
Sukta 3.20
Ten krótki hymn jest porannym zbiorowym wezwaniem, które przyzywa Agniego wraz z Uṣas, Aśvinami i Dadhikrāvanem, prosząc "bogów dobrego światła", aby usłyszeli i uczestniczyli w ofierze. Rozszerza się w inkluzywne wezwanie głównych mocy boskich (Bṛhaspati, Savitṛ, Mitra-Varuṇa, Bhaga, Vasus, Rudras, Ādityas), przedstawiając yajñę jako skoordynowaną podróż prowadzoną przez luminarny porządek i właściwy ruch.
Mantra 1
अग्निमुषसमश्विना दधिक्रां व्युष्टिषु हवते वह्निरुक्थैः । सुज्योतिषो नः शृण्वन्तु देवाः सजोषसो अध्वरं वावशानाः ॥
O świcie nosiciel wzywa hymnami Agniego, Ushas, Ashvinów i Dadhikrāvana. Niech bogowie dobrego światła nas usłyszą, zgadzając się razem, pragnący podróży ofiary i jej postępu naprzód.
Mantra 2
अग्ने त्री ते वाजिना त्री षधस्था तिस्रस्ते जिह्वा ऋतजात पूर्वीः । तिस्र उ ते तन्वो देववातास्ताभिर्नः पाहि गिरो अप्रयुच्छन् ॥
O Agni, trzy są twoje moce pełni, trzy twoje siedziby ugruntowania; trzy są twoje języki, zrodzone z Prawdy, pradawne w swym działaniu. Trzy też są twoje ciała poruszone tchem bogów; przez te chroń nas, aby nasze słowa nie zawiodły ani nie zboczyły z drogi.
Mantra 3
अग्ने भूरीणि तव जातवेदो देव स्वधावोऽमृतस्य नाम । याश्च माया मायिनां विश्वमिन्व त्वे पूर्वीः संदधुः पृष्टबन्धो ॥
O Agni Jātavedas, boski i samowładny, liczne są twoje imiona nieśmiertelności. A manifoldne moce formowania, te twórców, którzy poruszają całość, od dawna zostały zharmonizowane w tobie, o poznawco, który spaja światy razem.
Mantra 4
अग्निर्नेता भग इव क्षितीनां दैवीनां देव ऋतुपा ऋतावा । स वृत्रहा सनयो विश्ववेदाः पर्षद्विश्वाति दुरिता गृणन्तम् ॥
Agni jest przewodnikiem, jak Bhaga, boskich ludów; bogiem strzegącym pory roku, ugruntowanym w Prawdzie. On, pogromca zasłaniacza, zwycięzca, wszechwiedzący, niech przeprowadzi tego, który śpiewa, poza wszystkie trudności i błędne ścieżki.
Mantra 5
दधिक्रामग्निमुषसं च देवीं बृहस्पतिं सवितारं च देवम् । अश्विना मित्रावरुणा भगं च वसून्रुद्राँ आदित्याँ इह हुवे ॥
Wzywam tutaj Dadhikrāvana, i Agniego, i boski Świt; wzywam Bṛhaspatiego i Savitṛa boga. Wzywam Aśvinów, Mitrę-Varuṇę i Bhagę; i wzywam tutaj Vasuów, Rudrów i Ādityów, moce, by ustanowić właściwy ruch w nas.
At the break of dawn the priestly ‘carrier’ calls Agni, Uṣas, the Aśvins, and Dadhikrāvan with hymns, seeking attentive hearing from the luminous gods.
The hymn deepens Agni’s stature as Jātavedas with many immortal names, in whom diverse formative powers are harmonized—suggesting unity behind many functions.
The integrated vision: multiple divine agencies consent together to propel the adhvara, the forward-moving sacrificial journey.
A final expansive roll-call of deities seals the rite’s inclusivity and asks their presence ‘here,’ establishing right movement and protection for the sacrificer.
sujyotiṣo naḥ śṛṇvantu devāḥ sajoṣasaḥ
bhūrīṇi tava… amṛtasya nāma
दधिक्रामग्निमुषसं च देवीं बृहस्पतिं सवितारं च देवम् । अश्विना मित्रावरुणा भगं च वसून्रुद्राँ आदित्याँ इह हुवे ॥It opens the sacrifice at dawn by calling Agni and other dawn-associated powers to hear the hymns and move together to advance the yajña safely and successfully.
The sukta treats the ritual as a coordinated journey: different divine functions—fire, dawn, healing speed, order and inspiration—must consent together for right movement (ṛta) and protection.
Dadhikrāvan is praised as a swift, victorious power (often linked with a racing horse energy) that helps propel the rite forward, removing obstacles and strengthening momentum.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.