Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

Wzywam najpierw Agniego, boski Ogień-Wolę, dla pewnego dobrostanu. Wzywam Mitrę i Varuṇę tutaj dla ich strzegącej pomocy. Wzywam Noc, osadniczkę i ustanawiaczkę poruszającego się świata, i wzywam boga Savitṛa dla jego wspierającej opieki, aby wewnętrzna podróż mogła być bezpiecznie prowadzona z mroku ku właściwemu widzeniu.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

Poruszając się przez ciemny pył, Savitṛ przybywa, ustawiając na ich miejscach zarówno nieśmiertelnych, jak i śmiertelnych. Na swoim złotym rydwanie bóg podróżuje, widząc światy, przynosząc porządkującą wizję, która układa nasze związane ze śmiercią ruchy w świetle nieśmiertelności.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

Bóg idzie drogą zstępującą i idzie drogą wstępującą; idzie ze swoimi dwoma jasnymi, płowymi rumakami godnymi czci. Savitṛ przybywa z dalekiego zaświata, odsuwając całą naszą krzywość i udrękę, aby istota mogła podróżować właściwie na każdym zboczu życia.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

Zamknięty dokoła, wielokształtny w formie, potężny i godny czci, ze złotymi lejcami, Savitṛ o zróżnicowanym świetle wsiada na swój rydwan, niosąc siłę przez ciemne przestrzenie: niesie moc, która może opanować mrok i zwrócić go ku oświeceniu.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

Ciemni o jasnych stopach postrzegają ludy, niosąc rydwan ze swoim złotym przodem. Od wieków rody stoją na łonie boskiego Savitṛa; wszystkie światy zajmują swoje miejsca, trzymane w jego podtrzymującym uścisku, ruchy życia znajdują swoje uporządkowane miejsce.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

Trzy niebiosa należą do Savitri; dwa są jego siedzibami oparcia, a jedno znajduje się w świecie Jamy, jaśniejące szeroko. Jak piasta koła na rydwanie, nieśmiertelni zajęli na nim swoje miejsce. Niech przemówi tutaj ten, kto prawdziwie zna tę tajemnicę, jak ustanowiony jest nieśmiertelny porządek nawet tam, gdzie czeka śmiertelność.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

Pięknoskrzydły pojął światy pośrednie; głęboko drgająca, suwerenna moc dobrego prowadzenia. Gdzie teraz jest Słońce? Kto je prawdziwie postrzegł? Do którego nieba został wyciągnięty jego promień?, pyta szukający, ponieważ światło wycofuje się w subtelność i musi być odnalezione przez wewnętrzne poznanie.

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

Ukazał osiem kierunków ziemi, trzy przestrzenie, miary ścieżek, siedem rzek. Złotooki Savitri przybył, niosąc skarby dla dającego, dary świetlistej wartości, które rozszerzają byt i umieszczają go we właściwej mierze świata.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

Złotoręki Savitri, szeroko widzący, porusza się między Niebem a Ziemią. Odpycha cierpienie; zmierza ku Słońcu; ciemnym radżasem okrywa niebo, aby to, co w nas niedojrzałe, mogło być zasłonięte, a to, co gotowe, mogło być prowadzone przez jego uzdrawiające widzenie.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

Złotoręki, suwerenny, dobrego prowadzenia, łaskawy i panujący nad sobą, niech Savitri przybędzie ku nam. Odpychając Rakshasy i jātudhāny, bóg zajął swoje miejsce przy każdym zmierzchu, będąc opiewanym: niech wrogie formacje ciemności będą zablokowane, a właściwy impuls niech strzeże bram naszej nocy.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

O Savitar, te twoje pradawne ścieżki, bezpyłowe i dobrze ukształtowane w regionie pośrednim, tymi dobrymi drogami chroń nas dzisiaj; i przemów także nad nami (wewnątrz nas), o boże, prowadzące słowo właściwego kierunku.