतम् ॥ ७७.२ ॥

Jest czterdzieści osiem tysięcy jednostek, mierzonych podziałami kołowymi. Ta kraina tam, należąca do króla gór, jest tradycyjnie pamiętana jako 'korzeń Meru'.

Verse 3

तेषां गिरिसहस्राणामनेकानां महोच्छ्रयः । दिगष्टौ च पुनस्तस्य मर्यादापर्वताः शुभाः ॥ ७७.३ ॥

Wśród tych wielu tysięcy gór ich wzniesienia są niezwykle wielkie; i znowu, w ośmiu kierunkach, znajdują się pomyślne góry graniczne, które wyznaczają jej granice.

Verse 4

जठरो देवकूटश्च पूर्वस्यां दिशि पर्वतौ । पूर्वपश्चायतावेतावर्णवान्तरव्यवस्थितौ । मर्यादापर्वतान् एतानष्टानाहुर्मनीषिणः ॥ ७७.४ ॥

W kierunku wschodnim znajdują się dwie góry, Dżathara i Dewakuta. Te dwie rozciągają się ze wschodu na zachód i są położone między oceanami. Mędrcy opisują te osiem jako 'góry graniczne'.

Verse 5

योऽसौ मेरुर्द्विजश्रेष्ठाः प्रोक्तः कनकपर्वतः । विष्कम्भांस्तस्य वक्ष्यामि शृणुध्वं गदतस्तु तान् ॥ ७७.५ ॥

O najlepszy z dwukrotnie urodzonych, ten Meru, który został opisany jako 'złota góra' - teraz ogłoszę jego rozmiary. Słuchajcie ich, gdy o nich mówię.

Verse 6

महापादास्तु चत्वारो मेरोरथ चतुर्दिशम् । यैर्न चचाल विष्टब्धा सप्तद्वीपवती मही ॥ ७७.६ ॥

Otóż są cztery wielkie podpory Meru, rozciągające się w czterech kierunkach; dzięki nim podtrzymywana, Ziemia - posiadająca siedem kontynentów - nie poruszyła się.

Verse 7

दशयोजनसाहस्रं व्यायामस्तेषु शङ्क्यते । तिर्यगूर्ध्वं च रचिता हरितालतटैर्वृताः ॥ ७७.७ ॥

Wśród nich rozciągłość jest liczona jako dziesięć tysięcy jodżan. Są ukształtowane zarówno poziomo, jak i pionowo, i są otoczone brzegami z haritali, żółtej substancji podobnej do aurypigmentu.

Verse 8

मनःशिलादरीभिश्च सुवर्णमणिचित्रिताः । अनेकसिद्धभवनैः क्रीडास्थानैश्च सुप्रभाः ॥ ७७.८ ॥

I są przyozdobione wąwozami z manahśili, czerwonego aurypigmentu, zdobione złotem i klejnotami; z licznymi siedzibami Siddhów i z miejscami rozrywki, lśnią one wspaniałym blaskiem.

Verse 9

पूर्वेण मन्दरस्तस्य दक्षिणे गन्धमादनः । विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्थितः ॥ ७७.९ ॥

Na wschód od niego znajduje się Mandara; na południe od niego jest Gandhamadana. Na zachodniej stronie jest Wipula, a na północy znajduje się Suparśwa.

Verse 10

तेषां शृङ्गेषु चत्वारो महावृक्षाः प्रतिष्ठिताः । देवदैत्याप्सरोभिश्च सेविता गुणसंचयैः ॥ ७७.१० ॥

Na ich szczytach górskich cztery wielkie drzewa są ustanowione, czczone przez bogów, Daityjów i Apsary - drzewa obdarzone nagromadzonymi zaletami.

Verse 11

मन्दरस्य गिरेः शृङ्गे कदम्बो नाम पादपः । प्रलम्बशाखाशिखरः कदम्बश्चैत्यपादपः ॥ ७७.११ ॥

Na szczycie góry Mandara znajduje się drzewo o imieniu Kadamba; jego korona jest utworzona przez długie, rozłożyste gałęzie. To Kadamba jest czczone jako drzewo czaitja, związane ze świętą pamiątką lub miejscem świątynnym.

Verse 12

महाकुम्भप्रमाणेश्च पुष्पैर्विकचकेसरैः । महागन्धबनोञ्ञैश्च शोभितः सर्वकालजैः ॥ ७७.१२ ॥

Ma wielkość wielkiego dzbana, przyozdobiony jest kwiatami o w pełni rozwiniętych pręcikach oraz niezwykle pachnącymi i upajającymi lasami, pięknymi z roślinności spotykanej w każdej porze roku.

