Anuvaka 4
மணி மற்றும் ஓஷதி (மருந்து)-அடிப்படையிலான பாதுகாப்பும் மீள்நிறுவலும்: செழிப்பு நிலைநாட்டல், பகை/விரோத சக்திகளைத் தடுத்தல், மேலும் க்ஷய/ஜ்வரம் போன்ற சிதைவு-நோய்களுக்கு சிகிச்சை—மேதா (அறிவாற்றல்) மீளமைப்பு உட்பட. துணைத்தீமைகள்: (1) பௌஷ்டிக நோக்கில் மாடுகள் பெருக்கமும் இல்லச் செழிப்பும் (ஸ்பாதி) (2) தர்ப/குசத்தை அரசாட்சிச் சக்தியுடைய அபோத்ரபாயிக ஓஷதியாகவும் கட்டிய தாயத்தாகவும் (3) ஜாங்கிட-மணியை அனைத்துத் திசை காவலனும் வைத்தியனுமாக (4) யக்ஷ்மா, ராக்ஷஸ, யாதுதானி மற்றும் சபத-பலம் (சபத) ஆகியவற்றை விரட்டல் (5) அரச/கர்த்தா-சக்தியை வர்சஸ், பல, ஓஜஸ், ஸஹஸ் மூலம் வலுப்படுத்தல் (6) மருந்துப் பிசின்/ரெசின் முதலியவற்றின் சிகிச்சைப் பயன்பாடு.
Suktas in Anuvaka 4
Sukta 31
இந்த பௌஷ்டிக ஸூக்தம், அவுதும்பர (audumbara) மரத்தால் செய்யப்பட்ட மணி-தாயத்தை, செல்வத்தை உருவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும் வல்லதாக்குகிறது—குறிப்பாக கோஷ்ட (மாட்டுத்தொழுவம்) உள்ள மாடுகளின் பெருக்கம், ஆரோக்கியம், செழிப்பு/வளர்ச்சி (ஸ்பாதி) ஆகியவற்றிற்காக. சவித்ரை ‘வேதஸ்’ (ஞானமிகு விதாதா, செல்வத்தைத் தூண்டும் ஒழுங்குபடுத்துநர்) என அழைத்து, வளத்தை உறுதியாக ‘நிறுவ’ வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. மேலும் இந்த மணி போட்டியாளரை அழிக்கும் (எதிரி-நாசக) ஒன்றாகவும் போற்றப்படுகிறது; அதனால் பெற்ற லாபம் சவாலுக்குள்ளாகாமல், இழக்கப்படாமல் அல்லது கெடாமல் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
Sukta 32
அதர்வவேதம் 19.32 என்பது தர்பை (குச) பற்றிய ஒரு ஸூக்தம். இதில் அந்தப் புல் கடுமையான, அரசாட்சியுடைய ஓஷதியாகக் கருதப்படுகிறது; அதன் ஆட்சி மூன்று வானங்களும் மூன்று பூமிகளும் வரை விரிகிறது. ஆகவே அது பகைமைச் சக்திகளை ‘அடக்கி மேலோங்க’த் தகுதியுடையது. இது பாதுகாப்பையும் நீண்ட ஆயுளையும் ‘கட்டி’ அணிவிக்கப் பயன்படுகிறது; அதே நேரத்தில் போட்டியாளர்களை அடக்கவும்—குறிப்பாக எதிரியின் நாவை அழுத்தி, சாபம், பழிச்சொல், அல்லது குற்றஞ்சாட்டும் பேச்சை பலனற்றதாக்கவும்—பயன்படுகிறது. இந்த ஸூக்தம் ஓஷதி-தாலி/அமுலெட் பாதுகாப்பையும் அபிசாரிக வாக்கு-பந்தனத்தையும் இணைத்து, தர்பையை கவசமாகவும் ஆயுதமாகவும் முன்வைக்கிறது.
Sukta 33
அதர்வவேதம் 19.33 ஒரு மணி-ஸூக்தம்; இதில் தர்பைப் புல்லும் அதிலிருந்து கட்டப்பட்ட தாயத்து-வடிவமும் பாதுகாப்பும் நீண்ட ஆயுளும் அளிக்கும் செறிந்த, தெய்வீக ஓஜஸ் (உயிர்வலி) எனப் புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன. ஸூக்தம் தர்பையை அரசியலான, வாழ்வை ஒன்றிணைக்கும் சக்தியாகப் போற்றி தொடங்கி; பின்னர் அதை யாக-நிலத்தில் தூய்மைப்படுத்தும் பொருளாக நிறுவி; இறுதியில் ஸ்வஸ்தி (நலன்) மற்றும் ஜரஸ் (முதிர்ந்த முதுமை) பெறுவதற்காக விஷம் மற்றும் ராட்சசங்களை அழிக்கும் உக்கிர சக்தியைத் தாயத்தாகக் கட்டி அணியச் செய்கிறது.
