Adhyaya 200: Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)

Verse 1

पुनर्नरकयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ ॥ सप्ततालश्च नरको नरकः कालसूत्रकः ॥

നരകയാതനകളുടെ സ്വരൂപം വീണ്ടും വിവരണം. ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു—തപ്തവും മഹാതപ്തവും, രൗരവവും മഹാരൗരവവും; സപ്തതാല, നരക, കാലസൂത്രക—ഇവ നരകലോകങ്ങളാണ്।

Verse 2

अन्धकारश्च नरकोऽन्धकारवरस्तथा ॥ अष्टावेतॆ तु नरकाः पच्यन्ते यत्र पापिनः ॥

അന്ധകാരം എന്ന നരകമുണ്ട്; അതുപോലെ അന്ധകാരവരം (അതിഘോര അന്ധകാരം) എന്നും ഉണ്ട്. ഇവ തന്നെയാണ് എട്ട് നരകങ്ങൾ; അവിടെ പാപികൾ ദണ്ഡയാതനയിൽ ‘വേവുന്നു’.

Verse 3

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा ॥ तृतीये त्रिगुणं विद्याच्चतुर्थे तु चतुर्गुणम् ॥

ആദ്യ (നരകത്തിൽ) ദുഃഖം അടിസ്ഥാനമാനമായി അറിയണം; രണ്ടാമത്തിൽ അത് ഇരട്ടിയാകും. മൂന്നാമത്തിൽ മൂന്നിരട്ടി; നാലാമത്തിൽ നാലിരട്ടി.

Verse 4

पञ्चमे तु गुणाः पञ्च षष्ठे षड्गुणमुच्यते ॥ सप्तमे तु गुणाः सप्त अष्टमेऽष्टविधा गुणाः ॥

അഞ്ചാമത്തിൽ ഗുണകം അഞ്ച്; ആറാമത്തിൽ അത് ആറിരട്ടിയെന്ന് പറയുന്നു. ഏഴാമത്തിൽ ഏഴിരട്ടി; എട്ടാമത്തിൽ അഷ്ടവിധമായി/എട്ടിരട്ടിയായി വരും.

Verse 5

अहोरात्रेण चाध्वानं प्रेता गच्छन्ति तत्पुरम् ॥ दुःखितानां ततो दुःखं दुःखाद्दुःखतरं ततः ॥

ഒരു അഹോരാത്രത്തിനുള്ളിൽ അവർ യാത്ര കടക്കുന്നു; പ്രേതങ്ങൾ ആ പുരം/ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇതിനകം ദുഃഖിതർക്കു പിന്നെയും ദുഃഖം—ദുഃഖത്തേക്കാളും ദുഃഖതരം.

Verse 6

दुःखमेवात्र न सुखं दुःखैर्दुःखं विवर्ध्यते ॥ उपायस्तत्र नैवास्ति येन स्वल्पं सुखं भवेत् ॥

ഇവിടെ ദുഃഖം മാത്രമേയുള്ളൂ, സുഖമില്ല; ദുഃഖങ്ങളാൽ ദുഃഖം തന്നെ വർധിക്കുന്നു. അവിടെ അല്പമെങ്കിലും സുഖം ഉണ്ടാകാൻ ഒരു ഉപായവും ഇല്ല.

Verse 7

मुच्यते च मृतस्तत्र मारकास्तत्र दुर्लभाः ॥ शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे तु पञ्चमे ॥

അവിടെ മരിച്ചാലും മോക്ഷം ലഭിക്കുകയില്ല; അവിടെ മരണദൂതന്മാർ ദുർലഭം. ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, അഞ്ചാമത് ഗന്ധം—ഇവയാൽ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 8

न सुखं तत्र तस्यास्ति किञ्चिदेवात्र विद्यते ॥ शारीरैर्मानसैश्चैव दुःखैर्दुःखान्तगामिभिः ॥

അവിടെ അവന് അല്പവും സുഖമില്ല; ഇവിടെ ഉള്ളത് ഇതുമാത്രം—ശാരീരികവും മാനസികവും ആയ ദുഃഖങ്ങൾ, ദുഃഖാന്തത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവ.

