Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

ಸ್ವಸ್ತಿಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮೊದಲು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ದೈವ ಇಚ್ಛಾ-ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಕ್ಷಕ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರ-ವರುಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜಗತ್ತಿನ ನಿವೇಶಿನೀ—ಸ್ಥಾಪಕಿಯಾದ—ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೇವ ಸವಿತೃನನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

ಕೃಷ್ಣ ರಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ಕತ್ತಲ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ) ಚಲಿಸುತ್ತ ಸವಿತೃ ಅಮೃತ (ಅಮರ) ಮತ್ತು ಮರ್ಥ್ಯ—ಎರಡನ್ನೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಿರಣ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ದೇವನು ಭುವನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

ದೇವನು ಇಳಿಜಾರಿನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಏರಿಕೆಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞಾರ್ಹನಾದವನು ಶುಭ್ರವಾದ, ಹರಿತವರ್ಣದ ಎರಡು ಅಶ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪರಾವತದಿಂದ ಸವಿತೃ ದೇವನು ಬಂದು, ಎಲ್ಲಾ ದುರಿತಗಳನ್ನು (ವಕ್ರತೆ, ದುಃಖ, ದೋಷ) ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಆವರಿತ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಮಹಾನ್ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾರ್ಹ—ಹಿರಣ್ಯಶಮ್ಯ (ಸುವರ್ಣ ಯೋಕು/ಕಟ್ಟು) ಹೊಂದಿದ—ಚಿತ್ರಭಾನು ಸವಿತೃ ರಥವನ್ನು ಏರುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ ರಜಾಂಸಿಗಳಲ್ಲಿ ತವಿಷೀ (ಬಲ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿ.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

ಕತ್ತಲ ವರ್ಣದವರು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪಾದಗಳವರು ಜನರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಸುವರ್ಣಮುಖವಿರುವ ರಥವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೈವ ಸವಿತೃನ ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ (ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ) ಸರ್ವ ವಿಶಃ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ; ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

ಸವಿತೃನಿಗೆ ಮೂರು ದ್ಯಾವಃ (ಆಕಾಶಗಳು) ಇವೆ; ಎರಡು ಅವನ ಉಪಸ್ಥಾನಗಳು (ಆಧಾರ-ಆಸನಗಳು), ಮತ್ತು ಒಂದು ಯಮನ ಭುವನದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ರಥದ ನಾಭಿಯಂತೆ, ಅಮೃತ (ಅಮರ) ದೇವರುಗಳು ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿ.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

ಸುಪರ್ಣ (ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳವನು) ಅಂತರಿಕ್ಷಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಕಂಡನು; ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುವ, ಅಸುರ—ಸುನೀತ (ಸು-ನೀತಿ)ಯ ಅಧಿಪತಿ. ಈಗ ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಯಾರು ಅವನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತರು? ಅವನ ರಶ್ಮಿ ಯಾವ ದ್ಯಾಮಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

ಭೂಮಿಯ ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಮೂರು ವಿಸ್ತಾರಗಳನ್ನು, ಮಾರ್ಗಗಳ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು—ಯೋಜನಗಳನ್ನು—ಮತ್ತು ಏಳು ಸಿಂಧುಗಳನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಸುವರ್ಣ-ನೇತ್ರನಾದ ದೇವ ಸವಿತೃ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ—ದಾಶುಷೆ (ದಾನಿಗ)ಗಾಗಿ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವರ್ಯ (ಇಷ್ಟ) ದಾನಗಳನ್ನು ತಂದು.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

ಸುವರ್ಣ-ಹಸ್ತನಾದ ಸವಿತೃ, ವಿಶಾಲ-ದರ್ಶಿ, ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ—ಉಭಯ—ಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಪಾಮೀವ (ರೋಗ-ದುಃಖ)ವನ್ನು ತೊಲಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ ರಜಸದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

ಸುವರ್ಣ-ಹಸ್ತ, ಅಸುರ (ಸರ್ವಾಧಿಪ), ಸುನೀತ (ಸು-ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ), ಸುಮೃಳೀಕ (ಕೃಪಾಳು), ಸ್ವವಾನ್ (ಸ್ವಾಧೀನ)—ಸವಿತೃ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರಲಿ. ರಕ್ಷಸರೂ ಯಾತುಧಾನರೂ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿ, ದೇವನು ಪ್ರತಿದೋಷಂ (ಪ್ರತಿ ಸಂಧ್ಯೆ) ಸ್ತುತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

ಹೇ ಸವಿತೃ, ನಿನ್ನ ಆ ಪುರಾತನ ಮಾರ್ಗಗಳು—ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಧೂಳುರಹಿತವೂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತವೂ ಆಗಿರುವವು—ಆ ಸುಗಮ ಪಥಗಳಿಂದ ಇಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಮತ್ತು ಹೇ ದೇವ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ವಚನವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸು.