Adhyaya 107: The Glorification of Donating a Butter-Cow (Navanīta-Dhenu)

Verse 1

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन् प्रयत्नतः ॥ यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ఇప్పుడు నవనీత-ధేనుదాన మహాత్మ్యం చెప్పబడుతుంది. హోతృ అన్నాడు—ఓ రాజా, శ్రద్ధతో నవనీతమయమైన ధేనువు విషయాన్ని వినుము; దాన్ని విన్నవాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 2

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममाणतः ॥ चर्म कृष्णमृगस्येव तस्योपरि च धारयेत्

గోమయంతో లేపిన నేలపై గోచర్మ పరిమాణంగా ఒక చర్మాన్ని పరచాలి; దాని మీద కృష్ణమృగ చర్మంలాంటి మరో చర్మాన్ని కూడా ఉంచాలి.

Verse 3

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत् ॥ वत्सं चतुर्थभागस्य तस्यामुत्तरतो न्यसेत्

నవనీతాన్ని ఒక ప్రస్థ పరిమాణంగా కలిగిన కుంభాన్ని ఉంచాలి; మరియు దాని ఉత్తర భాగంలో చతుర్థ భాగ పరిమాణమైన వత్సాన్ని (దూడను) స్థాపించాలి.

Verse 4

कृत्वा विधाननेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या ॥ नेत्रे च तस्या मणिमौक्तिकैस्तु कृत्वा तथान्यच्च गुडेन जिह्वाम्

ఓ రాజసింహా, విధాన ప్రకారం దానిని నిర్మించి బంగారు కొమ్ములు, సుందర ముఖం కలిగినదిగా చేయాలి; దాని కళ్ళను మణులు, ముత్యాలతో చేయాలి, అలాగే దాని నాలుకను బెల్లంతో తయారు చేయాలి.

Verse 5

ओष्ठौ च पुष्पैश्च फलैश्च दन्ताः प्रकल्प्य सास्नां च सितैश्च सूत्रैः ।। जिह्वां तथा शर्करया प्रकल्प्य फलानि दन्ताः कम्बलं पट्टसूत्रम् ॥

పెదవులను పుష్పాలతో తయారు చేసి, పళ్లను ఫలాలతో అమర్చాలి; అలాగే సాస్నా (గొంతు కింద వేలాడే భాగం)ను తెల్లని దారాలతో అలంకరించాలి. నాలుకను చక్కెరతో తయారు చేసి; పళ్లుగా ఫలాలు, అలాగే కంబళం మరియు పట్టసూత్రం (నేసిన వస్త్ర/దారం)ను కూడా సమర్పించాలి.

Verse 6

नवनीतस्तनीं राजन् इक्षुपादां प्रकल्पयेत् ।। ताम्रपृष्ठां रौप्यखुरां दर्भरोमकृतच्छविम् ॥

ఓ రాజా, ఆ ధేనువును నవనీతస్తనములతోను, ఇక్షుపాదములతోను నిర్మింపవలెను. తామ్రపృష్ఠముగా, రౌప్యఖురముగా, దర్భకుశరోమకృతఛవియుతో ఉండునట్లు చేయవలెను.

Verse 7

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पञ्चरत्नसमन्विताम् ।। चतुर्भिस्तिलपात्रैश्च संवृतां सर्वतो दिशि ॥

ఆమెకు స్వర్ణశృంగములు, రౌప్యఖురములు ఉండునట్లు, పంచరత్నసమన్వితముగా చేయవలెను. నాలుగు తిలపాత్రములతో అన్ని దిశలలో ఆమెను ఆవరించవలెను.

Verse 8

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलङ्कृताम् ।। दीपांश्च दिक्षु प्रज्वाल्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

ఆమెను రెండు వస్త్రములతో కప్పి, గంధపుష్పములతో అలంకరించవలెను. దిశలలో దీపములను వెలిగించి, బ్రాహ్మణునికి నివేదించవలెను.

Verse 9

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः ।। पुरा देवासुरैः सर्वैः सागरस्य तु मन्थने ॥

సర్వ ధేనుదానములలో స్మరింపబడిన మంత్రాలే జపింపవలెను—పూర్వము సముద్రమథన సమయంలో సమస్త దేవాసురులు చేసినట్లే.

Verse 10

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ।। धेनुं च दत्त्वा सुदुघां सोपधानां नयेद्गृहम् ॥

ఇట్లు ఉచ్చరించి ఆ ధేనువును కుటుంబి (గృహస్థ) బ్రాహ్మణునికి దానమివ్వవలెను. సుదుగ్ధదాయినీ, ఉపధానము/ఆసనముతో కూడిన ధేనువును ఇచ్చి, ఆమెను (గ్రహీత) గృహమునకు నడిపించవలెను.

Verse 11

हविर् एवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते ।। भुक्त्वा तिष्ठेद्दिनं राजन् धेनुदस्त्रीणि वै द्विजः ॥

హే భూపతే, శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణునికి హవిర్భోజనమును మరియు రసమును కూడా సమర్పించాలి. హే రాజన్, భోజనం చేసిన తరువాత ఆ ద్విజుడు ఒక దినము గోదానసంబంధ వ్రతాచారములలో నిలిచి ఉండాలి.

Verse 12

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम ।। सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवसायुज्यतां व्रजेत् ॥

హే నరోత్తమా, దానమిచ్చుచున్న ఆ ధేనువును ఎవడు దర్శించునో, వాడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై శివసాయుజ్యమును (శివతో ఏకత్వాన్ని) పొందును.

Verse 13

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः ।। विष्णुलोकं व्रजत्याशु यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

పితృదేవతలతోను పూర్వజులతోను, ఇంకా భవిష్యత్తులో ఉండబోవువారితోను కలిసి, మనిషి త్వరగా విష్ణులోకమునకు చేరును—భూతసంప్లవమైన మహాప్రళయం వరకు.

Verse 14

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ।। सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते ॥

ఎవడు దీనిని భక్తితో వినునో, లేదా ఇతరులకు వినిపించునో, ఆ మనిషి సమస్త పాపముల నుండి శుద్ధుడై విష్ణులోకమున మహిమింపబడును.

Verse 15

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् ॥ आप्यायनं तु भूतानां नवनीत नमोऽस्तु ते ॥

ఈ శుభమైన నవనీతము దివ్య అమృతముగా ఉద్భవించింది; ఇది భూతములకైన పోషణమూ బలవర్ధనమూ. హే నవనీతమా, నీకు నమస్కారం.