Sukta 128

Mantra 1

खिलानि । यः स॒भेयो॑ विद॒थ्यः सु॒त्वा य॒ज्वाथ॒ पूरु॑षः । सूर्यं॒ चामू॑ रि॒शादस॒स्तद् दे॒वाः प्राग॑कल्पयन्

Wersy Khila. Ktokolwiek jest godny zgromadzenia, godny świętego zebrania, po wyciśnięciu (Somy), jako ofiarnik, wtedy ten człowiek jest ustanowiony. Słońce i tamci pożeracze szkód: to bogowie wcześniej ustawili w porządku.

Mantra 2

यो जा॒म्या अप्र॑थय॒स्तद् यत् सखा॑यं॒ दुधू॑र्षति । ज्येष्ठो॒ यद॑प्रचेता॒स्तदा॑हु॒रध॑रा॒गिति॑

Kto wśród swoich bliskich nie krzewi ich dobra - skoro chciałby napaść na towarzysza - gdy starszy jest pozbawiony rozwagi, to, mówią ludzie, jest 'rodzaj niższy.'

Mantra 3

यद् भ॒द्रस्य॒ पुरु॑षस्य पु॒त्रो भ॑वति दाधृ॒षिः । तद् वि॒प्रो अब्र॑वीदु॒ तद् ग॑न्ध॒र्वः काम्यं॒ वचः॑

Gdy pomyślnemu mężowi rodzi się syn o nieustraszonym duchu - to kapłan natchniony zapowiedział prawdziwie; to jest pożądane słowo Gandharwy.

Mantra 4

यश्च॑ प॒णि रघु॑जि॒ष्ठ्यो यश्च॑ दे॒वां अदा॑शुरिः । धीरा॑णां॒ शश्व॑ताम॒हं तद॑पा॒गिति॑ शुश्रुम

Zarówno ten, który jest Panim, najszybszy w chwytaniu, jak i ten, który bogom nie składa ofiary - o mędrcach, o wiecznych, słyszałem to: 'ten człowiek jest odrzucony.'

Mantra 5

ये च॑ दे॒वा अय॑ज॒न्ताथो॒ ये च॑ पराद॒दिः । सूर्यो॒ दिव॑मिव ग॒त्वाय॑ म॒घवा॑ नो॒ वि र॑प्शते

Zarówno ci, którzy nie składali ofiar - tak, ci, którzy porzucili obrzęd - jak Słońce, jakby do nieba odszedł: Szczodry rozdziera nas na dwoje.

Mantra 6

योना॒क्ताक्षो॑ अनभ्य॒क्तो अम॑णि॒वो अहि॑र॒ण्यवः॑ । अब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

Ten, którego oczy są niepomałowane, sam niepomałowany, bez amuletu, bez złota, nie bramin on, choć syn Brahmana, lecz śpiewak, należycie odmierzony w obrzędach.

Mantra 7

य आ॒क्ताक्षः॑ सुभ्य॒क्तः सुम॑णिः॒ सुहि॑र॒ण्यवः॑ । सुब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

On, którego oczy są należycie namaszczone, dobrze posmarowane, posiadający dobry amulet i zaopatrzony w dobre złoto; dobry bramin, syn Brahmana, Tota, w obrzędowych przepisach jest należycie odmierzony i ustanowiony.

Mantra 8

अप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वां अप्रति॑दिश्ययः । अय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

Nie rozrzutna i wchodząca do gospodarstwa domowego, bogata, niegodna nagany; dziewczyna nienaruszona, pomyślna, Tota, w obrzędowych przepisach jest należycie odmierzona i ustanowiona.

Mantra 9

सुप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वान्त्सुप्रति॑दिश्ययः । सुय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

Hołdna w ugaszczeniu i wchodząca do gospodarstwa domowego, pomyślna, dobrze zatwierdzona; dziewczyna dobrze strzeżona, pomyślna, Tota, w obrzędowych przepisach jest należycie odmierzona i ustanowiona.

Mantra 10

परि॑वृ॒क्ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । अना॑शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

Wybrana i wprowadzona jest królowa; z pomyślnością i taka, która idzie do walki; niezniszczalna, Chāyāmī; Tota, w obrzędowych przepisach jest należycie odmierzona i ustanowiona.

Mantra 11

वा॒वा॒ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । श्वा॒शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

Vāvātā oraz królowa; z pomyślnością oraz tym, który idzie do bitwy; z opieką psów (lub Śvāśura) - Chāyāmī; Tota, w obrzędowych nakazach, jest należycie odmierzony i ustanowiony.

Mantra 12

यदि॑न्द्रा॒दो दा॑शरा॒ज्ञे मानु॑षं॒ वि गा॑हथाः । विरू॑पः॒ सर्व॑स्मा आसीत् सह य॒क्षाय॒ कल्प॑ते

Jeśli, o Indro, w owym dniu w bitwie Dziesięciu Królów zanurzyłeś się w ludzką walkę - wtedy stał się o zniekształconej postaci dla wszystkich widoczny: wraz z tobą to zaklęcie jest przygotowane dla Jakszy.

Mantra 13

त्वं वृ॑षा॒क्षुं म॑घव॒न्नम्रं॑ म॒र्याकरो॒ रविः॑ । त्वं रौ॑हि॒णं व्यास्यो॒ वि वृ॒त्रस्याभि॑न॒च्छिरः॑

Ty, o Maghawanie, skłoniłeś Wryszakszu, czyniąc go zależnym; Słońce samo głosi ten czyn. Ty, z szeroko otwartymi szczękami, uderzyłeś głowę Wrytry, rozszczepiając ją na dwoje.

Mantra 14

यः पर्व॑ता॒न् व्य॑दधा॒द् यो अ॒पो व्य॑गाहथाः । इन्द्रो॒ यो वृ॑त्र॒हान्म॒हं तस्मा॑दिन्द्र॒ नमो॑ऽस्तु ते

On, który rozdzielił góry, który zanurzył się w wodach - Indra, który jest potężnym zabójcą Wrytry: dlatego, o Indro, niech będzie ci hołd.

Mantra 15

पृ॒ष्ठं धाव॑न्तं ह॒र्योरौच्चैः॑ श्रव॒सम॑ब्रुवन्। स्व॒स्त्यश्व॒ जैत्रा॒येन्द्र॒मा व॑ह सु॒स्र॑म्

Z dwóch kasztanowatych rumaków, gdy grzbiet pędził naprzód, wołali głośno o chwałę: 'Pomyślnie bądź, o Koniaku; dla zwycięstwa nieś tu Indrę - biegnij dobrze i gładko.'

Mantra 16

ये त्वा॑ श्वे॒ता अजै॑श्रव॒सो हार्यो॑ युञ्जन्ति॒ दक्षि॑णम्। पूर्वा॒ नम॑स्य दे॒वानां॒ बिभ्र॑दिन्द्र महीयते

Oni, którzy - biali, Adżajśrawasowie - zaprzęgają dla ciebie kasztanowate rumaki po prawej stronie: niosąc starożytne oddanie bogów, o Indro, on jest uwielbiany.