Sukta 128
Rishi: Uncertain/late compilation layer (Book 20); treated as traditional Atharvanic transmission rather than a single early ṛṣi attribution.
Devata: Auspicious qualities personified; effectively the empowered human subject (Tota) under brahmanic potency.
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (late AV style; refrain-driven).
अथर्वणीयस्य विंशतितमे काण्डे १२८तमं सूक्तं परवर्तीयरचनास्वरूपं, पुनरुक्तिप्रधानं स्तुतिमन्त्रः। अत्र ‘तोत’ इति नाम्ना शुभः पुरुषः प्रतिष्ठाप्यते—स सुसंस्थितः, अभ्यक्तः, मणिधरः, हिरण्यभूषितः, ब्राह्मणेन विधिना वैधीकृतश्च। एतत् सूक्तं पौष्टिकस्तुतिं सामाजिकनियमस्थापनप्रेरणाभिश्च मिश्रयति—यज्ञनिष्ठा, सम्यग्दिशाभिमुखता, सम्यग्युग्योजनं च—यथा ब्राह्मणतेजसा रक्षणं, लोकप्रसिद्धिः, सिद्धिश्च तस्मै समुपजायते।
Mantras
Mantra 1
खिलानि । यः स॒भेयो॑ विद॒थ्यः सु॒त्वा य॒ज्वाथ॒ पूरु॑षः । सूर्यं॒ चामू॑ रि॒शादस॒स्तद् दे॒वाः प्राग॑कल्पयन्
खिलानि। यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वा अथ पूरुषः (स्थाप्यते)। सूर्यं चामू रिशादसः—तद् देवाः प्रागकल्पयन्।
Mantra 2
यो जा॒म्या अप्र॑थय॒स्तद् यत् सखा॑यं॒ दुधू॑र्षति । ज्येष्ठो॒ यद॑प्रचेता॒स्तदा॑हु॒रध॑रा॒गिति॑
यः स्वेषु जाम्येषु कल्याणं न प्रथयति, सखायं च दुधूर्षति; ज्येष्ठो यदप्रचेताः, तदाहुर् ‘अधरागति’ इति।
Mantra 3
यद् भ॒द्रस्य॒ पुरु॑षस्य पु॒त्रो भ॑वति दाधृ॒षिः । तद् वि॒प्रो अब्र॑वीदु॒ तद् ग॑न्ध॒र्वः काम्यं॒ वचः॑
यदा भद्रस्य पुरुषस्य दाधृषिः पुत्रो भवति, तदा विप्रोऽब्रवीत्—तद् गन्धर्वस्य काम्यं वचः।
Mantra 4
यश्च॑ प॒णि रघु॑जि॒ष्ठ्यो यश्च॑ दे॒वां अदा॑शुरिः । धीरा॑णां॒ शश्व॑ताम॒हं तद॑पा॒गिति॑ शुश्रुम
यश्च पणिर्रघुजिष्ठ्यः, यश्च देवान् नादाशुरिः; धीराणां शश्वतामहं शुश्रुम—तद् ‘अपागति’ इति।
Mantra 5
ये च॑ दे॒वा अय॑ज॒न्ताथो॒ ये च॑ पराद॒दिः । सूर्यो॒ दिव॑मिव ग॒त्वाय॑ म॒घवा॑ नो॒ वि र॑प्शते
ये च देवा अयजन्त, अथो ये च पराददुः; सूर्यः दिवमिव गत्वा—मघवा नो विरप्शते।
Mantra 6
योना॒क्ताक्षो॑ अनभ्य॒क्तो अम॑णि॒वो अहि॑र॒ण्यवः॑ । अब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
योऽनक्ताक्षोऽनभ्यक्तः, अमणिवोऽहिरण्यवः; अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रः—स्तोता कल्पेषु संमितः।
Mantra 7
य आ॒क्ताक्षः॑ सुभ्य॒क्तः सुम॑णिः॒ सुहि॑र॒ण्यवः॑ । सुब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
यस्याक्षी विधिवदभ्यक्ते सुभ्यक्ते, सुमणिः, सुहिरण्यवांश्च; सुब्राह्मा ब्रह्मणः पुत्रः—स टोतास्तोता कल्पेषु संमितो यथावत् परिमितः प्रतिष्ठितश्च।
Mantra 8
अप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वां अप्रति॑दिश्ययः । अय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
अप्रपाणा च वेशन्ता रेवती अप्रतिदिश्या; अयभ्या कन्या कल्याणी—टोटा कल्पेषु संमिता।
