Sukta 77

Mantra 1

एष प्र कोशे मधुमाँ अचिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः । अभीमृतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः ॥

Ten woła głośno w naczyniu, pełen miodowej rozkoszy, piorun Indry, bardziej promienny niż promienność. Ku niemu dobrze dojące strumienie Prawdy, skapujące klarownym bogactwem, płyną jak ryczące krowy ze swym mlekiem.

Mantra 2

स पूर्व्यः पवते यं दिवस्परि श्येनो मथायदिषितस्तिरो रजः । स मध्व आ युवते वेविजान इत्कृशानोरस्तुर्मनसाह बिभ्युषा ॥

Ten pradawny oczyszcza się i płynie, jego, którego sokół przyniósł z daleka, z nieba przez przestrzeń pośrednią. Spieszy z miodową rozkoszą, drżąc z mocy; nawet przed łucznikiem, przed jego łukiem, bał się w myśli.

Mantra 3

ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते । ईक्षेण्यासो अह्यो न चारवो ब्रह्मब्रह्म ये जुजुषुर्हविर्हविः ॥

Niech te pradawne i późniejsze krople Somy pospieszą dla nas ku wielkiej pełni siły bogatej w Promienie. Widoczne i szybkie jak węże, one, które przyjmują każdą ofiarę z każdą mantrą, niech poruszają się jako mantra po mantrze w nas.

Mantra 4

अयं नो विद्वान्वनवद्वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः । इनस्य यः सदने गर्भमादधे गवामुरुब्जमभ्यर्षति व्रजम् ॥

Ten Soma, wiedząc, zdobywa dla nas jak ten, co szuka lasów; poruszając się prosto z myślą, chwalony przez wielu. On, który w siedzibie umieszcza embrion, pędzi ku szerokiej zagrodzie Promieni, tam, gdzie zgromadzone są lśniące stada.

Mantra 5

चक्रिर्दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाँ अदब्धो वरुणो हुरुग्यते । असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियोऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत् ॥

Sprawca prawych dzieł, szeroko działająca istota, spływa z jasnego nieba; ogromny jest, nie do zdradzenia, Waruna, moc Prawa Przestrzeni, poruszający się w szerokich przestrzeniach. Mitra też jest wyciskany w polach naszego istnienia, godny ofiary; jak silny ogier w stadzie, rży, popychając duszę ku zwycięskiej sile.