Adhyaya 200: Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)

Verse 1

पुनर्नरकयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ ॥ सप्ततालश्च नरको नरकः कालसूत्रकः ॥

నరకయాతనల స్వరూపవర్ణనము మరల. ఋషిపుత్రుడు పలికెను—తప్త, మహాతప్త; రౌరవ, మహారౌరవ; సప్తతాల, నరక, కాలసూత్రక—ఇవి నరకలోకములు।

Verse 2

अन्धकारश्च नरकोऽन्धकारवरस्तथा ॥ अष्टावेतॆ तु नरकाः पच्यन्ते यत्र पापिनः ॥

అంధకారము అనే నరకము ఉంది; అలాగే అంధకారవరము (అతిగాఢాంధకారము) కూడా ఉంది. ఇవే ఎనిమిది నరకాలు; అక్కడ పాపులు దండయాతనలో కాలిపోతారు.

Verse 3

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा ॥ तृतीये त्रिगुणं विद्याच्चतुर्थे तु चतुर्गुणम् ॥

మొదటి (నరకంలో) యాతనను ప్రాథమిక ప్రమాణంగా గ్రహించాలి; రెండవదానిలో అది రెండింతలు. మూడవదానిలో మూడింతలు, నాలుగవదానిలో నాలుగింతలు.

Verse 4

पञ्चमे तु गुणाः पञ्च षष्ठे षड्गुणमुच्यते ॥ सप्तमे तु गुणाः सप्त अष्टमेऽष्टविधा गुणाः ॥

ఐదవదానిలో గుణకం ఐదు; ఆరవదానిలో అది ఆరుగుణమని చెప్పబడింది. ఏడవదానిలో ఏడుగుణం; ఎనిమిదవదానిలో అష్టవిధంగా/ఎనిమిదుగుణంగా ఉంటుంది.

Verse 5

अहोरात्रेण चाध्वानं प्रेता गच्छन्ति तत्पुरम् ॥ दुःखितानां ततो दुःखं दुःखाद्दुःखतरं ततः ॥

ఒక అహోరాత్రిలోనే వారు మార్గాన్ని దాటుతారు; ప్రేతలు ఆ పురం/లోకానికి చేరుతారు. ఇప్పటికే దుఃఖితులైన వారికి తరువాత మరింత దుఃఖం—దుఃఖానికన్నా దుఃఖతరం.

Verse 6

दुःखमेवात्र न सुखं दुःखैर्दुःखं विवर्ध्यते ॥ उपायस्तत्र नैवास्ति येन स्वल्पं सुखं भवेत् ॥

ఇక్కడ దుఃఖమే ఉంది, సుఖం లేదు; దుఃఖాల వల్ల దుఃఖమే పెరుగుతుంది. అక్కడ స్వల్పమైన సుఖం కలిగించే ఉపాయం ఏదీ లేదు.

Verse 7

मुच्यते च मृतस्तत्र मारकास्तत्र दुर्लभाः ॥ शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे तु पञ्चमे ॥

అక్కడ మరణించినా విముక్తి కలగదు; అక్కడ మరణదూతలు దుర్లభులు. శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, రసం మరియు ఐదవది గంధం ద్వారా దుఃఖం అనుభవించబడుతుంది.

Verse 8

न सुखं तत्र तस्यास्ति किञ्चिदेवात्र विद्यते ॥ शारीरैर्मानसैश्चैव दुःखैर्दुःखान्तगामिभिः ॥

అక్కడ అతనికి ఏ మాత్రమూ సుఖం లేదు; ఇక్కడ కేవలం ఇదే ఉంది—శారీరకమూ మానసికమూ అయిన దుఃఖాలు, దుఃఖాంతానికి నడిపించేవి.

