Adhyaya 200: Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)

Verse 1

पुनर्नरकयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ ॥ सप्ततालश्च नरको नरकः कालसूत्रकः ॥

Syn ryszego rzekł: Istnieją Tapta i Mahatapta, a także Raurava i Maharaurava; są Saptatāla, Naraka i Kalasutraka, oto krainy piekielne, opisane ponownie w formach swoich cierpień.

Verse 2

अन्धकारश्च नरकोऽन्धकारवरस्तथा ॥ अष्टावेतॆ तु नरकाः पच्यन्ते यत्र पापिनः ॥

I jest Andhakara, czyli Ciemność, oraz podobnie Andhakaravara, czyli 'większa ciemność'. To zaś są owe osiem piekieł, gdzie grzesznicy są 'gotowani', to jest poddawani karnym cierpieniom.

Verse 3

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा ॥ तृतीये त्रिगुणं विद्याच्चतुर्थे तु चतुर्गुणम् ॥

W pierwszym należy rozumieć cierpienie jako podstawowe; w drugim jako dwukrotnie większe; w trzecim jako trzykrotne; a w czwartym jako czterokrotne.

Verse 4

पञ्चमे तु गुणाः पञ्च षष्ठे षड्गुणमुच्यते ॥ सप्तमे तु गुणाः सप्त अष्टमेऽष्टविधा गुणाः ॥

W piątym mnożnik wynosi pięć; w szóstym mówi się, że jest sześciokrotny; w siódmym siedmiokrotny; a w ósmym mnożniki są ośmiu rodzajów, to jest ośmiokrotne.

Verse 5

अहोरात्रेण चाध्वानं प्रेता गच्छन्ति तत्पुरम् ॥ दुःखितानां ततो दुःखं दुःखाद्दुःखतरं ततः ॥

W ciągu dnia i nocy przebywają drogę; duchy zmarłych udają się do owego miasta, do owej krainy. Dla tych już cierpiących jest tam potem cierpienie, a z cierpienia, cierpienie jeszcze większe niż cierpienie.

Verse 6

दुःखमेवात्र न सुखं दुःखैर्दुःखं विवर्ध्यते ॥ उपायस्तत्र नैवास्ति येन स्वल्पं सुखं भवेत् ॥

Tu jest tylko cierpienie, nie ma szczęścia; przez cierpienia cierpienie się powiększa. Nie ma tam żadnego środka, dzięki któremu mogłoby powstać choćby małe szczęście.

Verse 7

मुच्यते च मृतस्तत्र मारकास्तत्र दुर्लभाः ॥ शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे तु पञ्चमे ॥

A nawet jeśli ktoś tam 'umiera', nie następuje wyzwolenie; wysłannicy śmierci są tam trudni do znalezienia. Cierpienie doświadczane jest przez dźwięk, dotyk i formę, oraz przez smak i, po piąte, przez zapach.

Verse 8

न सुखं तत्र तस्यास्ति किञ्चिदेवात्र विद्यते ॥ शारीरैर्मानसैश्चैव दुःखैर्दुःखान्तगामिभिः ॥

Tam, dla niego, nie ma w ogóle szczęścia; tylko to się tu znajduje: cierpienia, cielesne i zaprawdę umysłowe, prowadzące do 'końca', czyli kulminacji cierpienia.

Verse 9

आयसैः कण्टकैस्तीक्ष्णैस्तप्तैस्तप्तावृता मही ॥ अन्तरिक्षं खगानीकैर्अग्निजिह्वैः समावृतम् ॥

Ziemia jest pokryta rozgrzanymi, ostrymi żelaznymi cierniami; przestrzeń niebieska jest wypełniona ze wszystkich stron stadami ptaków, których języki są jak ogień.

Verse 10

पातुकामश्च पानीयं राक्षसैर्नीयते सरः ॥ हंससारससंकिर्णं पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

A ten, kto pragnie pić, jest prowadzony przez rakszasy do jeziora, wypełnionego łabędziami i żurawiami, przyozdobionego lotosami i liliami wodnymi.

Verse 11

पातुकामश्च पानीयं सहसा तत्र धावति ॥ सलिलं प्रेक्षते चैव तत्र तप्ततरं तथा

Pragnąc pić, nagle biegnie tam po wodę; jednak gdy spogląda na tę wodę, znajduje ją tam jeszcze bardziej rozgrzaną.