Mantra 9
सुप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वान्त्सुप्रति॑दिश्ययः । सुय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवती सुप्रतिदिश्या; सुयभ्या कन्या कल्याणी—टोटा कल्पेषु संमिता।
Mantra 10
परि॑वृ॒क्ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । अना॑शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिंगमः; अनाशुर् अर्चायामी—टोटा कल्पेषु संमिता।
Mantra 11
वा॒वा॒ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । श्वा॒शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
वावाता च महिषी च; स्वस्त्या च युधिंगमः। श्वाशुरश्चायामी; तोता कल्पेषु संमिता।
Mantra 12
यदि॑न्द्रा॒दो दा॑शरा॒ज्ञे मानु॑षं॒ वि गा॑हथाः । विरू॑पः॒ सर्व॑स्मा आसीत् सह य॒क्षाय॒ कल्प॑ते
यदि, हे इन्द्र, तस्मिन् दिने दाशराज्ञे युद्धे त्वं मानुषं संग्रामं विगाहथाः—तदा सः सर्वस्मै विरूपः आसीत्; त्वया सहायं (अयं मन्त्रः) यक्षाय कल्पते।
Mantra 13
त्वं वृ॑षा॒क्षुं म॑घव॒न्नम्रं॑ म॒र्याकरो॒ रविः॑ । त्वं रौ॑हि॒णं व्यास्यो॒ वि वृ॒त्रस्याभि॑न॒च्छिरः॑
त्वं, हे मघवन्, वृषाक्षुं नम्रं मर्याकरो रविः (एतत्) घोषयति। त्वं रौहिणं व्यास्यः वृत्रस्य शिरः अभिनच्छः, तद् विदारयन्।
Mantra 14
यः पर्व॑ता॒न् व्य॑दधा॒द् यो अ॒पो व्य॑गाहथाः । इन्द्रो॒ यो वृ॑त्र॒हान्म॒हं तस्मा॑दिन्द्र॒ नमो॑ऽस्तु ते
यः पर्वतान् व्यदधात्, यः अपो व्यगाहथाः—यो वृत्रहान् महान् इन्द्रः; तस्माद्, हे इन्द्र, ते नमोऽस्तु।
Mantra 15
पृ॒ष्ठं धाव॑न्तं ह॒र्योरौच्चैः॑ श्रव॒सम॑ब्रुवन्। स्व॒स्त्यश्व॒ जैत्रा॒येन्द्र॒मा व॑ह सु॒स्र॑म्
हर्योर्द्वयोः पृष्ठं धावन्तं दृष्ट्वा ते उच्चैः श्रवसेऽब्रुवन्— “स्वस्त्यश्व! जैत्राय इन्द्रम् आ वह; सुस्रं सम्यक् मृदु च धाव।”
Mantra 16
ये त्वा॑ श्वे॒ता अजै॑श्रव॒सो हार्यो॑ युञ्जन्ति॒ दक्षि॑णम्। पूर्वा॒ नम॑स्य दे॒वानां॒ बिभ्र॑दिन्द्र महीयते
ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हर्योः दक्षिणं युञ्जन्ति, ते देवानां पूर्वां नमस्यां बिभ्रत्; हे इन्द्र, स मह्यते (महान् भवति)।
Frequently Asked Questions
The hymn primarily empowers auspicious qualities (prosperity, protection, ritual fitness) as embodied in the named subject ‘Tota’. It also draws on Sūrya and Indra as cosmic enforcers and magnifiers of right-ordered power.
To establish someone as auspiciously ‘set’—anointed, protected by an amulet, associated with gold/wealth, and ritually legitimate—so that prosperity, protection, and social recognition follow.
An anointing ointment, a maṇi (protective jewel/amulet), and hiraṇya (gold). These are used as visible and ritually charged markers of auspiciousness during recitation.
Ask anything about Sukta 128 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.