Sukta 9

Mantra 1

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । सुवानो याति कविक्रतुः ॥

ദിവ്യമായ പ്രിയരൂപങ്ങളെ ചുറ്റി കവി—ഋഷി—സഞ്ചരിക്കുന്നു; ബന്ധമുള്ള രണ്ടു ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ. സ്വയം പിഴിഞ്ഞ് പുറപ്പെടുവിച്ച്, കവിക്രതു—കവിയുടെ പ്രചോദിതശക്തിയുള്ള ഇച്ഛാവാൻ—അവൻ മുന്നേ പോകുന്നു.

Mantra 2

प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे । वीत्यर्ष चनिष्ठया ॥

മുന്നോട്ട്, മുന്നോട്ട് ഒഴുകുക—സ്ഥിരവാസം (ക്ഷയ) നിമിത്തം, അത്ഭുതാർഹമായ ജനത്തിനായി; അദ്രുഹ (വഞ്ചനയില്ലാത്ത)വൻ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നവനായി. നിന്റെ ഏറ്റവും ജയശാലിയായ ധാരയോടെ യജ്ഞത്തിന്റെ വീതി (അർപ്പണ-ഭോജനം)യിലേക്കു പാഞ്ഞുചെല്ലുക.

Mantra 3

स सूनुर्मातरा शुचिर्जातो जाते अरोचयत् । महान्मही ऋतावृधा ॥

അവൻ—രണ്ടു മാതാക്കളിലെ ശുചിയായ പുത്രൻ—ജനിച്ചവൻ, രണ്ടു ജന്മങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. മഹാനവൻ; ഋത (സത്യ-ക്രമം)കൊണ്ട് മഹത്ത്വം വളർത്തുന്നവൻ.

Mantra 4

स सप्त धीतिभिर्हितो नद्यो अजिन्वदद्रुहः । या एकमक्षि वावृधुः ॥

ഏഴ് ധീതികൾ (പ്രേരണകൾ)കൊണ്ട് പ്രചോദിതനായി, അവൻ അദ്രുഹ (ഋതത്തെ വഞ്ചിക്കാത്ത) നദികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—അവ ഒരേയൊരു അക്ഷി (ഒരു നേത്രം)യെ വിപുലമാക്കുന്നു.

Mantra 5

ता अभि सन्तमस्तृतं महे युवानमा दधुः । इन्दुमिन्द्र तव व्रते ॥

അവർ സോമരസത്തെ ഋതത്തിന്റെ സത്യഗതിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു—സത്യമായി സന്നിഹിതനും അച്യുതനും ആയ മഹാ യുവശക്തിയിലേക്കു; ഹേ ഇന്ദ്രാ, അവർ നിന്റെ ദിവ്യകർമ്മത്തിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഇന്ദുവിനെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 6

अभि वह्निरमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः । क्रिविर्देवीरतर्पयत् ॥

അമര വഹ്നി—വാഹക അഗ്നി—മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെന്ന് ഏഴിനെ കാണുന്നു; പ്രേരകശക്തി ദേവിമാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു—ശുദ്ധ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തോടെ ദിവ്യശക്തികളെ നിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 7

अवा कल्पेषु नः पुमस्तमांसि सोम योध्या । तानि पुनान जङ्घनः ॥

ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ കല്പങ്ങളിലും, ഹേ സോമ, ഞങ്ങൾക്കായി അന്ധകാരങ്ങളെ താഴെയിറക്കുക; അവയ്‌ക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുക. ഹേ പുനാന, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രഹരിച്ച് അവയെ ഓടിച്ചുകളയുക.

Mantra 8

नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः । प्रत्नवद्रोचया रुचः ॥

ഇപ്പോൾ, എപ്പോഴും പുതുതും അതിലും പുതുതുമായ (സോമ)നുവേണ്ടി, സുസൂക്തമായ സ്തുതിക്കായി പാതകൾ ഒരുക്കുക; പ്രാചീന രീതിയിൽ നിന്റെ പ്രകാശങ്ങൾ ദീപ്തമാക്കുക—ആദിമ പ്രകാശത്തെ പുതുക്കി വെളിപ്പെടുത്തുക.

Mantra 9

पवमान महि श्रवो गामश्वं रासि वीरवत् । सना मेधां सना स्वः ॥

ഹേ പവമാന സോമ, ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ ശ്രവസ് (പ്രേരിത ശ്രവണം/കീർത്തി) നൽകുക; ഗാം-അശ്വം—പ്രകാശകിരണങ്ങളും വേഗശക്തികളും—വീരവത് ബലത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുക; നിലനിൽക്കുന്ന മേധ നൽകുക, നിലനിൽക്കുന്ന സ്വഃ (ലോകം/അന്തരത്തിലെ പ്രകാശമയ ലോകം) നൽകുക.