Verse 12

ततः पक्वानि मांसानि राक्षसैः परिणीयते ॥ क्षारोदकेऽपि च तथा क्षिप्यतेऽत्र महाह्रदे

Wtedy ugotowane kawałki ciała są noszone przez rakszasy; i podobnie zostaje on wrzucony tutaj do wielkiego jeziora słonej, alkalicznej wody.

Verse 13

तत्र चैव ह्रदे नैका मत्स्याः खादन्ति सर्वशः ॥ ततः कालावसाने तु कथञ्चित्प्रपलायिनः

I tam, w tym właśnie jeziorze, liczne ryby pożerają go ze wszystkich stron. Wtedy, po upływie wyznaczonego czasu, staje się on, w jakiś sposób, tym, który ucieka.

Verse 14

किञ्चिदन्तरमागम्य वेदनार्थाः पतन्ति हि ॥ यातनार्थं पुनस्तत्र मांसं चैवोपजायते

Po krótkim odstępie czasu, oni znowu upadają, zaprawdę dla cierpienia; i tam, po raz kolejny, ciało odradza się na nich w celu odnowienia męki.

Verse 15

शिरस्येवोपविष्टस्य प्रस्थितस्य प्रधावतः ॥ तस्यार्त्तायामवस्थायां दुःखं भवति दारुणम्

Jakby ktoś siedział na jego głowie, gdy wyrusza i biegnie, w tym stanie udręki jego cierpienie staje się straszliwe.

Verse 16

करीषगर्त्तस्तत्रैव कुम्भीपाकः सुदारुणः ॥ पद्मपत्राकृतिस्तस्य पेशी तत्र शरीरजः

Tam właśnie znajduje się dno nieczystości i przerażający Kumbhipaka. Tam ciało jego przybiera kształt przypominający liść lotosu.

Verse 17

पाटयन्ति सुमार्गेण राक्षसाः करपत्रिकाः ॥ निपीड्य दशनै रोषं भीमनादाः सुरोषिताः

Rakszasy, dzierżąc ostrza w swoich dłoniach, rozcinają je w sposób metodyczny; i, ściskając zębami w furii, te istoty o przerażających głosach są gwałtownie rozwścieczone.

Verse 18

असिपत्रवनं चात्र शृङ्गाटकवनं तथा ॥ तत्र शृङ्गाटकाश्चैव तप्तवालुकमिश्रिताः

Tutaj również znajduje się las mieczowych liści i podobnie las szringataków; tam szringataki są zmieszane z parzącym piaskiem.

Verse 19

श्यामाश्च शबलाश्चैव श्वानस्तेऽत्र दुरासदाः ॥ खादन्ति च सुसंरब्धाः सर्पवृश्चिकसन्निभैः

Tutaj te psy, ciemne i cętkowane, są trudne do odpędzenia; i, w wielkiej furii, one pożerają, przypominając węże i skorpiony.

Verse 20

कण्टकैः प्रतिकूलैश्च तत्रान्या कूटशाल्मली ॥ कर्षन्ति तत्र चैवैनं यावदस्थ्यवशेषितः

I jest tam inna, Kutaszalmali, z cierniami zwróconymi przeciwko niemu; tam ciągną go zaprawdę, dopóki nie pozostanie z samych kości.

Verse 21

यद्दुःखं तस्य दुर्बुद्धेः प्रतिकूलं च तस्य यत् ॥ तत्तदोत्पद्यते शीघ्रं यातनार्थाय यत्नतः ॥

Cokolwiek z cierpień przynależy tej o złych intencjach osobie, i cokolwiek jest dla niej przeciwnością, te właśnie męki powstają szybko, z rozmyślną siłą, dla celu ukarania.

Verse 22

शीतकामस्य वै चोष्णमुष्णकामस्य शीतलम् ॥ सुखकामस्य वै दुःखं सुखं नैवात्र विद्यते ॥

Dla tego, kto pragnie zimna, jest gorąco; dla tego, kto pragnie gorąca, jest zimno. Dla tego, kto pragnie wygody, jest cierpienie, tutaj wygoda wcale się nie znajduje.

