Opening the text

Rishi: Uncertain/late compilation layer (Book 20); treated as traditional Atharvanic transmission rather than a single early ṛṣi attribution.
Devata: Auspicious qualities personified; effectively the empowered human subject (Tota) under brahmanic potency.
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (late AV style; refrain-driven).
AV 20.128 ହେଉଛି ଏକ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳର, ପୁନରୁକ୍ତି-ନିର୍ଭର ଆଥର୍ବଣୀୟ ସ୍ତୁତି-ମନ୍ତ୍ର; ଏଠାରେ ‘ଟୋଟା’ ନାମକ ଶୁଭ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆଚାରାନୁଷ୍ଠାନରେ “ସୁସ୍ଥାପିତ” ବୋଲି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଏ—ଅଭିଷିକ୍ତ, ତାବିଜଧାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଭୂଷିତ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣିକ ଭାବେ ବୈଧ। ଏହା ସମୃଦ୍ଧି-ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ପ୍ରଶଂସାକୁ ନିୟମ-ପାଳନର ମୋଟିଫ୍ (ଯଜ୍ଞନିଷ୍ଠା, ଠିକ୍ ଦିଗ-ଅନୁସ୍ଥାନ, ଯଥାଯଥ ଯୋଗ/ଯୋକିଂ) ସହ ମିଶାଇ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣିକ ତେଜ/ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷା, ସାମାଜିକ ସ୍ୱୀକୃତି ଓ ସଫଳତା ଲାଭ ହେବାକୁ ଦର୍ଶାଏ।
Mantra 1
खिलानि । यः स॒भेयो॑ विद॒थ्यः सु॒त्वा य॒ज्वाथ॒ पूरु॑षः । सूर्यं॒ चामू॑ रि॒शादस॒स्तद् दे॒वाः प्राग॑कल्पयन्
ଖିଲ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ। ଯେ ଜଣେ ସଭାର ଯୋଗ୍ୟ, ଯେ ଜଣେ ବିଦଥ (ପବିତ୍ର ସମାବେଶ)ର ଯୋଗ୍ୟ—ସୋମକୁ ପିଷି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଯଜ୍ୱା ହୋଇ—ସେ ପୁରୁଷ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏବଂ ଅମୁଁ ରିଶାଦସ (ହାନି-ଭକ୍ଷକ) ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ—ଏହି ସବୁକୁ ଦେବମାନେ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ।
Mantra 2
यो जा॒म्या अप्र॑थय॒स्तद् यत् सखा॑यं॒ दुधू॑र्षति । ज्येष्ठो॒ यद॑प्रचेता॒स्तदा॑हु॒रध॑रा॒गिति॑
ଯେ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକୁ ବଢ଼ାଏ ନାହିଁ—କାରଣ ସେ ସଖାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବିବେକହୀନ ହୁଏ—ତାହାକୁ ଲୋକେ ‘ଅଧର’ (ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀ) ବୋଲି କହନ୍ତି।
Mantra 3
यद् भ॒द्रस्य॒ पुरु॑षस्य पु॒त्रो भ॑वति दाधृ॒षिः । तद् वि॒प्रो अब्र॑वीदु॒ तद् ग॑न्ध॒र्वः काम्यं॒ वचः॑
ଯେତେବେଳେ ସମୃଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମେ—ଏହାକୁ ବିପ୍ର (ପ୍ରେରିତ ଋତ୍ୱିଜ) ସତ୍ୟରେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି; ଏହା ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ କାମ୍ୟ (ଇଚ୍ଛନୀୟ) ବଚନ।
Mantra 4
यश्च॑ प॒णि रघु॑जि॒ष्ठ्यो यश्च॑ दे॒वां अदा॑शुरिः । धीरा॑णां॒ शश्व॑ताम॒हं तद॑पा॒गिति॑ शुश्रुम
ଯେ ପଣି—ଧରିନେବାରେ ସବୁଠୁ ଦ୍ରୁତ—ଏବଂ ଯେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ହବିଷ୍ ଅର୍ପଣ କରେ ନାହିଁ; ଧୀର, ଶାଶ୍ୱତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିଛି: ‘ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଅପାଗ (ତ୍ୟଜିତ) ଅଟେ।’
Mantra 5
