Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

સ્વસ્તિ માટે હું પ્રથમ અગ્નિને—દૈવી ઇચ્છા-અગ્નિને—આહ્વાન કરું છું. રક્ષણકારી સહાય માટે હું અહીં મિત્ર-વરুণને આહ્વાન કરું છું. જગતની નિવેશની—સ્થાપિકા—રાત્રિને હું આહ્વાન કરું છું; અને પોષક રક્ષા માટે દેવ સવિતૃને હું આહ્વાન કરું છું.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

કૃષ્ણ રજસ (અંધકારમય ધૂળ/ધુમ્મસ)માં ગતિ કરતો સવિતા અમૃત (અમર) અને મર્ત્ય—બન્નેને તેમના સ્થાને સ્થાપિત કરતો આવે છે. હિરણ્ય રથ પર દેવ સર્વ ભુવનને નિહાળતો યાત્રા કરે છે.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

દેવ ઢાળવાળા માર્ગે જાય છે, ઊંચા ચઢાણવાળા માર્ગે પણ જાય છે; યજ્ઞયોગ્ય દેવ તેજસ્વી, હરિત-વર્ણના બે અશ્વો સાથે ગતિ કરે છે. પરાવત (દૂર પર)થી સવિતા દેવ આવે છે, સર્વ દુરીત (દુઃખ, દોષ, વક્રતા)ને દૂર હાંકી કાઢતો.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

સર્વ તરફથી આવૃત, વિશ્વરૂપ, મહાન અને યજ્ઞયોગ્ય—હિરણ્ય શમ્ય (સુવર્ણ લગામ/યોક)વાળો—સવિતા ચિત્રભાનુ રથ પર આરોહણ કરે છે; કૃષ્ણ રજાંસિ (અંધકારમય અવકાશો)માં તવીષી (બળ) ધારણ કરતો.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

શ્યામ વર્ણવાળા, ઉજ્જ્વળ પગવાળા તેઓ પ્રજાઓને નિહાળે છે, સોનાના અગ્રભાગવાળો રથ વહન કરતાં. સદા દૈવી સવિતૃના ઉપસ્થમાં (આશ્રયમાં) સર્વ વિશઃ સ્થિર રહે છે; સર્વ ભુવનોએ ત્યાં પોતાનું સ્થાન લીધું છે.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

સવિતૃની ત્રણ દ્યાવો છે; બે તેના ઉપસ્થાન (આધાર-આસનો) છે, અને એક યમના ભુવનમાં વિશાળ તેજે વિરાજે છે. રથના નાભિ જેવી રીતે, અમૃત (અમર) દેવતાઓએ તેના પર આધાર લઈને સ્થાન લીધું છે. અહીં તે જ બોલે જે આ રહસ્યને સાચે જાણે.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

સુપર્ણ (સુંદર પાંખવાળો) અંતરિક્ષોને વિભાજિત કરીને નિહાળે છે; ગહન કંપનવાળો, અસુર—સુનીથ (સુ-નીતિ)નો અધિપતિ. હવે સૂર્ય ક્યાં છે? કોણે તેને સાચે ઓળખ્યો? તેની રશ્મિ કઈ દ્યામાં તણાઈ છે?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

પૃથ્વીના આઠ દિશાઓ, ત્રણ વિસ્તારો, માર્ગોના માપ—યોજનાઓ—અને સાત સિંધુઓને તેણે પ્રગટ કર્યા. સુવર્ણ-નેત્રવાળો દેવ સવિતા આવ્યો છે—યજમાન દાશુષે માટે રત્નો ધારણ કરીને, ઇચ્છનીય (વાર્ય) દાનો લઈને.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

સુવર્ણ-હસ્ત સવિતા, સર્વત્ર જોનાર, દ્યાવા-પૃથ્વી—ઉભય—ની વચ્ચે વિહરે છે. તે અપામીવા (રોગ-દુઃખ) દૂર કરે છે; સૂર્ય તરફ જાય છે; કૃષ્ણ રજસથી આકાશને ઢાંકે છે.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

સુવર્ણ-હસ્ત, અસુર (સર્વાધિપ), સુનીથ (સુ-માર્ગદર્શક), સુમૃળીક (કૃપાળુ), સ્વવાં (સ્વાધીન)—સવિતા અમારી તરફ આવો. રક્ષસો અને યાતુધાનને પાછા હાંકી, દેવ પ્રત્યેક સંધ્યાએ સ્તુતિ પામતો સ્થિર ઊભો રહે છે.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

હે સવિતર્, તારા જે પ્રાચીન માર્ગો છે—અંતરિક્ષમાં ધૂળરહિત અને સુસંસ્કૃત—તે સુગમ પથોથી આજે અમારી રક્ષા કર; અને હે દેવ, અમારા ઉપર તથા અમારા અંતરમાં પણ યોગ્ય દિશાનું માર્ગદર્શક વચન ઉચ્ચાર.