Verse 9

आयसैः कण्टकैस्तीक्ष्णैस्तप्तैस्तप्तावृता मही ॥ अन्तरिक्षं खगानीकैर्अग्निजिह्वैः समावृतम् ॥

భూమి వేడెక్కిన, పదునైన ఇనుప ముళ్లతో కప్పబడి ఉంది; ఆకాశాంతరం అగ్నిజిహ్వల వంటి నాలుకలున్న పక్షిగణాలతో అన్ని వైపులా నిండిపోయింది.

Verse 10

पातुकामश्च पानीयं राक्षसैर्नीयते सरः ॥ हंससारससंकिर्णं पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

నీరు త్రాగాలని కోరువానిని రాక్షసులు ఒక సరస్సుకు తీసుకెళ్తారు—అది హంసలు, సారసాలతో నిండినది, పద్మాలు మరియు ఉత్పలాలతో అలంకృతమైనది.

Verse 11

पातुकामश्च पानीयं सहसा तत्र धावति ॥ सलिलं प्रेक्षते चैव तत्र तप्ततरं तथा

నీరు త్రాగాలనే కోరికతో అతడు అకస్మాత్తుగా అక్కడికి పరుగెత్తుతాడు; కాని నీటిని చూచిన వెంటనే అది అక్కడ మరింతగా మండుతున్నదిగా కనిపిస్తుంది.

Verse 12

ततः पक्वानि मांसानि राक्षसैः परिणीयते ॥ क्षारोदकेऽपि च तथा क्षिप्यतेऽत्र महाह्रदे

అప్పుడు రాక్షసులు ఉడికించిన మాంసఖండాలను ఇటూ అటూ మోసుకుంటారు; అలాగే అతడిని ఇక్కడ క్షారజలమున్న మహాహ్రదంలో పడవేస్తారు।

Verse 13

तत्र चैव ह्रदे नैका मत्स्याः खादन्ति सर्वशः ॥ ततः कालावसाने तु कथञ्चित्प्रपलायिनः

అక్కడే ఆ హ్రదంలో అనేక చేపలు అతడిని అన్ని వైపులా తింటాయి. తరువాత కాలాంతంలో అతడు ఏదో విధంగా తప్పించుకొని పారిపోతాడు।

Verse 14

किञ्चिदन्तरमागम्य वेदनार्थाः पतन्ति हि ॥ यातनार्थं पुनस्तत्र मांसं चैवोपजायते

కొద్దిసేపటి విరామం తరువాత వారు బాధ కోసం మళ్లీ పడిపోతారు; మరియు అక్కడ మళ్లీ యాతనార్థంగా వారి మీద మాంసం తిరిగి పుడుతుంది।

Verse 15

शिरस्येवोपविष्टस्य प्रस्थितस्य प्रधावतः ॥ तस्यार्त्तायामवस्थायां दुःखं भवति दारुणम्

తలపై కూర్చున్నట్టుగా—అతడు బయలుదేరి పరుగెత్తుతున్నప్పుడు—ఆ ఆర్తస్థితిలో అతని దుఃఖం అత్యంత భయంకరంగా మారుతుంది।

Verse 16

करीषगर्त्तस्तत्रैव कुम्भीपाकः सुदारुणः ॥ पद्मपत्राकृतिस्तस्य पेशी तत्र शरीरजः

అక్కడే మలగర్తం ఉంది, అత్యంత దారుణమైన కుంభీపాకమూ ఉంది. అక్కడ అతని శరీరజ మాంసపేశి పద్మపత్రంలాంటి ఆకారాన్ని పొందుతుంది।

Verse 17

पाटयन्ति सुमार्गेण राक्षसाः करपत्रिकाः ॥ निपीड्य दशनै रोषं भीमनादाः सुरोषिताः

చేతిలో కరపత్రికా-శస్త్రాలు ధరించిన రాక్షసులు పద్ధతిగా వారిని చీల్చి నరికుతారు; దంతాలతో బిగించి కోపంతో భయంకరనాదం చేసే వారు తీవ్రంగా ఉగ్రులవుతారు।

