Sukta 78

Mantra 1

प्र राजा वाचं जनयन्नसिष्यददपो वसानो अभि गा इयक्षति । गृभ्णाति रिप्रमविरस्य तान्वा शुद्धो देवानामुप याति निष्कृतम् ॥

ରାଜା ଆଗକୁ ଗତି କରେ, ବାଣୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ; ଅପସ୍‌କୁ ବସ୍ତ୍ରରୂପେ ଧାରଣ କରି କିରଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧାଉଛି। ସେ ଦୂଷଣକୁ ଧରିନେଇଥାଏ; ଅବିର (ମେଷ/ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା) ନିଜ ତନୁଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦେବମାନଙ୍କର ନିଷ୍କୃତ (ସଜ୍ଜ ଅର୍ପଣସ୍ଥାନ) ପାଖକୁ ଉପଗମ କରେ।

Mantra 2

इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर्नृचक्षा ऊर्मिः कविरज्यसे वने । पूर्वीर्हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रमश्वा हरयश्चमूषदः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ନରଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବତ୍ର ପରି ଢାଳାଯାଉଛ; ନରଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ ଊର୍ମି—କବି—ତୁମେ ବନେ (ଯଜ୍ଞ-ପୀଡନସ୍ଥାନେ) ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଛ। ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ତୁମର ପୁରାତନ ଅନେକ ସ୍ରୁତୟଃ (ଧାରା) ଅଛି; ସହସ୍ର ଅଶ୍ୱ ସମ ହରୟଃ, ଚମୂଷଦ୍—ହବିଷପାତ୍ରରେ ଆସୀନ—ବଳକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

Mantra 3

समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणमासीना अन्तरभि सोममक्षरन् । ता ईं हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिं याचन्ते सुम्नं पवमानमक्षितम् ॥

ସମୁଦ୍ରଜାତ ଅପ୍ସରସଃ, ଅନ୍ତରେ ଆସୀନ ହୋଇ, ମନୀଷିଣଂ (ଚିନ୍ତକ) ଉପରେ ସୋମକୁ ଝରାଇଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହର୍ମ୍ୟ (ଉଚ୍ଚ ଗୃହ)ର ସକ୍ଷଣି—ସହଚର୍ୟ ଦିଗକୁ—ହିନ୍ବନ୍ତି; ପବମାନ ସୋମଠାରୁ ଅକ୍ଷିତ (ଅକ୍ଷୟ) ସୁମ୍ନ—କୃପା—ଯାଚନ୍ତି।

Mantra 4

गोजिन्नः सोमो रथजिद्धिरण्यजित्स्वर्जिदब्जित्पवते सहस्रजित् । यं देवासश्चक्रिरे पीतये मदं स्वादिष्ठं द्रप्समरुणं मयोभुवम् ॥

ଆମ ସୋମ ଗୋଜିତ୍—ଗୋ/କିରଣର ବିଜେତା—ରୂପେ, ରଥଜିତ୍, ହିରଣ୍ୟଜିତ୍, ସ୍ୱର୍ଜିତ୍, ଅବ୍ଜିତ୍, ସହସ୍ରଜିତ୍ ହୋଇ ପବତେ—ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଯାହାକୁ ଦେବମାନେ ପାନ ପାଇଁ ମଦ—ଆନନ୍ଦୋତ୍କର୍ଷ—ରୂପେ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି: ସ୍ୱାଦିଷ୍ଠ ଦ୍ରପ୍ସ, ଅରୁଣ—ଉଷା-ବଳରେ ରକ୍ତିମ—ଏବଂ ମୟୋଭୁବ—ସୁଖଦାୟକ।

Mantra 5

एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन्द्रविणान्यर्षसि । जहि शत्रुमन्तिके दूरके च य उर्वीं गव्यूतिमभयं च नस्कृधि ॥

ହେ ସୋମ, ପବମାନ! ଆମକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ତୁମେ ଏହି ସବୁକୁ ସତ୍ୟ କରୁଛ ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ପ୍ରବାହିତ କରୁଛ। ନିକଟ ଓ ଦୂରରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ସଂହାର କର; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ କିରଣମୟ ବିଶାଳ ଗବ୍ୟୂତି (ଚରାଗାହ) ଓ ନିର୍ଭୟ ଅବସ୍ଥା ଦାନ କର।