Sukta 78

Mantra 1

प्र राजा वाचं जनयन्नसिष्यददपो वसानो अभि गा इयक्षति । गृभ्णाति रिप्रमविरस्य तान्वा शुद्धो देवानामुप याति निष्कृतम् ॥

ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਿਆਂ; ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਕੇ ਕਿਰਣਾਂ ਵੱਲ ਧਾਵਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਗ਼/ਮੈਲ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਵਿਰ (ਮੇਢਾ/ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਤਾ) ਆਪਣੇ ਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ (ਤਿਆਰ ਅਰਪਣ-ਸਥਾਨ) ਵੱਲ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 2

इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर्नृचक्षा ऊर्मिः कविरज्यसे वने । पूर्वीर्हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रमश्वा हरयश्चमूषदः ॥

ਇੰਦਰ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਨਰ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚੌਫੇਰੇ ਢਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀ ਊਰਮੀ—ਕਵੀ—ਤੂੰ ਵਨ ਵਿੱਚ (ਯਜ੍ਞ-ਪੀੜਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ) ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤੇਰੀਆਂ ਪੁਰਾਤਨ ਅਨੇਕ ਸ੍ਰੁਤਯਃ (ਧਾਰਾਂ) ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਾਂ ਵਰਗੇ ਹਰਯਃ, ਚਮੂਸ਼ਦ੍—ਹਵਿਸ਼-ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਆਸੀਨ—ਬਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।

Mantra 3

समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणमासीना अन्तरभि सोममक्षरन् । ता ईं हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिं याचन्ते सुम्नं पवमानमक्षितम् ॥

ਸਮੁੰਦਰ-ਜਨਮੀਆਂ ਅਪਸਰਸਾਂ, ਅੰਦਰ ਬੈਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮਨੀਸ਼ਿਣ (ਵਿਚਾਰਕ) ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਢਾਲ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਮ੍ਯ (ਉੱਚੇ ਗ੍ਰਿਹ) ਦੀ ਸਖ਼ਸ਼ਣਿ—ਸਹਚਰਤਾ ਵੱਲ—ਪ੍ਰੇਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ ਤੋਂ ਅਖ਼ਿਤ (ਅਖੰਡ) ਸੁਮਨ—ਕਿਰਪਾ—ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ।

Mantra 4

गोजिन्नः सोमो रथजिद्धिरण्यजित्स्वर्जिदब्जित्पवते सहस्रजित् । यं देवासश्चक्रिरे पीतये मदं स्वादिष्ठं द्रप्समरुणं मयोभुवम् ॥

ਸਾਡਾ ਸੋਮ ਗੋਜਿਤ੍—ਗੋ/ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ—ਬਣ ਕੇ, ਰਥਜਿਤ੍, ਹਿਰਣ੍ਯਜਿਤ੍, ਸ੍ਵਰਜਿਤ੍, ਅਬ੍ਜਿਤ੍, ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍ ਹੋ ਕੇ ਪਵਤੇ—ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੀਣ ਲਈ ਮਦ—ਆਨੰਦ-ਉਤਕਰਸ਼—ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੜਿਆ ਹੈ: ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਦ੍ਰਪਸ, ਅਰੁਣ—ਉਸ਼ਾ-ਬਲ ਨਾਲ ਰਕਤਿਮ—ਅਤੇ ਮਯੋਭੁਵ—ਸੁਖਦਾਇਕ।

Mantra 5

एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन्द्रविणान्यर्षसि । जहि शत्रुमन्तिके दूरके च य उर्वीं गव्यूतिमभयं च नस्कृधि ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਪਵਮਾਨ! ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸੰਹਾਰ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਵ੍ਯੂਤੀ (ਚਰਾਗਾਹ) ਅਤੇ ਨਿਰਭਯ ਅਵਸਥਾ ਬਖ਼ਸ਼।