Adhyaya 200: Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)

Verse 1

पुनर्नरकयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ ॥ सप्ततालश्च नरको नरकः कालसूत्रकः ॥

ನರಕಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಪುನರ್ವರ್ಣನೆ. ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ತಪ್ತ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪ್ತ, ರೌರವ ಮತ್ತು ಮಹಾರೌರವ; ಸಪ್ತತಾಲ, ನರಕ ಮತ್ತು ಕಾಲಸೂತ್ರಕ—ಇವು ನರಕಲೋಕಗಳು।

Verse 2

अन्धकारश्च नरकोऽन्धकारवरस्तथा ॥ अष्टावेतॆ तु नरकाः पच्यन्ते यत्र पापिनः ॥

ಅಂಧಕಾರ ಎಂಬ ನರಕವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಧಕಾರವರ (ಅತಿಘೋರ ಅಂಧಕಾರ)ವೂ ಇದೆ. ಇವೇ ಎಂಟು ನರಕಗಳು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ದಂಡಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा ॥ तृतीये त्रिगुणं विद्याच्चतुर्थे तु चतुर्गुणम् ॥

ಮೊದಲ (ನರಕದಲ್ಲಿ) ಯಾತನೆಯನ್ನು ಮೂಲ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಎರಡರಲ್ಲಿ ಅದು ದ್ವಿಗುಣ. ಮೂರರಲ್ಲಿ ತ್ರಿಗುಣ; ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಗುಣ.

Verse 4

पञ्चमे तु गुणाः पञ्च षष्ठे षड्गुणमुच्यते ॥ सप्तमे तु गुणाः सप्त अष्टमेऽष्टविधा गुणाः ॥

ಐದರಲ್ಲಿ ಗುಣಕ ಐದು; ಆರರಲ್ಲಿ ಅದು ಷಡ್ಗುಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಏಳರಲ್ಲಿ ಸಪ್ತಗುಣ; ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟವಿಧವಾಗಿ/ಅಷ್ಟಗುಣವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 5

अहोरात्रेण चाध्वानं प्रेता गच्छन्ति तत्पुरम् ॥ दुःखितानां ततो दुःखं दुःखाद्दुःखतरं ततः ॥

ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರೇತರು ಆ ಪುರ/ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ದುಃಖಿತರಾದವರಿಗೆ ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಃಖ—ದುಃಖಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುಃಖತರ.

Verse 6

दुःखमेवात्र न सुखं दुःखैर्दुःखं विवर्ध्यते ॥ उपायस्तत्र नैवास्ति येन स्वल्पं सुखं भवेत् ॥

ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖವೇ ಇದೆ, ಸುಖವಿಲ್ಲ; ದುಃಖಗಳಿಂದಲೇ ದುಃಖ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುವಂತಹ ಉಪಾಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 7

मुच्यते च मृतस्तत्र मारकास्तत्र दुर्लभाः ॥ शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे तु पञ्चमे ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯದು; ಅಲ್ಲಿ ಮರಣದ ದೂತರು ದುರ್ಲಭರು. ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ, ರಸ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಗಂಧ—ಈ ಪಂಚಗಳಿಂದ ದುಃಖ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 8

न सुखं तत्र तस्यास्ति किञ्चिदेवात्र विद्यते ॥ शारीरैर्मानसैश्चैव दुःखैर्दुःखान्तगामिभिः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಪವೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಇದೆಯೇ—ದೇಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖಗಳು, ದುಃಖಾಂತದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವವು.

Verse 9

आयसैः कण्टकैस्तीक्ष्णैस्तप्तैस्तप्तावृता मही ॥ अन्तरिक्षं खगानीकैर्अग्निजिह्वैः समावृतम् ॥

ಭೂಮಿ ತಪ್ತವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆಕಾಶಾಂತರವು ಅಗ್ನಿಜಿಹ್ವೆಯಂತಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದೆ.

