Sukta 155

Mantra 1

अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि ॥

O wroga nędzo, ślepa i zniekształcona, idź do góry, o wiecznie nawiedzająca; przez pędzące moce Śirimbiṭhy, z tymi cię od nas odpędzamy.

Mantra 2

चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृण्गोदृषन्निहि ॥

Przepędzona stąd, przepędzona stamtąd, tak niech wszystkie czerwone zamyśli zostaną rozproszone. O Panie świętego Słowa, połóż i uderz niedostatek, ostry w rogach i bystrooki.

Mantra 3

अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥

To drzewo, które tam płynie na dalszym brzegu rzeki, nietknięte przez człowieka, chwytaj je, o trudny do zabicia, i przez nie idź dalej, na drugą stronę.

Mantra 4

यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥

Gdy te naprzód idące moce zaczęły napierać w pierś, wewnętrzne pole, wtedy wszyscy wrogowie Indry zostali powaleni, jedynie siły pęcherzykowate, szybkie tylko w swojej pianie.

Mantra 5

परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति ॥

Te ogarnęły i poprowadziły Światło, wewnętrzną Krowę; ogarnęły i ucieszyły Ogień. Pośród bogów ukształtowały sławę słuchu duszy, kto teraz może te napastnąć?