ये च॑ दे॒वा अय॑ज॒न्ताथो॒ ये च॑ पराद॒दिः । सूर्यो॒ दिव॑मिव ग॒त्वाय॑ म॒घवा॑ नो॒ वि र॑प्शते
ଯେ ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞ କଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନେ ବିଧି (ଯଜ୍ଞକର୍ମ)କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ—ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ମନେ ହୁଏ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା—ସେଇ ମଘବା (ଉଦାର ଦାତା) ଆମକୁ ଭାଙ୍ଗି ଛିଟାଇ ଦେଉଛି।
Mantra 6
योना॒क्ताक्षो॑ अनभ्य॒क्तो अम॑णि॒वो अहि॑र॒ण्यवः॑ । अब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ଯାହାର ଆଖିରେ ଅଞ୍ଜନ ନାହିଁ, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଅଭ୍ୟକ୍ତ ନୁହେଁ; ମଣି (ତାବିଜ) ବିନା, ସୁନା ବିନା—ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ବ୍ରାହ୍ମଣର ପୁତ୍ର—ତଥାପି ସ୍ତୋତା, କଲ୍ପମାନେ (ବିଧି-ବିଧାନରେ) ଯଥାବିଧି ମାପିତ/ନିୟତ।
Mantra 7
य आ॒क्ताक्षः॑ सुभ्य॒क्तः सुम॑णिः॒ सुहि॑र॒ण्यवः॑ । सुब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଯଥାବିଧି ଆକ୍ତ (ଅଭ୍ୟକ୍ତ/ଲେପିତ) ଅଟେ, ଯେ ସୁଭ୍ୟକ୍ତ (ସୁଲେପିତ) ଅଟେ, ଯାହା ପାଖରେ ଶୁଭ ମଣି (ତାବିଜ/ଅମୁଲେଟ) ଅଛି ଏବଂ ଯେ ସୁହିରଣ୍ୟ (ସୁବର୍ଣ୍ଣ)ରେ ଯୁକ୍ତ; ସୁବ୍ରାହ୍ମା—ବ୍ରାହ୍ମଣର ପୁତ୍ର—ଏମିତି ସ୍ତୋତା ଟୋଟା, କଲ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ (ବିଧି-ବିଧାନରେ) ସମ୍ୟକ୍ ମାପିତ ଓ ସ୍ଥାପିତ ଅଟେ।
Mantra 8
अप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वां अप्रति॑दिश्ययः । अय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ଅପ୍ରପାଣା—ଅର୍ଥାତ୍ ଅବ୍ୟୟ/ଅବିନାଶୀ—ଏବଂ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା, ଧନବତୀ, ନିନ୍ଦାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ଏମିତି; ଅୟଭ୍ୟା—ଅଲଂଘ୍ୟ/ଅଭେଦ୍ୟ—କନ୍ୟା, କଲ୍ୟାଣୀ; ଟୋଟା—କଲ୍ପମାନେ (ବିଧି-ବିଧାନରେ) ଯଥାବିଧି ମାପି ସ୍ଥାପିତ ଅଛି।
Mantra 9
सुप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वान्त्सुप्रति॑दिश्ययः । सुय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ସୁପ୍ରପାଣା—ସୁତୃପ୍ତି/ସୁପାନଦାନ କରୁଥିବା—ଏବଂ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା, ସମୃଦ୍ଧ, ସୁପ୍ରତିଦିଶ୍ୟୟଃ—ସବୁଦିଗରେ ଭଲଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ; ସୁୟଭ୍ୟା—ସୁସଂରକ୍ଷିତ/ଅଲଂଘ୍ୟ—କନ୍ୟା, କଲ୍ୟାଣୀ; ଟୋଟା—କଲ୍ପମାନେ ଯଥାବିଧି ମାପି ସ୍ଥାପିତ ଅଛି।
Mantra 10
परि॑वृ॒क्ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । अना॑शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ପରିବୃକ୍ତା—ବାଛି ନିୟୋଜିତ/ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ—ମହିଷୀ (ରାଣୀ) ଅଟେ; ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟା—ମଙ୍ଗଳ ସହ—ଏବଂ ଯୁଧିଙ୍ଗମଃ—ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିବା/ଯୁଦ୍ଧଗାମୀ; ଅନାଶୁଃ—ଅବିନାଶୀ—ଛାୟାମୀ; ଟୋଟା—କଲ୍ପମାନେ ଯଥାବିଧି ମାପି ସ୍ଥାପିତ ଅଛି।
Mantra 11
वा॒वा॒ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । श्वा॒शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑
ବାବାତା ଏବଂ ମହିଷୀ (ରାଣୀ); ସ୍ୱସ୍ତି ସହ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିବା ସହ; ଶ୍ୱା-ରକ୍ଷକତ୍ୱ (କିମ୍ବା ଶ୍ୱାଶୁର)— ଛାୟାମୀ; ଟୋଟା— କଳ୍ପମାନେ (ବିଧି-ନିୟମମାନେ) ମଧ୍ୟରେ ଯଥାବତ୍ ମାପି ସ୍ଥାପିତ ଅଛି।