Verse 9

आयसैः कण्टकैस्तीक्ष्णैस्तप्तैस्तप्तावृता मही ॥ अन्तरिक्षं खगानीकैर्अग्निजिह्वैः समावृतम् ॥

ഭൂമി ചൂടേറ്റ, മൂർച്ചയുള്ള ഇരുമ്പുമുള്ളുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആകാശാന്തരം അഗ്നിജിഹ്വപോലുള്ള നാവുകളുള്ള പക്ഷിസമൂഹങ്ങളാൽ എല്ലാടവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Verse 10

पातुकामश्च पानीयं राक्षसैर्नीयते सरः ॥ हंससारससंकिर्णं पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

വെള്ളം കുടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ രാക്ഷസന്മാർ ഒരു സരസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു—അത് ഹംസങ്ങളും സാരസങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, പദ്മവും ഉത്പലവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമാണ്.

Verse 11

पातुकामश्च पानीयं सहसा तत्र धावति ॥ सलिलं प्रेक्षते चैव तत्र तप्ततरं तथा

വെള്ളം കുടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ പെട്ടെന്ന് അവിടെ ഓടിച്ചെല്ലുന്നു; എന്നാൽ വെള്ളം കണ്ട ഉടനെ അത് അവിടെ അതിലും അധികം ചൂടേറ്റതാണെന്ന് കാണുന്നു.

Verse 12

ततः पक्वानि मांसानि राक्षसैः परिणीयते ॥ क्षारोदकेऽपि च तथा क्षिप्यतेऽत्र महाह्रदे

അപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ വേവിച്ച മാംസഖണ്ഡങ്ങളെ ചുറ്റും കൊണ്ടുപോകുന്നു; അതുപോലെ അവനെ ഇവിടെ ക്ഷാരജലമുള്ള മഹാഹ്രദത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിടുന്നു।

Verse 13

तत्र चैव ह्रदे नैका मत्स्याः खादन्ति सर्वशः ॥ ततः कालावसाने तु कथञ्चित्प्रपलायिनः

അവിടെ തന്നെയുള്ള ആ ഹ്രദത്തിൽ അനേകം മത്സ്യങ്ങൾ അവനെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും തിന്നുതീർക്കുന്നു. പിന്നെ കാലാവസാനത്തിൽ അവൻ എങ്ങനെയോ രക്ഷപ്പെട്ടു ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നു।

Verse 14

किञ्चिदन्तरमागम्य वेदनार्थाः पतन्ति हि ॥ यातनार्थं पुनस्तत्र मांसं चैवोपजायते

അൽപ്പം ഇടവേള കഴിഞ്ഞ് അവർ വേദനയ്ക്കായി വീണ്ടും വീഴുന്നു; അവിടെ വീണ്ടും യാതനയ്ക്കായി അവരുടെ മേൽ മാംസം വീണ്ടും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു।

Verse 15

शिरस्येवोपविष्टस्य प्रस्थितस्य प्रधावतः ॥ तस्यार्त्तायामवस्थायां दुःखं भवति दारुणम्

തലമേൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ—അവൻ പുറപ്പെട്ടു ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ—ആ ആർ‍ത്താവസ്ഥയിൽ അവന്റെ ദുഃഖം അത്യന്തം ദാരുണമാകുന്നു।

Verse 16

करीषगर्त्तस्तत्रैव कुम्भीपाकः सुदारुणः ॥ पद्मपत्राकृतिस्तस्य पेशी तत्र शरीरजः

അവിടെ തന്നെയാണ് മലഗർത്തവും അത്യന്തം ദാരുണമായ കുംഭീപാകവും. അവിടെ അവന്റെ ശരീരജന്യ മാംസപേശി പദ്മപത്രസദൃശമായ രൂപം കൈക്കൊള്ളുന്നു।

Verse 17

पाटयन्ति सुमार्गेण राक्षसाः करपत्रिकाः ॥ निपीड्य दशनै रोषं भीमनादाः सुरोषिताः

കൈയിൽ കരപത്രികാ-ശസ്ത്രം ധരിച്ച രാക്ഷസർ ആലോചിതമായി അവരെ വെട്ടിച്ചീർക്കുന്നു; പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തി ക്രോധത്തിൽ ഭീകരനാദം മുഴക്കുന്നവർ അത്യന്തം ഉഗ്രരാകുന്നു।

Verse 18

असिपत्रवनं चात्र शृङ्गाटकवनं तथा ॥ तत्र शृङ्गाटकाश्चैव तप्तवालुकमिश्रिताः

ഇവിടെയും വാൾപത്രങ്ങളുടെ വനമുണ്ട്; അതുപോലെ ശൃംഗാടകവനവും; അവിടെ ശൃംഗാടകങ്ങൾ കത്തുന്ന മണലുമായി കലർന്നിരിക്കുന്നു।

Verse 19

श्यामाश्च शबलाश्चैव श्वानस्तेऽत्र दुरासदाः ॥ खादन्ति च सुसंरब्धाः सर्पवृश्चिकसन्निभैः

ഇവിടെ കറുത്തതും പുള്ളികളുള്ളതുമായ ആ നായകൾ തടയാൻ ദുഷ്കരം; അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ അവ പാമ്പും തേൾപോലെയും ആയി കടിച്ചു തിന്നുന്നു।

Verse 20

कण्टकैः प्रतिकूलैश्च तत्रान्या कूटशाल्मली ॥ कर्षन्ति तत्र चैवैनं यावदस्थ्यवशेषितः

അവിടെ പ്രതികൂലമായ മുള്ളുകളുള്ള മറ്റൊരു കൂṭശാല്മലിയും ഉണ്ട്; അവിടെ തന്നെയാണ് അവർ അവനെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത്, അസ്ഥിമാത്രം ശേഷിക്കുന്നതുവരെ।

Verse 21

यद्दुःखं तस्य दुर्बुद्धेः प्रतिकूलं च तस्य यत् ॥ तत्तदोत्पद्यते शीघ्रं यातनार्थाय यत्नतः ॥

ആ ദുർബുദ്ധിക്കുള്ള ഏത് ദുഃഖവും അവനോട് പ്രതികൂലമായതെല്ലാം—ശിക്ഷാർത്ഥമായ യാതനയായി പരിശ്രമപൂർവം വേഗത്തിൽ തന്നെ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു।

Verse 22

शीतकामस्य वै चोष्णमुष्णकामस्य शीतलम् ॥ सुखकामस्य वै दुःखं सुखं नैवात्र विद्यते ॥

For one who longs for cold, there is heat; for one who longs for heat, there is cold. For one who longs for comfort, there is suffering—here, comfort is not found at all.

Verse 23

छिन्नाश्च शतधाप्येवं ह्यनिशं तैः सहस्रशः ॥ छिन्नाङ्गाः सर्वगात्रेषु सर्वमेव स विन्दति ॥

Thus, cut into a hundred parts—unceasingly, and by them in thousands—his limbs are severed across all his body; he experiences it all in full.

Verse 24

सलिलं च नदीं घोरां व्यालाकीर्णां भयानकाम् ॥ उत्तार्यन्ते च तां प्रेतां यां दृष्ट्वैव भयं भवेत् ॥

There is a dreadful river of waters, filled with serpentine creatures and terrifying; and the departed are made to cross that river—one which, merely upon seeing, fear would arise.

Verse 25

करम्भवालुका नाम शतयोजनमायता ॥ अग्निज्वालासमा घोरा यथा येन स गच्छति ॥

There is [a region] called Karambhavālukā, extending a hundred yojanas; dreadful, comparable to flames of fire—through which, and in what manner, he proceeds.

Verse 26

ततो वैतरणी नाम क्षारोदा तु महानदी ॥ योजनानि तु पञ्चाशदधस्तात्पञ्चयोजनम् ॥

Then [comes] the great river named Vaitaraṇī, whose waters are saline/caustic. It extends for fifty yojanas, and [its depth/extent] below is five yojanas.

Verse 27

अगाधपङ्का वै तत्र चर्ममांसास्थिभेदनाः ॥ तत्र कर्कटका घोरा वज्रदंष्ट्रा विशन्ति ताम् ॥

അവിടെ ചെളി അത്യഗാധമാണ്; അത് ത്വക്ക്, മാംസം, അസ്ഥി എന്നിവയെ പിളർത്തുന്നു. അവിടെ വജ്രസമ ദംഷ്ട്രകളുള്ള ഭീകര ഞണ്ടുകൾ ആ ചെളിയിൽ കയറി അകത്തുതന്നെ ആക്രമിക്കുന്നു.