Verse 23

छिन्नाश्च शतधाप्येवं ह्यनिशं तैः सहस्रशः ॥ छिन्नाङ्गाः सर्वगात्रेषु सर्वमेव स विन्दति ॥

Tak więc pocięty na sto części, nieustannie i przez nich tysiąckrotnie, jego członki są cięte po całym ciele; on wszystko to w pełni doświadcza.

Verse 24

सलिलं च नदीं घोरां व्यालाकीर्णां भयानकाम् ॥ उत्तार्यन्ते च तां प्रेतां यां दृष्ट्वैव भयं भवेत् ॥

Jest tam straszliwa rzeka wód, pełna wężowych stworzeń i przerażająca; i zmarli są przeprowadzani przez tę rzekę, taką, że na sam jej widok powstajełby strach.

Verse 25

करम्भवालुका नाम शतयोजनमायता ॥ अग्निज्वालासमा घोरा यथा येन स गच्छति ॥

Jest kraina zwana Karambhawaluka, rozciągająca się na sto jodżan; straszliwa, porównywalna do płomieni ognia, przez którą i w jaki sposób on podąża.

Verse 26

ततो वैतरणी नाम क्षारोदा तु महानदी ॥ योजनानि तु पञ्चाशदधस्तात्पञ्चयोजनम् ॥

Następnie przychodzi wielka rzeka o imieniu Waitarani, której wody są słone i żrące. Rozciąga się na pięćdziesiąt jodżan, a jej głębokość w dole wynosi pięć jodżan.

Verse 27

अगाधपङ्का वै तत्र चर्ममांसास्थिभेदनाः ॥ तत्र कर्कटका घोरा वज्रदंष्ट्रा विशन्ति ताम् ॥

Tam błoto jest bezdenne, rozdzierające skórę, mięso i kości. Tam straszliwe kraby o kłach jak pioruny wchodzą w nie i atakują wewnątrz tego bagna.

Verse 28

समुत्तीऱ्य तु कृच्छ्रेण तस्माद्योजनकर्दमात् ॥ वसन्त्यत्र धरे केचिच्छून्यागारे निराश्रये ॥

Przebywszy z trudnością to błoto rozciągające się na jedną jodżanę, niektórzy przebywają tam na ziemi, w pustym domu, bez schronienia.

Verse 29

यत्र वै मूषिकगणा भक्षयन्ति ह्यनेकशः ॥ मूषकैर्जग्ध गात्रस्तु ह्यस्थिमात्रावशेषितः ॥

Gdzie stada myszy wielokrotnie go pożerają na wiele sposobów; jego ciało, zjedzone przez myszy, zostaje jako same kości.

Verse 30

प्रभाते वायुना स्पृष्टः पुनर्मांसं स विन्दति ॥ शून्यागारप्रवेशात्तु गव्यूतेर्नातिदूरतः ॥

O świcie, dotknięty przez wiatr, on znowu odzyskuje ciało; a od wejścia do pustego domu nie jest daleko, w odległości jednej gawjuti.

Verse 31

सहकारवनं नाम रौद्रा यत्र च पक्षिणः ॥ निस्त्वगस्थिस्तैः क्रियते निर्मांसश्चैव मानवः

Istnieje las zwany Sahakāravana, przerażający, gdzie ptaki (karania) się znajdują; przez nie człowiek zostaje pozbawiony skóry i kości, a zaprawdę czyniony jest bez ciała.

Verse 32

संध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु ॥ दशयोजनविस्तार्णा अधः शतसमायता

Lśni on jak obłok o zmierzchu, wiecznie płonący; rozciąga się na dziesięć jodzan w szerokość, a w dół ciągnie się na sto (jodzan).

Verse 33

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम् ॥ नित्यं प्रज्वलिता सा तु नित्यं धूमान्धकारिता

Znany jako 'Piec Jamy', jest głęboki na trzy jozany; wiecznie płonie, i wiecznie czyniony jest ciemnym przez dym.

Verse 34

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ प्रक्षिप्यन्ते त्वहोरात्रं राक्षसैर्यमकिङ्करैः

Tam tysiące dusz zmarłych, dziesiątki tysięcy i nawet wielkie mnóstwa, są rzucane dniem i nocą przez rakszasy, sługi Jamy.

Verse 35

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा ॥ वटवृक्षो नातिदूरे दक्षिणे तु त्रियोजनम्

I (są tam istoty) takie jak 'Bezgłowy Dżalaka' oraz podobnie 'Bezoki i Bezuszny'; niedaleko stamtąd, na południe o trzy jodzany, rośnie drzewo banian.

