Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

സ്വസ്തിക്കായി ഞാൻ ആദ്യം അഗ്നിയെ—ദൈവ ഇച്ഛാ-അഗ്നിയെ—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. കാവൽസഹായത്തിനായി ഞാൻ ഇവിടെ മിത്ര-വരുണന്മാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ജഗത്തിന്റെ നിവേശിനീ—സ്ഥാപികയായ—രാത്രിയെ ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; പോഷക സംരക്ഷണത്തിനായി ദേവ സവിതൃനെ ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

കൃഷ്ണരജസ്സിൽ (ഇരുണ്ട ധൂളിയിൽ) സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് സവിതൃ അമൃതം (അമരം) മർത്ത്യം—ഇരുവരെയും തത്തത്ത സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹിരണ്യരഥത്തിൽ ദേവൻ ഭുവനങ്ങളെ ദർശിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

ദേവൻ ഇറക്കമുള്ള പാതയിലൂടെ പോകുന്നു; കയറ്റമുള്ള പാതയിലൂടെയും പോകുന്നു; യജ്ഞാർഹനായ അവൻ ശുഭ്രമായ, ഹരിതവർണ്ണമായ രണ്ടു അശ്വങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പരാവതത്തിൽ നിന്ന് സവിതൃ ദേവൻ വന്ന്, സർവ്വ ദുരിതങ്ങളെയും (വക്രത, ദുഃഖം, ദോഷം) അകറ്റിത്തള്ളുന്നു.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

എല്ലാടവും ആവൃതമായ, വിശ്വരൂപമായ, മഹത്തായും യജ്ഞാർഹമായും—ഹിരണ്യശമ്യ (സ്വർണ്ണയോകം/കെട്ട്) ഉള്ള—ചിത്രഭാനുവായ സവിതൃ രഥത്തിൽ കയറുന്നു; കൃഷ്ണരജാംസികളിൽ തവിഷീ (ബലം) ധരിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

ശ്യാമവർണ്ണരും ശ്വേതപാദങ്ങളുമുള്ളവർ ജനങ്ങളെ ദർശിക്കുന്നു; സ്വർണമുഖമുള്ള രഥം വഹിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ദൈവമായ സവിതൃയുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ (ആശ്രയത്തിൽ) സകല വിശഃ സദാ നിലകൊള്ളുന്നു; എല്ലാ ഭുവനങ്ങളും അവിടെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റിരിക്കുന്നു.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

സവിതൃയ്ക്ക് മൂന്നു ദ്യാവഃ (ആകാശങ്ങൾ) ഉണ്ട്; രണ്ടെണ്ണം അവന്റെ ഉപസ്ഥാനങ്ങൾ (ആധാര-ആസനങ്ങൾ), ഒന്ന് യമന്റെ ഭുവനത്തിൽ വിശാലമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. രഥത്തിന്റെ നാഭിപോലെ, അമൃത (അമര) ദേവന്മാർ അതിന്മേൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ രഹസ്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ ഇവിടെ പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

സുപർണൻ (സുന്ദരചിറകുള്ളവൻ) അന്തരിക്ഷങ്ങളെ വേർതിരിച്ച് ദർശിച്ചു; ഗഹനമായി വിറയുന്ന, അസുരൻ—സുനീഥ (സു-നീതി)യുടെ അധിപതി. ഇപ്പോൾ സൂര്യൻ എവിടെയാണ്? ആരാണ് അവനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്? അവന്റെ രശ്മി ഏതു ദ്യാമിലേക്കാണ് നീണ്ടത്?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

ഭൂമിയുടെ എട്ട് ദിക്കുകളും, മൂന്ന് വ്യാപ്തികളും, പഥങ്ങളുടെ അളവുകൾ—യോജനകൾ—ഏഴ് സിന്ധുക്കളും അവൻ വെളിപ്പെടുത്തി. സ്വർണ്ണ-നേത്രനായ ദേവൻ സവിതൃ വന്നിരിക്കുന്നു—ദാശുഷേ (ദാനിയ്ക്ക്) വേണ്ടി രത്നങ്ങൾ ധരിച്ചു, വര്യ (ഇഷ്ട) ദാനങ്ങൾ കൊണ്ടു.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

സ്വർണ്ണ-ഹസ്തനായ സവിതൃ, വിശാലദർശി, ദ്യാവാ-പൃഥിവീ—ഉഭയ—യുടെ മദ്ധ്യേ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവൻ അപാമീവ (രോഗ-ദുഃഖം) അകറ്റുന്നു; സൂര്യനിലേക്കു പോകുന്നു; കൃഷ്ണ രജസാൽ ആകാശത്തെ മൂടുന്നു.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

സ്വർണ്ണ-ഹസ്തൻ, അസുര (സർവാധിപൻ), സുനീത (സുമാർഗ്ഗദർശകൻ), സുമൃളീക (കൃപാലു), സ്വവാൻ (സ്വാധീനൻ)—സവിതൃ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ. രക്ഷസുകളെയും യാതുധാനങ്ങളെയും പിന്തള്ളിക്കൊണ്ട്, ദേവൻ പ്രതിദോഷം (ഓരോ സന്ധ്യയിലും) സ്തുതിക്കപ്പെടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

ഹേ സവിതൃ, നിന്റെ ആ പുരാതന പഥങ്ങൾ—അന്തരിക്ഷത്തിൽ ധൂളിരഹിതവും സുസംസ്കൃതവുമായവ—ആ സുഖഗമ പഥങ്ങളാൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊൾക; കൂടാതെ, ഹേ ദേവാ, ഞങ്ങളുടെ മേലും ഞങ്ങളുടെ അന്തരത്തിലും ശരിയായ ദിശയുടെ മാർഗദർശക വചനം ഉച്ചരിക്കണമേ.