Verse 28

समुत्तीऱ्य तु कृच्छ्रेण तस्माद्योजनकर्दमात् ॥ वसन्त्यत्र धरे केचिच्छून्यागारे निराश्रये ॥

യോജനമാത്രമായ ആ ചെളി കഷ്ടത്തോടെ കടന്ന്, ചിലർ അവിടെ നിലത്തു—ശൂന്യഗൃഹത്തിൽ, ആശ്രയമില്ലാതെ—വസിക്കുന്നു.

Verse 29

यत्र वै मूषिकगणा भक्षयन्ति ह्यनेकशः ॥ मूषकैर्जग्ध गात्रस्तु ह्यस्थिमात्रावशेषितः ॥

എവിടെ എലികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പലവിധത്തിൽ [അവനെ] തിന്നുന്നു; എലികൾ തിന്ന ശരീരം അസ്ഥിമാത്രമായി ശേഷിക്കുന്നു.

Verse 30

प्रभाते वायुना स्पृष्टः पुनर्मांसं स विन्दति ॥ शून्यागारप्रवेशात्तु गव्यूतेर्नातिदूरतः ॥

പ്രഭാതത്തിൽ കാറ്റിന്റെ സ്പർശം ലഭിക്കുമ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും മാംസം നേടുന്നു; ശൂന്യഗൃഹത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ നിന്ന് വളരെ ദൂരമല്ല—ഒരു ഗവ്യൂതി അകലത്തിൽ.

Verse 31

सहकारवनं नाम रौद्रा यत्र च पक्षिणः ॥ निस्त्वगस्थिस्तैः क्रियते निर्मांसश्चैव मानवः

അവിടെ ‘സഹകാരവനം’ എന്നൊരു ഭീകര വനമുണ്ട്; അവിടെ രൗദ്ര പക്ഷികൾ വസിക്കുന്നു. അവ അവനെ ത്വക്കില്ലാത്തവനായി, അസ്ഥിയില്ലാത്തവനായി ചെയ്ത്, മാംസരഹിതനാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 32

संध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु ॥ दशयोजनविस्तार्णा अधः शतसमायता

ഇത് സന്ധ്യാമേഘംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു; നിത്യവും ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വീതി പത്ത് യോജന; താഴേക്ക് നൂറ് യോജന വരെ വ്യാപിക്കുന്നു॥

Verse 33

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम् ॥ नित्यं प्रज्वलिता सा तु नित्यं धूमान्धकारिता

ഇത് ‘യമചുള്ളി’ എന്നു പ്രസിദ്ധം; ആഴം മൂന്ന് യോജന. ഇത് നിത്യവും ജ്വലിക്കുകയും പുകയാൽ നിത്യവും അന്ധകാരിതമാകുകയും ചെയ്യുന്നു॥

Verse 34

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ प्रक्षिप्यन्ते त्वहोरात्रं राक्षसैर्यमकिङ्करैः

അവിടെ പ്രേതങ്ങളുടെ ആയിരങ്ങൾ, പതിനായിരങ്ങൾ, അത്യന്തം വൻ കൂട്ടങ്ങൾ—യമന്റെ കിങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാർ പകലും രാത്രിയും എറിഞ്ഞിടുന്നു॥

Verse 35

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा ॥ वटवृक्षो नातिदूरे दक्षिणे तु त्रियोजनम्

അവിടെ ‘ശിരസ്സില്ലാത്ത ജാലക’ എന്നും ‘കണ്ണും ചെവിയും ഇല്ലാത്തവൻ’ എന്നും പോലെയുള്ള (ജീവികൾ) കൂടിയുണ്ട്. അത്ര ദൂരമല്ല; തെക്കോട്ട് മൂന്ന് യോജന അകലെയൊരു ആൽമരം ഉണ്ട്॥

Verse 36

मासमेकं वसत्यन्यो तस्यां चुल्ल्यां परिभ्रमन् ॥ ततः शकुनिका नाम वसामेदोवहा नदी

മറ്റൊരാൾ ആ ചുള്ളിയിൽ ചുറ്റി നടന്ന് ഒരു മാസം വസിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ‘ശകുനികാ’ എന്നൊരു നദിയുണ്ട്; അത് വസയും മജ്ജയും ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു॥

Verse 37

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात् ॥ अनुभुङ्क्ते स कृच्छ्रेण दुष्कृती तीव्रवेदनाः

ഓരോ യാതനയും കടക്കാൻ ദുഷ്കരവും ഭയാനകവുമാണ്; മുൻകർമ്മാനുസരിച്ച് ക്രമമായി ആ ദുഷ്കർമ്മി കഷ്ടത്തോടെ തീവ്രവേദനകൾ അനുഭവിക്കുന്നു।

Verse 38

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश ॥ याति पापमहोरात्रं तस्मिन्नियमितेन तु

അവിടെ പത്ത് ലതാരൂപ ശൂലങ്ങളുണ്ട്, കുംഭീപാകത്തിന്റെ പതിമൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങളുമുണ്ട്; നിയമബന്ധിതനായ പാപി അവിടെ പകലും രാത്രിയും കഴിക്കുന്നു।

Verse 39

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः ॥ अङ्गारेषु विधूमेषु शूलप्रोतस्तु पच्यते

കരുണയില്ലാത്ത, കാണാൻ ഭയാനകമായ രാക്ഷസർ അവനെ ഇങ്ങും അങ്ങും കൊണ്ടുപോയി, പുകരഹിതമായ അങ്കാരങ്ങളിൽ ശൂലത്തിൽ കുത്തി വേവിക്കുന്നു।

Verse 40

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते ॥ ज्वाल्यते तीक्ष्णतैले तु कटाहे स तु पच्यते

വറ്റിയ കിണറ്റിൽ പുകക്കിടയിൽ അവനെ തലകീഴായി തൂക്കുന്നു; പിന്നെ കത്തുന്ന കഠിന എണ്ണയിൽ ചുട്ടെരിക്കുന്നു—കടാഹത്തിൽ അവൻ വേവിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 41

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना ॥ एकैकस्मिन्दशाहं च शूलादिषु स पच्यते

വീണ്ടും അവൻ മലഗർത്തത്തിൽ കൊഴുപ്പാൽ പോഷിതമായ അഗ്നിയിൽ വേവിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ഓരോ സ്ഥാനത്തും പത്ത് ദിവസം ശൂലാദികളിൽ അവൻ വേവിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 42

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने ॥ यतो यमनदी नाम तप्तत्रपुजलोर्मिणी

ദേഹം വിട്ടുപോയ അവന് മൂന്നു യോജന ദൂരമോളം ഏഴുവിധ യാതനകൾ ഉണ്ടാകും; അവിടെ ‘യമനദി’ എന്ന നദി, ഉരുകിയ ടിൻപോലെ തപ്തജല തരംഗങ്ങളോടുകൂടിയതാണ്।

Verse 43

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः ॥ ततो मुहूर्त्तं विश्रान्तः किञ्चिदन्तरमागतः

അവൻ അതിനെ മഹാകഷ്ടത്തോടെ കടന്ന്, ദഹനവേദനയിൽ ബോധശൂന്യനായി മാറുന്നു. പിന്നെ ഒരു മുഹൂർത്തം വിശ്രമിച്ച് അല്പദൂരം മുന്നോട്ട് പോകുന്നു।

Verse 44

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम् ॥ सर्वकामान्स लभते भगिनी सा यमस्य तु

അവൻ ശീതളജലവും ശീതളവനവും ഉള്ള മനോഹരമായ ദീർഘികയെ എത്തുന്നു; അവിടെ അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹസുഖങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു—എന്നാൽ അത് യമന്റെ ‘ഭഗിനി’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 45

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते ॥ स सर्वं विस्मरत्यत्र त्रिरात्रमुषितोऽपि सन्

അവിടെ എല്ലാ പാപികൾക്കും ചവയ്ക്കാവുന്നതും ഭക്ഷിക്കാവുന്നതുമായ ആഹാരം ലഭിക്കുന്നു; അവിടെ മൂന്ന് രാത്രികൾ താമസിച്ചാലും അവൻ എല്ലാം മറക്കുന്നു।

Verse 46

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा ॥ तत्र कृच्छ्रेण तरति अहोरात्रेण मानवः

അവിടെ മഴമേഘം പെയ്യുന്നു; അവിടത്തെ ജലം എപ്പോഴും തിളച്ചുതപ്തമാണ്; അവിടെ മനുഷ്യൻ ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും കൊണ്ടും മഹാകഷ്ടത്തോടെ മാത്രമേ കടക്കൂ।

