Adhyaya 200: Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)

Verse 1

पुनर्नरकयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ ॥ सप्ततालश्च नरको नरकः कालसूत्रकः ॥

ನರಕಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಪುನರ್ವರ್ಣನೆ. ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ತಪ್ತ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪ್ತ, ರೌರವ ಮತ್ತು ಮಹಾರೌರವ; ಸಪ್ತತಾಲ, ನರಕ ಮತ್ತು ಕಾಲಸೂತ್ರಕ—ಇವು ನರಕಲೋಕಗಳು।

Verse 2

अन्धकारश्च नरकोऽन्धकारवरस्तथा ॥ अष्टावेतॆ तु नरकाः पच्यन्ते यत्र पापिनः ॥

ಅಂಧಕಾರ ಎಂಬ ನರಕವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಧಕಾರವರ (ಅತಿಘೋರ ಅಂಧಕಾರ)ವೂ ಇದೆ. ಇವೇ ಎಂಟು ನರಕಗಳು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ದಂಡಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा ॥ तृतीये त्रिगुणं विद्याच्चतुर्थे तु चतुर्गुणम् ॥

ಮೊದಲ (ನರಕದಲ್ಲಿ) ಯಾತನೆಯನ್ನು ಮೂಲ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಎರಡರಲ್ಲಿ ಅದು ದ್ವಿಗುಣ. ಮೂರರಲ್ಲಿ ತ್ರಿಗುಣ; ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಗುಣ.

Verse 4

पञ्चमे तु गुणाः पञ्च षष्ठे षड्गुणमुच्यते ॥ सप्तमे तु गुणाः सप्त अष्टमेऽष्टविधा गुणाः ॥

ಐದರಲ್ಲಿ ಗುಣಕ ಐದು; ಆರರಲ್ಲಿ ಅದು ಷಡ್ಗುಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಏಳರಲ್ಲಿ ಸಪ್ತಗುಣ; ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟವಿಧವಾಗಿ/ಅಷ್ಟಗುಣವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 5

अहोरात्रेण चाध्वानं प्रेता गच्छन्ति तत्पुरम् ॥ दुःखितानां ततो दुःखं दुःखाद्दुःखतरं ततः ॥

ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರೇತರು ಆ ಪುರ/ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ದುಃಖಿತರಾದವರಿಗೆ ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಃಖ—ದುಃಖಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುಃಖತರ.

Verse 6

दुःखमेवात्र न सुखं दुःखैर्दुःखं विवर्ध्यते ॥ उपायस्तत्र नैवास्ति येन स्वल्पं सुखं भवेत् ॥

ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖವೇ ಇದೆ, ಸುಖವಿಲ್ಲ; ದುಃಖಗಳಿಂದಲೇ ದುಃಖ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುವಂತಹ ಉಪಾಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 7

मुच्यते च मृतस्तत्र मारकास्तत्र दुर्लभाः ॥ शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे तु पञ्चमे ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯದು; ಅಲ್ಲಿ ಮರಣದ ದೂತರು ದುರ್ಲಭರು. ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ, ರಸ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಗಂಧ—ಈ ಪಂಚಗಳಿಂದ ದುಃಖ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 8

न सुखं तत्र तस्यास्ति किञ्चिदेवात्र विद्यते ॥ शारीरैर्मानसैश्चैव दुःखैर्दुःखान्तगामिभिः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಪವೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಇದೆಯೇ—ದೇಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖಗಳು, ದುಃಖಾಂತದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವವು.

Verse 9

आयसैः कण्टकैस्तीक्ष्णैस्तप्तैस्तप्तावृता मही ॥ अन्तरिक्षं खगानीकैर्अग्निजिह्वैः समावृतम् ॥

ಭೂಮಿ ತಪ್ತವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆಕಾಶಾಂತರವು ಅಗ್ನಿಜಿಹ್ವೆಯಂತಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದೆ.