Verse 13

समासेन परिवृतो भुवनैर्भूतभावनैः । सहस्रमधिकं सोऽथ गन्धेनापूरयन् दिशः ॥ ७७.१३ ॥

W skrócie, otoczony był światami, które pielęgnują istoty żywe; następnie, przekraczając tysiąc w mierze lub rozległości, wypełnił wszystkie strony świata swą wonią.

Verse 14

भद्राश्वो नाम वृक्षोऽयं वर्षाद्रेः केतुसंभवः । कीर्तिमान् रूपवान् श्रीमान् महापादपपादपः । यत्र साक्षाद्धृषीकेशः सिद्धसङ्घैर्निषेव्यते ॥ ७७.१४ ॥

To jest drzewo o imieniu Bhadrāśva, zrodzone z Ketu z góry Varṣādri, Góry Deszczowej. Jest sławne, piękne i wspaniałe, wielkie drzewo o potężnych konarach; tam Hṛṣīkeśa jest bezpośrednio otaczany opieką przez zgromadzenia Siddhów.

Verse 15

तस्य भद्रकदम्बस्य तथाश्ववदनो हरिः । प्राप्तवांश्चामरश्रेष्ठः स हि सानुं पुनः पुनः ॥ ७७.१५ ॥

Dla tego pomyślnego drzewa kadamba Hari, mający twarz podobną do twarzy konia, wielokrotnie osiągał jego zbocze; jest on bowiem najwybitniejszym wśród nieśmiertelnych.

Verse 16

तेन चालोकितं वर्षं सर्वद्विपदनायकाः । यस्य नाम्ना समाख्यातो भद्राश्वेति न संशयः ॥ ७७.१६ ॥

Przez niego została ujrzana ta kraina, i była znana wszystkim przywódcom dwunożnych mieszkańców. Jego samym imieniem jest określana jako Bhadrāśva, co do tego nie ma wątpliwości.

Verse 17

दक्षिणस्यापि शैलस्य शिखरे देवसेविते । जम्बूः सद्यः पुष्पफलाः महाशाखोपशोभिता ॥ ७७.१७ ॥

Na szczycie południowej góry również, uczęszczanej jakby przez dewów, stoi drzewo dżambu, rodzące jednocześnie kwiaty i owoce, przyozdobione wielkimi gałęziami.

Verse 18

तस्याः ह्यतिप्रमाणानि स्वादूनि च मृदूनि च । फलान्यमृतकल्पानि पतन्ति गिरिमूर्धनि ॥ ७७.१८ ॥

Zaprawdę, jej owoce o wyjątkowo wielkich rozmiarach, słodkie i delikatne, podobne do nektaru, spadają na szczyt góry.

Verse 19

तस्माद् गिरिवरश्रेष्ठात् फलप्रस्यन्दवाहिनी । दिव्या जाम्बूनदी नाम प्रवृत्ता मधुवाहिनी ॥ ७७.१९ ॥

Z tej najprzedniejszej z doskonałych gór wypłynął strumień płynący wyciekiem owoców; boska rzeka o imieniu Jāmbūnadī ruszyła w swój bieg, niosąca miód.

Verse 20

तत्र जाम्बूनदं नाम सुवर्णमनलप्रभम् । देवालङ्कारमतुलमुत्पन्नं पापनाशनम् ॥ ७७.२० ॥

Tam powstało złoto zwane Jāmbūnada, lśniące jak ogień, nieporównywalna ozdoba bogów, opisywana jako usuwająca grzechy.

Verse 21

देवदानवगन्धर्वयक्षराक्षसगुह्यकाः । पपुस्तदमृतप्रख्यं मधु जम्बूफलस्रवम् ॥ ७७.२१ ॥

Dewy, dānavy, gandharwowie, jakśowie, rākśasowie i guhjakowie pili ten miodowy napój płynący z owocu dżambu, słynący z tego, że jest jak nektar.

Verse 22

सा केतुर्दक्षिणे वर्षे जम्बूलोकेषु विश्रुता । यस्या नाम्ना समाख्याता जम्बूद्वीपेति मानवैः ॥ ७७.२२ ॥

Ten region, słynący jako "Ketu" w południowej części, jest znany wśród krain Jambū; i dzięki jej samej nazwie ludzie określają go mianem "Jambūdvīpa".

