Sukta 77

Mantra 1

एष प्र कोशे मधुमाँ अचिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः । अभीमृतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः ॥

हा (सोम) पात्रात प्रकट होऊन मधुमय होऊन गर्जतो—इंद्राचा वज्र, तेजापेक्षाही अधिक तेजस्वी. ऋत (सत्य-नियम) अमृताच्या सुदोहा धारा, घृतरस टपकत, त्याच्याकडे अशा वाहतात जशा दूधाने भरलेल्या रंभणाऱ्या धेनू वाहतात.

Mantra 2

स पूर्व्यः पवते यं दिवस्परि श्येनो मथायदिषितस्तिरो रजः । स मध्व आ युवते वेविजान इत्कृशानोरस्तुर्मनसाह बिभ्युषा ॥

तो प्राचीन (सोम) पवित्र होत वाहतो—ज्याला श्येन (बाज) दिव्यलोकाच्या पलीकडून, मधल्या रजसाच्या (अंतरिक्षाच्या) पलीकडून घेऊन आला. तो मधुरसासह वेगाने धावतो, शक्तीने थरथरतो; आणि धनुर्धर कृशानूच्या बाणापासूनही मनात भय उत्पन्न करणारा होता.

Mantra 3

ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते । ईक्षेण्यासो अह्यो न चारवो ब्रह्मब्रह्म ये जुजुषुर्हविर्हविः ॥

आमच्यासाठी ते प्राचीन व नंतरचे सोमबिंदू, गोसमृद्ध महावाज (महाबल-समृद्धी) याकडे वेगाने धावोत. दिसण्यास योग्य, सर्पांसारखे चपळ—जे प्रत्येक मंत्रासह प्रत्येक हवि स्वीकारतात—ते आमच्या अंतरी मंत्रावर मंत्र होऊन प्रवाहित होवोत.

Mantra 4

अयं नो विद्वान्वनवद्वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः । इनस्य यः सदने गर्भमादधे गवामुरुब्जमभ्यर्षति व्रजम् ॥

हा इंदु (सोम) सर्वज्ञ होऊन, आमच्यासाठी वनावनांत शोधणाऱ्यासारखा (गुप्त धन) जिंकतो; मनाने सरळ, सतत चालणारा—अनेकांनी स्तुत. जो सदन/आसनात गर्भ (अंतर्निहित घडण) ठेवतो, तो गवाम्—गायींच्या—विस्तीर्ण कुंपणाकडे, उरु-ब्ज व्रजाकडे—जिथे तेजस्वी रश्मींचे कळप गोळा होतात—वेगाने धावून/प्रवाहित होतो.

Mantra 5

चक्रिर्दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाँ अदब्धो वरुणो हुरुग्यते । असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियोऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत् ॥

दिवःपासून (खाली) पवमान रस वाहतो—कर्मसिद्ध करणारा, व्यापक क्रियाशील सार. तो महान, अदब्ध—वरुण; ऋताच्या विशाल विधानाची शक्ती, विस्तीर्ण अवकाशांत संचारणारा. मित्रही आमच्या व्रजन/क्षेत्रांत पिळला जातो, यज्ञयोग्य; यूथात बलवान अश्वासारखा, वृषयु होऊन कणिक्रीदत्—उच्च नाद करतो.