Verse 10

पातुकामश्च पानीयं राक्षसैर्नीयते सरः ॥ हंससारससंकिर्णं पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬಯಸುವವನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಒಂದು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಅದು ಹಂಸ-ಸಾರಸಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 11

पातुकामश्च पानीयं सहसा तत्र धावति ॥ सलिलं प्रेक्षते चैव तत्र तप्ततरं तथा

ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನೀರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಪ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 12

ततः पक्वानि मांसानि राक्षसैः परिणीयते ॥ क्षारोदकेऽपि च तथा क्षिप्यतेऽत्र महाह्रदे

ಆಮೇಲೆ ರಾಕ್ಷಸರು ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾರಜಲದ ಮಹಾಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 13

तत्र चैव ह्रदे नैका मत्स्याः खादन्ति सर्वशः ॥ ततः कालावसाने तु कथञ्चित्प्रपलायिनः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮೀನುಗಳು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಕಾಲಾವಸಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

किञ्चिदन्तरमागम्य वेदनार्थाः पतन्ति हि ॥ यातनार्थं पुनस्तत्र मांसं चैवोपजायते

ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಅವರು ವೇದನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಯಾತನೆಗಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮಾಂಸ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ।

Verse 15

शिरस्येवोपविष्टस्य प्रस्थितस्य प्रधावतः ॥ तस्यार्त्तायामवस्थायां दुःखं भवति दारुणम्

ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಕುಳಿತಂತೆಯಾಗಿ—ಅವನು ಹೊರಟು ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗ—ಆ ಆರ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ದುಃಖವು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 16

करीषगर्त्तस्तत्रैव कुम्भीपाकः सुदारुणः ॥ पद्मपत्राकृतिस्तस्य पेशी तत्र शरीरजः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಲಗರ್ಥವಿದೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾದ ಕುಂಭೀಪಾಕವೂ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ದೇಹಜನ್ಯ ಮಾಂಸಪೇಶಿ ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆಯೇ ಆಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 17

पाटयन्ति सुमार्गेण राक्षसाः करपत्रिकाः ॥ निपीड्य दशनै रोषं भीमनादाः सुरोषिताः

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕರಪತ್ರಿಕಾ-ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಭೀಮನಾದ ಮಾಡುವವರು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

असिपत्रवनं चात्र शृङ्गाटकवनं तथा ॥ तत्र शृङ्गाटकाश्चैव तप्तवालुकमिश्रिताः

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕತ್ತಿ-ಎಲೆಗಳ ಅರಣ್ಯವಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೃಂಗಾಟಕ ಅರಣ್ಯವೂ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶೃಂಗಾಟಕಗಳು ಉರಿಯುವ ಮರಳಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿವೆ।

Verse 19

श्यामाश्च शबलाश्चैव श्वानस्तेऽत्र दुरासदाः ॥ खादन्ति च सुसंरब्धाः सर्पवृश्चिकसन्निभैः

ಇಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಹಾಗೂ ಚಿತ್ತರೆಯಾದ ಆ ನಾಯಿಗಳು ತಡೆಯಲಾಗದವು; ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವು ಸರ್ಪ-ವೃಶ್ಚಿಕಗಳಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 20

कण्टकैः प्रतिकूलैश्च तत्रान्या कूटशाल्मली ॥ कर्षन्ति तत्र चैवैनं यावदस्थ्यवशेषितः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲೀ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವವರೆಗೆ।

Verse 21

यद्दुःखं तस्य दुर्बुद्धेः प्रतिकूलं च तस्य यत् ॥ तत्तदोत्पद्यते शीघ्रं यातनार्थाय यत्नतः ॥

ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ದುಃಖವೋ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವೋ—ಅದೇ ಅದೇ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಥ ಯಾತನೆಯಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

शीतकामस्य वै चोष्णमुष्णकामस्य शीतलम् ॥ सुखकामस्य वै दुःखं सुखं नैवात्र विद्यते ॥

ಚಳಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಬಿಸಿಯು, ಬಿಸಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಚಳಿಯು ಇರುತ್ತದೆ. ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ದುಃಖವು ಇರುತ್ತದೆ - ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವು ಎಂದೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

छिन्नाश्च शतधाप्येवं ह्यनिशं तैः सहस्रशः ॥ छिन्नाङ्गाः सर्वगात्रेषु सर्वमेव स विन्दति ॥

ಹೀಗೆ ನೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಅವರಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ, ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಳು ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

सलिलं च नदीं घोरां व्यालाकीर्णां भयानकाम् ॥ उत्तार्यन्ते च तां प्रेतां यां दृष्ट्वैव भयं भवेत् ॥

ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಯಂಕರ ನದಿಯೊಂದಿದೆ, ಹಾವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳನ್ನು ಆ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ - ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಭಯವು ಉಂಟಾಗುವಂಥಹದ್ದು.