Verse 18

असिपत्रवनं चात्र शृङ्गाटकवनं तथा ॥ तत्र शृङ्गाटकाश्चैव तप्तवालुकमिश्रिताः

ఇక్కడ ఖడ్గపత్రాల వనం కూడా ఉంది, అలాగే శృంగాటక వనం కూడా; అక్కడ శృంగాటకాలు మండే ఇసుకతో కలిసివుంటాయి।

Verse 19

श्यामाश्च शबलाश्चैव श्वानस्तेऽत्र दुरासदाः ॥ खादन्ति च सुसंरब्धाः सर्पवृश्चिकसन्निभैः

ఇక్కడ నల్లగా, మచ్చలతో ఉన్న ఆ కుక్కలు ఎదుర్కోలేనివి; తీవ్రకోపంతో అవి సర్పం, వృశ్చికంలా దాడి చేసి భక్షిస్తాయి।

Verse 20

कण्टकैः प्रतिकूलैश्च तत्रान्या कूटशाल्मली ॥ कर्षन्ति तत्र चैवैनं यावदस्थ्यवशेषितः

అక్కడ ప్రతికూల ముళ్లతో కూడిన మరో కూటశాల్మలీ ఉంది; అక్కడే వారు అతనిని లాగుతూ తీసుకెళ్తారు, ఎముకలే మిగిలే వరకు।

Verse 21

यद्दुःखं तस्य दुर्बुद्धेः प्रतिकूलं च तस्य यत् ॥ तत्तदोत्पद्यते शीघ्रं यातनार्थाय यत्नतः ॥

ఆ దుర్బుద్ధికి ఏ ఏ దుఃఖమో, ఏది ఏది ప్రతికూలమో—అవి అన్నీ శిక్షార్ధమైన యాతనగా ప్రయత్నపూర్వకంగా త్వరగా ఉద్భవిస్తాయి।

Verse 22

शीतकामस्य वै चोष्णमुष्णकामस्य शीतलम् ॥ सुखकामस्य वै दुःखं सुखं नैवात्र विद्यते ॥

For one who longs for cold, there is heat; for one who longs for heat, there is cold. For one who longs for comfort, there is suffering—here, comfort is not found at all.

Verse 23

छिन्नाश्च शतधाप्येवं ह्यनिशं तैः सहस्रशः ॥ छिन्नाङ्गाः सर्वगात्रेषु सर्वमेव स विन्दति ॥

Thus, cut into a hundred parts—unceasingly, and by them in thousands—his limbs are severed across all his body; he experiences it all in full.

Verse 24

सलिलं च नदीं घोरां व्यालाकीर्णां भयानकाम् ॥ उत्तार्यन्ते च तां प्रेतां यां दृष्ट्वैव भयं भवेत् ॥

There is a dreadful river of waters, filled with serpentine creatures and terrifying; and the departed are made to cross that river—one which, merely upon seeing, fear would arise.

Verse 25

करम्भवालुका नाम शतयोजनमायता ॥ अग्निज्वालासमा घोरा यथा येन स गच्छति ॥

There is [a region] called Karambhavālukā, extending a hundred yojanas; dreadful, comparable to flames of fire—through which, and in what manner, he proceeds.

Verse 26

ततो वैतरणी नाम क्षारोदा तु महानदी ॥ योजनानि तु पञ्चाशदधस्तात्पञ्चयोजनम् ॥

Then [comes] the great river named Vaitaraṇī, whose waters are saline/caustic. It extends for fifty yojanas, and [its depth/extent] below is five yojanas.

Verse 27

अगाधपङ्का वै तत्र चर्ममांसास्थिभेदनाः ॥ तत्र कर्कटका घोरा वज्रदंष्ट्रा विशन्ति ताम् ॥

అక్కడి బురద అగాధంగా ఉండి చర్మం, మాంసం, ఎముకలను చీల్చివేస్తుంది. అక్కడ వజ్రంలాంటి దంతాలున్న భయంకర కర్కటకాలు ఆ బురదలోకి ప్రవేశించి లోపలే దాడి చేస్తాయి.

