Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

నేను ముందుగా అగ్నిని స్వస్తి కోసం ఆహ్వానిస్తున్నాను; మిత్ర-వరుణులను ఇక్కడ రక్షణ-సహాయార్థం ఆహ్వానిస్తున్నాను. జగత్తుకు ‘నివేశినీ’ (స్థాపిక) అయిన రాత్రిని ఆహ్వానిస్తున్నాను; అలాగే దేవ సవితృను ‘ఊతి’ (పోషణ-రక్షణ) కోసం ఆహ్వానిస్తున్నాను.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

కృష్ణ రజస్సు (అంధకారమయ ధూళి) లో సంచరిస్తూ సవితా దేవుడు అమృతం (అమరము) మరియు మర్త్యం—ఇరువురినీ తమ తమ స్థానాలలో స్థాపిస్తాడు. స్వర్ణ రథంపై ఆ దేవుడు సమస్త భువనాలను దర్శిస్తూ యాత్ర చేస్తాడు.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

దేవుడు ప్రవత (దిగువ దారి) గానీ, ఉద్వత (ఎగువ దారి) గానీ ప్రయాణిస్తాడు; యజ్యుడైన ఆ దేవుడు తన రెండు ప్రకాశించే హరిత్ (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలతో గమనిస్తాడు. సవితా దేవుడు పరావత (దూరాతిదూరం) నుండి వచ్చి సమస్త దురితాలను తొలగిస్తాడు.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

కృశన (కిరణాలు) చేత సర్వతోవృతుడై, విశ్వరూపుడై, స్వర్ణశమ్య (బంగారు లాగాములు) కలవాడై, మహానూ యజ్యుడైన సవితా—ఆ చిత్రభాను సవితా రథాన్ని అధిష్ఠించి, కృష్ణ రజాంసి (అంధకార ప్రాంతాలు) లోనూ తన తవిషీ (బల-శక్తి) ని ధరించుకుంటాడు.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

ప్రకాశించే పాదాలుగల శ్యామ (అశ్వ) జనులను గమనిస్తాయి; స్వర్ణ-ముఖ (స్వర్ణ-అగ్ర) రథాన్ని మోసుకుంటాయి. దైవ సవితృ యొక్క ఉపస్థంలో సదా విశః (కులసమూహాలు) స్థిరంగా నిలుస్తాయి; సమస్త భువనాలు తమ తమ స్థానాలలో స్థితి పొందుతాయి.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

సవితృకు మూడు ద్యావః (ఆకాశ-స్థరాలు) ఉన్నాయి; రెండూ ఆయన ఉపస్థాలు (ఆధార-ఆసనాలు), మరొకటి యముని భువనంలో—విరాట్ ప్రకాశంతో విస్తరించినది. రథంలోని ఆణి (చక్ర-నాభి) వలె, అమృత (అమర) దేవులు దానిపై స్థిరపడ్డారు. ఆ తత్త్వాన్ని నిజంగా తెలిసినవాడు ఇక్కడ పలుకుగాక—అమర నియమం ఏ ఆధారంపై నిలిచిందో.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

సుపర్ణుడు (సుందర-పక్షాలవాడు) అంతరిక్షాలను ఛేదించి చూచెను—గంభీర వేప (లోతైన కంపనం) గలవాడు, అసురుడు (ప్రభుత్వ-శక్తి), సునీథుడు (సద్మార్గ-ప్రదాత). ఇప్పుడు సూర్యుడు ఎక్కడ? ఎవరు అతనిని నిజంగా గ్రహించారు? అతని రశ్మి ఏ ద్యౌ (స్వర్గం) వరకు విస్తరించింది?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

భూమి యొక్క ఎనిమిది దిక్కులు, మూడు విస్తార ప్రాంతాలు, మార్గాల కొలత-యోజనాలు, ఏడు సింధువులను ఆయన ప్రకటించాడు. స్వర్ణనేత్రుడైన దేవుడు సవితా వచ్చాడు—దాత/యజమానునికి రత్నాలను ధరించి, వరీయమైన (శ్రేష్ఠ) దానాలను మోసుకొని.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

స్వర్ణహస్తుడైన సవితా, విశ్వదర్శి, ద్యావా-పృథివీ—ఉభయముల మధ్య సంచరిస్తాడు. అతడు అపామీవా (రోగం/క్లేశం)ను తొలగిస్తాడు; సూర్యుని వైపు వెళ్తాడు; కృష్ణ రజస్సుతో ద్యామును ఆవరించును.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

స్వర్ణహస్తుడు, అసుర (అధిపతి), సునీత (సుగతి-ప్రదాత), సుమృళీక (కృపాళువు), స్వవాన్ (స్వాధీనుడు)—సవితా మా వైపు రాగాక. రక్షసులను, యాతుధానులను అపసేధించి (తిప్పికొట్టి), దేవుడు ప్రతి-దోషం (ప్రతి సంధ్య) వేళ, స్తుతింపబడుతూ, స్థిరంగా నిలుస్తాడు.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

హే సవితా! నీ ఆ ప్రాచీన మార్గాలు—ధూళిలేని, సుసంస్కృతమైనవి, అంతరిక్షంలో స్థితమైనవి—ఆ సుగమ పథాల ద్వారా నేడు మమ్మల్ని రక్షించుము; ఇంకా, హే దేవా, మా మీదనే కాదు మా అంతరంలోనూ, సన్మార్గాన్ని చూపే ఋత-వాణిని ఉపదేశించుము.