Verse 25

करम्भवालुका नाम शतयोजनमायता ॥ अग्निज्वालासमा घोरा यथा येन स गच्छति ॥

ಕರಂಭವಾಲುಕಾ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ, ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಂತಿದೆ - ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ಹೇಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

ततो वैतरणी नाम क्षारोदा तु महानदी ॥ योजनानि तु पञ्चाशदधस्तात्पञ्चयोजनम् ॥

ನಂತರ ವೈತರಣೀ ಎಂಬ ಮಹಾನದಿಯು ಬರುತ್ತದೆ, ಅದರ ನೀರು ಉಪ್ಪುಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಐವತ್ತು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಆಳ ಐದು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟಿದೆ.

Verse 27

अगाधपङ्का वै तत्र चर्ममांसास्थिभेदनाः ॥ तत्र कर्कटका घोरा वज्रदंष्ट्रा विशन्ति ताम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಅಗಾಧವಾಗಿದ್ದು ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಜ್ರದಂತಗಳಂತಿರುವ ಭಯಂಕರ ಕರ್ಕಟಕಗಳು ಆ ಕೆಸರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಒಳಗೇ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 28

समुत्तीऱ्य तु कृच्छ्रेण तस्माद्योजनकर्दमात् ॥ वसन्त्यत्र धरे केचिच्छून्यागारे निराश्रये ॥

ಯೋಜನಪ್ರಮಾಣದ ಆ ಕೆಸರನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ದಾಟಿ, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ—ಶೂನ್ಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ—ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

यत्र वै मूषिकगणा भक्षयन्ति ह्यनेकशः ॥ मूषकैर्जग्ध गात्रस्तु ह्यस्थिमात्रावशेषितः ॥

ಎಲ್ಲಿ ಇಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮರುಮರು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ [ಅವನನ್ನು] ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ಇಲಿಗಳು ತಿಂದ ಅವನ ದೇಹವು ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

प्रभाते वायुना स्पृष्टः पुनर्मांसं स विन्दति ॥ शून्यागारप्रवेशात्तु गव्यूतेर्नातिदूरतः ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯಮನೆಯ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಬಹಳ ದೂರವಲ್ಲ—ಒಂದು ಗವ್ಯೂತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ.

Verse 31

सहकारवनं नाम रौद्रा यत्र च पक्षिणः ॥ निस्त्वगस्थिस्तैः क्रियते निर्मांसश्चैव मानवः

ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಹಕಾರವನ’ ಎಂಬ ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ರೌದ್ರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಮಾನವನನ್ನು ಚರ್ಮವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಎಲುಬಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 32

संध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु ॥ दशयोजनविस्तार्णा अधः शतसमायता

ಇದು ಸಂಧ್ಯಾಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ನಿತ್ಯವೂ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅಗಲ ಹತ್ತು ಯೋಜನ, ಕೆಳಗೆ ನೂರು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ॥

Verse 33

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम् ॥ नित्यं प्रज्वलिता सा तु नित्यं धूमान्धकारिता

ಇದು ‘ಯಮಚುಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇದರ ಆಳ ಮೂರು ಯೋಜನ. ಇದು ನಿತ್ಯವೂ ಜ್ವಲಿಸಿ, ಧೂಮದಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಅಂಧಕಾರಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ॥

Verse 34

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ प्रक्षिप्यन्ते त्वहोरात्रं राक्षसैर्यमकिङ्करैः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಗಳ ಸಾವಿರಗಳು, ದಶಸಾವಿರಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪಾರ ಗುಂಪುಗಳು—ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಯಮಕಿಂಕರ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ॥

Verse 35

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा ॥ वटवृक्षो नातिदूरे दक्षिणे तु त्रियोजनम्

ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ‘ನಿಶ್ಶಿರ-ಜಾಲಕ’ ಹಾಗೂ ‘ನಿರಕ್ಷಿ-ಶ್ರವಣ’ ಎಂಬಂತಹ (ಜೀವಿಗಳು) ಸಹ ಇವೆ. ಬಹುದೂರವಲ್ಲದೆ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲಮರವಿದೆ॥

Verse 36

मासमेकं वसत्यन्यो तस्यां चुल्ल्यां परिभ्रमन् ॥ ततः शकुनिका नाम वसामेदोवहा नदी

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಆ ಚುಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ‘ಶಕುника’ ಎಂಬ ನದಿ ಇದೆ; ಅದು ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುತ್ತದೆ॥

Verse 37

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात् ॥ अनुभुङ्क्ते स कृच्छ्रेण दुष्कृती तीव्रवेदनाः

ಪ್ರತಿ ಯಾತನೆ ದಾಟಲಾಗದಷ್ಟು ಘೋರವಾದುದು; ಪೂರ್ವಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ತೀವ್ರ ವೇದನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश ॥ याति पापमहोरात्रं तस्मिन्नियमितेन तु

ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಲತಾ-ರೂಪ ಶೂಲಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಕುಂಭೀಪಾಕದ ಹದಿಮೂರು ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ; ನಿಯಮದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಪಾಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः ॥ अङ्गारेषु विधूमेषु शूलप्रोतस्तु पच्यते

ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ, ನೋಡಲು ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಧೂಮರಹಿತ ಅಂಗಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಶೂಲದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿ ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 40

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते ॥ ज्वाल्यते तीक्ष्णतैले तु कटाहे स तु पच्यते

ಒಣ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಧೂಮದ ನಡುವೆ ಅವನನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ತೂಗುಹಾಕುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಉರಿಯುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಾರೆ—ಕಟಾಹದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना ॥ एकैकस्मिन्दशाहं च शूलादिषु स पच्यते

ಮತ್ತೆ ಅವನು ಮಲಗರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಪೋಷಿತ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೂ ಹತ್ತು ದಿನ ಶೂಲಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನು ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने ॥ यतो यमनदी नाम तप्तत्रपुजलोर्मिणी

ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಟವನಿಗೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರವರೆಗೆ ಏಳು ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿ ‘ಯಮನದಿ’ ಎಂಬ ನದಿ, ಕರಗಿದ ಟಿನ್‌ನಂತೆ ತಪ್ತ ಜಲತರಂಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ।

Verse 43

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः ॥ ततो मुहूर्त्तं विश्रान्तः किञ्चिदन्तरमागतः

ಅವನು ಅದನ್ನು ಮಹಾಕಷ್ಟದಿಂದ ದಾಟಿ, ದಹನದಿಂದ ಅಚೇತನನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम् ॥ सर्वकामान्स लभते भगिनी सा यमस्य तु

ಅವನು ಶೀತಲ ಜಲವೂ ಶೀತಲ ವನವೂ ಇರುವ ಮನೋಹರ ದೀರ್ಘಿಕೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಆದರೆ ಅದು ಯಮನ ‘ಭಗಿನಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 45

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते ॥ स सर्वं विस्मरत्यत्र त्रिरात्रमुषितोऽपि सन्

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಚರ್ವ್ಯವೂ ಭೋಜ್ಯವೂ ಆದ ಆಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಾಸಿಸಿದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा ॥ तत्र कृच्छ्रेण तरति अहोरात्रेण मानवः

ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಮೋಡ ಮಳೆಯನ್ನೆ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಸದಾ ಕುದಿಯುವಂತೆ ತಪ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವನು ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯೊಳಗೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ದಾಟುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम् ॥ नीलमक्षिकदंशैश्च सुव्याप्तं तद्वनं महत्

ಅಲ್ಲಿ ‘ಶೃಂಗಾರಕವನ’ ಎಂಬ ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನೀಲಿ ಈಗೆಗಳ ಕಚ್ಚುಗಳಿಂದ ಆ ದೊಡ್ಡ ವನವೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