Sukta 34
அதர்வவேதம் 19.34 என்பது ஜாங்கிட-மணி ஸூக்தம்; இதில் ஜாங்கிடா மூலிகை/தாயத்து அபிஷேகிக்கப்பட்டு, அனைத்துத் திசைகளிலும் காக்கும் பாதுகாவலனாகவும் குணப்படுத்தும் மருந்தாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஜாங்கிடா ஒரு உயிருள்ள அபோத்ரோபாயிக் (தீமையைத் தடுக்கின்ற) சக்தியாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; அது “அழுக்குபடுத்துபவனைத் தானே அழுக்குபடுத்தி” க்ருத்யா (மந்திரவாதம்/சூனியம்), அராதி (பகைமையான நோக்கம்) மற்றும் பெயரிட்டு கூறப்பட்ட நோய்களைச் செயலிழக்கச் செய்து, நோயாளியின் உயிரை பாதுகாப்பாக முன்னே கொண்டு செல்கிறது.
Sukta 35
அதர்வவேதம் 19.35 என்பது பாதுகாப்பு–சிகிச்சைத் தாலி/தாயத்து (amulet) ஸூக்தம்; இதில் ஜாங்கிட (உயிரூட்டப்பட்ட தாயத்து/மருந்துச் செடி) நோயாளி அல்லது இல்லத்தைச் சுற்றி உயிருள்ள, விழிப்பான காவலனாக நிறுவப்படுகிறது. மந்திரத்தின் வலிமை தெய்வீக முன்னுதாரணத்தில் நிலைபெறுகிறது—இந்திரனின் நாமத்தால் வலுப்பெற்ற தேவர்கள் மற்றும் ரிஷிகளின் மரபில்—பின்னர் பாதுகாப்பு முழுமையான பிரபஞ்சச் சூழ்வாக விரிகிறது: வானம், பூமி, அந்தரிக்ஷம், தாவரங்கள், எல்லா உயிர்கள், வருங்காலம், மற்றும் எல்லாத் திசைகளும். இதன் செயல்வலிமை அபோத்ரோபாயிக் (தீயதைத் துரத்தும்) தன்மை உடையது—தீய கண்/கெட்டநோக்கு மற்றும் பகைமையான தாக்கங்களை முறித்து, ஜபிப்பவரை அனைத்துத் திசைகளிலும் சூழ்ந்த முழுமையான காவல் வளையத்தை ஏற்படுத்துவது.
Sukta 36
இந்தச் சுருக்கமான மணி-ஸூக்தம், தாயத்து (மணி) யை ‘நூறு-தடுக்கும்’ (śata-varaṇa) சக்தியாக அரியணையிலே அமர்த்துகிறது; அது யக்ஷ்மா (உடலைச் சிதைக்கும் நோய்), ராக்ஷஸர்கள், மேலும் மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஆவி-பீடைகள் ஆகியவற்றை விரட்டுகிறது. மணியை தேஜஸ் (அக்னி போன்ற தீவிர ஆற்றல்) மற்றும் வர்சஸ் (ஒளிரும் கீர்த்தி/மரியாதை) ஆகியவற்றுடன் இணைப்பதன் மூலம், அணிபவரின் உடல்வலிமை, சமூகப் புகழ், மற்றும் பாதுகாப்பு ஒளிவட்டம் மீண்டும் நிலைபெறச் செய்கிறது. ‘நூறு’ என்ற சூத்திரத்தின் மீளுரைப்பாடு சடங்கு-தீவிரப்படுத்தலாகச் செயல்பட்டு, அனைத்துத் திசைகளிலும் முழுமையான, பலவழித் தடுப்பை உறுதியாகப் பிரகடனம் செய்கிறது.
