Sukta 77

Mantra 1

एष प्र कोशे मधुमाँ अचिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः । अभीमृतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः ॥

ఈ (సోముడు) పాత్రలో ప్రత్యక్షమై మధుమయుడై ఘోషిస్తాడు—ఇంద్రుని వజ్రం, తేజస్సుకన్నా అధిక తేజస్సుతో. ఋత (సత్య-నియమ) అమృతపు సుదోహా ధారలు, ఘృతరసం చిందిస్తూ, పాలతో రంభించే ఆవులు ఎలా ప్రవహిస్తాయో అలా అతని వైపు ప్రవహిస్తాయి.

Mantra 2

स पूर्व्यः पवते यं दिवस्परि श्येनो मथायदिषितस्तिरो रजः । स मध्व आ युवते वेविजान इत्कृशानोरस्तुर्मनसाह बिभ्युषा ॥

ఆ ప్రాచీన (సోముడు) పవిత్రమై ప్రవహిస్తాడు—దివ్యలోకానికి అవతల నుండి, మధ్య-రజస్సు (అంతరిక్షం) దాటి, శ్యేనుడు (గద్ద) తెచ్చినవాడు. అతడు మధురసంతో వేగంగా దూసుకుపోతాడు, శక్తితో కంపిస్తాడు; ధనుర్ధరుడు కృశానువు బాణం నుంచికూడా మనసులో భయాన్ని కలిగించినవాడు.

Mantra 3

ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते । ईक्षेण्यासो अह्यो न चारवो ब्रह्मब्रह्म ये जुजुषुर्हविर्हविः ॥

మాకు ఆ ప్రాచీనమూ తరువాతివీ అయిన సోమబిందువులు, గోసంపద/కిరణసంపదతో కూడిన మహావాజం (మహాబల-సమృద్ధి) వైపు వేగించుగాక. దర్శనీయమై, సర్పాలవలె చురుకుగా—ప్రతి మంత్రంతో ప్రతి హవిస్సును స్వీకరించేవారు—అవి మా అంతరంలో మంత్రంపై మంత్రంగా ప్రవహించుగాక.

Mantra 4

अयं नो विद्वान्वनवद्वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः । इनस्य यः सदने गर्भमादधे गवामुरुब्जमभ्यर्षति व्रजम् ॥

ఈ ఇందు (సోముడు) సర్వజ్ఞుడై, మన కోసం వనం-వనం వెదకువాడిలా (గుప్తాన్ని) గెలుచుకొంటాడు; మనస్సుతో నేరుగా, నిరంతరం సాగేవాడు; అనేకులచే స్తుతింపబడినవాడు. యాడు సదనంలో/ఆసనంలో గర్భం (అంతర్నిహిత నిర్మాణం) స్థాపించునో, వాడు గవామ్—గోవుల—విస్తారమైన ఆవరణమైన ఉరు-బ్జ వ్రజం, అంటే ప్రకాశ రశ్ముల గుంపు కూడే ఆ పశువాడి వైపు వేగంగా ప్రవహిస్తాడు.

Mantra 5

चक्रिर्दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाँ अदब्धो वरुणो हुरुग्यते । असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियोऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत् ॥

దివః నుండి దిగివచ్చి పవమాన రసం ప్రవహిస్తుంది—కార్యసాధకుడు, విస్తృతంగా క్రియాశీల సారం. అతడు మహానుడు, అదబ్ధుడు—వరుణుడు; ఋత (ऋत) అనే విశాల నియమశక్తి, విస్తార ప్రదేశాలలో సంచరించువాడు. మిత్రుడూ మన వ్రజన/క్షేత్రాలలో పిండబడతాడు, యజ్ఞయోగ్యుడు; యూథంలో బలమైన అశ్వంలా, వృషయు అయి ఘోషిస్తాడు.