Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ—ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛା-ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ—ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ରକ୍ଷାଦାୟକ ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠାରେ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଜଗତର ନିବେଶିନୀ—ସ୍ଥାପିକା—ରାତ୍ରିଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି; ଏବଂ ପୋଷକ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦେବ ସବିତୃଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

କୃଷ୍ଣ ରଜସ (ଅନ୍ଧକାରମୟ ଧୂଳି/ଧୁମ୍ର) ମଧ୍ୟରେ ଗତି କରୁଥିବା ସବିତୃ ଅମୃତ (ଅମର) ଓ ମର୍ତ୍ୟ—ଉଭୟଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରି ଆସନ୍ତି। ହିରଣ୍ୟ ରଥରେ ଦେବ ଭୁବନମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି।

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

ଦେବ ଅବରୋହ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ଉଦ୍ବରୋହ ପଥରେ ମଧ୍ୟ ଯାଆନ୍ତି; ଯଜ୍ଞାର୍ହ ସେ ଶୁଭ୍ର, ହରିତବର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଗତି କରନ୍ତି। ପରାବତରୁ ସବିତୃ ଦେବ ଆସି, ସମସ୍ତ ଦୁରିତ (ବକ୍ରତା, ଦୁଃଖ, ଦୋଷ)କୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି।

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆବୃତ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ମହାନ ଓ ଯଜ୍ଞାର୍ହ—ହିରଣ୍ୟଶମ୍ୟ (ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯୋକ/ବାନ୍ଧନ) ଯୁକ୍ତ—ଚିତ୍ରଭାନୁ ସବିତୃ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି; କୃଷ୍ଣ ରଜାଂସି (ଅନ୍ଧକାରମୟ ଅବକାଶ) ମଧ୍ୟରେ ତବିଷୀ (ବଳ) ଧାରଣ କରି।

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ୱେତପାଦ ଥିବା ସେମାନେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଖ ରଥକୁ ବହନ କରି। ଦିବ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ଉପସ୍ଥେ (ଆଶ୍ରୟେ) ସର୍ବ ବିଶଃ ସଦା ନିଶ୍ଚଳ ରହେ; ସମସ୍ତ ଭୁବନ ସେଠାରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରେ।

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

ସବିତୃଙ୍କର ତିନି ଦ୍ୟାବଃ (ଆକାଶ) ଅଛି; ଦୁଇଟି ତାଙ୍କର ଉପସ୍ଥାନ (ଆଧାର-ଆସନ), ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଯମଙ୍କ ଭୁବନରେ ବିଶାଳ ତେଜରେ ବିରାଜେ। ରଥର ନାଭି ପରି, ଅମୃତ (ଅମର) ଦେବମାନେ ତାହାର ଉପରେ ଆଧାର କରି ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି। ଯେ ଏହି ରହସ୍ୟକୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣେ, ସେ ଏଠାରେ କହୁ।

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

ସୁପର୍ଣ୍ଣ (ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀ) ଅନ୍ତରିକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ବିଭାଜି ଦେଖିଲା; ଗଭୀର କମ୍ପନଶୀଳ, ଅସୁର—ସୁନୀଥ (ସୁ-ନୀତି)ର ଅଧିପତି। ଏବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେଉଁଠି? କିଏ ତାହାକୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିଲା? ତାହାର ରଶ୍ମି କେଉଁ ଦ୍ୟାମ୍‌କୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛି?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

ସେ ପୃଥିବୀର ଆଠ ଦିଗ, ତିନି ବିସ୍ତାର, ପଥମାନଙ୍କର ମାପ—ଯୋଜନା—ଏବଂ ସାତ ସିନ୍ଧୁକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ନେତ୍ର ଦେବ ସବିତୃ ଆସିଛନ୍ତି—ଦାଶୁଷେ (ଦାନୀ) ପାଇଁ ରତ୍ନ ଧାରି, ବାର୍ୟ (ଇଚ୍ଛିତ) ଦାନ ନେଇ।

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ହସ୍ତ ସବିତୃ, ବିଶାଳ-ଦର୍ଶୀ, ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ—ଉଭୟ—ର ମଧ୍ୟରେ ଗତି କରନ୍ତି। ସେ ଅପାମୀବ (ରୋଗ-ଦୁଃଖ)କୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦିଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; କୃଷ୍ଣ ରଜସରେ ଆକାଶକୁ ଢାକନ୍ତି।

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ହସ୍ତ, ଅସୁର (ସର୍ବାଧିପ), ସୁନୀଥ (ସୁ-ମାର୍ଗଦର୍ଶକ), ସୁମୃଳୀକ (କୃପାଳୁ), ସ୍ୱବାନ୍ (ସ୍ୱାଧୀନ)—ସବିତୃ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ରକ୍ଷସ ଓ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ପଛେ ହଟାଇ, ଦେବ ପ୍ରତିଦୋଷଂ (ପ୍ରତ୍ୟେକ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ) ସ୍ତୁତି ପାଇ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହନ୍ତି।

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

ହେ ସବିତୃ, ତୋର ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପଥଗୁଡ଼ିକ—ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଧୂଳିରହିତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ—ସେହି ସୁଗମ ପଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ହେ ଦେବ, ଆମ ଉପରେ ଓ ଆମ ଅନ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଯଥାଦିଶାର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ବଚନ ଉଚ୍ଚାର କର।