Verse 47

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम् ॥ नीलमक्षिकदंशैश्च सुव्याप्तं तद्वनं महत्

അവിടെ ‘ശൃംഗാരകവനം’ എന്ന മഹാവനത്തിൽ അവർ പച്ചപ്പുല്ലിന്റെ പ്രദേശം കാണുന്നു; നീല ഈച്ചകളുടെ കടിയാൽ ആ വലിയ വനം മുഴുവനും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 48

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते ॥ प्रेतो वर्षति मांसासृगस्मात्कृच्छ्रात्तु निर्गतः

എന്നാൽ ഏത് (ഈച്ചകൾ) അവനെ സ്പർശിച്ച് കടിക്കുമോ, അവയാൽ അവൻ കൃമിരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു; ആ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട പ്രേതൻ മാംസവും രക്തവും മഴപോലെ ചൊരിയുന്നു.

Verse 49

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः ॥ ततः पश्यति पुत्रांस्तु महद्दुःखं सुदारुणम्

പിന്നീട് അവൻ സ്വന്തം ശ്രമഫലമായി യാതനയ്ക്കായി മറ്റൊരു അവസ്ഥയും പ്രാപിക്കുന്നു; തുടർന്ന് പുത്രന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം ദാരുണമായ മഹാദുഃഖം ഉയരുന്നു.

Verse 50

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान् ॥ पुरस्ताद्बध्यमानं स क्रन्दमानमचेतनम्

അവൻ തന്റെ മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും പുത്രന്മാരെയും ഭാര്യയെയും പ്രിയജനങ്ങളെയും തന്റെ മുമ്പിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവരായി കാണുന്നു—അവർ കരഞ്ഞുവിലപിച്ച് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരായിരിക്കുന്നു.

Verse 51

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः ॥ लगुडैर्मुद्गरैर्दण्डैर्जानुभिर्वेणुभिस्तथा

അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ‘ഹാ! രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, പുത്രാ!’ എന്ന് കരഞ്ഞുവിലപിച്ച് ഇവിടെ അവിടെ ഓടുന്നു; വടികൾ, മുദ്ഗരങ്ങൾ, ദണ്ഡങ്ങൾ, മുട്ടുകൾ, കൂടാതെ മുളക്കോലുകൾകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 52

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि ॥ तद्दृष्ट्वा तादृशं दुःखं ततो मोहं स गच्छति

മുഷ്ടികളാലും ചാട്ടകളാലും, ശരീരത്തിൽ ചേർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളാലും പീഡിതനായിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു—അത്തരം ദുഃഖം ദർശിച്ച് അവൻ പിന്നെ മോഹത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു.

Verse 53

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः ॥ प्राप्नुवन्तीह तेऽत्रैव नरा दुष्कृतकारिणः

അങ്ങനെ തന്നേ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾ—പര്യായം പര്യായമായി, വീണ്ടും വീണ്ടും—ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്യുന്നവർ ഇവിടെ തന്നേ അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 54

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पञ्चमम् ॥ कृत्वा तानि नरा यान्ति तं देशं पापकािरणः

നാല് പാതകങ്ങളും, ദുഷ്ടാചാരത്താൽ അഞ്ചാമത്തെ പാപവും ചെയ്തു—അത്തരം പാപകർമ്മികൾ ആ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

Verse 55

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन नरः ॥ क्रमशः स भवेत्प्रेतस्तदा पशुगणेष्वपि

അല്ലെങ്കിൽ അവൻ സ്ഥാവരയോണികളിൽ ജനിച്ച്, പിന്നെ ക്രമമായി വീണ്ടും മനുഷ്യനാകുന്നു; തുടർന്ന് പ്രേതനാകുകയും, പിന്നെ മൃഗസമൂഹങ്ങളിലുമെല്ലാം ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 56

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ गतः स वसति प्रेतो नरके तु पुनःपुनः

അറുപതിനായിരം വർഷങ്ങളും, അറുപത് നൂറ് വർഷങ്ങളും കൂടി—അവൻ പ്രേതനായി നരകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വസിക്കുന്നു.