Verse 23

विपुलस्य च शैलस्य दक्षिणेन महात्मनः । जातः शृङ्गेति सुमहानश्वत्थश्चेति पादपः ॥ ७७.२३ ॥

Na południe od góry Vipula, o wielkiej duszy, powstało bardzo wielkie drzewo aśvattha, znane pod imieniem Śṛṅga.

Verse 24

महोच्छ्रायो महास्कन्धो नैकसत्त्वगुणालयः | कुम्भप्रमाणै रुचिरैः फलैः सर्वर्त्तुकैः शुभैः || ७७.२४ ||

To drzewo jest niezwykle wysokie, o potężnym pniu, siedliskiem wielu istot i cnót; rodzi pomyślne, przyjemne owoce, wielkie jak dzbany na wodę, dostępne w każdej porze.

Verse 25

स केतुः केतुमालानां देवगन्धर्वसेवितः । केतुमालेति विख्यातो नाम्ना तत्र प्रकीर्तितः । तन्निबोधत विप्रेन्द्रा निरुक्तं नामकर्मणः ॥ ७७.२५ ॥

Ten Ketu, związany z Ketumālami i czczony przez dewów i gandharwów, jest tam sławiony pod imieniem "Ketumāla". Wysłuchajcie teraz, o najwybitni z braminów, etymologicznego wyjaśnienia związanego z tą nazwą i jej znaczeniem.

Verse 26

क्षीरोदमथने वृत्ते माला स्कन्धे निवेशिताः । इन्द्रेण चैत्यकेतोस्तु केतुमालस्ततः स्मृतः । तेन तच्छिह्नितं वर्षं केतुमालेति विश्रुतम् ॥ ७७.२६ ॥

Gdy ubijanie Oceanu Mleka (Kṣīroda) zostało dokonane, girlandy zostały umieszczone na jego ramieniu. Wtedy Indra wspomniał Caityaketu jako "Ketumāla"; dlatego kraina oznaczona tym znakiem stała się znana jako "Ketumāla".

Verse 27

सुपार्श्वस्योत्तरे शृङ्गे वटो नाम महाद्रुमः । न्यग्रोधो विपुलस्कन्धो यस्त्रियोजनमण्डलः ॥ ७७.२७ ॥

Na północnym szczycie Supārśvy stoi wielkie drzewo o imieniu Vaṭa, nyagrodha (banian) o rozległym pniu, którego obwód rozciąga się na trzy jojany.

Verse 28

माल्यदामकलापैश्च विविधैस्तु समन्ततः । शाखाभिर्लम्बमानाभिः शोभितः सिद्धसेवितः ॥ ७७.२८ ॥

Przystrojone zewsząd wieloma rodzajami girland i wieńców, upiększone przez gałęzie opadające w dół, jest czczone i otaczane czcią przez Siddhów.

Verse 29

प्रलम्बकुम्भसदृशैर्हेमवर्णैः फलैः सदा । स ह्युत्तरकुरूणां तु केतुवृक्षः प्रकाशते ॥ ७७.२९ ॥

Z owocami zawsze złotego koloru, przypominającymi zwisające dzbany, to "drzewo-sztandar" (ketu-vṛkṣa) jawi się w krainie Uttarakurów.

Verse 30

सनत्कुमारावरजाः मानसाः ब्रह्मणः सुताः । सप्त तत्र महाभागाः कुरवो नाम विश्रुताः ॥ ७७.३० ॥

Tam młodsi bracia Sanatkumāry, synowie Brahmy zrodzeni z umysłu, było ich siedmiu; ci wybitni byli znani pod imieniem "Kurawowie".

Verse 31

तत्र स्थिरगतैर्ज्ञानैर्विरजस्कैर्महात्मभिः । अक्षयः क्षयपर्यन्तो लोकः प्रोक्तः सनातनः ॥ ७७.३१ ॥

Tam, przez wielkoduszne istoty, których wiedza jest stała i ugruntowana, a które są wolne od namiętności, opisywany jest wieczny wymiar, niezniszczalny, lecz sięgający granicy rozpuszczenia.

Verse 32

तेषां नामाङ्कितं वर्षं सप्तानां वै महात्मनाम् । दिवि चेह च विख्याता उत्तरा: कुरवः सदा ॥ ७७.३२ ॥

Ten region (varṣa) jest naznaczony imionami tych siedmiu wielkich dusz; a Północni Kurusowie są sławni w każdym czasie, zarówno w niebie, jak i tutaj w świecie ludzi.