Verse 10

पातुकामश्च पानीयं राक्षसैर्नीयते सरः ॥ हंससारससंकिर्णं पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬಯಸುವವನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಒಂದು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಅದು ಹಂಸ-ಸಾರಸಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 11

पातुकामश्च पानीयं सहसा तत्र धावति ॥ सलिलं प्रेक्षते चैव तत्र तप्ततरं तथा

ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನೀರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಪ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 12

ततः पक्वानि मांसानि राक्षसैः परिणीयते ॥ क्षारोदकेऽपि च तथा क्षिप्यतेऽत्र महाह्रदे

ಆಮೇಲೆ ರಾಕ್ಷಸರು ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾರಜಲದ ಮಹಾಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 13

तत्र चैव ह्रदे नैका मत्स्याः खादन्ति सर्वशः ॥ ततः कालावसाने तु कथञ्चित्प्रपलायिनः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮೀನುಗಳು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಕಾಲಾವಸಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

किञ्चिदन्तरमागम्य वेदनार्थाः पतन्ति हि ॥ यातनार्थं पुनस्तत्र मांसं चैवोपजायते

ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಅವರು ವೇದನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಯಾತನೆಗಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮಾಂಸ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ।

Verse 15

शिरस्येवोपविष्टस्य प्रस्थितस्य प्रधावतः ॥ तस्यार्त्तायामवस्थायां दुःखं भवति दारुणम्

ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಕುಳಿತಂತೆಯಾಗಿ—ಅವನು ಹೊರಟು ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗ—ಆ ಆರ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ದುಃಖವು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 16

करीषगर्त्तस्तत्रैव कुम्भीपाकः सुदारुणः ॥ पद्मपत्राकृतिस्तस्य पेशी तत्र शरीरजः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಲಗರ್ಥವಿದೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾದ ಕುಂಭೀಪಾಕವೂ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ದೇಹಜನ್ಯ ಮಾಂಸಪೇಶಿ ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆಯೇ ಆಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 17

पाटयन्ति सुमार्गेण राक्षसाः करपत्रिकाः ॥ निपीड्य दशनै रोषं भीमनादाः सुरोषिताः

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕರಪತ್ರಿಕಾ-ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಭೀಮನಾದ ಮಾಡುವವರು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

असिपत्रवनं चात्र शृङ्गाटकवनं तथा ॥ तत्र शृङ्गाटकाश्चैव तप्तवालुकमिश्रिताः

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕತ್ತಿ-ಎಲೆಗಳ ಅರಣ್ಯವಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೃಂಗಾಟಕ ಅರಣ್ಯವೂ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶೃಂಗಾಟಕಗಳು ಉರಿಯುವ ಮರಳಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿವೆ।

Verse 19

श्यामाश्च शबलाश्चैव श्वानस्तेऽत्र दुरासदाः ॥ खादन्ति च सुसंरब्धाः सर्पवृश्चिकसन्निभैः

ಇಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಹಾಗೂ ಚಿತ್ತರೆಯಾದ ಆ ನಾಯಿಗಳು ತಡೆಯಲಾಗದವು; ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವು ಸರ್ಪ-ವೃಶ್ಚಿಕಗಳಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 20

कण्टकैः प्रतिकूलैश्च तत्रान्या कूटशाल्मली ॥ कर्षन्ति तत्र चैवैनं यावदस्थ्यवशेषितः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲೀ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವವರೆಗೆ।

Verse 21

यद्दुःखं तस्य दुर्बुद्धेः प्रतिकूलं च तस्य यत् ॥ तत्तदोत्पद्यते शीघ्रं यातनार्थाय यत्नतः ॥

ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ದುಃಖವೋ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವೋ—ಅದೇ ಅದೇ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಥ ಯಾತನೆಯಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

शीतकामस्य वै चोष्णमुष्णकामस्य शीतलम् ॥ सुखकामस्य वै दुःखं सुखं नैवात्र विद्यते ॥

For one who longs for cold, there is heat; for one who longs for heat, there is cold. For one who longs for comfort, there is suffering—here, comfort is not found at all.

