Sukta 144

Mantra 1

एति प्र होता व्रतमस्य माययोर्ध्वां दधानः शुचिपेशसं धियम् । अभि स्रुचः क्रमते दक्षिणावृतो या अस्य धाम प्रथमं ह निंसते ॥

Naprzód porusza się wewnętrzny Kapłan, swoją mocą kształtowania, trzymając w górze świetlistą i doskonale uformowaną myśl. On zmierza ku ofiarnym łyżkom, zwracając się na prawo, ku tym pierwszym siedzibom własnego bytu, gdzie jest ustanowiony.

Mantra 2

अभीमृतस्य दोहना अनूषत योनौ देवस्य सदने परीवृताः । अपामुपस्थे विभृतो यदावसदध स्वधा अधयद्याभिरीयते ॥

Dokoła niego rozbrzmiewały doiła rty, zamknięte w łonie, na siedzibie Boga. Gdy podtrzymywany w łonie wód spoczął, wtedy sprawił, że popłynęła własna prawo, mocami którymi wędruje naprzód.

Mantra 3

युयूषतः सवयसा तदिद्वपुः समानमर्थं वितरित्रता मिथः । आदीं भगो न हव्यः समस्मदा वोळ्हुर्न रश्मीन्त्समयंस्त सारथिः ॥

Dwoje równych wiekiem rozdziela się w formie, lecz niosą jeden wspólny cel, poruszając się w wzajemnej przemianie. Wtedy, jak łaskawy dawca przyjmujący ofiarę, on przyciąga ich ku nam; jak woźnica on zbiera cugle i sprowadza moce pod jedną kontrolę.

Mantra 4

यमीं द्वा सवयसा सपर्यतः समाने योना मिथुना समोकसा । दिवा न नक्तं पलितो युवाजनि पुरू चरन्नजरो मानुषा युगा ॥

Jego dwie równe moce służą, zrodzone razem z jednego łona, para spólna mieszkająca w jednym domu. Jak Dzień i Noc, on jest zarazem pradawny i wiecznie młody; przemierzając wiele ścieżek, on jest bezwieczny przez ludzkie wieki.

Mantra 5

तमीं हिन्वन्ति धीतयो दश व्रिशो देवं मर्तास ऊतये हवामहे । धनोरधि प्रवत आ स ऋण्वत्यभिव्रजद्भिर्वयुना नवाधित ॥

Dziesięć natchnionych mocy popędza go naprzód; śmiertelni wzywają Boga o pomoc. Z łuku spadzistego zejścia on wysyła swoją siłę; z nowymi rozeznania, z tymi co poruszają się na zewnątrz i przełamują okrążenie, on osiąga cel.

Mantra 6

त्वं ह्यग्ने दिव्यस्य राजसि त्वं पार्थिवस्य पशुपा इव त्मना । एनी त एते बृहती अभिश्रिया हिरण्ययी वक्वरी बर्हिराशाते ॥

Ty, o Agni, panujesz w świetlistym świecie; ty również w ziemskim, przez własną naturę, jesteś jak strażnik trzód. Te dwie, rozległe i promienne, złote i bogato utkane, zasiadają dla ciebie jako święte siedzenie ofiarne (barhis).

Mantra 7

अग्ने जुषस्व प्रति हर्य तद्वचो मन्द्र स्वधाव ऋतजात सुक्रतो । यो विश्वतः प्रत्यङ्ङसि दर्शतो रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयः ॥

O Agni, przyjmij i rozraduj się tym słowem; zwróć się ku niemu, o zachwycający, bogaty w własną moc, zrodzony z Rty, o świetlistym umyśle. Ty, który stoisz twarzą do nas z każdej strony, widoczny i radosny, jak mieszkanie pełne pożywienia w spotkaniu naszego wzroku.