Sukta 87

Mantra 1

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति ॥

ଆଗକୁ ଧାଉ; କୋଶ (ପାତ୍ର)କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ତଳେ ବସ; ମାନବ-ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମେ ବାଜ (ବଳ-ସମୃଦ୍ଧି) ଦିଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଯେପରି ବେଗବାନ ଘୋଡ଼ାକୁ ସଜାଇ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେପରି, ହେ ବାଜିନ୍, ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ରଶନାଭିଃ (ଲଗାମ-ଦୋରି) ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ବର୍ହି (ପବିତ୍ର ଆସନ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତି।

Mantra 2

स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजनं रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः ॥

ସ୍ୱାୟୁଧଃ (ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଜ୍ଜ) ଦେବ ଇନ୍ଦୁ ପବତେ—ଅଶସ୍ତି-ହା (ଅସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟକୁ ସଂହାରକ) ହୋଇ, ବ୍ରଜନ (କ୍ରମବଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର)କୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା, ସୁଦକ୍ଷ (ସୁନିପୁଣ) ଜନିତା, ସେ ଦ୍ୟୌର ବିଷ୍ଟମ୍ଭ (ଆଧାରସ୍ତମ୍ଭ) ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଧରୁଣ (ଧାରକ ଭିତ୍ତି) ଅଟେ।

Mantra 3

ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन । स चिद्विवेद निहितं यदासामपीच्यं गुह्यं नाम गोनाम् ॥

ଋଷି, ବିପ୍ର—ଜନମାନଙ୍କର ପୁରଏତା (ଅଗ୍ରଗାମୀ ନେତା); ଋଭୁ (ସୃଜକ), ଧୀର (ସ୍ଥିରବୁଦ୍ଧି), କାବ୍ୟକଳାରେ ଉଶନା (ଆକାଂକ୍ଷୀ)—ସେ ଲୁଚିଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଲା: ଗୋନାମ୍ (କିରଣ-ଗୋ/ପ୍ରକାଶ-ରଶ୍ମି)ର ଗୁହ୍ୟ, ଅନ୍ତର୍ନାମ।

Mantra 4

एष स्य ते मधुमाँ इन्द्र सोमो वृषा वृष्णे परि पवित्रे अक्षाः । सहस्रसाः शतसा भूरिदावा शश्वत्तमं बर्हिरा वाज्यस्थात् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହା ତୋର ମଧୁମୟ ସୋମ; ବୃଷା (ବୃଷଭ) ବୃଷ୍ଣେ (ବୃଷଭ ପାଇଁ)—ପବିତ୍ର (ଛାଣଣୀ)ର ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି। ସହସ୍ରସାଃ, ଶତସାଃ—ହଜାରର ଜୟୀ, ଶତର ଜୟୀ; ଭୂରିଦାବା—ପ୍ରଚୁର ଦାତା; ଶଶ୍ୱତ୍ତମ, ବାଜ୍ୟ—ନିତ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ—ପବିତ୍ର ବର୍ହି (ଯଜ୍ଞାସନ) ଉପରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲା।

Mantra 5

एते सोमा अभि गव्या सहस्रा महे वाजायामृताय श्रवांसि । पवित्रेभिः पवमाना असृग्रञ्छ्रवस्यवो न पृतनाजो अत्याः ॥

ଏହି ସୋମମାନେ ଗବ୍ୟା ସହସ୍ରା—ହଜାରଗୁଣ କିରଣ-ଧାରା ଦିଗକୁ, ମହା ବାଜ (ବଳ/ବିଜୟ) ଦିଗକୁ, ଅମୃତତ୍ୱ ଦିଗକୁ ଏବଂ ଶ୍ରବାଂସି—ପ୍ରେରିତ ଶ୍ରବଣଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ପବମାନ (ଶୁଦ୍ଧିକରଣଶୀଳ) କରି, ସେମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ବାହାରିଲେ—ଶ୍ରବସ୍ୟ (ଯଶ-ପ୍ରକାଶ) ଆକାଂକ୍ଷୀ, ପୃତନାଜଃ (ଯୁଦ୍ଧଧାବକ) ପରି, ଅତି (ଦ୍ରୁତ) ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପରି।

Mantra 6

परि हि ष्मा पुरुहूतो जनानां विश्वासरद्भोजना पूयमानः । अथा भर श्येनभृत प्रयांसि रयिं तुञ्जानो अभि वाजमर्ष ॥

ହଁ, ପୁରୁହୂତ—ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁବାର ଆହ୍ୱାନିତ—ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସମସ୍ତ ଭୋଜନକୁ ଘେରି ପରିଭ୍ରମଣ କର। ତାପରେ, ହେ ଶ୍ୟେନ-ବାହନ, ତୁମ ଅଗ୍ରଗାମୀ ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଆଣ; ରୟି (ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସମୃଦ୍ଧି)କୁ ପ୍ରେରିତ କରି, ବାଜ (ବିଜୟୀ ବଳ) ଦିଗକୁ ଅଭିମୁଖ ହୋଇ ବହ।

Mantra 7

एष सुवानः परि सोमः पवित्रे सर्गो न सृष्टो अदधावदर्वा । तिग्मे शिशानो महिषो न शृङ्गे गा गव्यन्नभि शूरो न सत्वा ॥

ଏହି ସୋମ, ସୁବାନ (ନିଷ୍ପୀଡିତ), ପବିତ୍ରକୁ ଘେରି—ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଉତ୍ସର୍ଗ ଧାରା ପରି—ଆଗକୁ ଧାଉଛି। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରରେ ନିଜକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି, ଶୃଙ୍ଗରେ ମହିଷ ପରି, ସେ ଗବ୍ୟାନ—ପ୍ରକାଶର ଗାଈମାନେ (କିରଣ)—କୁ ଖୋଜେ; ଶୂର ପରି, ସତ୍ୱବାନ ବଳବାନ ହୋଇ ଆଗକୁ ଚାପିଯାଏ।

Mantra 8

एषा ययौ परमादन्तरद्रेः कूचित्सतीरूर्वे गा विवेद । दिवो न विद्युत्स्तनयन्त्यभ्रैः सोमस्य ते पवत इन्द्र धारा ॥

ଏହି ସୋମଧାରା ପରମରୁ ଆସି ପଥରର ଅନ୍ତରହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଖୋଜୁଥିବା ହୋଇ, ବିଶାଳ ଗୁହାରେ ଗାଈମାନେ—ପ୍ରକାଶକିରଣ—କୁ ଆବିଷ୍କାର କଲା। ଦିବର ବିଦ୍ୟୁତ ଯେପରି ମେଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜେ, ସେପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସୋମଧାରା ପବିତ୍ରୀକରଣରେ ବହେ।

Mantra 9

उत स्म राशिं परि यासि गोनामिन्द्रेण सोम सरथं पुनानः । पूर्वीरिषो बृहतीर्जीरदानो शिक्षा शचीवस्तव ता उपष्टुत् ॥

ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବାବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକେ ରଥରେ ସହଯାତ୍ରୀ ହୋଇ, ଦୀପ୍ତ ଗୋମାନଙ୍କ—ଅର୍ଥାତ୍ ଆଲୋକର ଭଣ୍ଡାର—ରାଶିକୁ ଚାରିପଟେ ପରିଭ୍ରମଣ କର। ପ୍ରାଚୀନ ପୂର୍ଣ୍ଣତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ପୋଷଣ-ଶକ୍ତି ଦାତା, ହେ ମହାବଳବାନ, ହେ ଶଚୀବସ୍, ତୁମ ତାହା ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆମକୁ ଶିଖାଅ; ସେଇ ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଖକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।