Verse 28

समुत्तीऱ्य तु कृच्छ्रेण तस्माद्योजनकर्दमात् ॥ वसन्त्यत्र धरे केचिच्छून्यागारे निराश्रये ॥

ఆ యోజనమంత బురదను కష్టపడి దాటి, కొందరు అక్కడ నేలపై—శూన్యగృహంలో, ఆశ్రయంలేక—నివసిస్తారు.

Verse 29

यत्र वै मूषिकगणा भक्षयन्ति ह्यनेकशः ॥ मूषकैर्जग्ध गात्रस्तु ह्यस्थिमात्रावशेषितः ॥

ఎక్కడ ఎలుకల గుంపులు మళ్లీ మళ్లీ అనేక విధాలుగా [అతనిని] భక్షిస్తాయి; ఎలుకలు తిన్న అతని దేహం ఎముకమాత్రమే మిగులుతుంది.

Verse 30

प्रभाते वायुना स्पृष्टः पुनर्मांसं स विन्दति ॥ शून्यागारप्रवेशात्तु गव्यूतेर्नातिदूरतः ॥

ప్రాతఃకాలంలో గాలి తాకగానే అతడు మళ్లీ మాంసాన్ని పొందుతాడు; శూన్యగృహ ప్రవేశం నుండి చాలా దూరం కాదు—ఒక గవ్యూతి దూరంలో.

Verse 31

सहकारवनं नाम रौद्रा यत्र च पक्षिणः ॥ निस्त्वगस्थिस्तैः क्रियते निर्मांसश्चैव मानवः

అక్కడ ‘సహకారవనం’ అనే భయంకర అరణ్యం ఉంది; అక్కడ రౌద్ర పక్షులు ఉంటాయి. అవి మనిషిని చర్మరహితుడిగా, ఎముకలేని వాడిగా చేసి, మాంసరహితుడిగానూ చేస్తాయి.

Verse 32

संध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु ॥ दशयोजनविस्तार्णा अधः शतसमायता

ఇది సంధ్యామేఘంలా ప్రకాశిస్తుంది, నిత్యము జ్వలిస్తుంది. దీని వెడల్పు పది యోజనాలు, క్రిందికి వంద యోజనాల వరకు విస్తరించింది॥

Verse 33

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम् ॥ नित्यं प्रज्वलिता सा तु नित्यं धूमान्धकारिता

ఇది ‘యమచుల్లీ’ అని ప్రసిద్ధి; దీని లోతు మూడు యోజనాలు. ఇది నిత్యం జ్వలిస్తూ, పొగవల్ల నిత్యం అంధకారమై ఉంటుంది॥

Verse 34

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ प्रक्षिप्यन्ते त्वहोरात्रं राक्षसैर्यमकिङ्करैः

అక్కడ ప్రేతుల వేలలు, పదివేలలు, అపార సమూహాలు—యమకింకర రాక్షసులచే పగలు-రాత్రి విసిరివేయబడుతాయి॥

Verse 35

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा ॥ वटवृक्षो नातिदूरे दक्षिणे तु त्रियोजनम्

అక్కడ ‘నిశ్శిర-జాలక’ మరియు ‘నిరక్షి-శ్రవణ’ వంటి (జీవులు) కూడా ఉన్నారు. దూరం కాకుండా, దక్షిణంగా మూడు యోజనాల వద్ద ఒక మర్రిచెట్టు ఉంది॥

Verse 36

मासमेकं वसत्यन्यो तस्यां चुल्ल्यां परिभ्रमन् ॥ ततः शकुनिका नाम वसामेदोवहा नदी

మరొకడు ఆ చుల్లిలో తిరుగుతూ ఒక నెల నివసిస్తాడు. ఆ తరువాత ‘శకునికా’ అనే నది ఉంది; అది వస మరియు మజ్జను మోసుకుపోతుంది॥