Verse 48

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते ॥ प्रेतो वर्षति मांसासृगस्मात्कृच्छ्रात्तु निर्गतः

ಆದರೆ ಯಾವ (ಈಗೆಗಳು) ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕಚ್ಚುತ್ತವೋ, ಅವುಗಳಿಂದ ಅವನು ಕೃಮಿರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪ್ರೇತನು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः ॥ ततः पश्यति पुत्रांस्तु महद्दुःखं सुदारुणम्

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಾಗಿ ಯಾತನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 50

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान् ॥ पुरस्ताद्बध्यमानं स क्रन्दमानमचेतनम्

ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಾ ಅಚೇತನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 51

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः ॥ लगुडैर्मुद्गरैर्दण्डैर्जानुभिर्वेणुभिस्तथा

ಅವನು ಮರುಮರು ‘ಹಾ! ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು, ಪುತ್ರನೇ!’ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಂಡಗಳು, ಮುದುಗರಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಲುಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ಬಿದಿರು ಕೋಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 52

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि ॥ तद्दृष्ट्वा तादृशं दुःखं ततो मोहं स गच्छति

ಮುತ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಚಾವಟಿಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಸರ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಪೀಡಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಅಂತಹ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ನಂತರ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः ॥ प्राप्नुवन्तीह तेऽत्रैव नरा दुष्कृतकारिणः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಗಳು—ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ—ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ಜನರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 54

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पञ्चमम् ॥ कृत्वा तानि नरा यान्ति तं देशं पापकािरणः

ನಾಲ್ಕು ಪಾತಕಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದುಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಐದನೆಯ ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿ—ಅಂತಹ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 55

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन नरः ॥ क्रमशः स भवेत्प्रेतस्तदा पशुगणेष्वपि

ಅಥವಾ ಅವನು ಸ್ಥಾವರ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಾನವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಪ್ರೇತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಪಶುಗಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ गतः स वसति प्रेतो नरके तु पुनःपुनः

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೂ ಸಹ—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः ॥ स्वेदजानां ततो नित्यं सर्वसंसारचङ्क्रमात्

ಆಮೇಲೆ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಕ್ರಿಯೆ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೇದಜ (ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ) ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸ್ವೇದಜ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 58

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां सन्तरते पुनः ॥ गयोनाु तु ततो गत्वा पुनर्मानुषतां व्रजेत्

ಮತ್ತೆ ಅವನು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಗೋಯೋನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪುನಃ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति ॥ ततो वैश्यत्वमागच्छेत्कर्मणा अनेन वेष्टितः

ಮಾನವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ಶೂದ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದರೆ, ಈ ಕರ್ಮಬಂಧದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಅವನು ವೈಶ್ಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಬಹುದು।

Verse 60

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत् ॥ ब्राह्मणत्वमपि प्राप्तः पापकर्मा दुरात्मवान्

ವೈಶ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಪಾಪಕರ್ಮಿ ದುರಾತ್ಮನು ಕರ್ಮಫಲಬಂಧದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत् तदा ॥ शरीरेण मानसिकं घोरं व्यसनैरुपपादितम् ॥

ದುಃಶಿಕ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಆಗ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೇ ದ್ರೋಹಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಭಯಂಕರ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 62

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ज्ञेयश्च ब्रह्महा कुष्ठी काकाक्षः काकतालुकः ॥

ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅನ್ವಿತನಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಂತಕನು ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಾಗಿ, ಕಾಗೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕಾಗೆಯಂತಹ ಅಂಗುಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 63

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत् ॥ राजहा पितृहाचैव सुरापश्चापि यो भवेत् ॥

ಮದ್ಯಪಾನಿಯು ಕಪ್ಪು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ, ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ, ಪಾಪಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅಂತೆಯೇ, ರಾಜ ಹಂತಕ, ಪಿತೃ ಹಂತಕ, ಅಥವಾ ಮದ್ಯಪಾನಿಯಾಗುವವನು ಇಂತಹ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः ॥ क्वचिच्चात्र विरूपाणां नराणां पापकर्मिणाम् ॥

ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕದಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಂತಕನಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಜನರಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿರೂಪಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವವರಿದ್ದಾರೆ.

