Sukta 103

Mantra 1

संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः । वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः ॥

Przez rok leżeli w milczeniu, bramini, strzegący ślubowania; wtedy, poruszeni przez Parjanję, żaby wypowiedziały Słowo.

Mantra 2

दिव्या आपो अभि यदेनमायन्दृतिं न शुष्कं सरसी शयानम् । गवामह न मायुर्वत्सिनीनां मण्डूकानां वग्नुरत्रा समेति ॥

Gdy lśniące Wody przyszły na niego, leżącego jak wysuszona skóra w łożysku jeziora, wtedy krzyk żab zbiera się tutaj razem, jak ryczenie krów z cielętami, budząc uśpione siły życiowe we wspólny ruch.

Mantra 3

यदीमेनाँ उशतो अभ्यवर्षीत्तृष्यावतः प्रावृष्यागतायाम् । अख्खलीकृत्या पितरं न पुत्रो अन्यो अन्यमुप वदन्तमेति ॥

Gdy deszcz spadł na tych pragnących wraz z nadejściem pory deszczowej, wtedy, jąkając się w mowę, jeden podchodzi do drugiego mówiąc, jak syn do ojca: odrodzona mowa szuka swego źródła i uczy się na nowo swoich rytmów.

Mantra 4

अन्यो अन्यमनु गृभ्णात्येनोरपां प्रसर्गे यदमन्दिषाताम् । मण्डूको यदभिवृष्टः कनिष्कन्पृश्निः सम्पृङ्क्ते हरितेन वाचम् ॥

Każdy chwyta drugiego w wypływie Wód, gdy są odurzeni radością; a gdy żaba zostaje zraszana, skacząc wciąż na nowo, cętkowana łączy swój głos z płową, wiele tonów złączonych w jedną przebudzoną mowę.

Mantra 5

यदेषामन्यो अन्यस्य वाचं शाक्तस्येव वदति शिक्षमाणः । सर्वं तदेषां समृधेव पर्व यत्सुवाचो वदथनाध्यप्सु ॥

Gdy jeden powtarza mowę drugiego, ucząc się jej jak biegły recytator, to całe spotkanie staje się dla nich wspólnym świętowaniem wzrostu, ponieważ, pięknie mówiąc, wypowiadacie na Wodach: mowa oparta na przepływie wzrasta w pełnię.

Mantra 6

गोमायुरेको अजमायुरेकः पृश्निरेको हरित एक एषाम् । समानं नाम बिभ्रतो विरूपाः पुरुत्रा वाचं पिपिशुर्वदन्तः ॥

Jeden ma płacz krowy, drugi płacz kozy, jeden jest cętkowany, drugi płowy; lecz nosząc jedno wspólne imię, choć o wielu formach, kształtują mowę na wiele sposobów, gdy mówią, różnorodne energie wyrażające jedną moc.

Mantra 7

ब्राह्मणासो अतिरात्रे न सोमे सरो न पूर्णमभितो वदन्तः । संवत्सरस्य तदहः परि ष्ठ यन्मण्डूकाः प्रावृषीणं बभूव ॥

Jak bramini podczas Atiratry, jak jezioro pełne, mówią dokoła; ten dzień oznacza zwrot roku, gdy żaby stają się istotami deszczu: obrzęd Czasu otwiera się na nowo i mowa powraca do swego kręgu.

Mantra 8

ब्राह्मणासः सोमिनो वाचमक्रत ब्रह्म कृण्वन्तः परिवत्सरीणम् । अध्वर्यवो घर्मिणः सिष्विदाना आविर्भवन्ति गुह्या न के चित् ॥

Nosiciele Somy tworzą mowę; tworząc brahman należący do całego cyklu roku. Adhwarju, rozgrzani wewnętrznym ogniem i pocący się z wysiłku, stają się jawni, choć przedtem ukryci przed wszystkimi: tak ukryte moce wynurzają się, gdy nadchodzi pora natchnienia.

Mantra 9

देवहितिं जुगुपुर्द्वादशस्य ऋतुं नरो न प्र मिनन्त्येते । संवत्सरे प्रावृष्यागतायां तप्ता घर्मा अश्नुवते विसर्गम् ॥

Strzegą boskiego porządku; ci nie naruszają pory dwunastokrotnego cyklu. Gdy w roku nadeszła pora deszczowa, rozgrzane siły osiągają uwolnienie: nagromadzone energie zostają puszczone w odpowiednim czasie.

Mantra 10

गोमायुरदादजमायुरदात्पृश्निरदाद्धरितो नो वसूनि । गवां मण्डूका ददतः शतानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः ॥

O głosie krowy dał, o głosie kozy dał, cętkowany dał, płowy dał nam bogactwa: żaby, dające setki promieni światła, w tysiąckrotnym wyciskaniu prowadzą naprzód naszą siłę życiową, rozszerzając zakres istnienia.