Sukta 19

Mantra 1

अग्निं होतारं प्र वृणे मियेधे गृत्सं कविं विश्वविदममूरम् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्राये वाजाय वनते मघानि ॥

ଯଜ୍ଞର ସଙ୍ଗମରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ—ହୋତାରକୁ—ବାଛେ; ପ୍ରେରିତ କବିକୁ, ବିଶ୍ୱବିଦକୁ, ଅମୂରକୁ (ଅବିମୂଢକୁ)। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଯଜନ କରୁ, ଦେବତାତାକୁ ଅନ୍ତରେ ସ୍ଥାପନ କରୁ; ଯଜୀୟାନ—ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଯୋଗ୍ୟ—ସେ ଆମ ପାଇଁ ରାୟ (ସମୃଦ୍ଧି), ବାଜ (ଶକ୍ତି/ବିଜୟ) ଓ ମଘାନି (ଦାନ-ବୈଭବ) ଜିତୁ।

Mantra 2

प्र ते अग्ने हविष्मतीमियर्म्यच्छा सुद्युम्नां रातिनीं घृताचीम् । प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः सं रातिभिर्वसुभिर्यज्ञमश्रेत् ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୁଁ ତୋ ପାଖକୁ ହବିଷ୍ୟ-ସମୃଦ୍ଧ ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି—ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତ, ଦାନଦାତ୍ରୀ, ଘୃତଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ। ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ଶୁଭଗତିରେ ଚଳି, ଉତ୍ସାହୀ ଓ ବିଶାଳଶକ୍ତିମାନ ହୋଇ, ଦେବତାମଣ୍ଡଳ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ଦାନସହ ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସହ ଯଜ୍ଞ ସୁସ୍ଥିର ହେଉ।

Mantra 3

स तेजीयसा मनसा त्वोत उत शिक्ष स्वपत्यस्य शिक्षोः । अग्ने रायो नृतमस्य प्रभूतौ भूयाम ते सुष्टुतयश्च वस्वः ॥

ତୋ ଆଶ୍ରୟରେ ଅଧିକ ତୀବ୍ର ମନରେ ଆମେ ଶିଖିବା—ନିଜ ସ୍ୱାମିତ୍ୱର ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିବା। ହେ ଅଗ୍ନେ, ପୁରୁଷାର୍ଥମୟ ପରମଶକ୍ତିର ଅତିପ୍ରଚୁର ଧନପ୍ରବାହରେ, ହେ ବସୁଦାତା, ଆମେ ତୋର ସୁସ୍ତୁତିକାର ହେବା ଓ ସେଇ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା।

Mantra 4

भूरीणि हि त्वे दधिरे अनीकाग्ने देवस्य यज्यवो जनासः । स आ वह देवतातिं यविष्ठ शर्धो यदद्य दिव्यं यजासि ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଦେବଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜନମାନେ ତୋ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଅଣୀକ—ଅଗ୍ରସ୍ଥ ଶକ୍ତିମାନ—ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ହେ ଯବିଷ୍ଠ, ଦେବତାମଣ୍ଡଳକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; କାରଣ ଆଜି ତୁ ଦିବ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମୟ ସଂଘକୁ ଯଜୁଛୁ।

Mantra 5

यत्त्वा होतारमनजन्मियेधे निषादयन्तो यजथाय देवाः । स त्वं नो अग्नेऽवितेह बोध्यधि श्रवांसि धेहि नस्तनूषु ॥

ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞସଭାରେ ‘ହୋତୃ’ (ଆହ୍ୱାନକ ପୁରୋହିତ) ଭାବେ ଗଢ଼ି, ତୁମ ଆସନରେ ବସାଇଲେ—ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୋଇ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ; ଆମ ତନୁମାନଙ୍କରେ ଶ୍ରବଣଶକ୍ତି (ଶ୍ରବାଂସି) ଓ ବିଜୟୀ ଯଶ-କୀର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କର।