Adhyaya 107: The Glorification of Donating a Butter-Cow (Navanīta-Dhenu)

Verse 1

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन् प्रयत्नतः ॥ यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ഇപ്പോൾ നവനീത-ധേനുദാനത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പറയുന്നു. ഹോതൃ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, പരിശ്രമത്തോടെ നവനീതമയമായ ധേനുവിനെക്കുറിച്ച് ശ്രവിക്ക; അത് കേട്ടാൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും, സംശയമില്ല.

Verse 2

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममाणतः ॥ चर्म कृष्णमृगस्येव तस्योपरि च धारयेत्

ഗോമയലേപിതമായ നിലത്തിൽ ഗോചർമ്മപരിമാണത്തിൽ ഒരു ചർമ്മം വിരിക്കണം; അതിന്റെ മുകളിൽ കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം പോലെയുള്ള മറ്റൊരു ചർമ്മവും വയ്ക്കണം.

Verse 3

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत् ॥ वत्सं चतुर्थभागस्य तस्यामुत्तरतो न्यसेत्

നവനീതം ഒരു പ്രസ്ഥപരിമാണം ഉള്ള കുംഭം വയ്ക്കണം; അതിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് ചതുർത്ഥഭാഗപരിമാണമുള്ള വത്സം (കിടാവ്) സ്ഥാപിക്കണം.

Verse 4

कृत्वा विधाननेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या ॥ नेत्रे च तस्या मणिमौक्तिकैस्तु कृत्वा तथान्यच्च गुडेन जिह्वाम्

ഹേ രാജസിംഹാ, വിധിപ്രകാരം അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തി സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങളോടും സുന്ദരമുഖത്തോടും കൂടിയതാക്കണം; അതിന്റെ കണ്ണുകൾ മണിയും മുത്തുംകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കണം; അതുപോലെ നാവും ശർക്കരക്കട്ട (ഗുഡം) കൊണ്ടാക്കണം.

Verse 5

ओष्ठौ च पुष्पैश्च फलैश्च दन्ताः प्रकल्प्य सास्नां च सितैश्च सूत्रैः ।। जिह्वां तथा शर्करया प्रकल्प्य फलानि दन्ताः कम्बलं पट्टसूत्रम् ॥

ഓഷ്ഠങ്ങൾ പുഷ്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച്, ദന്തങ്ങൾ ഫലങ്ങളാൽ ക്രമീകരിക്കണം; സാസ്നാ (കഴുത്തിന് കീഴിലെ തൂങ്ങുന്ന ഭാഗം) വെളുത്ത നൂലുകളാൽ അലങ്കരിക്കണം. നാവ് ശർക്കരകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കണം; ദന്തരൂപത്തിൽ ഫലങ്ങൾ, കൂടാതെ കമ്പളവും പട്ടസൂത്രവും (നെയ്ത വസ്ത്രം/നൂൽ) കൂടി അർപ്പിക്കണം.

Verse 6

नवनीतस्तनीं राजन् इक्षुपादां प्रकल्पयेत् ।। ताम्रपृष्ठां रौप्यखुरां दर्भरोमकृतच्छविम् ॥

ഹേ രാജാവേ, ധേനുവിനെ നവനീതസ്തനയുക്തവും ഇക്ഷുപാദയുക്തവും ആയി രൂപപ്പെടുത്തണം. താംബ്രപൃഷ്ഠവും, രൗപ്യഖുരവും, ദർഭകുശ-രോമം കൊണ്ടുള്ള ദീപ്തിയുമുള്ളതാക്കണം.

Verse 7

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पञ्चरत्नसमन्विताम् ।। चतुर्भिस्तिलपात्रैश्च संवृतां सर्वतो दिशि ॥

അവൾക്ക് സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങളും രൗപ്യഖുരങ്ങളും ഉണ്ടാകട്ടെ; പഞ്ചരത്നങ്ങളാൽ സമന്വിതയാകട്ടെ. നാലു തിലപാത്രങ്ങളാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ.

Verse 8

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलङ्कृताम् ।। दीपांश्च दिक्षु प्रज्वाल्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

അവളെ രണ്ടു വസ്ത്രങ്ങളാൽ മൂടി, ഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കണം. ദിക്കുകളിൽ ദീപങ്ങൾ തെളിയിച്ച് ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം.

Verse 9

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः ।। पुरा देवासुरैः सर्वैः सागरस्य तु मन्थने ॥

സകല ധേനുദാനങ്ങളിലും സ്മൃതമായിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളേ ജപിക്കേണ്ടത്—പൂർവ്വം സാഗരമഥനത്തിൽ എല്ലാ ദേവാസുരന്മാരും ചെയ്തതുപോലെ.

Verse 10

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ।। धेनुं च दत्त्वा सुदुघां सोपधानां नयेद्गृहम् ॥

ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച് ആ ധേനുവിനെ കുടുംബി (ഗൃഹസ്ഥ) ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യണം. നല്ലപാൽ തരുന്ന, ഉപധാന/ആസനസഹിതമായ ധേനുവിനെ ദാനം ചെയ്ത് അവളെ (ഗ്രഹീതാവിന്റെ) ഗൃഹത്തിലേക്ക് നയിക്കണം.

Verse 11

हविर् एवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते ।। भुक्त्वा तिष्ठेद्दिनं राजन् धेनुदस्त्रीणि वै द्विजः ॥

ഹേ ഭൂപതേ, ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണനു ഹവിർഭോജനവും രസവും കൂടി അർപ്പിക്കണം. ഹേ രാജൻ, ഭോജനം കഴിഞ്ഞാൽ ആ ദ്വിജൻ ഒരു ദിവസം ഗോദാനബന്ധിത വ്രതാചാരങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളട്ടെ.

Verse 12

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम ।। सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवसायुज्यतां व्रजेत् ॥

ഹേ നരോത്തമാ, ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആ ധേനുവിനെ ആരെങ്കിലും ദർശിച്ചാൽ, അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി ശിവസായുജ്യം (ശിവനോടുള്ള ഏകത്വം) പ്രാപിക്കും.

Verse 13

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः ।। विष्णुलोकं व्रजत्याशु यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

പിതൃകളോടും പൂർവ്വജരോടും കൂടെ, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്നവരോടും കൂടി, മനുഷ്യൻ വേഗത്തിൽ വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു—ഭൂതസമ്പ്ലവമായ മഹാപ്രളയം വരുവോളം.

Verse 14

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ।। सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते ॥

ആരെങ്കിലും ഇത് ഭക്തിയോടെ ശ്രവിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരെ ശ്രവിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു ശുദ്ധാത്മാവായി വിഷ്ണുലോകത്തിൽ മഹിമിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 15

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् ॥ आप्यायनं तु भूतानां नवनीत नमोऽस्तु ते ॥

ഈ ശുഭമായ നവനീതം ദിവ്യ അമൃതമായി ഉദ്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇത് ജീവികളുടെ പോഷണവും ബലവർധനവും ആകുന്നു. ഹേ നവനീതമേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.