Verse 65

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु ॥ छिन्नभिन्नविशस्तानां रुधिरेण समन्ततः ॥

ಆ ಪೀಡನೆಯ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ರಕ್ತವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.

Verse 66

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः ॥ अजस्रं क्लिश्यमानानां क्रन्दतां च सुदारुणम् ॥

ಭೂಮಿಯ ಇಡೀ ಮೇಲ್ಮೈ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ನದಿಗಳೂ ಸಹ ಹೊರಹರಿದವು; ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿರುವವರ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಧ್ವನಿಯು ನಿಲ್ಲದೆ ಎದ್ದಿತು.

Verse 67

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः ॥ बध्नतो विविधैर्बन्धैर्घातयन्तश्च दारुणम् ॥

ಆಗ ‘ಹಾ ಹಾ’ ಎಂಬ ಆಕ್ರಂದನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು; ಅವರು ವಿವಿಧ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾಗಿ ಹೊಡೆದರು।

Verse 68

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः ॥ छेदनैर्भेदनैश्चोग्रैः पीडनाभिश्च सर्वशः ॥

ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ಉಗ್ರವಾದ ಕತ್ತರಿಕೆ-ಚಿರಿಕೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಪೀಡನೆಗಳಿಂದ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 69

श्रान्ताः कर्मकरा दूताः मोहेनायत्तचेतसः ॥ यदा श्रान्ताश्च खिन्नाश्च हन्तारः पापकर्मिणाम् ॥

ಮೋಹದಿಂದ ವಶವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ದೂತರು—ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು—ಶ್ರಾಂತರಾದರು; ಮತ್ತು ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಹಂತಾರರೂ ಶ್ರಾಂತರೂ ಖಿನ್ನರೂ ಆದಾಗ,

Verse 70

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम् ॥

ಆಗ ಆ ದೂತರು ಮಹೌಜಸ್ವಿಯಾದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೆ (ಆ ವಿಷಯವನ್ನು) ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 71

अतीव च बुभुक्षात्र पिपासा चाप्यतीव हि ॥ उष्णमत्युष्णमेवात्र शीतलं चातिशीतलम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಹಸಿವು, ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ದಾಹ; ಇಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಅತ್ಯಂತ ಬಿಸಿ, ಚಳಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಚಳಿ।

Verse 72

दह्यते छिद्यते चैव विध्यते भिद्यते पथा ॥ पात्यते पीड्यते चैव कृष्यते च विशस्यते ॥

ಅವನು ದಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭೇದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚೀರಿ ಬಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

उलूकाश्च धनुर्मात्रा वज्रजिह्वास्थिभेदनाः ॥ महाविषा महाक्रोधा दुर्विषह्याः सुदारुणाः ॥

ಮತ್ತು ಗೂಬೆಗಳು—ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದವು, ವಜ್ರಸಮಾನ ಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವವು—ಅತಿವಿಷಯುಕ್ತ, ಮಹಾಕ್ರೋಧಿ, ತಾಳಲಾಗದಷ್ಟು ದುರ್ಸಹ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದವು.

Verse 74

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा ॥ तां समुत्तीऱ्य कृच्छ्रेण यातनाः सप्तकाः पुनः ॥

ಚುಲ್ಲೀ (ನದಿ)ಯ ಕುಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಆ ವೇಗವಂತ ಧಾರೆ ಅವರನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಏಳು ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 75

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः ॥ निराश्रयः स सत्त्वानामेकपाषाण एव च ॥

ನಂತರ ಶೂಲವಹ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ; ಅದು ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರದ್ದಾಗಿದೆ. ಅದು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದದು, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಶಿಲಾರಾಶಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 76

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः ॥ यदा भवति स प्रेतस्तदा स्थावरतां व्रजेत् ॥

ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಣಾಂತರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗುವಾಗ, ಆಗ ಸ್ಥಾವರತ್ವ (ಅಚಲ ಸ್ಥಿತಿ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.