Verse 23

छिन्नाश्च शतधाप्येवं ह्यनिशं तैः सहस्रशः ॥ छिन्नाङ्गाः सर्वगात्रेषु सर्वमेव स विन्दति ॥

Thus, cut into a hundred parts—unceasingly, and by them in thousands—his limbs are severed across all his body; he experiences it all in full.

Verse 24

सलिलं च नदीं घोरां व्यालाकीर्णां भयानकाम् ॥ उत्तार्यन्ते च तां प्रेतां यां दृष्ट्वैव भयं भवेत् ॥

There is a dreadful river of waters, filled with serpentine creatures and terrifying; and the departed are made to cross that river—one which, merely upon seeing, fear would arise.

Verse 25

करम्भवालुका नाम शतयोजनमायता ॥ अग्निज्वालासमा घोरा यथा येन स गच्छति ॥

There is [a region] called Karambhavālukā, extending a hundred yojanas; dreadful, comparable to flames of fire—through which, and in what manner, he proceeds.

Verse 26

ततो वैतरणी नाम क्षारोदा तु महानदी ॥ योजनानि तु पञ्चाशदधस्तात्पञ्चयोजनम् ॥

Then [comes] the great river named Vaitaraṇī, whose waters are saline/caustic. It extends for fifty yojanas, and [its depth/extent] below is five yojanas.

Verse 27

अगाधपङ्का वै तत्र चर्ममांसास्थिभेदनाः ॥ तत्र कर्कटका घोरा वज्रदंष्ट्रा विशन्ति ताम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಅಗಾಧವಾಗಿದ್ದು ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಜ್ರದಂತಗಳಂತಿರುವ ಭಯಂಕರ ಕರ್ಕಟಕಗಳು ಆ ಕೆಸರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಒಳಗೇ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 28

समुत्तीऱ्य तु कृच्छ्रेण तस्माद्योजनकर्दमात् ॥ वसन्त्यत्र धरे केचिच्छून्यागारे निराश्रये ॥

ಯೋಜನಪ್ರಮಾಣದ ಆ ಕೆಸರನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ದಾಟಿ, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ—ಶೂನ್ಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ—ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

यत्र वै मूषिकगणा भक्षयन्ति ह्यनेकशः ॥ मूषकैर्जग्ध गात्रस्तु ह्यस्थिमात्रावशेषितः ॥

ಎಲ್ಲಿ ಇಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮರುಮರು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ [ಅವನನ್ನು] ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ಇಲಿಗಳು ತಿಂದ ಅವನ ದೇಹವು ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

प्रभाते वायुना स्पृष्टः पुनर्मांसं स विन्दति ॥ शून्यागारप्रवेशात्तु गव्यूतेर्नातिदूरतः ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯಮನೆಯ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಬಹಳ ದೂರವಲ್ಲ—ಒಂದು ಗವ್ಯೂತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ.

Verse 31

सहकारवनं नाम रौद्रा यत्र च पक्षिणः ॥ निस्त्वगस्थिस्तैः क्रियते निर्मांसश्चैव मानवः

ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಹಕಾರವನ’ ಎಂಬ ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ರೌದ್ರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಮಾನವನನ್ನು ಚರ್ಮವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಎಲುಬಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 32

संध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु ॥ दशयोजनविस्तार्णा अधः शतसमायता

ಇದು ಸಂಧ್ಯಾಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ನಿತ್ಯವೂ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅಗಲ ಹತ್ತು ಯೋಜನ, ಕೆಳಗೆ ನೂರು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ॥

Verse 33

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम् ॥ नित्यं प्रज्वलिता सा तु नित्यं धूमान्धकारिता

ಇದು ‘ಯಮಚುಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇದರ ಆಳ ಮೂರು ಯೋಜನ. ಇದು ನಿತ್ಯವೂ ಜ್ವಲಿಸಿ, ಧೂಮದಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಅಂಧಕಾರಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ॥

Verse 34

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ प्रक्षिप्यन्ते त्वहोरात्रं राक्षसैर्यमकिङ्करैः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಗಳ ಸಾವಿರಗಳು, ದಶಸಾವಿರಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪಾರ ಗುಂಪುಗಳು—ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಯಮಕಿಂಕರ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ॥