Verse 57

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः ॥ स्वेदजानां ततो नित्यं सर्वसंसारचङ्क्रमात्

അപ്പോൾ മുൻകർമ്മപ്രവർത്തനം നിവൃത്തിയായ ശേഷം അവൻ വീണ്ടും സ്വേദജ (വിയർപ്പിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന) യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; തുടർന്ന് സ്വേദജ ജീവികളിൽ സമസ്ത സംസാരചക്രത്തിൽ നിത്യവും പര്യടനം ചെയ്യുന്നു।

Verse 58

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां सन्तरते पुनः ॥ गयोनाु तु ततो गत्वा पुनर्मानुषतां व्रजेत्

പിന്നീട് അവൻ പക്ഷികളുടെ എല്ലാ യോനികളെയും വീണ്ടും കടക്കുന്നു; തുടർന്ന് ഗോയോനിയിൽ ചെന്നു വീണ്ടും മനുഷ്യസ്ഥിതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 59

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति ॥ ततो वैश्यत्वमागच्छेत्कर्मणा अनेन वेष्टितः

മനുഷ്യജന്മത്തിൽ അവൻ ശൂദ്രസ്ഥിതിയിലേക്കു പോകുന്നു; അത് ലഭിച്ചിട്ടും അതിൽ തന്നെ തൃപ്തനാകുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ കർമ്മബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവനായി അവൻ വൈശ്യസ്ഥിതിയിലേക്കു എത്താം।

Verse 60

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत् ॥ ब्राह्मणत्वमपि प्राप्तः पापकर्मा दुरात्मवान्

വൈശ്യസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് അവൻ ക്ഷത്രിയസ്ഥിതിയിലേക്കു പോകുന്നു; അവിടെ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണനാകാനും കഴിയും. എങ്കിലും ബ്രാഹ്മണത്വം ലഭിച്ചിട്ടും പാപകർമ്മിയായ ദുരാത്മാവ് കർമ്മഫലബന്ധത്തിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു।

Verse 61

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत् तदा ॥ शरीरेण मानसिकं घोरं व्यसनैरुपपादितम् ॥

ദുഷ്ശിക്ഷിതമായ മനസ്സുകൊണ്ട് അവൻ അപ്പോൾ സ്വന്തം ആത്മാവിനോടു തന്നെ ദ്രോഹിയാകുന്നു; വ്യസനങ്ങളാൽ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ഭീകരമായ ദുഃഖം ഉണ്ടാകുന്നു।

Verse 62

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ज्ञेयश्च ब्रह्महा कुष्ठी काकाक्षः काकतालुकः ॥

A person is born conditioned by former actions; one should understand that a slayer of a brāhmaṇa is (reborn) as a leper, with crow-like eyes, and with a crow-like palate/tongue.

Verse 63

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत् ॥ राजहा पितृहाचैव सुरापश्चापि यो भवेत् ॥

A drinker of intoxicants becomes one whose teeth are dark and who bears a foul odor—one who has committed sin. Likewise, whoever becomes a killer of a king, a killer of a father, or a drinker of intoxicants (is described in such marked terms).

Verse 64

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः ॥ क्वचिच्चात्र विरूपाणां नराणां पापकर्मिणाम् ॥

And a person who steals gold is indeed equal to a slayer of a brāhmaṇa. Here and there, among people who commit sin, there are those who are deformed (as a result).

Verse 65

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु ॥ छिन्नभिन्नविशस्तानां रुधिरेण समन्ततः ॥

In those ‘houses of execution’ (places of torment), corresponding to the particular deeds performed, the blood of those who are cut, broken, and slaughtered spreads all around.

Verse 66

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः ॥ अजस्रं क्लिश्यमानानां क्रन्दतां च सुदारुणम् ॥

The entire ground-surface was pervaded, and even the rivers overflowed; unceasingly there arose a most dreadful sound of those who were tormented and crying out.