Sukta 37
அதர்வவேதம் 19.37 என்பது பிந்தைய அதர்வண மரபின் அதிகாரமூட்டும் ஸூக்தம்; இது ஒருவரில் (பொதுவாக அரசன் அல்லது அரசப் பிரதிநிதி) மற்றும்/அல்லது அரசச் சின்னம்/கருவியில் வர்சஸ் (ஒளிவீச்சு), பல (வலிமை), ஓஜஸ் (உற்சாக-வீரியம்), ஸஹஸ் (பெரும் வலு), அபிபூதி (வெற்றி-ஆட்சி மேலாதிக்கம்) ஆகியவற்றை ‘நிறுவி’ அளிக்கிறது. வீரசக்திகளை அளிப்பவனாக அக்னியை முன்னிறுத்தி, பின்னர் சாதகன் அவற்றை உள்ளார்ந்து ஏற்றுக்கொள்வதையும், சடங்கில் ‘பர்யூஹண’—அதாவது தாங்கி சுற்றிலும் எடுத்துச் செல்லுதல்—மூலம் அவற்றை நிலைநிறுத்துவதையும் கூறுகிறது. இறுதியில் ‘சதம் சரதஃ’ (நூறு இலையுதிர் காலங்கள்) என்ற நீண்ட ஆயுள் வாக்கியத்தால் அபிஷேகத்தை உறுதிப்படுத்தி, நிலையான ஆட்சி மற்றும் ராஜ்யத்தைத் தாங்கும் திறன் பெறுதலை நோக்கமாகக் கொள்கிறது.
Sukta 38
இந்தச் சுருக்கமான குணப்படுத்தும் சூக்தம், மணமிக்க மருத்துவப் பிசை ‘குக்குலு’வை அதர்வணிய பேஷஜமாகக் கொண்டு, யக்ஷ்மா (சிதைவு/சோர்வு) நோயை விரட்டவும், பகைமையுடனான சபத/சாபம் (śapatha) ஆகியவற்றை நீக்கவும் செய்கிறது. குக்குலுவை தூய்மையாக்கும் உப்புகளுடன் கலப்பதாலும், அந்த மருந்தின் ‘பெயரை’ உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்வதாலும், நோயும் தீய தாக்கங்களும் நோயாளியிடம் ஒட்டிக் கொள்ள முடியாது என்று சூக்தம் வலியுறுத்துகிறது. மணம், கலவை, மற்றும் ‘பெயர்-சக்தி’ (nāman) ஆகியவற்றின் வழியே இது ஒரு சடங்கு முத்திரை போல செயல்பட்டு, அரிஷ்டதாதி—பாதிப்பில்லா, இடையூறற்ற பாதுகாப்பை—நிலைப்படுத்துகிறது.
Sukta 39
AVŚ 19.39 என்பது குணப்படுத்தும் (பைஷஜ்ய) மற்றும் ரக்ஷோ்ன (பிசாசு/தீய சக்தி விரட்டும்) மந்திரமாகும். இதில் இமயப் பகுதியில் விளையும் ‘குஷ்ட’ என்ற மூலிகை உயிருள்ள தெய்வீக மீட்பராக அழைக்கப்படுகிறது; அது தக்மன் (காய்ச்சல்) எனும் நோயின் எல்லா வடிவங்களையும் அழித்து, யாதுதானிகள் (தீங்கு விளைவிக்கும், சூனியக்காரி போன்ற உயிர்கள்) என்பவற்றைத் துரத்த வேண்டும் எனக் கூறப்படுகிறது. இந்த ஸூக்தம் குஷ்டத்தின் திறனை ஒரு பிரபஞ்சத் தோற்றக் கதையில் நிலைநிறுத்துகிறது—‘மூன்றாம் விண்ணில்’ அச்வத்த மரத்திலிருந்து பிறந்து, சோமத்துடன் இணைந்து நிற்கிறது—பின்னர் அந்த அதிகாரத்தை நேரடி கட்டளைகளாக மாற்றி, நோயை நோயாளியின் வட்டத்திலிருந்து தூரமாகவும், கீழ்நோக்கியும், வெளியேயும் விரட்டுகிறது.
Sukta 40
இந்த பிந்தைய அதர்வவேதச் சூக்தம், மனமும் வாக்கும் கலக்கம் காரணமாக ‘பிளந்தது’ அல்லது சிதறியது போலத் தோன்றும் போது, மேதா—அறிவு, நினைவாற்றல், யாகவாக்குத் திறன்—மீளப் பெறுவதற்கான சுருக்கமான மீட்பு-மந்திரமாகும். இதில் சரஸ்வதி மற்றும் விஶ்வே தேவாஃ ஆகியோரின் துணையுடன், ப்ருஹஸ்பதியிடம் இழந்தது/கொள்ளையடிக்கப்பட்டது அனைத்தையும் மீண்டும் ஒருங்கிணைத்து நிலைநிறுத்துமாறு வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில் தீக்ஷா மற்றும் தபஸிற்கான சாந்தியை முத்திரையிட்டு, ‘இருளைத் தாண்டிச் செல்கின்ற’ அஷ்வினீயப் போஷணத்தையும் அழைக்கிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
