Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

Zapytajcie go: on przybył; on wie. On, znający, porusza się, i znów się porusza. W nim są prawdziwe rozkazy, w nim wypełnienia; on jest panem obfitości (vāja), siły (śavas), zwycięskiej intensywności (śuṣmin).

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

Oni pytają go, lecz nikt nie może go w pełni zapytać; stateczny ujmuje to własnym umysłem. On nie fałszuje pierwszego słowa ani późniejszego; przez swą skuteczną wolę (kratu) trzyma się prawdy, niezwiedziony.

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

Do niego idą ręce składające ofiarę; do niego szybkie moce. On sam słyszy wszystkie moje słowa. O wielu impulsach, silny zwycięzca, dokonawca ofiary, z nieprzerwaną pomocą, to dziecko płomienia ujmuje mocno i gromadzi energie razem.

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

On porusza się, stojąc blisko wewnątrz (ludzkiego siedzenia), gdy zeszedł się w prawy porządek; nowo narodzony, biegnie ze swymi zaprzężymi mocami. Pragnące energie dotykają go w radości i weselu, gdy idą do niego, który jest ustanowiony blisko, jak do odpoczywającego płomienia.

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

On, szukający w wodach, wędrowiec lasów, został złożony na powierzchni, w najbliższej okrywie. Wtedy Agni, znający, wypowiedział tajne działania dla śmiertelnych; albowiem on jest prawdziwy, nawet w prawie Rty.