Verse 67

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः ॥ बध्नतो विविधैर्बन्धैर्घातयन्तश्च दारुणम् ॥

അപ്പോൾ ‘ഹാ ഹാ’ എന്ന ആർത്തവിളികളാൽ നിറഞ്ഞ മഹാകോലാഹലം ഉയർന്നു; അവർ പലവിധ ബന്ധങ്ങളാൽ കെട്ടി അത്യന്തം ദാരുണമായി പ്രഹരിച്ചു।

Verse 68

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः ॥ छेदनैर्भेदनैश्चोग्रैः पीडनाभिश्च सर्वशः ॥

ഇരുമ്പുദണ്ഡങ്ങളുടെ പ്രഹാരങ്ങളാലും അത്യന്തം ഭീകരമായ ആയുധങ്ങളാലും, ഉഗ്രമായ ഛേദന-ഭേദനങ്ങളാലും, എല്ലാതരത്തിലുള്ള പീഡനങ്ങളാലും അവർ അവരെ വേദനിപ്പിച്ചു।

Verse 69

श्रान्ताः कर्मकरा दूताः मोहेनायत्तचेतसः ॥ यदा श्रान्ताश्च खिन्नाश्च हन्तारः पापकर्मिणाम् ॥

മോഹത്താൽ അധീനമായ ചിത്തമുള്ള ആ ദൂതന്മാർ—കാർമ്മികർ—ക്ലാന്തരായി; പാപകർമ്മികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ഹന്താക്കളും ക്ലാന്തരും ക്ഷീണിതരുമായപ്പോൾ,

Verse 70

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम् ॥

അപ്പോൾ ആ ദൂതന്മാർ മഹൗജസ്സനായ ചിത്രഗുപ്തനോട് (ആ കാര്യം) അറിയിപ്പു നൽകും।

Verse 71

अतीव च बुभुक्षात्र पिपासा चाप्यतीव हि ॥ उष्णमत्युष्णमेवात्र शीतलं चातिशीतलम् ॥

ഇവിടെ അത്യന്തം വിശപ്പും അതുപോലെ അത്യന്തം ദാഹവും; ഇവിടെ ചൂട് അത്യുഷ്ണം, തണുപ്പ് അതിശീതളം।

Verse 72

दह्यते छिद्यते चैव विध्यते भिद्यते पथा ॥ पात्यते पीड्यते चैव कृष्यते च विशस्यते ॥

അവൻ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, ഛേദിക്കപ്പെടുന്നു, വിദ്ധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; വഴിയിൽ പിളർക്കപ്പെടുന്നു. അവൻ താഴെ തള്ളപ്പെടുന്നു, ഞെരിക്കപ്പെടുന്നു, വലിച്ചിഴക്കപ്പെടുന്നു, പിന്നെ വധിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 73

उलूकाश्च धनुर्मात्रा वज्रजिह्वास्थिभेदनाः ॥ महाविषा महाक्रोधा दुर्विषह्याः सुदारुणाः ॥

കൂടാതെ മൂങ്ങകൾ—ധനുസ്സിന്റെ അളവോളം വലിപ്പമുള്ളവ, വജ്രസമാനമായ നാവുകൊണ്ട് അസ്ഥികളെ ഭേദിക്കുന്നവ—അത്യന്തം വിഷമുള്ളവ, മഹാക്രോധമുള്ളവ, സഹിക്കാനാകാത്തവ, അത്യന്തം ഭീകരമായവ.

Verse 74

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा ॥ तां समुत्तीऱ्य कृच्छ्रेण यातनाः सप्तकाः पुनः ॥

ചുള്ളീ (എന്ന നദി)യുടെ ഉദരത്തിൽ വിശ്രമിച്ച ശേഷം, ആ വേഗവതി ധാര അവരെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അതിനെ കഷ്ടത്തോടെ കടന്നാൽ വീണ്ടും ഏഴുവിധ യാതനകൾ സംഭവിക്കുന്നു.

Verse 75

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः ॥ निराश्रयः स सत्त्वानामेकपाषाण एव च ॥

അതിനുശേഷം ‘ശൂലവഹ’ എന്ന പേരുള്ള ഒരു പർവ്വതം ഉണ്ട്; അതിന്റെ വ്യാപ്തി നൂറ് യോജന. അത് ജീവികൾക്ക് ആശ്രയമില്ലാത്തതും, ഒരൊറ്റ പാറക്കൂട്ടം മാത്രവുമാണ്.

Verse 76

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः ॥ यदा भवति स प्रेतस्तदा स्थावरतां व्रजेत् ॥

അതിൽ തുടങ്ങി വരുന്ന എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും, ഗുണാന്തരത്തിന്റെ പഥത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചവൻ—അവൻ പ്രേതനായാൽ, അപ്പോൾ അവൻ സ്ഥിരാവസ്ഥ (സ്ഥാവരത്വം) പ്രാപിക്കുന്നു.