Anuvaka 4
Ochrona i przywracanie oparte na maṇi i oṣadhi: dobrobyt, odpędzanie wrogich sił oraz leczenie wyniszczenia i gorączki z naprawą medhā. Paustika: wzrost bydła i rozkwit gospodarstwa domowego (sphāti). Darbha i kuśa jako suwerenna roślina apotropaiczna oṣadhi oraz jako związany amulet. Maṇi Jāṅgiḍa jako wszechstronny strażnik i uzdrowiciel. Wygnanie yakṣma, rakṣasas, yātudhānīs i siły klątwy (śapatha). Królewskie i agentowe umocnienie z varcas, bala, ojas i sahas. Lecznicze żywice i himalajskie zioła (guggulu i kuṣṭha) jako atharwańskie bheṣaja. Przywracanie medhā, pamięci i mowy rytualnej (vāk). Dla gospodarzy i specjalistów rytualnych poszukujących bogactwa w bydle i stabilności, codziennej ochrony poprzez amulety oraz ukierunkowanych kuracji na choroby wyniszczające i gorączkę, a także wzmacniania autorytetu, witalności i zdolności mentalno-rytualnej.
Suktas in Anuvaka 4
Sukta 31
Ten hymn paustika nadaje amuletowi z drewna audumbara (maṇi) moc tworzenia i stabilizowania dobrobytu, szczególnie wzrostu, zdrowia i rozkwitu (sphāti) bydła w goṣṭha (oborze). Savitṛ, przywoływany jako vedhas (mądry Porządkujący i napędzający dobrobyt), jest proszony o "ustalenie" obfitości na trwałe, podczas gdy amulet jest również wychwalany jako zabijający rywali, zapewniając, że zyski nie będą kwestionowane ani utracone.
Sukta 32
AV 19.32 to hymn darbhi (kuśa), który traktuje tę trawę jako groźną, suwerenną oṣadhi, której zasięg obejmuje trzy niebiosa i trzy ziemię, czyniąc ją zdolną do „opanowania” wrogich sił. Jest używana do wiązania ochrony i długowieczności, a jednocześnie do podporządkowania rywali, zwłaszcza poprzez uciskanie języka wroga i unieważnianie klątw, oszczerstw lub oskarżycielskiej mowy. Sukta łączy ochronę ziołowym amuletem z abhicārika wiązaniem mowy, przedstawiając darbhę zarówno jako tarczę, jak i broń.
Sukta 33
AV 19.33 to maṇi-hymn, który uświęca trawę darbha oraz jej związaną formę amuletu jako skoncentrowane, boskie ojas (życiową moc) dla ochrony i długowieczności. Sukta przechodzi od wychwalania darbhy jako królewskiej, życiodajnej siły, przez ustanowienie jej jako oczyszczyciela na gruncie rytualnym, aż po związanie na niej gwałtownej, trującej i demonobójczej mocy dla svasti (pomyślności) i jaras (sędziwego wieku).
Sukta 34
AV 19.34 to hymn Jāṅgiḍa-maṇi, który konsekruje i wprowadza zioło/amulet Jāṅgiḍa jako wszechstronnego obrońcę i uzdrowiciela. Ujmuje Jāṅgiḍa jako żywą moc apotropeiczną, która „skalaje skalającego”, niwelując kṛtyā (czary), arāti (wrogie zamiary) i nazwane choroby, jednocześnie bezpiecznie prowadząc życie pacjenta naprzód.
Sukta 35
AV 19.35 to hymn amuletu ochronno-uzdrawiającego, który ustanawia Jāṅgiḍę jako żywą, czujną ochronę wokół pacjenta lub gospodarstwa domowego. Zakorzenia urok w boskim precedensie (bogowie i widzący, umocnieni Imieniem Indry), a następnie rozszerza ochronę na pełne kosmiczne ogrodzenie: niebiosa, ziemię, przestrzeń pośrednią, rośliny, istoty, czas przyszły i każdy kierunek. Jego moc jest apotropaiczna: przełamać złe oko i wrogie wpływy poprzez otoczenie recytującego całkowitą, wszechstronną strażą.
Sukta 36
Ten krótki hymn maṇi ustanawia amulet jako moc "stukrotnie chroniącą", która wypędza yakṣmę (wyniszczającą chorobę), rakṣasasy i nawracające dolegliwości duchowe. Łącząc maṇi z tejas (ognistą potęgą) i varcas (promiennym prestiżem), przywraca cielesną witalność, społeczną reputację i ochronny blask wokół noszącego. Powtarzana w hymnie formuła "stu" pełni funkcję rytualnego wzmocnienia, potwierdzając całkowitą, wielokierunkową ochronę.
Sukta 37
AV 19.37 to późny hymn atarwowy umocnienia, który „obdarza” osobę (zazwyczaj władcę lub przedstawiciela królewskiego) i/lub królewski przyrząd takimi przymiotami, jak: varcas (blask), bala (siła), ojas (wigor), sahas (moc) oraz abhibhūti (przeważająca dominacja). Przechodząc od Agniego jako dawcy bohaterskich mocy do internalizacji przez praktyka i rytualnego „noszenia przy sobie” (paryūhana), pieczętuje konsekrację formułą długowieczności „przez sto jesieni”, dążąc do stabilnych rządów i zdolności do podtrzymywania królestwa.
Sukta 38
Ten krótki hymn leczniczy wykorzystuje guggulu (pachnącą żywicę leczniczą) jako atharwańskie bheṣaja, aby odpędzić yákṣma (wyniszczenie/gruźlicę) i zneutralizować wrogie śapatha (klątwy). Łącząc guggulu z oczyszczającymi solami i "uchwytując imię" leku, sukta twierdzi, że choroba i złowrogie wpływy nie mogą przylgnąć do pacjenta. Moc hymnu działa przez zapach, mieszankę i nāman (moc imienia) jako rytualną pieczęć ariṣṭatāti - nienaruszonego bezpieczeństwa.
Sukta 39
AVŚ 19.39 to uzdrawiające i demonów przepędzające zaklęcie, które przyzywa himalajskie zioło Kuṣṭha jako żywego boskiego wybawiciela, by unicestwić każdą formę takmán (gorączki) i odpędzić yātudhānīs (szkodliwe istoty przypominające czarownice). Hymn opiera skuteczność Kuṣṭha na kosmicznym micie o pochodzeniu, zrodzonym z Aśvattha w „trzecim niebie”, stojącym razem z Somą, następnie przekuwa ten autorytet w bezpośrednie rozkazy, które przepędzają chorobę, w dół i poza sferę pacjenta.
Sukta 40
Ten późny hymn atharwawedyjski jest zwięzłą formułą przywracającą medhā, inteligencję, pamięć i zdolność mowy rytualnej, gdy umysł i głos czują się „naruszone” lub rozproszone przez wzburzenie. Błaga Bṛhaspatiego, w zgodzie z Sarasvatī i Viśve Devāḥ, by na nowo złożył to, co zostało zabrane, i pieczętuje dzieło śānti dla dīkṣā i tapas oraz aświńskim pożywieniem, które „przekracza ciemność”.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.