Mantra 12
यदि॑न्द्रा॒दो दा॑शरा॒ज्ञे मानु॑षं॒ वि गा॑हथाः । विरू॑पः॒ सर्व॑स्मा आसीत् सह य॒क्षाय॒ कल्प॑ते
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ଦାଶରାଜ୍ଞ (ଦଶ ରାଜାଙ୍କ) ଯୁଦ୍ଧର ସେହି ଦିନ ତୁମେ ମାନବୀୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ଝାପି ପଡ଼ିଥିଲ—ତେବେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯିବା ପରି ବିକୃତ-ରୂପ ହେଲା; ତୁମ ସହ ଏହି (ମନ୍ତ୍ର-କର୍ମ) ଯକ୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ।
Mantra 13
त्वं वृ॑षा॒क्षुं म॑घव॒न्नम्रं॑ म॒र्याकरो॒ रविः॑ । त्वं रौ॑हि॒णं व्यास्यो॒ वि वृ॒त्रस्याभि॑न॒च्छिरः॑
ହେ ମଘବନ, ତୁମେ ବୃଷାକ୍ଷୁକୁ ନମାଇ ତାକୁ ଆଶ୍ରିତ (ବଶ) କଲ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରେ। ତୁମେ ଜହ୍ନା ଫାଟି ଖୋଲି ବୃତ୍ରର ଶିର କୁ ଆଘାତରେ କାଟିଦେଲ, ଚିରି ଭିନ୍ନ କରିଦେଲ।
Mantra 14
यः पर्व॑ता॒न् व्य॑दधा॒द् यो अ॒पो व्य॑गाहथाः । इन्द्रो॒ यो वृ॑त्र॒हान्म॒हं तस्मा॑दिन्द्र॒ नमो॑ऽस्तु ते
ଯିଏ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ଚିରି ଭିନ୍ନ କଲ, ଯିଏ ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୁଗିଲ—ବୃତ୍ରହନ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର; ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 15
पृ॒ष्ठं धाव॑न्तं ह॒र्योरौच्चैः॑ श्रव॒सम॑ब्रुवन्। स्व॒स्त्यश्व॒ जैत्रा॒येन्द्र॒मा व॑ह सु॒स्र॑म्
ହର୍ୟ (କପିଲ) ଦୁଇ ଅଶ୍ୱମଧ୍ୟରୁ ପୃଷ୍ଠ ଆଗକୁ ଧାଉଥିଲା; ସେମାନେ ଯଶ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କହିଲେ: “ହେ ଅଶ୍ୱ, ସ୍ୱସ୍ତି ହେଉ; ଜୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ବହନ କର—ସୁସ୍ରମ୍, ଭଲ ଓ ସମ ଗତିରେ ଦୌଡ଼।”
Mantra 16
ये त्वा॑ श्वे॒ता अजै॑श्रव॒सो हार्यो॑ युञ्जन्ति॒ दक्षि॑णम्। पूर्वा॒ नम॑स्य दे॒वानां॒ बिभ्र॑दिन्द्र महीयते
ଯେମାନେ—ଶ୍ୱେତା, ଅଜୈଶ୍ରବସ—ତୁମ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ (ଜମଣ) ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହର୍ୟ (କପିଲ) ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଯୋଗାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ପୁରାତନ ନମସ୍କାରକୁ ଧାରଣ କରି ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ମହିମାନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତି।
The hymn primarily empowers auspicious qualities (prosperity, protection, ritual fitness) as embodied in the named subject ‘Tota’. It also draws on Sūrya and Indra as cosmic enforcers and magnifiers of right-ordered power.
To establish someone as auspiciously ‘set’—anointed, protected by an amulet, associated with gold/wealth, and ritually legitimate—so that prosperity, protection, and social recognition follow.
An anointing ointment, a maṇi (protective jewel/amulet), and hiraṇya (gold). These are used as visible and ritually charged markers of auspiciousness during recitation.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.