Sukta 79

Mantra 1

अचोदसो नो धन्वन्त्विन्दवः प्र सुवानासो बृहद्दिवेषु हरयः । वि च नशन्न इषो अरातयोऽर्यो नशन्त सनिषन्त नो धियः ॥

ഞങ്ങൾക്കായി അചോദസ (അപ്രേരിത) ഇന്ദു-സോമബിന്ദുക്കൾ പാഞ്ഞുചെല്ലട്ടെ—പിഴിഞ്ഞൊഴുകിയ, പ്രകാശമുള്ള, വിശാല ദ്യൗലോകങ്ങളിൽ ഹരിതവർണ്ണമുള്ളവർ. ഞങ്ങളുടെ ഇഷകൾ (പ്രേരണ-പോഷണങ്ങൾ) വ്യാപിക്കട്ടെ; അദാതാക്കൾ (നൽകാത്തവർ) പരായരെപ്പോലെ നശിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ധിയകൾ (പവിത്രചിന്തകൾ) ലാഭം ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 2

प्र णो धन्वन्त्विन्दवो मदच्युतो धना वा येभिरर्वतो जुनीमसि । तिरो मर्तस्य कस्य चित्परिह्वृतिं वयं धनानि विश्वधा भरेमहि ॥

ഞങ്ങൾക്കായി ഇന്ദു-സോമബിന്ദുക്കൾ പാഞ്ഞുചെല്ലട്ടെ—മദ (ആനന്ദോന്മാദം) ഒഴുക്കുന്നവർ; ആ ധനങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ ഉത്സുകമായ അർവന്ത് (വേഗശാലി അശ്വം)യെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. ഏതു മർത്ത്യന്റെയും പരിഹ്വൃതി (വഞ്ചനാപരമായ അവകാശവാദം)യെ അതിക്രമിച്ച്, ഞങ്ങൾ എല്ലാതരത്തിലും ധനങ്ങളെ വഹിക്കട്ടെ.

Mantra 3

उत स्वस्या अरात्या अरिर्हि ष उतान्यस्या अरात्या वृको हि षः । धन्वन्न तृष्णा समरीत ताँ अभि सोम जहि पवमान दुराध्यः ॥

സ്വന്തം തന്നെ തടസ്സപ്പെടുത്തൽ/കഞ്ഞുഷത ശത്രുവാകുന്നു; മറ്റൊരാളുടെ തടസ്സപ്പെടുത്തൽ ചെന്നായ (വൃക) പോലെയാണ്. വരണ്ട നിലത്ത് പടരുന്ന ദാഹംപോലെ അവ ഒന്നിച്ചു വ്യാപിക്കുന്നു—ഹേ പവമാന സോമ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഈ ദുർജയ (ദുരാധ്യ) ശക്തികളെ നീ വധിക്ക.

Mantra 5

एवा त इन्दो सुभ्वं सुपेशसं रसं तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः । निदंनिदं पवमान नि तारिष आविस्ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः ॥

ഇങ്ങനെ, ഹേ ഇന്ദു, ആദ്യത്തെ അഭിശ്രിയ ദീപ്തികൾ നിന്റെ രസം പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നു—ശുഭം, സുസ്വരൂപം, സുസൗന്ദര്യം. ഹേ പവമാന, നിലയിൽ നിന്ന് നിലയിലേക്കു ഞങ്ങളെ കടത്തിവിടുക; നിന്റെ ശുഷ്മ (ബലം) വെളിപ്പെടട്ടെ; നിന്റെ പ്രിയ മദ (ആനന്ദോന്മാദം) ഞങ്ങളിലുണ്ടാകട്ടെ.