Verse 35

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा ॥ वटवृक्षो नातिदूरे दक्षिणे तु त्रियोजनम्

ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ‘ನಿಶ್ಶಿರ-ಜಾಲಕ’ ಹಾಗೂ ‘ನಿರಕ್ಷಿ-ಶ್ರವಣ’ ಎಂಬಂತಹ (ಜೀವಿಗಳು) ಸಹ ಇವೆ. ಬಹುದೂರವಲ್ಲದೆ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲಮರವಿದೆ॥

Verse 36

मासमेकं वसत्यन्यो तस्यां चुल्ल्यां परिभ्रमन् ॥ ततः शकुनिका नाम वसामेदोवहा नदी

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಆ ಚುಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ‘ಶಕುника’ ಎಂಬ ನದಿ ಇದೆ; ಅದು ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುತ್ತದೆ॥

Verse 37

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात् ॥ अनुभुङ्क्ते स कृच्छ्रेण दुष्कृती तीव्रवेदनाः

ಪ್ರತಿ ಯಾತನೆ ದಾಟಲಾಗದಷ್ಟು ಘೋರವಾದುದು; ಪೂರ್ವಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ತೀವ್ರ ವೇದನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश ॥ याति पापमहोरात्रं तस्मिन्नियमितेन तु

ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಲತಾ-ರೂಪ ಶೂಲಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಕುಂಭೀಪಾಕದ ಹದಿಮೂರು ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ; ನಿಯಮದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಪಾಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः ॥ अङ्गारेषु विधूमेषु शूलप्रोतस्तु पच्यते

ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ, ನೋಡಲು ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಧೂಮರಹಿತ ಅಂಗಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಶೂಲದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿ ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 40

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते ॥ ज्वाल्यते तीक्ष्णतैले तु कटाहे स तु पच्यते

ಒಣ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಧೂಮದ ನಡುವೆ ಅವನನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ತೂಗುಹಾಕುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಉರಿಯುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಾರೆ—ಕಟಾಹದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना ॥ एकैकस्मिन्दशाहं च शूलादिषु स पच्यते

ಮತ್ತೆ ಅವನು ಮಲಗರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಪೋಷಿತ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೂ ಹತ್ತು ದಿನ ಶೂಲಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನು ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने ॥ यतो यमनदी नाम तप्तत्रपुजलोर्मिणी

ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಟವನಿಗೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರವರೆಗೆ ಏಳು ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿ ‘ಯಮನದಿ’ ಎಂಬ ನದಿ, ಕರಗಿದ ಟಿನ್‌ನಂತೆ ತಪ್ತ ಜಲತರಂಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ।

Verse 43

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः ॥ ततो मुहूर्त्तं विश्रान्तः किञ्चिदन्तरमागतः

ಅವನು ಅದನ್ನು ಮಹಾಕಷ್ಟದಿಂದ ದಾಟಿ, ದಹನದಿಂದ ಅಚೇತನನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम् ॥ सर्वकामान्स लभते भगिनी सा यमस्य तु

ಅವನು ಶೀತಲ ಜಲವೂ ಶೀತಲ ವನವೂ ಇರುವ ಮನೋಹರ ದೀರ್ಘಿಕೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಆದರೆ ಅದು ಯಮನ ‘ಭಗಿನಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 45

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते ॥ स सर्वं विस्मरत्यत्र त्रिरात्रमुषितोऽपि सन्

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಚರ್ವ್ಯವೂ ಭೋಜ್ಯವೂ ಆದ ಆಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಾಸಿಸಿದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा ॥ तत्र कृच्छ्रेण तरति अहोरात्रेण मानवः

ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಮೋಡ ಮಳೆಯನ್ನೆ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಸದಾ ಕುದಿಯುವಂತೆ ತಪ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವನು ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯೊಳಗೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ದಾಟುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम् ॥ नीलमक्षिकदंशैश्च सुव्याप्तं तद्वनं महत्

ಅಲ್ಲಿ ‘ಶೃಂಗಾರಕವನ’ ಎಂಬ ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನೀಲಿ ಈಗೆಗಳ ಕಚ್ಚುಗಳಿಂದ ಆ ದೊಡ್ಡ ವನವೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

