Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

Gdybym, o Indro, mógł władać bogactwami tak jak ty, jedyny pan - wtedy moja dusza śpiewaka stałaby się towarzyszką Promieni (krów) we mnie.

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

Niechbym mógł uczyć się dla niego i dawać jemu - o panie Śaci, mędrcowi - abym mógł stać się panem Promieni (krów), władcą oświeconych posiadłości.

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

Twoja krowa prawdziwej mowy, o Indro, daje mleko ofiarodawcy, który tłoczy Somę; doi ona krowę-promień i konia siły życiowej - karmiąc szukającego wzrostem.

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

O Indro, ani bóg, ani śmiertelnik nie może wyznaczyć granicy twej mocy dawania. Cokolwiek z pełni wybierasz ofiarować, tym bardziej to dajesz, gdy jesteś wezwany i uwielbiony hymnem.

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

Ofiara wzmocniła Indrę, gdy rozszerzył i wprowadził w prawidłowy ruch fundament ziemi, kształtując w niebie pewne wsparcie dla wznoszenia się duszy.

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

My, którzy pragniemy zdobyć wszystkie skarby istnienia, wybieramy twoją ochronę, o Indro, ty, który stale wzrastasz; gdyż przez twój wzrost nasze moce posiadania stają się pełne.

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

W ekstazie Somy Indra przekroczył świat środkowy i jego lśniące przestrzenie, gdy rozbił jaskinię Vali, gdy świetlista moc umysłu roztrzaskała ogrodzenie ukrytego Światła.

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

Popchnął Promienie ku górze dla Angirasów, ujawniając to, co leżało ukryte w jaskini; i odepchnął Valę, zamykający opór, aby Światło mogło do nas powrócić.

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

Przez Indrę świetliste przestrzenie nieba zostały utwierdzone i silnie ugruntowane; stoją stabilnie i nie zostają odpędzone, tak ugruntowane Światło wyższego umysłu w nas nie upada.

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

Jak spiętrzona fala wód, która się raduje, hymn porusza się szybko ku tobie, o Indro; a twoje ekstazy jaśnieją i rozprzestrzeniają się, moce rozkoszy uczynione promiennymi w istnieniu.

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

Albowiem ty, o Indro, jesteś pomnażaczem hymnu i pomnażaczem natchnionego słowa; a dla śpiewaków stajesz się sprawcą dobra, tym, który kształtuje pomyślną prawość w życiu.

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

Dwie płowe, długogrzywe moce niosą Indrę, pijącego Somę, ku ofierze bogatej w prawdziwą obfitość; boska siła jest pociągana do poświęconego dzieła, gdzie ofiarowana jest pełnia.

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

Pianą wód odtoczyłeś głowę Namuci, o Indro, i zwyciężyłeś wszystkie wrogie zmagania, tak świetlista moc triumfuje subtelonym środkiem, nie brutalną bronią.

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

Przez twoje moce świetlistego kunsztu, o Indro, gdy dążyłeś w górę i wstępowałeś na niebo świadomości, strąciłeś i zrzuciłeś z siebie Dasyów, tych ciemnych przeszkadzaczy postępu duszy.

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

O Indro, rozbiłeś i rozproszyłeś przewrotny zgromadzenie nie składających ofiar, kroczących krętymi ścieżkami; pijąc Somę, stałeś się wyższą mocą zwycięską.