Verse 37

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात् ॥ अनुभुङ्क्ते स कृच्छ्रेण दुष्कृती तीव्रवेदनाः

ప్రతి యాతన దాటలేనంత ఘోరమైనది; పూర్వకర్మానుసారం క్రమంగా ఆ దుష్కర్మి కష్టంతో తీవ్రమైన వేదనలను అనుభవిస్తాడు।

Verse 38

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश ॥ याति पापमहोरात्रं तस्मिन्नियमितेन तु

అక్కడ పది లతా-రూప శూలాలు ఉన్నాయి, కుంభీపాకానికి పదమూడు స్థానాలు ఉన్నాయి; నియమబద్ధుడైన పాపి ఆ స్థలంలో పగలు-రాత్రి గడుపుతాడు।

Verse 39

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः ॥ अङ्गारेषु विधूमेषु शूलप्रोतस्तु पच्यते

కరుణలేని, చూడటానికి భయంకరమైన రాక్షసులు అతన్ని ఇటూ అటూ తీసుకెళ్లి పొగలేని అంగారాలపై శూలంలో గుచ్చి కాల్చుతారు।

Verse 40

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते ॥ ज्वाल्यते तीक्ष्णतैले तु कटाहे स तु पच्यते

ఎండిన బావిలో పొగ మధ్య అతన్ని తలక్రిందులుగా వేలాడదీస్తారు; అలాగే మండే తీవ్రమైన నూనెలో కాల్చుతారు—కటాహంలో అతడు ఉడికించబడతాడు।

Verse 41

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना ॥ एकैकस्मिन्दशाहं च शूलादिषु स पच्यते

మళ్లీ అతడు మలగర్తంలో కొవ్వుతో పోషితమైన అగ్నిచే ఉడికించబడతాడు; అలాగే ప్రతి స్థలంలో పది రోజులు శూలాది యాతనల్లో అతడు కాల్చబడతాడు।

Verse 42

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने ॥ यतो यमनदी नाम तप्तत्रपुजलोर्मिणी

దేహం విడిచిన వానికి మూడు యోజనాల దూరం వరకూ ఏడు విధాల యాతనలు కలుగుతాయి; అక్కడ ‘యమనది’ అనే నది ఉంది, దాని తరంగాలు కరిగిన టిన్‌లాంటి మండే నీటితో నిండివుంటాయి।

Verse 43

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः ॥ ततो मुहूर्त्तं विश्रान्तः किञ्चिदन्तरमागतः

అతడు దానిని మహా కష్టంతో దాటి, మండిపోతూ స్పృహలేని వాడివలె అవుతాడు. ఆపై ఒక ముహూర్తం విశ్రాంతి తీసుకొని కొద్దిదూరం ముందుకు సాగుతాడు।

Verse 44

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम् ॥ सर्वकामान्स लभते भगिनी सा यमस्य तु

అతడు శీతల జలముతో, శీతల వనముతో కూడిన మనోహరమైన దీర్ఘికను చేరుతాడు; అక్కడ అతడు అన్ని కోరిన సౌఖ్యాలను పొందుతాడు—అయితే అది యముని ‘భగిని’ అని పిలువబడుతుంది।

Verse 45

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते ॥ स सर्वं विस्मरत्यत्र त्रिरात्रमुषितोऽपि सन्

అక్కడ పాపులందరికీ నమలదగినదీ, తినదగినదీ అయిన ఆహారం లభిస్తుంది; అక్కడ మూడు రాత్రులు ఉండగానే అతడు అన్నిటినీ మరచిపోతాడు।

Verse 46

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा ॥ तत्र कृच्छ्रेण तरति अहोरात्रेण मानवः

అక్కడ మేఘం వర్షిస్తుంది, అక్కడ నీరు ఎల్లప్పుడూ మండుతూ ఉంటుంది; అక్కడ మనిషి ఒక పగలు-రాత్రి వ్యవధిలో కూడా మహా కష్టంతోనే దాటగలడు।

Verse 47

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम् ॥ नीलमक्षिकदंशैश्च सुव्याप्तं तद्वनं महत्

అక్కడ ‘శృంగారకవనం’ అనే మహావనంలో వారు పచ్చిక మైదానాన్ని చూస్తారు; నీలి ఈగల కాట్లతో ఆ మహావనం అంతటా వ్యాపించి ఉంటుంది.