Verse 48

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते ॥ प्रेतो वर्षति मांसासृगस्मात्कृच्छ्रात्तु निर्गतः

ಆದರೆ ಯಾವ (ಈಗೆಗಳು) ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕಚ್ಚುತ್ತವೋ, ಅವುಗಳಿಂದ ಅವನು ಕೃಮಿರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪ್ರೇತನು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः ॥ ततः पश्यति पुत्रांस्तु महद्दुःखं सुदारुणम्

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಾಗಿ ಯಾತನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 50

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान् ॥ पुरस्ताद्बध्यमानं स क्रन्दमानमचेतनम्

ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಾ ಅಚೇತನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 51

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः ॥ लगुडैर्मुद्गरैर्दण्डैर्जानुभिर्वेणुभिस्तथा

ಅವನು ಮರುಮರು ‘ಹಾ! ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು, ಪುತ್ರನೇ!’ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಂಡಗಳು, ಮುದುಗರಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಲುಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ಬಿದಿರು ಕೋಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 52

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि ॥ तद्दृष्ट्वा तादृशं दुःखं ततो मोहं स गच्छति

ಮುತ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಚಾವಟಿಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಸರ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಪೀಡಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಅಂತಹ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ನಂತರ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः ॥ प्राप्नुवन्तीह तेऽत्रैव नरा दुष्कृतकारिणः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಗಳು—ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ—ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ಜನರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 54

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पञ्चमम् ॥ कृत्वा तानि नरा यान्ति तं देशं पापकािरणः

ನಾಲ್ಕು ಪಾತಕಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದುಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಐದನೆಯ ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿ—ಅಂತಹ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 55

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन नरः ॥ क्रमशः स भवेत्प्रेतस्तदा पशुगणेष्वपि

ಅಥವಾ ಅವನು ಸ್ಥಾವರ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಾನವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಪ್ರೇತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಪಶುಗಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ गतः स वसति प्रेतो नरके तु पुनःपुनः

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೂ ಸಹ—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः ॥ स्वेदजानां ततो नित्यं सर्वसंसारचङ्क्रमात्

ಆಮೇಲೆ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಕ್ರಿಯೆ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೇದಜ (ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ) ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸ್ವೇದಜ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 58

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां सन्तरते पुनः ॥ गयोनाु तु ततो गत्वा पुनर्मानुषतां व्रजेत्

ಮತ್ತೆ ಅವನು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಗೋಯೋನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪುನಃ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति ॥ ततो वैश्यत्वमागच्छेत्कर्मणा अनेन वेष्टितः

ಮಾನವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ಶೂದ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದರೆ, ಈ ಕರ್ಮಬಂಧದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಅವನು ವೈಶ್ಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಬಹುದು।

Verse 60

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत् ॥ ब्राह्मणत्वमपि प्राप्तः पापकर्मा दुरात्मवान्

ವೈಶ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಪಾಪಕರ್ಮಿ ದುರಾತ್ಮನು ಕರ್ಮಫಲಬಂಧದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत् तदा ॥ शरीरेण मानसिकं घोरं व्यसनैरुपपादितम् ॥

ದುಃಶಿಕ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಆಗ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೇ ದ್ರೋಹಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಭಯಂಕರ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 62

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ज्ञेयश्च ब्रह्महा कुष्ठी काकाक्षः काकतालुकः ॥

A person is born conditioned by former actions; one should understand that a slayer of a brāhmaṇa is (reborn) as a leper, with crow-like eyes, and with a crow-like palate/tongue.

Verse 63

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत् ॥ राजहा पितृहाचैव सुरापश्चापि यो भवेत् ॥

A drinker of intoxicants becomes one whose teeth are dark and who bears a foul odor—one who has committed sin. Likewise, whoever becomes a killer of a king, a killer of a father, or a drinker of intoxicants (is described in such marked terms).

