Adhyaya 107: The Glorification of Donating a Butter-Cow (Navanīta-Dhenu)

Verse 1

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन् प्रयत्नतः ॥ यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ಇದೀಗ ನವನೀತ-ಧೇನು ದಾನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೋತೃನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನವನೀತಮಯ ಧೇನುವಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 2

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममाणतः ॥ चर्म कृष्णमृगस्येव तस्योपरि च धारयेत्

ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಗೋಚರ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಒಂದು ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣಮೃಗದ ಚರ್ಮದಂತೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು.

Verse 3

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत् ॥ वत्सं चतुर्थभागस्य तस्यामुत्तरतो न्यसेत्

ನವನೀತವನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕುಂಭವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಥಭಾಗ ಪ್ರಮಾಣದ ವತ್ಸವನ್ನು (ಕರುವನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 4

कृत्वा विधाननेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या ॥ नेत्रे च तस्या मणिमौक्तिकैस्तु कृत्वा तथान्यच्च गुडेन जिह्वाम्

ಓ ರಾಜಸಿಂಹ, ವಿಧಾನದಂತೆ ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಬಂಗಾರದ ಕೊಂಬುಗಳೂ ಸುಂದರ ಮುಖವೂ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಣಿ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಲ್ಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

Verse 5

ओष्ठौ च पुष्पैश्च फलैश्च दन्ताः प्रकल्प्य सास्नां च सितैश्च सूत्रैः ।। जिह्वां तथा शर्करया प्रकल्प्य फलानि दन्ताः कम्बलं पट्टसूत्रम् ॥

ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹೂಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಿ, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಸಾಸ್ನಾ (ಕಂಠದ ಕೆಳಗಿನ ಲೋಲಭಾಗ)ವನ್ನು ಬಿಳಿ ದಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಕಂಬಳಿ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಸೂತ್ರ (ನೇಯ್ದ ಬಟ್ಟೆ/ದಾರ)ವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 6

नवनीतस्तनीं राजन् इक्षुपादां प्रकल्पयेत् ।। ताम्रपृष्ठां रौप्यखुरां दर्भरोमकृतच्छविम् ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಧೇನುವನ್ನು ನವನೀತಸ್ತನಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಇಕ್ಷುಪಾದಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ತಾಮ್ರಪೃಷ್ಠ, ರೌಪ್ಯಖುರ ಮತ್ತು ದರ್ಭಕುಶ-ರೋಮದಿಂದ ಕೃತಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದಾಗಿರಲಿ.

Verse 7

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पञ्चरत्नसमन्विताम् ।। चतुर्भिस्तिलपात्रैश्च संवृतां सर्वतो दिशि ॥

ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಶೃಂಗಗಳು, ರೌಪ್ಯಖುರಗಳು ಇರಲಿ; ಪಂಚರತ್ನಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿರಲಿ. ನಾಲ್ಕು ತಿಲಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಆವರಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 8

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलङ्कृताम् ।। दीपांश्च दिक्षु प्रज्वाल्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

ಅವಳನ್ನು ಎರಡು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆಚ್ಚಾದಿಸಿ, ಗಂಧಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು.

Verse 9

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः ।। पुरा देवासुरैः सर्वैः सागरस्य तु मन्थने ॥

ಎಲ್ಲ ಧೇನು-ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮೃತವಾಗಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನೇ ಜಪಿಸಬೇಕು—ಹಿಂದೆ ಸಾಗರಮಥನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಮಾಡಿದಂತೆ.

Verse 10

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ।। धेनुं च दत्त्वा सुदुघां सोपधानां नयेद्गृहम् ॥

ಈ ರೀತಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಆ ಧೇನುವನ್ನು ಕುಟುಂಬಿ (ಗೃಹಸ್ಥ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಉಪಧಾನ/ಆಸನসহ ಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು (ಗ್ರಹೀತನ) ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 11

हविर् एवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते ।। भुक्त्वा तिष्ठेद्दिनं राजन् धेनुदस्त्रीणि वै द्विजः ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹವಿರ್ಭೋಜನವನ್ನೂ ರಸವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೇ ರಾಜನ್, ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಆ ದ್ವಿಜನು ಒಂದು ದಿನ ಗೋಧಾನಸಂಬಂಧ ವ್ರತಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರಲಿ.

Verse 12

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम ।। सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवसायुज्यतां व्रजेत् ॥

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ, ದಾನವಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಧೇನುವನ್ನು ಯಾರು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು (ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವ) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 13

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः ।। विष्णुलोकं व्रजत्याशु यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

ಪಿತೃಗಳೂ ಪೂರ್ವಜರೂ ಜೊತೆಗೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗುವವರೊಡನೆಯೂ ಸೇರಿ, ಮಾನವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಭೂತಸಂಪ್ಲವ ಎಂಬ ಮಹಾಪ್ರಳಯವಾಗುವವರೆಗೂ.

Verse 14

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ।। सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते ॥

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् ॥ आप्यायनं तु भूतानां नवनीत नमोऽस्तु ते ॥

ಈ ಶುಭ ನವನೀತವು ದಿವ್ಯ ಅಮೃತವಾಗಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ; ಇದು ಭೂತಗಳ/ಜೀವಿಗಳ ಪೋಷಣೆಯೂ ಬಲವರ್ಧನೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಹೇ ನವನೀತವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.