Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

હે ઇન્દ્ર, જો હું પણ તારા સમાન—એકમાત્ર ઈશ—વસુ (ધન-સંપત્તિ) પર અધિકાર કરી શકું, તો મારો સ્તોતૃ (સ્તુતિ કરનાર) ગોષખા—ગો (કિરણ-ગાય)નો સાથી—બની જાય.

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

હે શચીપતે ઇન્દ્ર! હું તેના માટે શીખું, હું તેને અર્પું—તે મનીષી (જ્ઞાની) માટે—જેથી હું ગોપતિ (ગૌઓ/કિરણોના સ્વામી), પ્રકાશિત સંપત્તિઓનો અધિપતિ બની શકું.

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

હે ઇન્દ્ર! તારી સૂનૃતા (સત્ય-વાણી)ની ધેનુ સોમ પીસનાર યજમાનને દૂધ આપે છે; તે ગૌ (કિરણ-ગૌ) અને અશ્વ (પ્રાણ-અશ્વ)ને દોહે છે—શોધકને પોષી, વૃદ્ધિ આપે છે.

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

હે ઇન્દ્ર! તારા રાધસ્ (દાન-શક્તિ)ને કોઈ સીમા નથી—ન દેવ, ન મર્ત્ય. તું જે મઘ (સમૃદ્ધિ) દાન કરવા ઇચ્છે છે, સ્તુતિથી આહ્વાનિત અને સ્થાપિત થવાથી તું તેને વધુ જ આપે છે.

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

યજ્ઞે ઇન્દ્રને વધાર્યો, જ્યારે તેણે પૃથ્વીના આધારને વિસ્તારીને યોગ્ય ગતિમાં સ્થાપ્યો; અને દ્યૌમાં ઉપર ચઢતી સાધનાશક્તિ માટે નિશ્ચિત આધાર (ઉપશમ) રચ્યો.

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

હે ઇન્દ્ર, સદા વધતા એવા તારા અમે—અસ્તિત્વનાં સર્વ ધનો જીતવા ઇચ્છતા—તારી ઊતિ, તારી રક્ષા, પસંદ કરીએ છીએ; કેમ કે તારા વધારાથી જ અમારી પ્રાપ્તિશક્તિ પૂર્ણ બને છે.

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

સોમના મદમાં ઇન્દ્રે અંતરિક્ષ અને તેની તેજસ્વી વિસ્તૃતિઓને વટાવી દીધી, જ્યારે તેણે વલની ગુહાને ભેદી ખોલી—જ્યારે પ્રકાશમય મનોબળે છુપાયેલા પ્રકાશનું આવરણ તોડી નાખ્યું.

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

તેણે અંગિરસો માટે કિરણ-ગાયો ને ઉપર ઉઠાવ્યાં, ગુહામાં રહેલી છુપાયેલી વસ્તુઓને પ્રગટ કરતાં; અને વલ (વલા) નામના આવરણરૂપ પ્રતિરોધને તેણે પાછો ઠેલ્યો, જેથી પ્રકાશ ફરી અમારી તરફ વળે.

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

ઇન્દ્ર દ્વારા દ્યૌના તેજસ્વી લોકો દૃઢ અને સુસ્થાપિત બને છે; તેઓ સ્થિર ઊભા રહે છે, દૂર હંકારાતા નથી—એથી ઉચ્ચ મનનો સ્થાપિત પ્રકાશ આપણામાં ઢળી પડતો નથી.

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

જળોની ઊછળતી તરંગ જેમ આનંદિત થાય, તેમ સ્તોત્ર, હે ઇન્દ્ર, તારી તરફ ઝડપી ધાવે છે; અને તારા મદો (આનંદ-ઉલ્લાસ) તેજસ્વી બની પ્રસરે છે—સત્તામાં દીપ્ત થયેલી આનંદશક્તિઓ.

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

હે ઇન્દ્ર, તું જ સ્તોત્રનો વર્ધક છે અને ઉક્તિ (ઉકથ)નો પણ વર્ધક છે; અને સ્તોતાઓ માટે તું કલ્યાણકર્તા બને છે.

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

સોમપેય ઇન્દ્રને કેશવાળા બે હરિ (અશ્વો) વહન કરે છે—સુરાધસ, સત્ય-સમૃદ્ધિથી ભરપૂર યજ્ઞ તરફ.

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

અપાં ફેનથી, હે ઇન્દ્ર, તું નમુચિનું શિર લપેટી ને દૂર ફેરવી દીધું; અને તું સર્વ સ્પર્ધાઓ—શત્રુતાભરી ટક્કરો—જીત્યો.

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

હે ઇન્દ્ર, તું તારી માયાઓ—પ્રકાશમય કુશળ શક્તિઓ—દ્વારા ઉપર ચઢવા પ્રયત્ન કરતો ચેતનાના દ્યામ્ (આકાશ) પર આરોહણ કર્યો; અને તું દસ્યુઓને—આત્માના ઉન્નતિમાર્ગને અવરોધતા અંધકારમય રોકનારાઓને—નીચે પાડી ઝંઝોડીને દૂર કર્યા.

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

હે ઇન્દ્ર, તું અસુન્વા—યજ્ઞ ન કરનારાઓ—ની વાંકી ગતિ ધરાવતી વિસૂચી સંસદને તોડી વિખેરી નાખી; સોમપા બની તું ઉત્તરો—ઉચ્ચ વિજયી શક્તિ—રૂપે પ્રગટ થયો.