Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

என்றால், ஹே இந்திரா, நான் உன்னைப் போல ஒரே ஆண்டவனாக வஸுக்கள் (செல்வங்கள்) மீது ஆட்சி செய்ய இயன்றால், என் ஸ்தோதா என் உள்ளத்தின் கோ-சகா—கதிர்-பசுக்களின் தோழன்—ஆவான்.

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

ஓ ஶசீபதே! அந்த மநீஷி (ஞானி)க்காக நான் கற்றறிவேன்; அவர்க்கு நான் தானம் அளிப்பேன்—அதனால் நான் கோபதி (கதிர்கள்/பசுக்கள் ஆகியவற்றின் அதிபதி), ஒளிமிக்க செல்வங்களின் தலைவனாக ஆகவேண்டும்.

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

ஓ இந்திரா! உன் ஸூந்ருதா (உண்மை-வாக்கு) எனும் தேனு, ஸோமத்தை பிழியும் யஜமானனுக்காக பால் பொழிகிறது; அவள் காம் (கதிர்-பசு) மற்றும் அஶ்வம் (பிராண-வலிமை) ஆகியவற்றைத் துய்த்து, நாடுபவனுக்கு ஊட்டமும் வளர்ச்சியும் அளிக்கிறாள்.

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

ஓ இந்திரா! உன் தான-மகிமைக்கு எல்லை இல்லை—தேவரும் அல்ல, மானவரும் அல்ல. நீ அளிக்க விரும்பும் அந்த மகத்தான செல்வம்/பூரணத்தைக், ஸ்தோத்திரத்தால் அழைக்கப்பட்டு புகழப்பட்டபோது இன்னும் அதிகமாக வழங்குகிறாய்.

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

யாகம் இந்திரனை வளர்த்தது; அவர் பூமியின் அடித்தளத்தை விரிவாக்கி ஒழுங்காக நிலைநிறுத்தியபோது, வானில் மேலெழும் சாதனைக்கான உறுதியான ஆதாரத்தை உருவாக்கினார்.

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

என்றும் பெருகும் இந்திரனே, இருப்பின் எல்லா செல்வங்களையும் வெல்ல விரும்பும் நாம் உன் ஊதி (காப்பு) யைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்; ஏனெனில் உன் வளர்ச்சியால் எங்கள் உடைமையாக்கும் வலிமை நிறைவு பெறுகிறது.

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

சோமத்தின் மதத்தில், இந்திரன் வலத்தின் குகை-மூடுபடலத்தை உடைத்தபோது, அவர் அந்தரிக்ஷத்தையும் அதன் ஒளிரும் வெளிகளையும் கடந்தார்—மறைந்த ஒளியின் அடைப்பை பிரகாசமான மனோவலிமை சிதைத்தது.

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

அவர் அங்கிரஸர்களுக்காக கதிர்கள்—பசுக்கள்—ஐ மேல்நோக்கி ஓட்டினார்; குகையில் மறைந்திருந்த சத்தியப் பொருள்களை வெளிப்படுத்தினார்; மேலும் வலன்—மூடிவைக்கும் எதிர்ப்பு—ஐப் பின்னோக்கித் தள்ளினார், ஒளி நம்மிடம் மீள வரும்படியாக.

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

இந்திரனால் த்யுலோகத்தின் ரோசனா—ஒளிமிகு வெளிகள்—உறுதியாய், வலுவான அடித்தளத்தில் நிறுவப்பட்டன; அவை நிலைத்திருக்கின்றன, அகற்றப்படுவதில்லை—அவ்வாறே உயர்மனத்தின் நிறுவப்பட்ட ஒளி நம்முள் சிதையாது.

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

நீரின் ஊர்மி—உல்லாசமாய் பொங்கும் அலை—எவ்வாறு களிகூர்ந்து எழுகிறதோ, அவ்வாறே இந்த ஸ்தோமம், இந்திரா, வேகமாய் உம்மை நோக்கிச் செல்கிறது; மேலும் உமது மதா—பரவச ஆனந்தங்கள்—ஒளிர்ந்து விரிகின்றன, இருப்பில் பிரகாசித்த இன்ப-சக்திகள்போல்.

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

ஓ இந்திரா! நீயே ஸ்தோத்திரத்தை வளர்ப்பவன்; நீயே உக்தம் (ஊக்கமூட்டும் வேதவாக்கு)-ஐ வளர்ப்பவன்; மேலும் ஸ்தோத்ருக்களுக்கு நீயே நன்மை செய்பவன்.

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

நீண்ட மயிருடைய ஹரி (இரு குதிரைகள்) சோமபேயனான இந்திரனை, சுராதஸம் (நல்ல செழுமை கொண்ட) யாகத்தினை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றன.

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

அபாம் ஃபேன (நீரின் நுரை) கொண்டு, ஓ இந்திரா! நீ நமுசியின் தலையை உருட்டி அகற்றினாய்; மேலும் எல்லா ஸ்ப்ருத் (பகைமையான மோதல்கள்)-களையும் நீ வென்றாய்.

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

ஓ இந்திரா! உன் மாயைகள்—ஒளிமிகு நுண்கலை-சக்திகள்—மூலம், நீ மேலே எழ முயன்று சிந்தனையின் த்யௌ (சுவர்க்கம்) நோக்கி ஏறியபோது, ஆன்ம முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கின்ற இருள்மிகு தஸ்யுக்களை நீ கீழே தள்ளி உதிர்த்தாய்.

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

ஓ இந்திரா! யாகம் செய்யாதவர்களின் வளைந்த வழியில் செல்லும் விகாரமான சபையை நீ உடைத்து சிதறடித்தாய்; சோமம் அருந்தி நீ உயர்ந்த, வெற்றியளிக்கும் தடையழிக்கும் சக்தியாக ஆனாய்.