
Sukta 3.19
Ten krótki hymn wybiera Agniego jako Hotṛ (kapłana przyzywającego) i wychwala go jako natchnionego, wszechwiedzącego wizjonera, który ustanawia boskie moce wewnątrz ofiary. Prosi Agniego, aby wzmocnił umysł czciciela, nauczył go panowania nad sobą i obdarzył bogactwem, siłą oraz zdolnością słyszenia i przyjmowania prawdy (śravas). Zakończenie nawiązuje do pierwotnego ustanowienia Agniego przez bogów i modli się, aby przebudził się jako obrońca „tutaj” w ucieleśnionym człowieku.
Mantra 1
अग्निं होतारं प्र वृणे मियेधे गृत्सं कविं विश्वविदममूरम् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्राये वाजाय वनते मघानि ॥
Wybieram Agniego, kapłana przywołującego, w zgromadzeniu ofiary, Agniego, natchnionego widzącego, wszechwiedzącego, niezmieszanego. Niech on złoży ofiarę za nas, ustanawiając bóstwa wewnątrz; najbardziej godny ofiarowania, zdobywa dla nas pełnię bytu i moce wypełnienia.
Mantra 2
प्र ते अग्ने हविष्मतीमियर्म्यच्छा सुद्युम्नां रातिनीं घृताचीम् । प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः सं रातिभिर्वसुभिर्यज्ञमश्रेत् ॥
Ku tobie, o Agni, kieruję ofiarę bogatą w obrządki, jasną dobrym światłem, dającą dary, płynącą jasną słodyczą. Poruszając się w prawym kierunku, gorliwy i szeroki w mocy, niech zastęp bóstw będzie ustanowiony; z darami i z Vasu niech ofiara będzie doskonale złączona.
Mantra 3
स तेजीयसा मनसा त्वोत उत शिक्ष स्वपत्यस्य शिक्षोः । अग्ने रायो नृतमस्य प्रभूतौ भूयाम ते सुष्टुतयश्च वस्वः ॥
Z umysłem uczynionym bardziej intensywnym, podtrzymywani przez ciebie, niech się nauczymy, nauczmy się panowania nad własnym bytem. O Agni, w przelewaniu się bogactwa najbardziej męskiej Mocy, niech staniemy się twoimi dobrze chwalącymi, o dawco substancji, i wzrośniemy w tę obfitość.
Mantra 4
भूरीणि हि त्वे दधिरे अनीकाग्ने देवस्य यज्यवो जनासः । स आ वह देवतातिं यविष्ठ शर्धो यदद्य दिव्यं यजासि ॥
Liczne bowiem są czołowe moce umieszczone w tobie, o Agni, przez ludzi zdolnych do boskiej ofiary. Dlatego przyprowadź tu zastęp bóstw, o najmłodszy; albowiem dziś składasz w ofierze świetlistą społeczność.
Mantra 5
यत्त्वा होतारमनजन्मियेधे निषादयन्तो यजथाय देवाः । स त्वं नो अग्नेऽवितेह बोध्यधि श्रवांसि धेहि नस्तनूषु ॥
Gdy bogowie, dla aktu ofiary, ukształtowali cię jako kapłana przywołującego w zebraniu ofiarnym i posadzili cię na twoim miejscu, wtedy ty, o Agni, bądź tu naszym opiekunem i przebudź się w nas; umieść na naszych ciałach moce natchnionego słuchu i zwycięskiej sławy.
The hymn begins by deliberately “choosing” Agni as Hotṛ in the sacrificial gathering, praising him as inspired and all-knowing.
It moves from Agni’s ritual role to his inner work: sharpening the mind, teaching self-mastery, and granting abundant power and wealth.
The peak is the prayer for awakened inner hearing and victorious fame (śravas) to be set upon the bodies—truth-receptivity made embodied.
It concludes by recalling Agni’s primordial establishment by the gods and asking him to be present here as protector and awakener.
agniṃ hotāraṃ pra vṛṇe
स तेजीयसा मनसा त्वोत उत शिक्ष स्वपत्यस्य शिक्षोः । अग्ने रायो नृतमस्य प्रभूतौ भूयाम ते सुष्टुतयश्च वस्वः ॥adhi śravāṃsi dhehi nas tanūṣu
It appoints Agni as the chief priest of the sacrifice and asks him to bring the divine powers into the rite, strengthen the mind, and give prosperity and protection.
Because Agni is seen as the clear-seeing mediator who knows the right way of the sacrifice and leads the offering without confusion, both outwardly in ritual and inwardly in consciousness.
Śravas can mean inspired hearing and also fame or victorious renown; here it points to the capacity to receive truth inwardly, along with the strength and recognition that follow from it.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.