Verse 48

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते ॥ प्रेतो वर्षति मांसासृगस्मात्कृच्छ्रात्तु निर्गतः

కానీ ఏ (ఈగలు) అతనిని తాకి కాటేస్తాయో, వాటివల్ల అతడు పురుగు-రూపాన్ని పొందుతాడు; ఆ కష్టంనుంచి బయటపడి ప్రేతుడు మాంసం మరియు రక్తాన్ని వర్షింపజేస్తాడు.

Verse 49

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः ॥ ततः पश्यति पुत्रांस्तु महद्दुःखं सुदारुणम्

తర్వాత అతడు తన ప్రయత్నఫలంగా యాతనార్థం మరొక స్థితిని పొందుతాడు; అప్పుడు తన కుమారులను చూసి అత్యంత భయంకరమైన మహాదుఃఖం కలుగుతుంది.

Verse 50

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान् ॥ पुरस्ताद्बध्यमानं स क्रन्दमानमचेतनम्

అతడు తన తల్లి, తండ్రి, కుమారులు, భార్య మరియు ప్రియులను తన ముందే బంధింపబడి ఉన్నట్లు చూస్తాడు—వారు విలపిస్తూ స్పృహలేని వారై ఉంటారు.

Verse 51

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः ॥ लगुडैर्मुद्गरैर्दण्डैर्जानुभिर्वेणुभिस्तथा

అతడు మళ్లీ మళ్లీ ‘హా! రక్షించు, రక్షించు, కుమారా!’ అని విలపిస్తూ ఇటూ అటూ తిరుగుతాడు; కర్రలు, ముద్గరాలు, దండాలు, మోకాళ్లు మరియు వెదురు దండాలతో కొట్టబడతాడు.

Verse 52

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि ॥ तद्दृष्ट्वा तादृशं दुःखं ततो मोहं स गच्छति

ముష్టులతోను కొరడాలతోను, అలాగే దేహానికి అంటుకున్న సర్పాలతోను బాధింపబడినదాన్ని చూసి—అటువంటి దుఃఖం దర్శించి అతడు తరువాత మోహంలో పడతాడు.

Verse 53

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः ॥ प्राप्नुवन्तीह तेऽत्रैव नरा दुष्कृतकारिणः

అదేవిధంగా తమ స్వకర్మలు—పర్యాయంగా మళ్లీ మళ్లీ—దుష్కర్మం చేసే మనుష్యులు ఇక్కడే అనుభవిస్తారు.

Verse 54

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पञ्चमम् ॥ कृत्वा तानि नरा यान्ति तं देशं पापकािरणः

నాలుగు పాతకాలు, అలాగే దుష్టాచారంతో ఐదవ పాపమును చేసి—అటువంటి పాపకర్మకారులు ఆ లోకానికి వెళ్తారు.

Verse 55

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन नरः ॥ क्रमशः स भवेत्प्रेतस्तदा पशुगणेष्वपि

లేదా అతడు స్థావర యోనుల్లో జన్మించి, తరువాత క్రమంగా మళ్లీ మనుష్యుడవుతాడు; ఆపై ప్రేతుడవుతాడు, తరువాత పశుగణాల్లో కూడా జన్మిస్తాడు.

Verse 56

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ गतः स वसति प्रेतो नरके तु पुनःपुनः

అరవై వేల సంవత్సరాలు, అలాగే అరవై వందల సంవత్సరాలు కూడా—అతడు ప్రేతుడై నరకంలో మళ్లీ మళ్లీ నివసిస్తాడు.

