Sukta 78

Mantra 1

प्र राजा वाचं जनयन्नसिष्यददपो वसानो अभि गा इयक्षति । गृभ्णाति रिप्रमविरस्य तान्वा शुद्धो देवानामुप याति निष्कृतम् ॥

രാജാവ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു, വാക്കിനെ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്; അപസ്സിനെ വസ്ത്രമാക്കി ധരിച്ചു കിരണങ്ങളിലേക്കു പാഞ്ഞുചേരുന്നു. അവൻ മലിനതയെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു; അവിര (മേടം/ശുദ്ധീകരകൻ) തന്റെ ശരീരത്താൽ ശുദ്ധനായി, ദേവന്മാരുടെ നിഷ്കൃതം (സജ്ജമായ അർപ്പണസ്ഥലം) സമീപിക്കുന്നു.

Mantra 2

इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर्नृचक्षा ऊर्मिः कविरज्यसे वने । पूर्वीर्हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रमश्वा हरयश्चमूषदः ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, ഹേ സോമ, നീ മനുഷ്യശക്തികളാൽ എല്ലാടവും ചുറ്റും ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു; മനുഷ്യദർശനമുള്ള ഊർമി—കവി—നീ വനത്തിൽ (യജ്ഞപീഡനസ്ഥാനത്ത്) അഭിഷിക്തനാകുന്നു. യാത്രയ്ക്കായി നിന്റെ പുരാതനമായ അനേകം സ്രുതയഃ (ധാരകൾ) ഉണ്ട്; സഹസ്ര അശ്വങ്ങളുപോലെ ഹരയഃ, ചമൂഷദ്—ഹവിഷ്പാത്രത്തിൽ ആസീനരായി—ബലത്തെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്നു.

Mantra 3

समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणमासीना अन्तरभि सोममक्षरन् । ता ईं हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिं याचन्ते सुम्नं पवमानमक्षितम् ॥

സമുദ്രജന്യമായ അപ്സരസുകൾ, അകത്ത് ആസീനരായി, മണീഷിണം (ചിന്തകനിൽ) സോമത്തെ ഒഴുക്കി. അവർ അവനെ ഹർമ്യ (ഉന്നതഗൃഹ)ത്തിലെ സക്ഷണിം—സഹചാര്യത്തിലേക്ക്—പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; പവമാന സോമത്തിൽ നിന്ന് അക്ഷിത (അക്ഷയ) സുമ്നം—കൃപ—യാചിക്കുന്നു.

Mantra 4

गोजिन्नः सोमो रथजिद्धिरण्यजित्स्वर्जिदब्जित्पवते सहस्रजित् । यं देवासश्चक्रिरे पीतये मदं स्वादिष्ठं द्रप्समरुणं मयोभुवम् ॥

ഞങ്ങളുടെ സോമൻ ഗോജിത്—ഗോ/കിരണങ്ങളുടെ ജയകൻ—ആയി, രഥജിത്, ഹിരണ്യജിത്, സ്വർജിത്, അബ്ജിത്, സഹസ്രജിത് ആയി പവതേ—ഒഴുകുന്നു. ദേവന്മാർ അവനെ പാനത്തിനായി മദം—ആനന്ദോന്മാദം—ആയി രൂപപ്പെടുത്തി: സ്വാദിഷ്ഠ ദ്രപ്സം, അരുണ—ഉഷാബലത്തിൽ രക്തിമ—മയോഭുവം—സുഖദായകൻ।

Mantra 5

एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन्द्रविणान्यर्षसि । जहि शत्रुमन्तिके दूरके च य उर्वीं गव्यूतिमभयं च नस्कृधि ॥

ഹേ സോമ, പവമാന! ഞങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച് നീ ഇവയെല്ലാം സത്യങ്ങളാക്കുകയും ധനസമ്പത്തുകൾ ഒഴുകിപ്പോകുമാറാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമീപത്തും ദൂരത്തും ഉള്ള ശത്രുവിനെ സംഹരിക്ക; ഞങ്ങൾക്ക് കിരണങ്ങളുടെ വിശാലമായ ഗവ്യൂതി (മേയ്പ്പുറ)യും നിർഭയാവസ്ഥയും നൽകുക.