Sukta 87

Mantra 1

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति ॥

முன்னே ஓடு; பாத்திரம் (கோஷம்) சுற்றி வலம் வந்து அதில் அமரு. மனிதர்களால் தூய்மையாக்கப்பட்டு, வாஜ (பல-செல்வம்/ஆற்றல்) நோக்கி பாய்ந்து செல். வேகமான குதிரையை அலங்கரித்து துடைப்பதுபோல், உன்னை—வாஜின் (ஊர்ஜஸ்வி)—அவர்கள் மெருகூட்டி, ரஷணா (கயிறு/கட்டுப்பாடு) கொண்டு வழிநடத்தி, பர்ஹி (புனித ஆசனம்) வரை அழைத்துச் செல்கிறார்கள்।

Mantra 2

स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजनं रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः ॥

தன் சொந்த ஆயுதம் (சுய-சக்தி) கொண்டு ஆயத்தமான தெய்வீக இந்து பாய்ந்து செல்கிறது—அஶஸ்தி-ஹா (புகழத் தகாத/தீயதை அழிப்பவன்) ஆகி, வ்ரஜன (ஒழுங்கமைந்த வெளி/கோ-செல்வம்) காக்கின்றான். தேவர்களின் பிதா, சு-தக்ஷ (முழுக் கைத்திறன்) ஜனிதா, அவனே த்யௌ (வானம்) என்பதற்குத் திட ஆதாரம் (விஷ்டம்ப) மற்றும் ப்ருதிவி (பூமி) என்பதற்குத் தாங்கும் அடித்தளம் (தருண) ஆவான்।

Mantra 3

ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन । स चिद्विवेद निहितं यदासामपीच्यं गुह्यं नाम गोनाम् ॥

ரிஷி, விப்ரன்—மக்களுக்குமுன் முன்னோடி; ருபு, தீரன், கவியறிவால் விரும்பும் உஷனா—மறைக்கப்பட்டதையும் அவன் கண்டறிந்தான்: கோ-ரஷ்மிகள் (ஒளிக்கதிர்கள்) எனும் அவற்றின் அந்தரங்கமான, குக்யமான நாமம்.

Mantra 4

एष स्य ते मधुमाँ इन्द्र सोमो वृषा वृष्णे परि पवित्रे अक्षाः । सहस्रसाः शतसा भूरिदावा शश्वत्तमं बर्हिरा वाज्यस्थात् ॥

இந்திரா, இது உன் தேன்மிகு சோமம்; காளைக்குக் காளை—அது பவித்ரம் (வடிகட்டி) சுற்றி ஓடிவந்தது. ஆயிரம் வெற்றியாளர், நூறு வெற்றியாளர், பெருந்தானம் அளிப்பவன்—என்றென்றும் வலிமைமிகு வாஜஸ்வான் புனித பர்ஹி (யாகாசனம்) மீது நிலை கொண்டான்.

Mantra 5

एते सोमा अभि गव्या सहस्रा महे वाजायामृताय श्रवांसि । पवित्रेभिः पवमाना असृग्रञ्छ्रवस्यवो न पृतनाजो अत्याः ॥

இந்த சோமங்கள் ஆயிரமடங்கு கோ-கதிர்கள் (சஹஸ்ர-கவ்ய) நோக்கி, மாபெரும் வாஜம் (வலிமை-செல்வம்) நோக்கி, அமரத்துவம் மற்றும் ஶ்ரவாஂஸி (உந்தப்பட்ட கேள்விச் சக்திகள்) நோக்கி முன்னேறுகின்றன. பவித்ரங்களின் வழி தம்மை பவமானமாக்கி, அவை ஓடைகளாய் வெளிப்பட்டன—ஒளிமிகு புகழை நாடி, போர்த் துரத்தலில் பாயும் வேகக் குதிரைகள் போல.

Mantra 6

परि हि ष्मा पुरुहूतो जनानां विश्वासरद्भोजना पूयमानः । अथा भर श्येनभृत प्रयांसि रयिं तुञ्जानो अभि वाजमर्ष ॥

ஏனெனில், மக்களிடையே பலமுறை அழைக்கப்படும் (புருஹூத) சோமா, நீ தூய்மையடைந்து சுற்றிச் சென்று, எல்லா இன்பமளிக்கும் போஜனங்களையும் பரவச் செய்கிறாய். அப்பொழுது, ச்யேன-ப்ருத் (கருடன்-வாகனன்) ஆகிய நீ, உன் முன்னோக்கி அளிக்கும் தானங்களை (ப்ரயாஂஸி) கொண்டு வா; ரயி (செல்வம்/ஆன்மிக வளம்) யைத் தள்ளி எழுப்பி, வெற்றியளிக்கும் வாஜ (வலிமை/வெற்றி) நோக்கி நீ பாய்ந்து ஓடு.

Mantra 7

एष सुवानः परि सोमः पवित्रे सर्गो न सृष्टो अदधावदर्वा । तिग्मे शिशानो महिषो न शृङ्गे गा गव्यन्नभि शूरो न सत्वा ॥

இச்சோமன், பிழிந்தெடுக்கப்பட்டு, பவித்ரம் (வடிகட்டி) சுற்றி விடுதலையான பெருக்குபோல் பாய்ந்து முன்னே செல்கிறது. கூர்மையான விளிம்புகளில் தன்னைத் தீட்டிக்கொண்டு—எருமை தன் கொம்புகளில் தீட்டுவது போல—அது கவ்யம் (பசுக்கள்/ஒளிக்கதிர்கள்) தேடுகிறது; வீரனைப் போல, வலிமைமிக்க சத்துவனாய் முன்னே தள்ளிச் செல்கிறது.

Mantra 8

एषा ययौ परमादन्तरद्रेः कूचित्सतीरूर्वे गा विवेद । दिवो न विद्युत्स्तनयन्त्यभ्रैः सोमस्य ते पवत इन्द्र धारा ॥

இந்த சோம-தாரை உச்சத்திலிருந்து வந்து அத்ரி (கல்) யின் உள்-இதயத்தில் புகுந்தது; தேடுபவளாகி, விரிந்த குகையில் பசுக்கள் (ஒளிக்கதிர்கள்) யைக் கண்டடைந்தது. விண்ணின் மின்னல் மேகங்களிடையே இடியென முழங்குவது போல, ஓ இந்திரா, உன் சோம-ஓடை தூய்மையடைந்து பாய்கிறது.

Mantra 9

उत स्म राशिं परि यासि गोनामिन्द्रेण सोम सरथं पुनानः । पूर्वीरिषो बृहतीर्जीरदानो शिक्षा शचीवस्तव ता उपष्टुत् ॥

மேலும் உண்மையாகவே, ஓ சோமா, நீ புனிதமடைந்து, இந்திரனுடன் ஒரே ரதத்தில் இணைந்து, ஒளிமிகு பசுக்கள் (கோநாம்) எனும் சேமிப்புக் குவியலைச் சுற்றிச் செல்கிறாய். பழமையான நிறைவுகளுடன் கூடிய பெரும் போஷண-சக்திகளை அளிப்பவனே, வலிமைமிக்கவனே, சசீபதியே! உன் அந்த சக்திகளை முறையாகப் புகழ்ந்து பாட எங்களுக்கு கற்பி.