Verse 36

मासमेकं वसत्यन्यो तस्यां चुल्ल्यां परिभ्रमन् ॥ ततः शकुनिका नाम वसामेदोवहा नदी

Inny przebywa tam przez jeden miesiąc, błąkając się w tym piecu; potem jest rzeka zwana Szakunika, niosąca tłuszcz i szpik.

Verse 37

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात् ॥ अनुभुङ्क्ते स कृच्छ्रेण दुष्कृती तीव्रवेदनाः

Każdą mękę, trudną do przebycia i straszną, według tego co było wcześniej i we właściwej kolejności, znosi z trudem; grzesznik cierpi intensywne bóle.

Verse 38

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश ॥ याति पापमहोरात्रं तस्मिन्नियमितेन तु

Jest tam dziesięć włóczni w formie pnączy, i trzynaście stacji Kumbhipaki; grzesznik spędza dzień i noc w tym miejscu, poddany rygorystycznym zasadom.

Verse 39

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः ॥ अङ्गारेषु विधूमेषु शूलप्रोतस्तु पच्यते

Przez rakszasy pozbawione litości, straszne na widok, tu i ówdzie, na bezdymnych żarach, nabity na włócznię, jest pieczony.

Verse 40

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते ॥ ज्वाल्यते तीक्ष्णतैले तु कटाहे स तु पच्यते

W suchym studzienku, wśród dymu, wisi głową w dół; i jest parzony w ostrym, płonącym oleju, zaprawdę w kotle jest gotowany.

Verse 41

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना ॥ एकैकस्मिन्दशाहं च शूलादिषु स पच्यते

Znowu jest gotowany w dole pełnym nieczystości przez ogień zasilany tłuszczem; i przez dziesięć dni na każdej stacji jest gotowany na palach i tym podobnych narzędziach cierpienia.

Verse 42

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने ॥ यतो यमनदी नाम तप्तत्रपुजलोर्मिणी

Siedmiorakie są męki dla niego, który odszedł, na dystansie trzech jodżan, aż do rzeki zwanej Jamąadi, której fale są z wody jak roztopiona cyna.

Verse 43

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः ॥ ततो मुहूर्त्तं विश्रान्तः किञ्चिदन्तरमागतः

Przebywszy z wielkim trudem, płonąc i nieprzytomny, odpoczywa wtedy przez chwilę i posuwa się naprzód na krótką odległość.

Verse 44

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम् ॥ सर्वकामान्स लभते भगिनी सा यमस्य तु

Osiąga piękną długą sadzawkę o chłodnej wodzie i chłodnym gaju; otrzymuje wszelkie upragnione pocieszenie, lecz ona jest nazywana siostrą Jamy.

Verse 45

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते ॥ स सर्वं विस्मरत्यत्र त्रिरात्रमुषितोऽपि सन्

Tam pożywienie do żucia i jedzenia jest dostępne dla wszystkich grzeszników; przebywszy tam przez trzy noce, zapomina o wszystkim w tym miejscu.

Verse 46

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा ॥ तत्र कृच्छ्रेण तरति अहोरात्रेण मानवः

Tam chmura deszczowa zlewa ulewę, a tam woda jest zawsze wrząca; tam człowiek przebywa tylko z wielkim trudem, w ciągu dnia i nocy.

Verse 47

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम् ॥ नीलमक्षिकदंशैश्च सुव्याप्तं तद्वनं महत्

Tam widzą trakt zarośnięty trawą w wielkim lesie zwanym Śringaraka-wana, całkowicie przepełnionym ukąszeniami niebieskich much.

Verse 48

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते ॥ प्रेतो वर्षति मांसासृगस्मात्कृच्छ्रात्तु निर्गतः

Lecz dotknięty i pogryziony przez nie przybiera postać robaka; a zmarły duch, wyszedłszy z tej udręki, spływa ciałem i krwią.

Verse 49

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः ॥ ततः पश्यति पुत्रांस्तु महद्दुःखं सुदारुणम्

Wtedy poprzez własny wysiłek doświadcza jeszcze innej męki; wtedy widzi swoich synów i wielkie cierpienie powstaje, straszliwe ponad miarę.