Verse 57

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः ॥ स्वेदजानां ततो नित्यं सर्वसंसारचङ्क्रमात्

అప్పుడు పూర్వకర్మక్రియ నివృత్తి అయిన తరువాత అతడు మళ్లీ స్వేదజ (చెమట నుండి పుట్టిన) యోనిలో జన్మిస్తాడు; ఆపై స్వేదజ జీవుల మధ్య సమస్త సంసారచక్రంలో నిత్యం సంచరిస్తాడు।

Verse 58

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां सन्तरते पुनः ॥ गयोनाु तु ततो गत्वा पुनर्मानुषतां व्रजेत्

ఆపై అతడు పక్షుల యోనులన్నిటినీ మళ్లీ దాటి వెళ్తాడు; తరువాత గో-యోనికి వెళ్లి మళ్లీ మానవత్వాన్ని పొందుతాడు।

Verse 59

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति ॥ ततो वैश्यत्वमागच्छेत्कर्मणा अनेन वेष्टितः

మానవ జన్మలో అతడు శూద్రస్థితికి చేరుతాడు; అది లభించిన తరువాత అందులోనే తృప్తి చెందితే, ఈ కర్మబంధంతో కట్టుబడి అతడు వైశ్యస్థితికి చేరగలడు।

Verse 60

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत् ॥ ब्राह्मणत्वमपि प्राप्तः पापकर्मा दुरात्मवान्

వైశ్యస్థితి నుండి అతడు క్షత్రియస్థితికి చేరుతాడు; అక్కడి నుండి బ్రాహ్మణుడుగా కూడా కావచ్చు. అయితే బ్రాహ్మణత్వం పొందినప్పటికీ పాపకర్ముడు, దురాత్ముడు కర్మఫలబంధంలోనే ఉంటాడు।

Verse 61

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत् तदा ॥ शरीरेण मानसिकं घोरं व्यसनैरुपपादितम् ॥

దుర్శిక్షితమైన మనస్సుతో అతడు అప్పుడు తన ఆత్మకే ద్రోహి అవుతాడు; మరియు వ్యసనాల వల్ల శరీరమూ మనస్సూ రెండింటిలోనూ ఘోరమైన దుఃఖం కలుగుతుంది।

Verse 62

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ज्ञेयश्च ब्रह्महा कुष्ठी काकाक्षः काकतालुकः ॥

A person is born conditioned by former actions; one should understand that a slayer of a brāhmaṇa is (reborn) as a leper, with crow-like eyes, and with a crow-like palate/tongue.

Verse 63

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत् ॥ राजहा पितृहाचैव सुरापश्चापि यो भवेत् ॥

A drinker of intoxicants becomes one whose teeth are dark and who bears a foul odor—one who has committed sin. Likewise, whoever becomes a killer of a king, a killer of a father, or a drinker of intoxicants (is described in such marked terms).

Verse 64

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः ॥ क्वचिच्चात्र विरूपाणां नराणां पापकर्मिणाम् ॥

And a person who steals gold is indeed equal to a slayer of a brāhmaṇa. Here and there, among people who commit sin, there are those who are deformed (as a result).

Verse 65

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु ॥ छिन्नभिन्नविशस्तानां रुधिरेण समन्ततः ॥

In those ‘houses of execution’ (places of torment), corresponding to the particular deeds performed, the blood of those who are cut, broken, and slaughtered spreads all around.

Verse 66

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः ॥ अजस्रं क्लिश्यमानानां क्रन्दतां च सुदारुणम् ॥

The entire ground-surface was pervaded, and even the rivers overflowed; unceasingly there arose a most dreadful sound of those who were tormented and crying out.