Verse 64

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः ॥ क्वचिच्चात्र विरूपाणां नराणां पापकर्मिणाम् ॥

And a person who steals gold is indeed equal to a slayer of a brāhmaṇa. Here and there, among people who commit sin, there are those who are deformed (as a result).

Verse 65

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु ॥ छिन्नभिन्नविशस्तानां रुधिरेण समन्ततः ॥

In those ‘houses of execution’ (places of torment), corresponding to the particular deeds performed, the blood of those who are cut, broken, and slaughtered spreads all around.

Verse 66

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः ॥ अजस्रं क्लिश्यमानानां क्रन्दतां च सुदारुणम् ॥

The entire ground-surface was pervaded, and even the rivers overflowed; unceasingly there arose a most dreadful sound of those who were tormented and crying out.

Verse 67

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः ॥ बध्नतो विविधैर्बन्धैर्घातयन्तश्च दारुणम् ॥

ಆಗ ‘ಹಾ ಹಾ’ ಎಂಬ ಆಕ್ರಂದನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು; ಅವರು ವಿವಿಧ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾಗಿ ಹೊಡೆದರು।

Verse 68

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः ॥ छेदनैर्भेदनैश्चोग्रैः पीडनाभिश्च सर्वशः ॥

ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ಉಗ್ರವಾದ ಕತ್ತರಿಕೆ-ಚಿರಿಕೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಪೀಡನೆಗಳಿಂದ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 69

श्रान्ताः कर्मकरा दूताः मोहेनायत्तचेतसः ॥ यदा श्रान्ताश्च खिन्नाश्च हन्तारः पापकर्मिणाम् ॥

ಮೋಹದಿಂದ ವಶವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ದೂತರು—ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು—ಶ್ರಾಂತರಾದರು; ಮತ್ತು ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಹಂತಾರರೂ ಶ್ರಾಂತರೂ ಖಿನ್ನರೂ ಆದಾಗ,

Verse 70

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम् ॥

ಆಗ ಆ ದೂತರು ಮಹೌಜಸ್ವಿಯಾದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೆ (ಆ ವಿಷಯವನ್ನು) ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 71

अतीव च बुभुक्षात्र पिपासा चाप्यतीव हि ॥ उष्णमत्युष्णमेवात्र शीतलं चातिशीतलम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಹಸಿವು, ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ದಾಹ; ಇಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಅತ್ಯಂತ ಬಿಸಿ, ಚಳಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಚಳಿ।

Verse 72

दह्यते छिद्यते चैव विध्यते भिद्यते पथा ॥ पात्यते पीड्यते चैव कृष्यते च विशस्यते ॥

ಅವನು ದಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭೇದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚೀರಿ ಬಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

उलूकाश्च धनुर्मात्रा वज्रजिह्वास्थिभेदनाः ॥ महाविषा महाक्रोधा दुर्विषह्याः सुदारुणाः ॥

ಮತ್ತು ಗೂಬೆಗಳು—ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದವು, ವಜ್ರಸಮಾನ ಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವವು—ಅತಿವಿಷಯುಕ್ತ, ಮಹಾಕ್ರೋಧಿ, ತಾಳಲಾಗದಷ್ಟು ದುರ್ಸಹ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದವು.

Verse 74

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा ॥ तां समुत्तीऱ्य कृच्छ्रेण यातनाः सप्तकाः पुनः ॥

ಚುಲ್ಲೀ (ನದಿ)ಯ ಕುಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಆ ವೇಗವಂತ ಧಾರೆ ಅವರನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಏಳು ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 75

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः ॥ निराश्रयः स सत्त्वानामेकपाषाण एव च ॥

ನಂತರ ಶೂಲವಹ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ; ಅದು ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರದ್ದಾಗಿದೆ. ಅದು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದದು, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಶಿಲಾರಾಶಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 76

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः ॥ यदा भवति स प्रेतस्तदा स्थावरतां व्रजेत् ॥

ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಣಾಂತರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗುವಾಗ, ಆಗ ಸ್ಥಾವರತ್ವ (ಅಚಲ ಸ್ಥಿತಿ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.