Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

যদি, হে ইন্দ্ৰ, মই তোমাৰ দৰে—একমাত্ৰ অধিপতি—ধন-সম্পদৰ ওপৰত অধিকার কৰিব পাৰোঁ, তেন্তে মোৰ স্তোতা (গায়ক-আত্মা) গৱসখা—গো (কিৰণ/গাভী)-সখা—হ’ব।

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

মই তেওঁৰ বাবে শিকোঁ, আৰু তেওঁলৈ দান কৰোঁ—হে শচীপতে, জ্ঞানীজনলৈ—যেন মই গোপতি হওঁ, ৰশ্মি-গাভীসমূহৰ আৰু দীপ্ত সম্পদৰ অধিপতি।

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সূনৃতাৰ ধেনু সোম পিষা যজমানলৈ দুহে; সি ৰশ্মি-গাভী আৰু অশ্ব—প্ৰাণবল—দুহি উলিয়াই, সাধকক পুষ্টি আৰু বৃদ্ধি দিয়ে।

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ দানশক্তিৰ সীমা নাই—না কোনো দেৱ, না কোনো মৰ্ত্য। তুমি যি মঘ (ঐশ্বৰ্য) দিত্সস, স্তোত্ৰে আহ্বানিত আৰু স্তুত হ’লে সেয়া অধিককৈ দান কৰা।

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

যজ্ঞই ইন্দ্ৰক বঢ়াই তুলিলে, যেতিয়া তেওঁ পৃথিৱীৰ ভিত্তি বিস্তাৰ কৰি সঠিক গতি-ব্যৱস্থাত স্থাপন কৰিলে; আৰু দিৱ্যলোকত ওপাশ—উৰ্ধ্ব-সাধনাৰ নিশ্চিত আধাৰ—গঢ়ি তুলিলে।

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি সদাই বঢ়ি উঠা; আমি—সত্তাৰ সকলো ধন জয় কৰিব খোজা—তোমাৰ ৰক্ষা বাছি লওঁ। তোমাৰ বৃদ্ধি দ্বাৰাই আমাৰ অধিকার-শক্তি সম্পূৰ্ণ হয়।

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

সোম-মদত ইন্দ্ৰে অন্তৰিক্ষ আৰু তাৰ দীপ্ত ৰোচনাসমূহ অতিক্ৰম কৰিলে; যেতিয়া তেওঁ ব’লৰ গুহা ভাঙি মুকলি কৰিলে—লুকাই থকা পোহৰৰ আবৰণ দীপ্ত মনোবলেই চূৰ্ণ কৰিলে।

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

অঙ্গিৰসসকলৰ বাবে তেওঁ গাভীৰ-সদৃশ ৰশ্মিসমূহ ওপৰলৈ উজাই দিলে; গুহাত লুকাই থকা সত্যসমূহ প্ৰকাশ কৰি তুলিলে। আৰু তেওঁ বাল (Vala) নামৰ আৱৰক-প্ৰতিবন্ধকতাক আঁতৰাই ঠেলি দিলে, যাতে জ্যোতি আমাৰ ওচৰলৈ পুনৰ উভতি আহে।

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

ইন্দ্ৰৰ দ্বাৰা দ্যুলোকৰ দীপ্তিময় বিস্তাৰসমূহ দৃঢ় আৰু সুপ্ৰতিষ্ঠিত হয়; সিহঁত স্থিৰভাৱে দাঁড়াই থাকে, কেতিয়াও আঁতৰাই দিয়া নাযায়—যেন উচ্চ মনৰ প্ৰতিষ্ঠিত জ্যোতি আমাৰ ভিতৰত নঢলে।

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

জলৰ উচ্ছ্বসিত ঢৌ যেন আনন্দে উথলি উঠে, তেনেকৈ এই স্তোত্ৰ তোমাৰ দিশে দ্ৰুতগতিতে ধাৱিত হয়, হে ইন্দ্ৰ। আৰু তোমাৰ মদসমূহ (আনন্দ-উল্লাস) দীপ্ত হৈ বিস্তাৰিত হয়—সত্তাত উজ্জ্বল হোৱা আনন্দশক্তিসমূহ।

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি নিশ্চয় স্তোত্ৰ-বর্ধন, আৰু উক্তি-বর্ধন; আৰু স্তোতাসকলৰ বাবে তুমি কল্যাণকৰ্তা—ভদ্ৰতা, সৌভাগ্য আৰু ঋত-সম্যকতা গঢ়ি তোলা জন।

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

সোমপেয় ইন্দ্ৰক কেশিন হৰিদ্বয়ে বহন কৰি সত্য-সমৃদ্ধ যজ্ঞৰ ওচৰলৈ আনে; সুৰাধস সেই পবিত্ৰ কৰ্মৰ দিশে আহে, য’ত পূৰ্ণতা অৰ্পিত হয়।

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

আপোনাৰ ফেনৰে, হে ইন্দ্ৰ, তুমি নমুচিৰ মূৰ গুৰি পেলাইছিলা; আৰু যেতিয়া তুমি সকলো স্পৃধা—শত্ৰুতাপূৰ্ণ সংঘৰ্ষ—জয় কৰিছিলা, তেতিয়া সূক্ষ্ম উপায়ে দীপ্ত শক্তিয়ে বিজয় লাভ কৰিছিল।

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোৰ মায়া-শক্তিসমূহেৰে—উজ্জ্বল কৌশলৰ বলত—যেতিয়া তই ওপৰলৈ উঠিবলৈ প্ৰয়াস কৰি চেতনাৰ দ্যামলৈ আৰোহণ কৰিলি, তেতিয়া তই দস্যুসকলক (অন্ধকাৰ বাধাদানকাৰীসকলক) তললৈ পেলাই কঁপাই দূৰ কৰিলি।

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

হে ইন্দ্ৰ, যজ্ঞ নকৰা লোকসকলৰ বেঁকা পথে চলা বিকৃত সভা তই চূৰ্ণ কৰি চাৰিওফালে ছিটাই দিলি; সোম পান কৰি তই উত্তৰ—উচ্চতৰ জয়ী শক্তি—হ’লি।