Verse 50

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान् ॥ पुरस्ताद्बध्यमानं स क्रन्दमानमचेतनम्

Przed sobą widzi swoją matkę i ojca, synów, żonę i umiłowanych bliskich, związanych przed nim, lamentujących głośno i nieprzytomnych.

Verse 51

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः ॥ लगुडैर्मुद्गरैर्दण्डैर्जानुभिर्वेणुभिस्तथा

Krzyknąwszy raz po raz: "Och! Ratuj mnie, ratuj mnie, moje dziecko!", lamentuje tu i tam, uderzany maczugami, młotami, laskami, kolanami oraz bambusowymi prętami.

Verse 52

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि ॥ तद्दृष्ट्वा तादृशं दुःखं ततो मोहं स गच्छति

I pięściami, oraz biczami, a nawet wężami czepiającymi się jego ciała, widząc takie cierpienie, wpada wtedy w osłupienie.

Verse 53

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः ॥ प्राप्नुवन्तीह तेऽत्रैव नरा दुष्कृतकारिणः

Właśnie tak, ich własne czyny, cykl po cyklu, raz po raz, są napotykane tu samym przez tych ludzi, którzy popełniają występki.

Verse 54

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पञ्चमम् ॥ कृत्वा तानि नरा यान्ति तं देशं पापकािरणः

Popełniwszy cztery grzechy, oraz piąty przez (przewrotne) postępowanie, tacy ludzie, sprawcy zła, udają się do tej sfery.

Verse 55

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन नरः ॥ क्रमशः स भवेत्प्रेतस्तदा पशुगणेष्वपि

Lub wtedy, narodziwszy się wśród tych istot nieruchomych, staje się (znowu) człowiekiem; w odpowiedniej kolejności staje się pretą, a potem nawet wśród grup zwierząt.

Verse 56

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ गतः स वसति प्रेतो नरके तु पुनःपुनः

Przez sześćdziesiąt tysięcy lat, i podobnie przez sześćdziesiąt setek lat, pozostaje tam jako preta, raz po raz w piekle.

Verse 57

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः ॥ स्वेदजानां ततो नित्यं सर्वसंसारचङ्क्रमात्

Wtedy, gdy dawna aktywność karmiczna ustaje, rodzi się ponownie jako istota zrodzona z potu; potem, przez nieustanne wędrowanie przez cały obieg samsary wśród istot zrodzonych z potu...

Verse 58

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां सन्तरते पुनः ॥ गयोनाु तु ततो गत्वा पुनर्मानुषतां व्रजेत्

A następnie przechodzi znowu przez każde łono wśród ptaków; potem, przeszedłszy do łona krowy, ponownie osiąga stan ludzki.

Verse 59

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति ॥ ततो वैश्यत्वमागच्छेत्कर्मणा अनेन वेष्टितः

W ludzkim narodzeniu dochodzi do stanu Śudry; a jeśli, otrzymawszy go, staje się tam zadowolony, wtedy może dojść do stanu Waisji, spętany przez tę karmę.

Verse 60

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत् ॥ ब्राह्मणत्वमपि प्राप्तः पापकर्मा दुरात्मवान्

Z bycia Waisją dochodzi do stanu Kszatriji, a z tego może stać się Brahmaną. Nawet po osiągnięciu stanu Brahmany, człowiek grzesznych czynów, o przewrotnej naturze, pozostaje związany skutkami.

Verse 61

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत् तदा ॥ शरीरेण मानसिकं घोरं व्यसनैरुपपादितम् ॥

Niewykształconym umysłem człowiek staje się wtedy zdrajcą własnego ja; i straszliwe cierpienie, zarówno cielesne, jak i umysłowe, zostaje sprowadzone przez nieszczęścia.

Verse 62

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ज्ञेयश्च ब्रह्महा कुष्ठी काकाक्षः काकतालुकः ॥

Człowiek rodzi się uwarunkowany przez dawne czyny; należy wiedzieć, że zabójca bramina odradza się jako trędowaty, o oczach podobnych do wronich i podniebieniu lub języku podobnym do wroniego.

Verse 63

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत् ॥ राजहा पितृहाचैव सुरापश्चापि यो भवेत् ॥

Pijak napojów odurzających staje się taki, którego zęby są ciemne, a który wydziela zły zapach, taki, który popełnił grzech. Podobnie, kto staje się zabójcą króla, zabójcą ojca lub pijakiem napojów odurzających, taki jest opisywany w tych znamiennych terminach.

