
Sukta 9.9
ഈ പവമാന സോമ സ്തുതിയിൽ പിഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന സോമത്തെ, രണ്ടു ലോകങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രകാശമയ ദർശക-ശക്തിയായി പുകഴ്ത്തുന്നു; ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ അത് ദേവന്മാർക്ക് യോഗ്യനാകുന്നു. സോമത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ ധാരയെ പ്രചോദിത വാക്ക്, ഋതം (ശരിയായ ക്രമം), ഇന്ദ്രന്റെ വിജയനിയമം/ധർമ്മം എന്നിവയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അവസാനം ദീർഘകാല കീർത്തി, ബലം, ബുദ്ധി, സ്വഃ (പ്രകാശലോകം) എന്നിവ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Mantra 1
परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । सुवानो याति कविक्रतुः ॥
ദിവ്യമായ പ്രിയരൂപങ്ങളെ ചുറ്റി കവി—ഋഷി—സഞ്ചരിക്കുന്നു; ബന്ധമുള്ള രണ്ടു ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ. സ്വയം പിഴിഞ്ഞ് പുറപ്പെടുവിച്ച്, കവിക്രതു—കവിയുടെ പ്രചോദിതശക്തിയുള്ള ഇച്ഛാവാൻ—അവൻ മുന്നേ പോകുന്നു.
Mantra 2
प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे । वीत्यर्ष चनिष्ठया ॥
മുന്നോട്ട്, മുന്നോട്ട് ഒഴുകുക—സ്ഥിരവാസം (ക്ഷയ) നിമിത്തം, അത്ഭുതാർഹമായ ജനത്തിനായി; അദ്രുഹ (വഞ്ചനയില്ലാത്ത)വൻ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നവനായി. നിന്റെ ഏറ്റവും ജയശാലിയായ ധാരയോടെ യജ്ഞത്തിന്റെ വീതി (അർപ്പണ-ഭോജനം)യിലേക്കു പാഞ്ഞുചെല്ലുക.
Mantra 3
स सूनुर्मातरा शुचिर्जातो जाते अरोचयत् । महान्मही ऋतावृधा ॥
അവൻ—രണ്ടു മാതാക്കളിലെ ശുചിയായ പുത്രൻ—ജനിച്ചവൻ, രണ്ടു ജന്മങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. മഹാനവൻ; ഋത (സത്യ-ക്രമം)കൊണ്ട് മഹത്ത്വം വളർത്തുന്നവൻ.
Mantra 4
स सप्त धीतिभिर्हितो नद्यो अजिन्वदद्रुहः । या एकमक्षि वावृधुः ॥
ഏഴ് ധീതികൾ (പ്രേരണകൾ)കൊണ്ട് പ്രചോദിതനായി, അവൻ അദ്രുഹ (ഋതത്തെ വഞ്ചിക്കാത്ത) നദികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—അവ ഒരേയൊരു അക്ഷി (ഒരു നേത്രം)യെ വിപുലമാക്കുന്നു.
Mantra 5
ता अभि सन्तमस्तृतं महे युवानमा दधुः । इन्दुमिन्द्र तव व्रते ॥
അവർ സോമരസത്തെ ഋതത്തിന്റെ സത്യഗതിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു—സത്യമായി സന്നിഹിതനും അച്യുതനും ആയ മഹാ യുവശക്തിയിലേക്കു; ഹേ ഇന്ദ്രാ, അവർ നിന്റെ ദിവ്യകർമ്മത്തിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഇന്ദുവിനെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
Mantra 6
अभि वह्निरमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः । क्रिविर्देवीरतर्पयत् ॥
അമര വഹ്നി—വാഹക അഗ്നി—മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെന്ന് ഏഴിനെ കാണുന്നു; പ്രേരകശക്തി ദേവിമാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു—ശുദ്ധ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തോടെ ദിവ്യശക്തികളെ നിറയ്ക്കുന്നു.
Mantra 7
अवा कल्पेषु नः पुमस्तमांसि सोम योध्या । तानि पुनान जङ्घनः ॥
ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ കല്പങ്ങളിലും, ഹേ സോമ, ഞങ്ങൾക്കായി അന്ധകാരങ്ങളെ താഴെയിറക്കുക; അവയ്ക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുക. ഹേ പുനാന, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രഹരിച്ച് അവയെ ഓടിച്ചുകളയുക.
Mantra 8
नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः । प्रत्नवद्रोचया रुचः ॥
ഇപ്പോൾ, എപ്പോഴും പുതുതും അതിലും പുതുതുമായ (സോമ)നുവേണ്ടി, സുസൂക്തമായ സ്തുതിക്കായി പാതകൾ ഒരുക്കുക; പ്രാചീന രീതിയിൽ നിന്റെ പ്രകാശങ്ങൾ ദീപ്തമാക്കുക—ആദിമ പ്രകാശത്തെ പുതുക്കി വെളിപ്പെടുത്തുക.
Mantra 9
पवमान महि श्रवो गामश्वं रासि वीरवत् । सना मेधां सना स्वः ॥
ഹേ പവമാന സോമ, ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ ശ്രവസ് (പ്രേരിത ശ്രവണം/കീർത്തി) നൽകുക; ഗാം-അശ്വം—പ്രകാശകിരണങ്ങളും വേഗശക്തികളും—വീരവത് ബലത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുക; നിലനിൽക്കുന്ന മേധ നൽകുക, നിലനിൽക്കുന്ന സ്വഃ (ലോകം/അന്തരത്തിലെ പ്രകാശമയ ലോകം) നൽകുക.
Soma is introduced as a seerly power moving around the beloved forms of heaven, set in the two kindred realms, pressing himself forth in inspired will (kavi-kratu).
The hymn follows Soma’s purification and right movement, presenting the stream as established within ṛta and aligned with Indra’s vrata (divine law/working).
Soma is affirmed as the great youthful, unfailing presence placed into Indra’s ordinance—purity becoming power for victory and right action.
The close turns to boons: great śravas, cattle and horses (prosperity and energy), heroic force, enduring medhā, and enduring svah (luminous world).
kavikratuḥ
indra tava vrate
sanā medhāṃ sanā svaḥ
It praises Soma while it is being purified (pavamāna), describing it as a luminous, inspired power that supports ṛta (right order) and strengthens the gods, especially Indra.
In Soma rituals, Indra is a chief recipient of Soma. The hymn says the purified Indu is established in Indra’s ‘vrata’—his divine law and victorious working.
It asks Pavamāna Soma for great śravas (inspired renown/hearing), prosperity and swift energies (cows and horses), heroic force, lasting medhā (intelligence), and svah (the luminous world).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.