Verse 67

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः ॥ बध्नतो विविधैर्बन्धैर्घातयन्तश्च दारुणम् ॥

అప్పుడు ‘హా హా’ అనే ఆర్తనాదాలతో నిండిన మహా కోలాహలం లేచింది; వారు అనేక బంధాలతో కట్టి, అత్యంత దారుణంగా కొట్టారు।

Verse 68

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः ॥ छेदनैर्भेदनैश्चोग्रैः पीडनाभिश्च सर्वशः ॥

ఇనుప దండాల దెబ్బలతో, అత్యంత భయంకరమైన ఆయుధాలతో, ఉగ్రంగా కోయడం-చీల్చడం ద్వారా, అలాగే అన్ని విధాల బాధలతో వారు వారిని పీడించారు।

Verse 69

श्रान्ताः कर्मकरा दूताः मोहेनायत्तचेतसः ॥ यदा श्रान्ताश्च खिन्नाश्च हन्तारः पापकर्मिणाम् ॥

మోహానికి లోబడి ఉన్న మనస్సుతో ఆ దూతలు—కార్యనిర్వాహకులు—శ్రాంతులయ్యారు; పాపకర్ములపై శిక్ష విధించే హంతకులూ శ్రాంతులై ఖిన్నులైనప్పుడు,

Verse 70

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम् ॥

అప్పుడు ఆ దూతలు మహౌజస్వి చిత్రగుప్తునికి (ఆ విషయాన్ని) నివేదించేవారు।

Verse 71

अतीव च बुभुक्षात्र पिपासा चाप्यतीव हि ॥ उष्णमत्युष्णमेवात्र शीतलं चातिशीतलम् ॥

ఇక్కడ అత్యంత ఆకలి, అలాగే అత్యంత దాహం; ఇక్కడి వేడి అతి వేడిగా ఉంటుంది, చలి అతి చలిగా ఉంటుంది।

Verse 72

दह्यते छिद्यते चैव विध्यते भिद्यते पथा ॥ पात्यते पीड्यते चैव कृष्यते च विशस्यते ॥

వాడు దహింపబడతాడు, ఛేదింపబడతాడు, అలాగే విద్ధింపబడతాడు; మార్గమధ్యంలో చీల్చబడతాడు. వాడు పడవేయబడతాడు, నలిపివేయబడతాడు, లాగబడతాడు మరియు వధింపబడతాడు.

Verse 73

उलूकाश्च धनुर्मात्रा वज्रजिह्वास्थिभेदनाः ॥ महाविषा महाक्रोधा दुर्विषह्याः सुदारुणाः ॥

మరియు గుడ్లగూబలు—ధనుస్సు పరిమాణమున్నవి, వజ్రసమానమైన నాలుకతో ఎముకలను చీల్చేవి—అత్యంత విషమయమైనవి, మహాక్రోధమయమైనవి, తట్టుకోలేనివి, అతి భయంకరమైనవి.

Verse 74

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा ॥ तां समुत्तीऱ्य कृच्छ्रेण यातनाः सप्तकाः पुनः ॥

చుల్లీ (నది) యొక్క గర్భంలో విశ్రాంతి పొందిన తరువాత, ఆ వేగవంతమైన ధార వారిని ముందుకు మోసుకుపోతుంది. దానిని కష్టపడి దాటిన వెంటనే మళ్లీ ఏడు విధాల యాతనలు సంభవిస్తాయి.

Verse 75

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः ॥ निराश्रयः स सत्त्वानामेकपाषाण एव च ॥

ఆ తరువాత శూలవహ అనే పర్వతం ఉంది; అది శత యోజనాల విస్తీర్ణమైంది. అది జీవులకు ఆశ్రయరహితం, ఒకే శిలారాశిగా నిలిచిఉంది.

Verse 76

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः ॥ यदा भवति स प्रेतस्तदा स्थावरतां व्रजेत् ॥

అవి మొదలైన అన్ని దశలలో గుణాంతర మార్గంలో ప్రవేశించినవాడై—అతడు ప్రేతుడైనప్పుడు, అప్పుడు స్థావరత్వం (అచల స్థితి)ను పొందుతాడు.