Verse 64

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः ॥ क्वचिच्चात्र विरूपाणां नराणां पापकर्मिणाम् ॥

A człowiek, który kradnie złoto, jest rzeczywiście równy zabójcy bramina. Tu i ówdzie, wśród ludzi popełniających grzechy, są tacy, którzy są zniekształceni w wyniku swoich czynów.

Verse 65

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु ॥ छिन्नभिन्नविशस्तानां रुधिरेण समन्ततः ॥

W tych domach kaźni, miejscach mąk, odpowiadających poszczególnym uczynkom, krew tych, którzy są cięci, łamani i zabijani, rozlewa się wszędzie dokoła.

Verse 66

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः ॥ अजस्रं क्लिश्यमानानां क्रन्दतां च सुदारुणम् ॥

Cała powierzchnia ziemi została przesycona, a nawet rzeki wystąpiły z brzegów; nieustannie rozlegał się najstraszliwszy dźwięk tych, którzy byli dręczeni i wołali o pomoc.

Verse 67

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः ॥ बध्नतो विविधैर्बन्धैर्घातयन्तश्च दारुणम् ॥

Powstał wielki zgiełk, pełen krzyków 'hā hā'; wiązali ich różnymi więzami i uderzali ich ze straszliwą gwałtownością.

Verse 68

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः ॥ छेदनैर्भेदनैश्चोग्रैः पीडनाभिश्च सर्वशः ॥

Z ciosami zadawanymi żelaznymi prętami i z bronią nadzwyczaj straszliwą; z okrutnym cięciem i rozszarpywaniem oraz z mękami wszelkiego rodzaju z każdej strony.

Verse 69

श्रान्ताः कर्मकरा दूताः मोहेनायत्तचेतसः ॥ यदा श्रान्ताश्च खिन्नाश्च हन्तारः पापकर्मिणाम् ॥

Posłańcy, urzędnicy wykonujący pracę, których umysły były zniewolone przez ułudę, zmęczyli się; a gdy kaci, dręczyciele grzeszników, stali się znużeni i wyczerpani

Verse 70

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम् ॥

Wtedy posłańcy składali sprawozdanie Citragupcie, temu o wielkiej mocy.

Verse 71

अतीव च बुभुक्षात्र पिपासा चाप्यतीव हि ॥ उष्णमत्युष्णमेवात्र शीतलं चातिशीतलम् ॥

Tu panuje skrajny głód, a podobnie skrajne pragnienie; tu upał jest nieznośnie gorący, a zimno nieznośnie zimne.

Verse 72

दह्यते छिद्यते चैव विध्यते भिद्यते पथा ॥ पात्यते पीड्यते चैव कृष्यते च विशस्यते ॥

Jest się palonym, ciętym, a także przebijanym; jest się rozszarpywanym wzdłuż drogi; jest się zrzucanym i miażdżonym; jest się ciągniętym i zabijanym.

Verse 73

उलूकाश्च धनुर्मात्रा वज्रजिह्वास्थिभेदनाः ॥ महाविषा महाक्रोधा दुर्विषह्याः सुदारुणाः ॥

I sowy, o rozmiarze łuku, z językami jak pioruny, które kruszą kości, bardzo jadowite, wielce gniewne, trudne do zniesienia i niezwykle groźne.

Verse 74

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा ॥ तां समुत्तीऱ्य कृच्छ्रेण यातनाः सप्तकाः पुनः ॥

Odpocząwszy w łonie rzeki Cullī, ta bystra rzeka niesie ich dalej. Po przebyciu jej z trudem, siedmiokrotne męki nastają ponownie.

Verse 75

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः ॥ निराश्रयः स सत्त्वानामेकपाषाण एव च ॥

Wtedy jest góra o imieniu Śūlavaha, o rozmiarze stu jojan; nie daje ona schronienia istotom i składa się z jednej masy kamienia.

Verse 76

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः ॥ यदा भवति स प्रेतस्तदा स्थावरतां व्रजेत् ॥

I we wszystkich tych stanach począwszy od tego, wstąpiwszy na ścieżkę odmiennych gun, gdy staje się pretą, wtedy wchodzi w stan istoty nieruchomej.