Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞാൻ നിനക്കുപോലെ—ഏകമാത്ര ഈശ—വസു (ധനം)കളെ അധീനമാക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, എന്റെ സ്തോതൃ (സ്തുതി ചെയ്യുന്നവൻ) ഗോഷഖാ—ഗോ (കിരണ-പശു)കളുടെ കൂട്ടുകാരൻ—ആകുമാറാകട്ടെ.

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

ഹേ ശചീപതേ ഇന്ദ്രാ! അവനുവേണ്ടി ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ, അവനു ഞാൻ അർപ്പിക്കട്ടെ—ആ മണീഷി (ജ്ഞാനി)ക്കായി—അതുവഴി ഞാൻ ഗോപതി (ഗോങ്ങൾ/കിരണങ്ങളുടെ അധിപൻ), പ്രകാശിത സമ്പത്തിന്റെ സ്വാമിയായിത്തീരട്ടെ.

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ സൂനൃതാ (സത്യവാക്യം) എന്ന ധേനു സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനനു പാലു നൽകുന്നു; അവൾ ഗാം (കിരണ-ഗോ)യും അശ്വം (പ്രാണ-അശ്വ)യും ദോഹിച്ച്—അന്വേഷകനെ പോഷിപ്പിച്ച് വളർച്ച നൽകുന്നു.

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ രാധസ് (ദാനശക്തി)ക്ക് അതിരില്ല—ദേവനും അല്ല, മർത്ത്യനും അല്ല. നീ ഏതു മഘം (സമൃദ്ധി) നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, സ്തുതിയാൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടും ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കുമ്പോൾ അതിനെ നീ കൂടുതൽ തന്നേ നൽകുന്നു.

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

യജ്ഞം ഇന്ദ്രനെ വർധിപ്പിച്ചു—അവൻ ഭൂമിയുടെ അടിത്തറയെ വ്യാപിപ്പിച്ച് ശരിയായ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ; ദ്യൗവിൽ മേലോട്ടുയരുന്ന সাধനാശക്തിക്കായി ഉറച്ച ആധാരം (ഉപശമ) അവൻ നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിരന്തരം വർധിക്കുന്നവനേ—അസ്തിത്വത്തിന്റെ എല്ലാ ധനങ്ങളും ജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിന്റെ ഊതി, നിന്റെ സംരക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; കാരണം നിന്റെ വർധനയാൽ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ സ്വാധീനശക്തി പൂർണ്ണമാകുന്നത്.

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

സോമമദത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ അന്തരിക്ഷത്തെയും അതിന്റെ ദീപ്തമായ വിസ്താരങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ചു; വലയുടെ ഗുഹയെ ഭേദിച്ച് തുറന്നപ്പോൾ—പ്രകാശമയ മനോബലം മറഞ്ഞിരുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ ആവരണം തകർത്തപ്പോൾ.

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

അവൻ അങ്ഗിരസുകൾക്കായി കിരണ-ഗോങ്ങളെ മേലോട്ടുയർത്തി, ഗുഹയിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നതിനെ വെളിപ്പെടുത്തി; വല (വലാ) എന്ന ആവരണപ്രതിരോധത്തെ പിന്നോട്ടുതള്ളി, പ്രകാശം വീണ്ടും ഞങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ.

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

ഇന്ദ്രനാൽ ദ്യൗവിലെ പ്രകാശമയ ലോകങ്ങൾ ദൃഢവും ഉറച്ച അടിത്തറയുമുള്ളവയായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; അവ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു, അകറ്റി തള്ളപ്പെടുന്നില്ല—അതിനാൽ ഉയർന്ന മനസ്സിന്റെ സ്ഥാപിത പ്രകാശം ഞങ്ങളിലൊടുങ്ങി വീഴുന്നില്ല.

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

ജലങ്ങളുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന തരംഗം പോലെ ഉല്ലസിച്ച്, സ്തോത്രം, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് വേഗത്തിൽ പായുന്നു; നിന്റെ മദങ്ങൾ (ആനന്ദോന്മാദങ്ങൾ) ദീപ്തമായി തെളിഞ്ഞ് വ്യാപിക്കുന്നു—ഭാവത്തിൽ പ്രകാശിതമായ ആനന്ദശക്തികൾ.

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ തന്നെയാണ് സ്തോത്രത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവനും ഉക്തിയെ (ഉക്ഥ) വർധിപ്പിക്കുന്നവനും; സ്തോതാക്കൾക്കായി നീ കല്യാണകർത്താവാകുന്നു.

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

സോമപേയനായ ഇന്ദ്രനെ ദീർഘകേശികളായ രണ്ടു ഹരികൾ (അശ്വങ്ങൾ) വഹിക്കുന്നു—സുരാധസ, സത്യസമൃദ്ധിയുള്ള യജ്ഞത്തിലേക്ക്.

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

ജലങ്ങളുടെ നുരകൊണ്ട്, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ നമുചിയുടെ ശിരസ്സ് ഉരുട്ടി അകറ്റി; പിന്നെ നീ എല്ലാ സ്പൃധഃ—വൈരപരമായ മത്സരങ്ങളെ—ജയിച്ചു.

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മായകളായ പ്രകാശമയ കൗശലശക്തികളാൽ നീ മേലോട്ടുയരാൻ പരിശ്രമിച്ച് ചേതനയുടെ ദ്യാം (ആകാശം) आरोഹിച്ചു; ദസ്യുക്കളെ—ആത്മാവിന്റെ പുരോഗതിമാർഗം തടയുന്ന അന്ധകാരമയ തടസ്സക്കാരെ—നീ താഴെയിട്ടു കുലുക്കി അകറ്റി.

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, അസുന്വാ—യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവർ—വക്രഗതിയുള്ള വിഷൂചീ സംസദിനെ നീ തകർത്തു ചിതറിച്ചു; സോമപാ ആയി നീ ഉത്തരോ—ഉന്നത ജയശക്തിയായി—ഭവിച്ചു.